MotoGP Mugello: Μεγάλη νίκη Bagnaia με νέο ρεκόρ ταχύτητας από την Ducati

Ενθουσίασαν οι rookies!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/5/2022

Ο Bagnaia πήρε μία μεγάλη, καθαρή νίκη σε μία πίστα που η Ducati μπορεί να έχει το πάνω χέρι, αλλά η μοτοσυκλέτα από μόνη της δεν μπορεί να κάνει όλη την διαφορά. Εκμεταλλευόμενος την τεράστια ευθεία του Mugello αλλά και το slipstreaming πλησιάζοντας τους προπορευόμενους αναβάτες, ο Martin πραγματοποίησε και το νέο ρεκόρ τελικής ταχύτητας μέσα σε αγώνα στα MotoGP με 363,6χλμ. Το Mugello και το Losail είναι τα δύο σημεία που μπορεί να σπάσει ρεκόρ τελικής και φυσικά η Ducati δεν είναι εύκολο να φύγει από την κορυφή.

Ωστόσο σήμερα τα συγχαρητήρια πρέπει να πάνε πρώτα στους αναβάτες της VR46 που αναδεικνύουν αυτό που έχουμε πει πολλές φορές, πως οι αγώνες ταχύτητας είναι ζήτημα ψυχολογίας και σήμερα ο Marini και ο Bezzecchi είχαν λάβει πρόσθετο “boost” θετικής ενέργειας παίζοντας εντός έδρας μπροστά σε ένα κοινό που δοξάζει το Ν.46 που μόλις αποσύρθηκε κι επίσημα από τους αγώνες. Ο Marco Bezzecchi και ο Luca Marini δεν έφυγαν γρήγορα από την μέση καταλήγοντας στην μέση του grid όπως είναι το πιθανότερο να γίνει σε μία τέτοια περίπτωση. Οδήγησαν τον αγώνα και πάλεψαν εντυπωσιακά και με ίσους όρους με τους κορυφαίους του φετινού πρωταθλήματος χαρίζοντας και θέαμα!

Ο Luca Marini ετεροθαλής αδερφός του Valentino Rossi ήταν ο πρώτος που πέρασε μπροστά στον πρώτο κιόλας γύρο με τον Bezzecchi δεύτερο και τον rookie που πήρε την pole position εχθές, να είναι τρίτος προσωρινά. Κι αυτό γιατί είχε πίσω του δύο αναβάτες που δεν ήθελαν να αφήσουν το βάθρο, τον Aleix Espargaro και τον Fabio Quartararo.

Ο Bagnaia επίσης δεν θα το άφηνε έτσι, ήταν στην 9η θέση εμπρός από τον Marc Marquez που είχε ανέβει δύο και εκεί έμεινε, στον τελευταίο αγώνα που θα κάνει για πολύ καιρό μιας και μπαίνει τελικά για το 4ο χειρουργείο. Μόλις στον 3ο γύρο ο Bagnaia ήταν 6ος και αμέσως πέρασε τον Aleix Espargaro στον δρόμο για την κορυφή που είχε βάλει. Ο Quartararo πάλεψε και νίκησε εύκολα την Aprilia αλλά ζορίστηκε λίγο περισσότερο για την Ducati του DiGianantonnio, όπως και ο Bagnaia λίγο μετά στον 4ο γύρο που δεν τον πέρασε αμέσως στα φρένα.

Ο Quartararo πέρασε τον Marini στον 4ο γύρο, δεύτερος πίσω από τον Bezzecchi που οδηγούσε τον αγώνα αλλά για το καλό του θεάματος και του κοινού ο Marini δεν παρέδωσε έτσι εύκολα τα όλα. Στο τέλος του ίδιου γύρου ο Bagnaia προσπάθησε ξανά και αυτή την φορά τα κατάφερε στο τέλος της ευθείας, την ίδια ώρα που ο Bezzecchi είχε κάνει και μία μικρή διαφορά.

Τότε ήταν που έπεσε ο Pol Espargaro σε ένα σερί κακοτυχίας και κακών εμφανίσεων από την Honda και το HRC που πρέπει να βρουν τον ρυθμό τους.

Ο Martin σπαει το ρεκόρ όπως είπαμε στον 6ο γύρο και από εδώ και πέρα οι θεατές παρακολουθούν με μία μικρή αμηχανία το γεγονός πως παρόλο που ο Bagnaia έχει καταφέρει να περάσει τον Quartararo, δεν μπορεί να καταφέρει τελείως άμεσα και με την Ducati της VR46. Πίσω ο Aleix Espargaro που από ένα λάθος είχε χάσει θέσης, ανακάμπτει από  την 6η και είναι πλέον ελάχιστα πίσω από την τετράδα των VR46, Bagnaia και Quartararo.

Στον 9ο γύρο ο Marini παλεύει με τον Quartararo ξεσηκώνοντας το πλήθος ενώ στα φρένα για την πρώτη στροφή ο Bagnaia τελικά τα καταφέρνει και με ένα εντυπωσιακό control του εμπρός φρένου περνά τελικά εμπρός. Τώρα το θέμα είναι πότε θα έχει την ευκαιρία να το κάνει αυτό και ο Quartararo. Δύο γύρους πιο μετά στον 11ο ο Quartararo αποφασίζει πως δεν πρέπει να μείνει για πολύ ακόμη πίσω από την VR46 και κάνει μία πολύ όμορφη και καθαρή κίνηση. Μόνο που δεν έχει τελειώσει με τις δύο κιτρινόμαυρες με μία πολύ καλή μάχη που δεν κρατά πολύ όμως, να μας πηγαίνει για όλο τον 12ο γύρο. Πίσω τους ο Aleix Espargaro που καταλάβαιναν όλοι από έξω πως έχει στόχο το βάθρο, πρέπει λοιπόν να περάσει και τον Marini και τον Bezzecchi που στον 13ο γύρο παλεύουν μαζί τους αλλά και με τον Quartararo ταυτόχρονα, αφήνοντας τον Aleix Espargaro να κάνει ακόμη περισσότερα όνειρα για το βάθρο. Πίσω τους ο Bastianini, ομόσταυλος του GiAnantonnio που κάνει ένα μικρό λάθος και τελικά πέφτει στον 14ο γύρο δίνοντας άλλο ένα ισχυρό πλήγμα στην βαθμολογία του για το πρωτάθλημα.

Είχε ισχυρή πίεση από τον Zarco και αυτό πολλαπλασίαζε τις πιθανότητες να κάνει λάθος, όπως και έκανε τελικά στην 4η στροφή. Ο Zarco τώρα ανενόχλητος θα ανέβαινε στην 4η στροφή, έπρεπε απλά να περάσει τις δύο VR46 που πάσχιζαν εκείνη την στιγμή να κρατήσουν πίσω την Aprilia του Espargaro. Τελικά οι πιο έμπειροι τα κατάφεραν και πέρασαν και οι δύο, όχι όμως εύκολα και όχι δίχως να παλέψουν, και εκεί ήταν το εντυπωσιακό. Πιο πίσω ακόμη, στην 7η θέση ήταν ο Binder έχοντας ήδη περάσει ένα πέναλντι.

Bagnaia και Quartararo κάνουν την διαφορά από τους άλλους και ταυτόχρονα έχουν σχεδόν 1,5 δευτερόλεπτο απόσταση και μεταξύ τους, οπότε οι δύο πρώτες θέσεις του βάθρου έχουν κλειδώσει και σύντομα και η τρίτη καθώς ο Aleix Espargaro χτίζει απόσταση από τον Bezzecchi με τον Zarco να είναι τώρα ο επόμενος.

Μεγάλο κρίμα και για τους αναβάτες της Suzuki που έπεσαν σχεδόν μαζί σε ένα τριήμερο που δεν ήταν το καλύτερό τους στην σεζόν.

Ήταν ένας αγώνας με όμορφες μάχες στην αρχή του, με αναβάτες που δεν είχες συνηθίσει να είναι εκεί και οι οποίοι ανταποκρίθηκαν στην πρόκληση!

Αποτελέσματα Mugello:

1

63FrancescoBagnaia

Ducati

175.1

41'18.9230

2

20FabioQuartararo

Yamaha

175.1

+0.635

3

41AleixEspargaro

Aprilia

175

+1.983

4

5JohannZarco

Ducati

175

+2.590

5

72MarcoBezzecchi

Ducati

174.9

+3.067

6

10LucaMarini

Ducati

174.9

+3.875

7

33BradBinder

KTM

174.9

+4.067

8

30TakaakiNakagami

Honda

174.4

+10.944

9

88MiguelOliveira

KTM

174.3

+11.256

10

93MarcMarquez

Honda

174.3

+11.800

11

49FabioDi Giannantonio

Ducati

174.2

+12.916

12

12MaverickViñales

Aprilia

174.2

+12.917

13

89JorgeMartin

Ducati

173.9

+17.240

14

73AlexMarquez

Honda

173.9

+17.568

15

43JackMiller

Ducati

173.9

+17.687

16

40DarrynBinder

Yamaha

173.7

+20.265

17

21FrancoMorbidelli

Yamaha

173.7

+20.296

18

51MichelePirro

Ducati

173.6

+21.305

19

87RemyGardner

KTM

173

+30.548

20

4AndreaDovizioso

Yamaha

173

+31.011

21

25RaulFernandez

KTM

172.2

+42.723

22

32LorenzoSavadori

Aprilia

164.9

41'58.6110

23EneaBastianini

Ducati

174.8

13 Laps

36JoanMir

Suzuki

172.8

7 Laps

42AlexRins

Suzuki

173.5

7 Laps

44PolEspargaro

Honda

171.2

4 Laps

      

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.