MotoGP Ιαπωνίας: Level-Up στον ναό της Honda!

Παγκόσμιος Πρωταθλητής ο Marquez!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/10/2018

Μας έδωσε τον φετινό Παγκόσμιο Πρωταθλητή ο MOTUL GRAND PRIX OF JAPAN, με λίγο πιο δραματικό τρόπο και λίγο πιο άνετο από αυτό που θα θέλαμε, καθώς όλα έδειχναν πως θα φτάναμε σε έναν τελευταίο γύρο, σε μία τελευταία στροφή που η μάχη ανάμεσα σε Dovizioso και Marquez θα επαναλαμβανόταν. Δυστυχώς, όπως είπε ο ίδιος ο Marquez, δεν θα γινόταν έτσι - και ο Dovizioso που άξιζε να είναι στο βάθρο μαζί του θα απουσίαζε καθώς χάνοντας πρόσφυση από το εμπρός ελαστικό στην 10η στροφή, θα έκοβε ήπια και γλυκά τον λεπτό σπάγκο που συγκρατούσε τους πανηγυρισμούς της Honda για μία εκπληκτική νίκη και ταυτόχρονα τον παγκόσμιο τίτλο μέσα στο σπίτι τους.

Φτάσαμε σε αυτό το σημείο μετά από μία εκρηκτική εκκίνηση, όπως ήταν αναμενόμενο από το χθεσινό μίγμα που έφτιαξαν οι δοκιμές για την κατάταξη. Μία εκκίνηση που έδιωξε στην κερκίδα το πλάνο του Zarco να οδηγήσει τον αγώνα καθώς ο Miller έπαιξε κι εκείνος τον δικό του ρόλο, τώρα που ο Lorenzo δεν ήταν εκεί για να βάλει ένα τοίχος προστασίας πίσω από τον Dovizioso. Ο Αυστραλός έφυγε διαγώνια προσπαθώντας να κρατήσει στο έδαφος την Ducati, ακούμπησε με τον Γάλλο κι όλοι μαζί προσπάθησαν να στρίψουν πράγμα αδύνατο φυσικά που έφερε τον Marquez τρεις θέσεις επάνω, από την έκτη που ξεκίνησε. Ο Zarco έπειτα έκανε λάθος στα φρένα κι έτσι μέσα στα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα θα αποχαιρετούσε το πλάνο του. Ο Marquez πολύ γρήγορα θα ξεμπέρδευε και με τον Miller και θα στηνόταν δεύτερος πίσω από τον Dovizioso, δίχως να κάνει κάποια κίνηση να οδηγήσει τον αγώνα. Τον ρυθμό τον έδινε η Ducati, και με τον Miller να φεύγει εκτός πίστας εγκαταλείποντας τον αγώνα τα πράγματα θα μας οδηγούσαν σε έναν αγώνα στρατηγικής. Ένας αγώνας που έδινε πολλά μαθήματα και ήταν υπέροχο να τον παρακολουθείς, αν και θα βρεθούν εκείνοι οι θεατές που θα πουν πως ξύπνησαν πρωί και ήθελαν οπωσδήποτε μάχες ως ανταμοιβή.

Η μάχη όμως ήταν πράγματι ανελέητη και γινόταν στο κεφάλι του κάθε έναν από τους μεγάλους διεκδικητές. Ο Dovizioso μπροστά έκανε φοβερή οικονομία δυνάμεων και ελαστικού οδηγώντας ακριβώς στην γραμμή που τον κρατούσε μπροστά, ούτε χιλιοστό πιο γρήγορα. «Αυτό μας έφερνε πιο αργούς αναβάτες και είχαμε μάχες πίσω μας» θα πει ο Crutchlow που μετά την πτώση του Miller σχημάτισαν ένα τρένο με τον Marquez τον οποίο μάλιστα πέρασε για λίγο. Θα πρέπει να θεωρούμε βέβαιο πως σε περίπτωση που τα πράγματα οδηγούνταν ώστε να είναι στο χέρι του Crutchlow αν θα στεφθεί πρωταθλητής ο Marquez μέσα στο MOTUL GRAND PRIX OF JAPAN, θα επέτρεπε να συμβεί. Όμως σε εκείνη την στιγμή ήθελε να δει αν μπορεί να περάσει και τον Dovizioso, οδηγώντας την κούρσα, πράγμα που επίσης θα έδινε ένα προβάδισμα στον Marquez. Δεν θα κρατούσε πολύ αυτό, καθώς ο Dovizioso θα ανέβασε ρυθμό και πίσω του ο Marquez περνώντας χωρίς δράματα την LCR, θα έκαναν ένα ξεχωριστό γκρουπ. Στον έκτο γύρο ο Rossi που είχε ανέβει θέσεις θα έβλεπε το εμπρός γκρουπ να ξεμακραίνει κι εκείνος πολύ γρήγορα θα βρισκόταν στην θέση να παλεύει με τα δύο Suzuki. Ο Rins με τον Iannone έκαναν διαδοχικά ταχύτερους γύρους μέχρι που ο Iannone πέρασε τον Rins, κάπως επιθετικά μιας και μεταξύ τους υπάρχει πάντα μία κόντρα, κι έπειτα πέρασε και την Yamaha και μαζί και ο Rins. Δεν θα έφταναν όμως το πρώτο γκρουπ, αν το πρώτο γκρουπ δεν μας έδινε μερικές πραγματικά αγωνιώδεις στιγμές. Ο Marquez μελετά κάθε στροφή, φτιάχνει όχι ένα, αλλά δεκάδες σενάρια και όλα έχουν έναν κοινό παρονομαστή, να μην επιτεθεί στο τέλος αλλά λίγο νωρίτερα. Όπως και κάνει, πατώντας όμως εκτός κερμπ στην έξοδο γεμίζοντας σκόνη και πέτρες τον Dovizioso που τον ακολουθούσε και που αναγκάστηκε να φρενάρει στο απόλυτο όριο για να μην πέσει επάνω του.. Λίγο ακόμη και οι δυο τους θα είχαν συγκρουστεί, με τον Crutchlow να προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την σκηνή για να τους περάσει και τους δύο χωρίς όμως να έχει την απαραίτητη επιτάχυνση.

Εκείνη η φάση λοιπόν επανάφερε το σκηνικό ακριβώς όπως ήταν πριν με την διαφορά πως τα δύο Suzuki είχαν πλέον πλησιάσει. Αμέσως όμως θα έμενε μόνο το ένα. Ο Iannone, αρκετά ντροπιασμένος, αποχωρεί μετά από εντυπωσιακή πτώση όταν βγήκε μόνος του εκτός γραμμής, έχοντας πάρει ένα δυνατό χτύπημα από την επαφή με την άσφαλτο και με την μοτοσυκλέτα του να διαγράφει αρκετές τούμπες στην αμμοπαγίδα. Ο Rins θα βρισκόταν έτσι να παλεύει με τον Crutchlow για μία θέση στο βάθρο χωρίς να κινδυνεύει από τον Rossi που ήταν αρκετά πιο πίσω. Ενδιαφέρον πολύ υπήρχε στις πίσω θέσεις, όπου γινόντουσαν όμορφες μάχες, με τον Bautista που ήταν εξαιρετικός σε όλη την διάρκεια του MOTUL GRAND PRIX OF JAPAN να διεκδικεί συνεχώς μία θέση πιο πάνω και να παλεύει με τον Pedrosa και τον Zarco. Ο Vinales ανέβαινε κι εκείνος θέσεις, όμως δεν ήταν στον ρυθμό που θα μπορούσε με βάσει την εικόνα των δοκιμών.

Ο Doviziso και ο Marquez εμπρός δεν οδηγούν απλά, αλλά κάνουν με το μυαλό τους απίστευτες πράξεις, δεν αγγίζουν ούτε στο ελάχιστο τις δυνατότητες που έχουν, περιμένοντας ο ένας, πότε θα κάνει την κίνηση ο άλλος, και μαζί ταυτόχρονα μετράνε τις δυνάμεις τους και την κατάσταση των ελαστικών τους. Συμβαίνει ένα φοβερό πνευματικό παιχνίδι, μέχρι την στιγμή που αποφασίζουν να απασφαλίσουν δίνοντας το 100% των δυνάμεων τους!

Φτάνουμε έτσι με έναν γρήγορο ρυθμό λίγο πριν το τέλος του αγώνα με τον Marquez να κάνει την κίνησή του με ένα “block pass” το οποίο αν και απόλυτα καθαρό, ανάγκασε σε φρενάρισμα τον Dovizioso και μαζί οι δυο τους αποτελούν πλέον ένα ζευγάρι με τους άλλους δύο, την LCR Honda και την Suzuki να είναι σε απόσταση ασφαλείας. Ο Dovizioso οδηγεί κολλημένος στον τροχό της Honda, περιμένει την κατάλληλη στιγμή ώστε να κάνει μία καθαρή αλλά και καθοριστική προσπέραση όμως δεν θα έχει την ευκαιρία.. θα πέσει από lowsiding κι ενώ ξανά μπαίνει άμεσα στον αγώνα το παιχνίδι έχει χαθεί.

Ο Marquez είναι ο μεγάλος πρωταθλητής που αντί να περιμένει την Αυστραλία, παίρνει τώρα την ευκαιρία εκεί, μέσα στην Ιαπωνία, να σηκώσει το στους ώμους του την χαρά ολόκληρης της Honda! Και πόσο πιο αντιπροσωπευτικά για την χώρα των arcade games,, και των anime, εκεί που το βράδυ τα άστρα δεν ξεχωρίζουν, εξαιτίας των τεράστιων οθονών που κρέμονται από τα κτήρια και διαβάζονται από χιλιόμετρα μακριά. Πόσο πιο αντιπροσωπευτικό για την ιστορία αυτής της χώρας, να το γιορτάσει με ένα ρετρό coin-up, που συμβολικά είχε στηθεί πάνω σε μία εξέδρα με επτά σκαλιά για να το τερματίσει και να του δώσει ως ανταμοιβή το ειδικά βαμμένο για την περίσταση κράνος. Όλα με 8-bit γραφικά και ήχο, μέχρι και στα αυτοκόλλητα της μοτοσυκλέτας, που γρήγορα-γρήγορα κόλλησαν επάνω για να ολοκληρώσουν την μικρή και πετυχημένη παράσταση, απόλυτα συνυφασμένη με την Ιαπωνική κουλτούρα!

Ο Marquez γίνεται ο πρώτος αναβάτης που στέφεται πρωταθλητής, μέσα στο σπίτι της Honda, στην πίστα που η ίδια έχει χτίσει, πάνω σε μία Honda, με τον Cratchlow να ανεβαίνει στην δεύτερη και με τον Rins στην τρίτη να συμπληρώνουν ένα ολότελα Japan βάθρο! Συγχαρητήρια στον μεγάλο αυτό πρωταθλητή, έναν από τους καλύτερους αναβάτες της ιστορίας!

 

Αποτελέσματα MOTUL GRAND PRIX OF JAPAN

 

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Διαφ.
1
Marc MARQUEZ
Honda
42'36.438
2
Cal CRUTCHLOW
Honda
+1.573
3
Alex RINS
Suzuki
+1.720
4
Valentino ROSSI
Yamaha
+6.413
5
Alvaro BAUTISTA
Ducati
+6.919
6
Johann ZARCO
Yamaha
+8.024
7
Maverick VIÑALES
Yamaha
+13.330
8
Dani PEDROSA
Honda
+15.582
9
Danilo PETRUCCI
Ducati
+20.584
10
Hafizh SYAHRIN
Yamaha
+24.985
11
Franco MORBIDELLI
Honda
+25.931
12
Bradley SMITH
KTM
+26.875
13
Pol ESPARGARO
KTM
+27.069
14
Katsuyuki NAKASUGA
Yamaha
+32.550
15
Takaaki NAKAGAMI
Honda
+37.718
16
Xavier SIMEON
Ducati
+39.583
17
Jordi TORRES
Ducati
+39.839
18
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
+42.698
19
Scott REDDING
Aprilia
+49.943
20
Thomas LUTHI
Honda
+52.707
21
Sylvain GUINTOLI
Suzuki
+1'01.848
 
Not Classified
 
 
 
Andrea IANNONE
Suzuki
10 Laps
 
Karel ABRAHAM
Ducati
12 Laps
 
Jack MILLER
Ducati
14 Laps
 
Aleix ESPARGARO
Aprilia
18 Laps

 

 

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.