MotoGP: Νέες οδηγίες για τις σημαίες και τεχνικοί κανονισμοί

Επαναπροσδιορίζεται η σημασία τους
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

9/3/2022

Η Επιτροπή των Grand Prix, η οποία αποτελείται από τους Carmelo Ezpeleta (Πρόεδρος της Dorna), Paul Duparc (FIM), Herve Poncharal (IRTA) και Biense Bierma (MSMA), με την παρουσία των Jorge Viegas (Πρόεδρος της FIM), Carlos Ezpeleta (Dorna), Mike Trimby (IRTA, Γραμματέας της συνάντησης) και Corrado Cecchinelli (Διευθυντής Τεχνολογίας), συναντήθηκε στην πίστα των Losail λίγο πριν τον πρώτο αγώνα της χρονιάς, προκειμένου να ληφθούν κάποιες σημαντικές αποφάσεις.

Σύμφωνα με την ανακοίνωσε που έδωσαν στην δημοσιότητα, οι αποφάσεις αυτές είχαν να κάνουν αφενός με τις συνθήκες και τον προσδιορισμό της σημασίας των προειδοποιητικών σημαιών και αφετέρου με τους τεχνικούς κανονισμούς για την Moto2 και την Moto3. Όλες οι αποφάσεις τίθενται σε άμεση ισχύ από τον επόμενο κιόλας αγώνα.

Σε ότι αφορά τις σημαίες και μετά από υποδείξεις εκ μέρους των αναβατών, συμφωνήθηκε να επαναπροσδιοριστούν οι συνθήκες κατά τις οποίες θα βγαίνουν συγκεκριμένες σημαίες ή φωτεινά πάνελ (αναλόγως την πίστα) που προειδοποιούν για έλλειψη πρόσφυσης. Τα νέα δεδομένα έχουν ως εξής:

Κίτρινη σημαία με κόκκινες ρίγες θα σημαίνει ότι στο συγκεκριμένο τμήμα της πίστας η πρόσφυση μπορεί να επηρεάζεται από οποιονδήποτε λόγο εκτός της βροχής (λάδια, χώμα, γρασίδι ή άλλα υπολείμματα). Η σημαία πρέπει να βγαίνει και να κυματίζει στο πόστο του κριτή.

Άσπρη σημαία με κόκκινες χιαστί γραμμές, θα σημαίνει ότι σταγόνες βροχής (ή βροχή) στο συγκεκριμένο τμήμα της πίστας, επηρεάζουν την επιφάνεια της ασφάλτου. Όπως και στην προηγούμενη περίπτωση, η σημαία θα πρέπει να κυματίζει στο σημείο που βρίσκεται ο κριτής.

Οι τεχνικός κανονισμός που αφορά και τις δύο μικρότερες κατηγορίες, έχει να κάνει τα ελαστικά . Πιο συγκεκριμένα, όπως αναφέρει η επιτροπή, επειδή είναι αδύνατο να προσδιοριστεί η πηγή και οι προδιαγραφές των αγωνιστικών ελαστικών που χρησιμοποιούν οι αναβάτες για προπόνηση με μοτοσυκλέτες εκτός προδιαγραφών GP, συμφωνήθηκε ότι πλέον οι ομάδες μπορούν να χρησιμοποιούν λάστιχα που δεν έχουν "φορεθεί" σε αγώνες για τις προπονήσεις τους. Κανένα μη χρησιμοποιημένο ελαστικό δεν θα επιστραφεί στην Dunlop μετά το πέρας κάποιου αγώνα. Ως εκ τούτου οι ομάδες θα προμηθεύονται μόνο ολοκαίνουργια ελαστικά για τους αγώνες. Κανένα ελαστικό δεν θα έχει χρησιμοποιηθεί πιο πριν έχοντας πιθανότατα υποστεί και προθέρμανση.

Επιπλέον, ένας ακόμη κανονισμός αποφασίστηκε ειδικά για την Μoto3, o οποίος αφορά τον ηλεκτρονικό, προειδοποιητικό εξοπλισμό. Πλέον, για να ενσωματωθεί και στην μικρή κατηγορία το αυτόματο σύστημα προειδοποίησης για τους αναβάτες που πλησιάζουν το σημείο ενός ατυχήματος, κρίνεται απαραίτητη η μετατροπή στα ηλεκτρονικά τους, η οποία συμπεριλαμβάνει την υποχρεωτική χρήση της IMU έξι αξόνων της DellOrto και της BC-OUT_RL-300 μονάδας ισχύος της 2D. Ο εξοπλισμός και τα συστήματα θα τεθούν σε ισχύ από το 2023, αλλά η εξέλιξη της τεχνολογίας θα γίνει την φετινή σεζόν.

 

 

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.