MotoGP: Επιστροφή στο Rio de Janeiro το 2022

Νέα πίστα στη Βραζιλία: Rio Motorpark
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/10/2019

Από το 2022 και για τα επόμενα τέσσερα χρόνια –σε πρώτη φάση- οι κορυφαίες αγωνιστικές μοτοσυκλετες των MotoGP θα κάνουν στάση και στη Βραζιλία, η οποία θα υποδεχτεί ξανα το παγκόσμιο πρωτάθλημα μετά από 15 χρόνια, με μια ολοκαίνουργια πίστα στο Rio de Janeiro, το Rio Motorpark! Την είδηση έδωσε στη δημοσιότητα η Dorna Sports με ένα δελτίο τύπου, ανακοινώνοντας την υπογραφή του συμβολαίου της με την Rio Motorsports (RMS), ώστε η πίστα να κάνει το ντεμπούτο της στο καλεντάρι του 2022 και να παραμείνει σε αυτό τουλάχιστον μέχρι το 2026.

Το Rio de Janeiro είχε φιλοξενήσει στο παρελθόν το πρωτάθλημα, χαρίζοντάς μας αρκετές ιστορικές στιγμές στην Jacarepaguá από το 1995 μέχρι το 2004. Η πρόταση για τη δημιουργία μιας νέας πίστας (σ.σ. το Rio Motorpark) που θα αντικαταστήσει την Jacarepaguá, η οποία πλέον λειτουργεί ως Ολυμπιακό Πάρκο, έχει εγκριθεί και τα έργα αναμένονται να ολοκληρωθούν το 2021. Η πίστα θα έχει μήκος 4.500 μέτρα και θα αποτελείται από επτά αριστερές και έξι δεξιές στροφές, ενώ η ολοκλήρωση ενός γύρου από έναν αναβάτη των MotoGP υπολογίζεται ότι θα πραγματοποιείται περίπου μέσα σε 1 λεπτό και 38 δευτερόλεπτα.

Ο Δήμαρχος του Rio de Janeiro, Marcelo Crivella ανέφερε: “Τα νέα ότι πραγματοποιήθηκε ο πρώτος διαγωνισμός για την Rio Motopark, ώστε να αποτελέσει έναν γύρο του παγκοσμίου πρωταθλήματος Grand Prix, υποδηλώνουν την μεγάλη ανάπτυξη που θα έρθει στη πόλη μας. Η δημιουργία της πίστας είναι ένα εξαιρετικό σχέδιο και μια φοβερή επένδυση που θα προσφέρει 7.000 θέσεις εργασίας και θα ξαναδώσει στο Rio τον πρωταγωνιστικό ρόλο που είχε ως τοποθεσία στα παγκόσμια πρωταθλήματα. Η ανάπτυξη που θα γνωρίσει η πόλη εστιάζεται κυρίως στο δυτικό κομμάτι της, που έχει μεγάλες ανάγκες και έτσι θα το βοηθήσουμε με τον τουρισμό, που θα προσελκύσει η πίστα.”

Ο CEO της Rio Motorsports, JR Pereira είπε: “Η Dorna υπήρξε ένας πολύ πιστός συνεργάτης σε κάθε επικοινωνία που είχαμε. Τώρα που ολοκληρώσαμε τις έρευνες για την επίπτωση που θα έχει στο τοπικό περιβάλλον η δημιουργία της πίστας και τις έχουμε δώσει στην επιτροπή ώστε να τις ελέγξει και μετά να πάνε στο INEA (κυβερνητικό γραφείο περιβάλλοντος του Rio de Janeiro) για να διασφαλιστεί ότι πληρούν τους κανόνες του, είμαστε πλέον στην ευχάριστη θέση να επισημοποιήσουμε την συμφωνία μας με την Dorna, η οποία χτίζονταν τα τελευταία δύο χρόνια. Είμαστε ευγνώμωνες στον Carmelo και την ομάδα του, που πλέον μπορούμε να πραγματοποιήσουμε το όνειρό μας: Να φέρουμε πίσω τα MotoGP στο Rio.”

Με τη σειρά του, ο Carmelo Ezpeleta, CEO της Dorna Sports ανέφερε πως είναι πάρα πολύ περήφανος που τα MotoGP θα επιστρέψουν πίσω στο Rio de Janeiro καθώς αποτελεί μια απ’ τις πιο εμβληματικές πόλεις του κόσμου και βρίσκεται σε μια απίστευτη χώρα. “Η Βραζιλία αποτελεί μια σημαντική αγορά για τους κατασκευαστές, τους αγώνες και το σπορ, ενώ διαθέτει πλούσια ιστορία για την οποία μπορεί να περηφανεύεται. Πλέον, θα έχει και ένα λαμπρό μέλλον ,για το οποίο είμαι πολύ ενθουσιασμένος που θα δω τα MotoGP να έχουν σημαντικό ρόλο σ' αυτό”, είπε ο Ezpeleta κλείνοντας τις δηλώσεις του.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.