MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

Fabio Quartararo για νέα Yamaha V4 - Χειρότερη προς το παρόν από την εν σειρά

Πρέπει να γίνει ακόμη μπόλικη δουλειά λέει ο Γάλλος αναβάτης που φάνηκε απαισιόδοξος
Quartararo
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/9/2025

Ο Fabio Quartararo αξιολόγησε τη νέα αγωνιστική πρωτότυπη V4 της Yamaha μετά τις πρώτες του δοκιμές στο Misano με τον εργοστασιακό αναβάτη να μην είναι χαρούμενος δηλώνοντας ότι του φάνηκε χειρότερη από τη μοτοσυκλέτα με τον εν σειρά 4κύλινδρο.

Ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2021 δοκίμασε την προηγούμενη εβδομάδα τη νέα Yamaha V4, κατά τη διάρκεια μιας ιδιωτικής δοκιμής στη Βαρκελώνη που επηρεάστηκε όμως από τη βροχή και έτσι δεν μπορούσε να βγάλει ουσιαστικά συμπεράσματα για την πρόοδο της εξέλιξής της. Στο χτεσινό επίσημο τεστ του MotoGP στο Misano όμως ο Quartararo έκανε 73 γύρους και γνώρισε πολύ καλύτερα την παρτενέρ του για την επόμενη σεζόν.

Στο πρώτο session ο Γάλλος ήταν στην 18η θέση, ένα δευτερόλεπτο μακριά από την κορυφή και δήλωσε: “Υπάρχει δουλειά που πρέπει να γίνει, είναι πολύ νωρίς για να πούμε αν είναι μια καλή βάση. Αυτή τη στιγμή, η νέα μοτοσυκλέτα είναι χειρότερη από την εν σειρά. Παρατήρησα βελτιώσεις -από το V4 σε σχέση με το I4- στη Βαρκελώνη που δεν ένιωσα εδώ. Δεν νομίζω ότι ο κινητήρας V4 θα λύσει τα προβλήματά μας. Τους βρήκα πανομοιότυπους. Μέχρι στιγμής, δεν βλέπω καμία πρόοδο στους τομείς που χρειαζόμαστε, αν και υπάρχει περιθώριο βελτίωσης”.

Ο Quartararo συνέχισε να οδηγεί το V4 στο δεύτερο session, σημειώνοντας τον 18ο ταχύτερο χρόνο (+1,2 δευτερόλεπτα από τον Pedro Acosta) μετά τη βελτίωση του καλύτερου χρόνου του σε 1:31:598.

“Αυτή ήταν η πρώτη πραγματική δοκιμή με τους άλλους αναβάτες. Έτσι, βλέπουμε λίγο τη θέση μας αυτή τη στιγμή. Έχουμε πολλή δουλειά να κάνουμε. Πρέπει να δουλέψουμε σε όλα. Η τελική ταχύτητα είναι αρκετά χαμηλή. Η πρόσφυση δεν είναι ακόμα ικανοποιητική. Έχουμε τα ίδια σχόλια. Είδαμε πόσο δυσκολεύτηκε ο Augusto στον χθεσινό αγώνα, είναι πάνω κάτω αυτό που μας συμβαίνει και σήμερα. Έχουμε ακόμα πολλή δουλειά να κάνουμε με τα ηλεκτρονικά συστήματα. Η αεροδυναμική είναι σχεδόν πανομοιότυπη με αυτή του Inline4. Φυσικά δεν είμαστε ακόμα έτοιμοι, αλλά είναι η δεύτερη δοκιμή. Επαναλαμβάνω, έχουμε πολλή δουλειά να κάνουμε”, δήλωσε ο Quartararo.