MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.

MotoGP - WSBK 2026: Νέος κανονισμός για τις πτώσεις φέρνει τα πάνω κάτω

Για λόγους ασφαλείας δεν θα είναι πλέον το ίδιο εύκολο για τους αναβάτες να συνεχίσουν τον αγώνα τους μετά από ατύχημα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Η FIM ανακοίνωσε ότι από τη σεζόν 2026 οι αναβάτες στο MotoGP και το WorldSBK δεν θα επιτρέπεται να επανεκκινήσουν τις μοτοσυκλέτες τους αν ο κινητήρας του έχει σβήσει στην πίστα μετά από ατύχημα!

Μέχρι τώρα, οι κανόνες επέτρεπαν στους αναβάτες των οποίων η μοτοσυκλέτα είχε σβήσει μετά από πτώση να προσπαθήσουν να την επανεκκινήσουν στην περιοχή διαφυγής. Ωστόσο, αυτό μπορούσε να δημιουργήσει επικίνδυνες καταστάσεις, καθώς κρατούσε τους κριτές και τους αναβάτες στις περιοχές διαφυγής ενώ υπήρχε ροή στην πίστα. Τώρα, η κατάσταση επανεξετάσθηκε και κρίθηκε πως έπρεπε να αλλάξει άμεσα.

Τώρα η FIM ορίζει ότι οι προσπάθειες επανεκκίνησης μιας μοτοσυκλέτας της οποίας ο κινητήρας έχει σταματήσει μετά από ατύχημα, πρέπει να γίνονται πίσω από την πρώτη γραμμή ασφαλείας της πίστας, στον δρόμο συντήρησης! Οι αναβάτες μπορούν να επανεκκινήσουν την μοτοσυκλέτα σε εκείνον τον χώρο και να επανέλθουν στην πίστα από εκεί, κάτι που όπως καταλαβαίνετε στις περισσότερες περιπτώσεις θα σημάνει και το τέλος οποιασδήποτε πιθανότητας διάκρισης μετά από πτώση.

Να επισημάνουμε εδώ πως στις ελεύθερες δοκιμές και στις κατατακτήριες του WorldSBK οι αναβάτες που έχουν πτώση, απαγορεύεται να συνεχίσουν την προσπάθειά τους. Στα MotoGP, αυτό δεν απαγορεύεται, όμως πλέον οι αναβάτες θα πρέπει να πηγαίνουν τη μοτοσυκλέτα τους -σε περίπτωση που επιθυμούν να συνεχίσουν- πίσω από την πρώτη γραμμή ασφαλείας της πίστας.

MotoGP

Επίσης σημαντικό ρόλο θα παίζουν και οι κριτές εδώ, καθώς θα επιθεωρούν την μοτοσυκλέτα του αναβάτη και θα μπορούν ακόμη και να εμποδίσουν την προσπάθεια του για επανεκκίνηση σε περίπτωση που κρίνουν ότι μπορεί να προκαλέσει κίνδυνο για τους άλλους αναβάτες (π.χ. σε περίπτωση διαρροής υγρών).

Η αλλαγή του κανονισμού από τη FIM είναι αποτέλεσμα αποφάσεων που ελήφθησαν από την Επιτροπή Grand Prix και την Επιτροπή SBK. Έχει κοινοποιηθεί με επιστολή στους υπεύθυνους αγώνων, τις εθνικές ομοσπονδίες, τους διοργανωτές αγώνων, την IRTA και τα μέλη της επιτροπής αγώνων.

Όσον αφορά την σημαντική αλλαγή η επιστολή αναφέρει:

“Γνωρίζουμε ότι αυτός ο κανόνας μπορεί να παρουσιάσει κάποιες προκλήσεις αρχικά, αλλά ο πρωταρχικός στόχος είναι να ελαχιστοποιηθεί η έκθεση των κριτών μας σε κίνδυνο. Με άμεση ισχύ, οι ακόλουθες διαδικασίες πρέπει να εφαρμόζονται κατά τη διάρκεια ΟΛΩΝ των περιόδων της πίστας και να κοινοποιούνται σαφώς σε όλους τους κριτές κατά τη διάρκεια των ενημερώσεών τους:

  1. Απομάκρυνση μη λειτουργικών μοτοσυκλετών

Μετά από ατύχημα ή τεχνικό πρόβλημα, οποιαδήποτε μη λειτουργική μοτοσυκλέτα στην πίστα ή στις διαφυγές πρέπει να μεταφέρεται αμέσως πίσω από την πρώτη γραμμή προστασίας από τους κριτές. Οι μοτοσυκλέτες δεν πρέπει να επανεκκινούνται στην πίστα ή στην περιοχή διαφυγής. Πρέπει να μετακινούνται στον δρόμο εξυπηρέτησης (ή σε ασφαλές και προστατευμένο μέρος σε περίπτωση απουσίας δρόμου εξυπηρέτησης), όπου μπορεί να παρέχεται βοήθεια για την επανεκκίνηση.

  1. Επισκευές και ρυθμίσεις •  Όλες οι επισκευές ή ρυθμίσεις πρέπει να πραγματοποιούνται πίσω από την πρώτη γραμμή προστασίας (π.χ. στον δρόμο εξυπηρέτησης ή σε ασφαλές και προστατευμένο μέρος).

 Μόνο ο αναβάτης μπορεί να πραγματοποιήσει επισκευές ή ρυθμίσεις, χωρίς εξωτερική βοήθεια εκτός από τη βοήθεια των κριτών.

  1. Βοήθεια για επανεκκίνηση

Οι κριτές μπορούν να βοηθήσουν τον αναβάτη να σπρώξει την μοτοσυκλέτα και να επιχειρήσει επανεκκίνηση. Η εκκίνηση με ώθηση δεν επιτρέπεται σε καμία περίπτωση στην πρώτη γραμμή προστασίας της πίστας.

  1. Οι μοτοσυκλέτες που συνεχίζουν να λειτουργούν.

Οι μοτοσυκλέτες που συνεχίζουν να λειτουργούν (δεν έσβησαν) μετά από σύγκρουση ή πτώση μπορούν να επανέλθουν στην πίστα και να συνεχίσουν τη συνεδρία. Εάν οι κριτές προλάβουν μία μοτοσυκλέτα με τον κινητήρα να λειτουργεί ακόμα, πρέπει να ελέγξουν για τυχόν προφανείς κινδύνους, όπως σημαντικές ζημιές ή διαρροές υγρών. Εάν η μοτοσυκλέτα δεν θεωρείται ασφαλής για επανένταξη, ενώ μπορεί να μην είναι σε θέση να σταματήσουν τον αναβάτη, πρέπει να του δώσουν ένα σαφές σήμα να σταματήσει.

Η αλλαγή αυτή θα συζητηθεί και θα αναλυθεί λεπτομερώς κατά τη διάρκεια των επόμενων σεμιναρίων FIM και σεμιναρίων Superlicence, κ.λπ.”