MotoGP-Jorge Martin: Στην Aprilia και το 2026 ο παγκόσμιος πρωταθλητής

Τέλος στα σενάρια της αποχώρησής του - Με τη στήριξη της διοργάνωσης το Noale
Aprilia Martin Dorna
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

14/7/2025

Δεν είναι ακόμα βέβαιο εάν η υπόθεση Martín–Aprilia θα συνεχιστεί στα δικαστήρια ή όχι, αλλά αυτό που δείχνει ότι κλειδώνει είναι η παραμονή του Jorge Martín στην εργοστασιακή ομάδα της Aprilia τουλάχιστον για ακόμα μία χρονιά, δηλαδή έως το τέλος της σεζόν του 2026.

Παρότι ο πρωταθλητής του MotoGP είχε ενημερώσει τους επικεφαλής του ότι επιθυμεί να ενεργοποιήσει ρήτρα αποδέσμευσης στο συμβόλαιό του, προκειμένου να αλλάξει ομάδα την επόμενη σεζόν με προορισμό τη Honda, ο χρόνος λειτουργεί εις βάρος του και υπέρ της εταιρείας από το Noale, η οποία έχει πλέον και τη στήριξη των διοργανωτών, με τον Carmelo Ezpeleta να ξεκαθαρίζει στο Assen ότι δεν θα επιτραπεί η εγγραφή αναβάτη σε άλλη ομάδα αν δεν υπάρχει πλήρης λύση του συμβολαίου μεταξύ των δύο πλευρών, είτε φιλικά είτε νομικά.

Ο εκπρόσωπος του Ισπανού αναβάτη, Albert Valera, κλιμάκωσε την ένταση πριν δύο περίπου εβδομάδες με δηλώσεις στις οποίες υποστήριζε ότι ο πελάτης του είναι ελεύθερος για το 2026, ότι η Honda αποτελεί πιθανή επιλογή και ότι δεν υπάρχει μηχανισμός που να τον εμποδίζει να αγωνιστεί του χρόνου. Όμως, σύμφωνα με τις δηλώσεις του Ezpeleta, κάτι τέτοιο βρίσκεται πολύ μακριά από την πραγματικότητα και εξηγεί και τη σχετική χαλαρότητα που επέδειξε το Noale όλον αυτόν τον καιρό.

Η ίδια εφημερίδα αποκάλυψε στο GP της Ολλανδίας ότι το συμβόλαιο που υπέγραψε ο Martín με την Aprilia περιλαμβάνει όντως ρήτρα αποδέσμευσης, η οποία όμως ο Martin ήθελε να ενεργοποιηθεί αποκλειστικά για να κάνει την μεταγραφή στη Honda — κάτι που υποδηλώνει ότι υπήρχε πιθανόν ήδη συμφωνία με την ιαπωνική ομάδα.

Επιπλέον, έγινε γνωστό στο Assen ότι η πλευρά του Martín πρότεινε στην Aprilia να προσφύγουν στο CAS (Court of Arbitration for Sport), το ανώτατο δικαστικό όργανο στον αθλητισμό, για άμεση επίλυση του ζητήματος. Η Aprilia, ωστόσο, αρνήθηκε αυτή την πρόταση, καθώς η χρονική καθυστέρηση εξυπηρετεί την παραμονή του Martín στο γκαράζ της, αφού όσο περισσότερο το τραβήξει τόσο μειώνονται οι πιθανότητες ο Martin να αλλάξει ομάδα έπειτα και από τις δηλώσεις του Ezpeleta που υποστηρίξει το Noale λέγοντας έμμεσα πως ο Ισπανός δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί τη ρήτρα στο συμβόλαιό του αφού επί της ουσίας έχει μείνει εκτός αγώνων λόγω των τραυματισμών του και δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τη δικαιολογία της χαμηλής απόδοσης της εργοστασιακής Aprilia.

Noale και Martin φαίνεται να τα έχουν βρει προς το παρόν, όπως φάνηκε στις δοκιμές στο Misano, με τον Ισπανό να δηλώνει χαρούμενος που βρέθηκε ξανά έπειτα από τόσο καιρό σε σέλα MotoGP μοτοσυκλέτας. Έτσι η πιθανότητα να το τραβήξει ο Ισπανός και ο ατζέντης του φαντάζει πλέον πολύ μικρή.

 

MotoGP: Τίτλοι με δύο κατασκευαστές - Ο Marc Marquez σε ένα ακόμη κλειστό κλαμπ εκλεκτών

Ο M.Marquez και άλλοι 5 έχουν κερδίσει πρωτάθλημα στην κορυφαία κατηγορία με διαφορετικούς κατασκευαστές
Marquez Two manufacturers
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/12/2025

Ο Πρωταθλητής του 2025 έγινε μέλος μιας ακόμη μικρής λίστας, εκείνων που κατέκτησαν τίτλους MotoGP με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές.

Η ιστορία του #93 είναι πλέον θρύλος. Ο συνδυασμός αγωνιστικής ιδιοφυΐας, αντοχής απέναντι σε σοβαρούς τραυματισμούς και ακατάβλητης θέλησης τον έφερε ξανά στην κορυφή. Και μαζί με αυτήν την επική επιστροφή, ήρθαν και σημαντικά στατιστικά ορόσημα.

Ένα από τα κατορθώματα του Marquez το 2025 ήταν ότι έγινε ο πιο πρόσφατος αναβάτης, και ένας από τους ελάχιστους στην ιστορία, που κατακτά τίτλους με δύο κατασκευαστές. Ο Geoff Duke ήταν ο πρώτος που το πέτυχε, με τις Norton και Gilera. Ακολούθησε ο Giacomo Agostini, που μετά την κυριαρχία του με την MV Agusta πήρε τίτλο και με Yamaha το 1975.

Πιο πρόσφατα, ο Eddie Lawson κατέκτησε διαδοχικούς τίτλους το 1988 και 1989 με Yamaha και Honda. Ο Valentino Rossi συνέχισε την παράδοση, κερδίζοντας τρεις σερί τίτλους (2001-2003) με Honda πριν κάνει το ιστορικό πέρασμα στη Yamaha το 2004.

Ο Rossi, ο Stoner και η εποχή της αλλαγής

Ο Rossi επανέφερε τη Yamaha στους τίτλους το 2004 και 2005, πριν ο Nicky Hayden και ο Casey Stoner διακόψουν την κυριαρχία του. Ο Stoner, ειδικά, έγραψε το δικό του κεφάλαιο, πρώτα με την Ducati το 2007 και έπειτα με τη Honda το 2011, όπου κέρδισε 10 από τα 17 Grand Prix της χρονιάς.

Η πρόωρη αποχώρηση του Stoner άνοιξε τον δρόμο για την άφιξη ενός εκρηκτικού ταλέντου στη Repsol Honda. Το όνομα ήταν Marc Marquez.

Η αυτοκρατορία του Marquez και η πτώση

Ακολούθησαν έξι τίτλοι: 2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2019. Ο Marquez ήταν ασταμάτητος, μέχρι τη μοιραία πτώση στη Jerez. Τέσσερις χειρουργικές επεμβάσεις στο δεξί βραχίονα, αμέτρητες πτώσεις, στιγμές που η ιδέα της απόσυρσης έμοιαζε πολύ κοντά

Η αναγέννηση με Ducati

Τότε ήρθε η μεγάλη αλλαγή. Το πέρασμα στην Ducati αναζωπύρωσε τον μύθο του Marquez. Μετά την πρώτη νίκη του σε 1043 ημέρες με τα χρώματα της Gresini, ακολούθησε μια εκπληκτική πρώτη χρονιά με την εργοστασιακή Ducati. Ο τίτλος του 2025 κερδήθηκε στην Ιαπωνία με πέντε αγώνες να απομένουν.

Με αυτόν τον τίτλο, ο Marquez μπήκε στο πάνθεον αναβατών όπως οι Stoner, Rossi, Lawson, Agostini και Duke, που κατέκτησαν τίτλους με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Ένα επίτευγμα που έχει το δικό του ειδικό βάρος και είναι κάτι που το έχουν καταφέρει μόνο μια χούφτα ανθρώπων στην κορυφαία κατηγορία.

Μια ακόμη περιπέτεια τραυματισμού ήρθε στην Ινδονησία πριν το τέλος της σεζόν, αλλά κανείς δεν αμφιβάλλει πως ο Marquez θα επιστρέψει για την ερχόμενη σεζόν που θα έχει εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον πρώτα από όλα για να δούμε αν ο Καταλανός εξακολουθεί να έχει το ίδιο ισχυρό κίνητρο έπειτα από την τιτάνια και μακροχρόνια προσπάθεια που κατέβαλλε για να επιστρέψει. Ο εννέα φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, δείχνει πάντως ότι έχει ακόμα πολλά να γράψει στο δικό του κεφάλαιο της ιστορίας του MotoGP.