MotoGP: Η "αφρόκρεμα" στην βροχή και στα φρένα! [video]

Οι καλύτεροι ανά... ειδικότητα!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

13/1/2020

Όπως έχει πει και ο Clint Eastwood: "Οι απόψεις είναι σαν τις κwλ@τρυπίδες, ο καθένας έχει κι από μία…". Όταν όμως αφορά την αφρόκρεμα των αγωνιζομένων, τους αναβάτες των MotoGP, οι οποίες μάλιστα εκφέρονται από τους συναδέλφους τους, τότε η κάθε άποψη έχει μια ξεχωριστή βαρύτητα. Οι καλύτεροι των καλύτερων, λοιπόν, κλήθηκαν να διατυπώσουν ποιους από τους αντιπάλους τους θεωρούν τους καλύτερους στον τομέα των φρένων και της οδήγησης στο βρεγμένο. Όσα ειπώθηκαν έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον και ακόμη περισσότερο έχει ενδιαφέρον από ποιον ειπώθηκε τι.

Ο Alex Rins θεωρεί ότι ο καλύτερος στα φρένα είναι ο Pol Espargaro, ο οποίος "φρενάρει πάντα την τελευταία στιγμή", ενώ ο Johann Zarco –ο ένας από τους πιο επιθετικούς αναβάτες στο grid- έχει ως πρότυπο τον Valentino Rossi, διότι όπως λέει δεν τα παρατάει ποτέ και φρενάρει πάντα οριακά.

Πιο αναλυτικός στην τοποθέτησή του ήταν ο Aleix Espargaro, που ψηφίζει Marc Marquez ως τον δυνατότερο από όλους στα φρένα. Ο ίδιος θεωρεί και τον εαυτό του πολύ καλό στο οριακό φρενάρισμα, γεγονός που ισχύει, αλλά θεωρεί ότι ο Ισπανός παγκόσμιος πρωταθλητής είναι καλύτερος, ειδικά στις κατατακτήριες δοκιμές του Σάββατου, τότε δηλαδή που ο Marquez παίρνει τα ρίσκα προκειμένου να εξασφαλίσει την pole position. Ο Espargaro έχει εντυπωσιαστεί από το πόσο αργά φρενάρει ο Marc, καθώς όπως έχουμε δει άπειρες φορές, κρατάει τα φρένα βαθειά μέσα στην στροφή, με αποτέλεσμα να πρέπει να κάνει… τα μαγικά του για να σώσει πτώσεις που δεν σώζονται! Τον Marquez ψήφισαν επίσης χωρίς ενδοιασμούς και οι Takaaki Nakagami, Franco Morbidelli (το πουλέν του Rossi, κι αυτό λέει πολλά…), Jack Miller και φυσικά ο team manager της Repsol Honda, ο Alberto Puig.

Ο Randy Mamola, μια από τις πιο εμβληματικές προσωπικότητες των GP, τόσο εντός όσο και εκτός πίστας, αλλά και ένας από τους μετρ των φρένων, έδωσε κι αυτός ψήφο εμπιστοσύνης στον Marquez. "Ουυυυ, ο Marc, ο Marc Marquez και αυτό επειδή είναι πολύ ταλαντούχος στο να πλασάρει τη μοτοσυκλέτα στη στροφή", δήλωσε ο Mamola. " Όταν τον βλέπεις να στρίβει, έχει τη δυνατότητα να βάζει την μοτοσυκλέτα με το πλάι στη στροφή, με αποτέλεσμα να φρενάρει γρηγορότερα και ο τρόπος που το κάνει, το στιλ του, είναι τέλειο να το παρακολουθείς".

Εξαιρετικό ενδιαφέρον όμως έχουν και οι θέσεις των υπόλοιπων θρύλων των Grand Prix. Ο πάντα απολαυστικός Kewin Schwantz δήλωσε απερίφραστα πως αυτός ήταν ο καλύτερος, γεγονός που επιβεβαίωσε γελώντας και ο μεγάλος του αντίπαλος, ο Wayne Rainey, ενώ ο Kenny Roberts επέλεξε έναν αναβάτη της εποχής του, τον Grey Hansford, γιατί όπως είπε "μας είχε όλους στα φρένα"!

Ο Alex Criville διχάζεται ανάμεσα στους Marquez και Rossi, καταλήγοντας όμως στον Γιατρό, μιας και είχε προλάβει να τον αντιμετωπίσει σε αγώνες, λέγοντας το πόσο είχε εντυπωσιαστεί από το αργό φρενάρισμα του Vale. Ο Rossi όμως παίρνει και μια απρόσμενη, θα λέγαμε, ψήφο από έναν άλλο μεγάλο και άσπονδο αντίπαλό του, τον Max Biaggi! Ο "Ρωμαίος" είπε ότι στο παρελθόν ο Alex Barros δεν είχε αντίπαλο σε ό,τι είχε να κάνει με το φρενάρισμα, καθώς φρέναρε σαν τρελός. Τώρα όμως, ανάμεσα σε Marquez και Rossi, ψηφίζει Rossi!

Άλλος ένας ζωντανός θρύλος των GP, ο Giacomo Agostini, ψηφίζει κι αυτός τον εαυτό του, αποδίδοντας όμως τον τίτλο στις δυνατότητες των MV Agusta που του επέτρεπε να φρενάρει πιο αργά από όλους.

Μια άποψη με τεράστιο ειδικό βάρος, είναι αυτή του "τεράστιου" Mick Doohan, που χρίζει ως μετρ των φρένων τους Kevin Schwantz (καθώς τον θεωρούσε απίθανο με αυτά που έκανε) και Alex Barros (συμπλέοντας με την άποψη του Biaggi) για τον οποίο είπε ότι μπορεί να μην είχε μεγάλη ταχύτητα εισόδου στις στροφές, αλλά φρέναρε αργά και κανείς από τους αντιπάλους του δεν μπορούσε να τον περάσει στα φρένα.

Η νέα γενιά των αναβατών που εκπροσωπήθηκε από τους Fabio Quartararo και Hafizh Syahrin, θεωρεί τον Valentino Rossi ως τον καλύτερο αναβάτη των MotoGP στο φρενάρισμα. Ο Γάλλος δήλωσε ότι η επιλογή του Vale είναι μονόδρομος, καθώς έχει λίγη εμπειρία κόντρα στον Γιατρό, ενώ ο Μαλαισιανός αναβάτης απέδωσε την υπεροχή του Γιατρού στην μεγάλη ταχύτητα εισόδου που επιτυγχάνει, λέγοντας ότι κατά την διάρκεια των αγώνων τον βλέπουν να φρενάρει οριακά και να τους περνάει από εσωτερική…

Τέλος, ο Karel Abraham ήταν ο μοναδικός αναβάτης που ψήφισε τον Andrea Dovizioso, εκθειάζοντας το στιλ και τον τρόπο που διαχειρίζεται την μοτοσυκλέτα στα φρένα.

Δείτε εδώ το σχετικό video:

 

Οι μετρ της βροχής

Η βροχή, ως γνωστόν, είναι ο απόλυτος ρυθμιστικός παράγοντας σε έναν αγώνα, όχι μόνο για το θέαμα και την ένταση που εκτοξεύεται κατακόρυφα, αλλά γιατί τίποτε δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο σε βρεγμένες συνθήκες. Ποιοι είναι όμως αυτοί που μπορούν να διαχειριστούν καλύτερα έναν τόσο ευαίσθητο και ευμετάβλητο παράγοντα, όπως η πρόσφυση στο βρεγμένο;

Τις περισσότερες ψήφους πήρε ο –ποιος άλλος;- Marc Marquez, με πολλά και ενδιαφέροντα σχόλια να συνοδεύουν τις τοποθετήσεις των αναβατών. Η Hafizh Syahrin, για παράδειγμα, είπε ότι ο Ισπανός οδηγεί σαν τρελός στο βρεγμένο, αλλά χωρίς ρυθμό, προσπαθώντας να δώσει το 100% των δυνατοτήτων του, ενώ ο Nakagami ήταν αφοπλιστικός καθώς δήλωσε ότι ο Marquez είναι καλύτερος παντού, στο βρεγμένο, στην μισο-βρεγμένη άσφαλτο, στο στεγνό… παντού! Ο Biaggi και ο Joan Mir ψήφισααν κι αυτοί τον πρωταθλητή χωρίς περισσότερα λόγια, ενώ ο team manager του Marquez, Alberto Puig, μοίρασε την προτίμησή του ανάμεσα στον αναβάτη της ομάδας του και τον Valentino Rossi! Ο πιο περιγραφικός απ' όλους όμως ήταν ο αναβάτης που δεν μασάει τα λόγια του ποτέ, ο Cal Crutchlow, ο οποίος είπε ότι ο Marquez στην βροχή είναι ο καλύτερος όλων γιατί μπορεί μέσα σε έναν γύρο να φύγει μπροστά, ανοίγοντας την διαφορά στα δύο δευτερόλεπτα!

Ένας αναβάτης που συγκέντρωσε αρκετές ψήφους ήταν ο Jack Miller, κάτι άλλωστε αναμενόμενο με δεδομένο –όπως έχει παραδεχτεί κι ο ίδιος- ότι είναι ένας αναβάτης που παίρνει πολλά ρίσκα στην βροχή, τα οποία όταν του βγουν (βλέπε Assen 2016) μπορεί να τον φέρουν μέχρι και στο πρώτο σκαλί του βάθρο, ενώ το 2018 στην Αργεντινή πήρε μια εκπληκτική pole position μπαίνοντας με σλικ στις κατατακτήριες δοκιμές! Την προτίμησή τους στον Miller εξέφρασαν οι Petrucci, Zarco και Quartararo, τονίζοντας ότι είναι ένας αναβάτη που δεν φοβάται τίποτα, ενώ μπορεί να αντιληφθεί και την παραμικρή αλλαγή στις συνθήκες της πρόσφυσης. Ο Petrucci βέβεια δεν παρέλειψε να συμπεριλάβει και τον εαυτό του στους καλύτερους "βρόχινους" αναβάτες, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η άποψη του ίδιου του Jack Miller. Ο άνθρωπος που δεν φοβάται τα ρίσκα και ποντάρει τα πάντα σε αυτά, ψήφισε ως καλύτερο στην βροχή το αείμνηστο Marco Simoncelli. Λογικό…

Ο Andrea Dovizioso μπορεί να μην συγκέντρωσε πολλές ψήφους για τις επιδόσεις του στα φρένα, αλλά στην βροχή έχει αποδείξει την αξία του, γεγονός που το αναγνώρισαν αρκετοί αναβάτες όπως ο Karel Abraham (που φαίνεται πως έχει για πρότυπο τον Ιταλό της Ducati), ο Aleix Espargaro (ο οποίος βέβαια εκθείασε και τον Jack Miller), αλλά και ο Marc Marquez. Ο Ισπανός θεωρεί ότι ο Dovizioso παίρνει την σκυτάλη του απόλυτου βρόχινου αναβάτη του σήμερα από τον "rain master" Kaenny Roberts Jr., με τον Αμερικανό να είναι και η νούμερο ένα προτίμηση του Alex Criville.

Δύο παλιότεροι θρύλοι των αγώνων, ο Kevin Schwantz και o Kenny Roberts, υπέδειξαν ως τον απόλυτο κυρίαρχο στην βροχή τον Randy Mamola, ο οποίος συνδύαζε το θέαμα στο βρεγμένο με την ταχύτητα, ενώ ο Roberts δήλωσε πως και ο ίδιος δεν είχε χάσει ποτέ αγώνα υπό βροχή.

Τον εαυτό τους ψήφισαν επίσης τόσο ο Alex Rins όσο και ο Mick Doohan, αλλά την έκπληξη την έκανε ο Jorge Lorenzo ο οποίος θεωρεί ότι ο καλύτερος όλων στην βροχή είναι ο Casey Stoner.

O Miguel Oliveira ήταν διπλωματικός, λέγοντας πως όλοι είναι καλοί, όπως και ο Andrea Iannone, ενώ o Wayne Rainey προτίμησε αναβάτες της εποχής τους, μοιράζοντας την προτίμησή του ανάμεσα στον Doohan και τον Schwantz. Τέλος, ο Valentino Rossi, παρότι έχει εξαιρετικές επιδόσεις όλα αυτά τα χρόνια στην βροχή, πήρε μόνο την θετική ψήφο του team mate του, Maverick Vinales.

Δείτε το video με τις συνεντεύξεις των αναβατών

 

Ετικέτες

MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ

H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Joan Mir
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

19/12/2025

Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.

Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.

Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.

"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.

"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".

Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.

"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.

Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.

Joan Mir

Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.

"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.

"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.

"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.

"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".

Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.

"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.

Joan Mir

"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.

"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".

Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.

Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.

"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.

"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.

"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.

"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".