MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

Aleix Espargaro - Αναγκάστηκε να διαλέξει μεταξύ αγώνων ποδηλάτου και εξέλιξης της Honda RC213V

Το διπλό ταμπλό αποδείχτηκε ανεφάρμοστο - Νέο πλάνο για τον Ισπανό όσον αφορά στο 2026
Aleix Espargaro
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

2/1/2026

Μάλλον ο Aleix Espargaro ήταν ιδιαίτερα αισιόδοξος όταν δήλωνε πως θα αγωνιζόταν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Gravel ποδηλάτου 2025, ενώ την ίδια ώρα θα εκπλήρωνε καθήκοντα αναβάτη εξέλιξης στην εργοστασιακή ομάδα της Honda. Η κατάληξη μάλλον δεν ήταν ιδανική, κι έτσι ο Ισπανός προχωρά σε νέα κατεύθυνση για το 2026.

Θυμίζουμε πως όταν ο Aleix “κρέμασε τα γάντια του” το 2024, αποχαιρετώντας την Aprilia, έκανε ντεμπούτο ως αναβάτης εξέλιξης της Honda RC213V δίπλα στον Stefan Bradl, τον καιρό που η εταιρεία αντιμετώπιζε μεγάλα προβλήματα ανταγωνιστικότητας.

Καθώς ο Ισπανός είχε αποδείξει την αξία του στο πρόγραμμα εξέλιξης της μοτοσυκλέτας της Aprilia, η κίνηση αυτή της Honda είχε μεγάλη αξία για τους Ιάπωνες. Όμως την ίδια ώρα, ο πρώην “κάπτεν” της Aprilia θέλησε να καταπιαστεί σοβαρά και με τη δεύτερη μεγάλη του αγάπη, τους αγώνες ποδηλασίας, ένα σχέδιο που μάλλον δεν είχε σκεφτεί εις βάθος.

Aleix Espargaro

Κάπως έτσι, το πρόγραμμα εξέλιξης της MotoGP μοτοσυκλέτας της Honda, και το πρόγραμμα προπονήσεων και αγώνων ποδηλασίας με την ομάδα της Lidl-Trek ξεκίνησαν να φορτώνουν τον Ισπανό με απαιτήσεις που γινόταν ολοένα και πιο δύσκολες και έφταναν το σώμα του στα όρια.

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήρθε το περασμένο καλοκαίρι, όπου ο Aleix είχε προγραμματιστεί να αντικαταστήσει τον Somkiat Chantra στο GP της Ουγγαρίας, βοηθώντας έτσι την ομάδα να συλλέξει πολύτιμα δεδομένα σε ρυθμό αγώνα. Λίγες μέρες πριν τον αγώνα όμως, ο Espargaro έπεσε σε προπόνησή του με το ποδήλατο, και τραυματίστηκε άσχημα, και κάπως έτσι το σχέδιο για συμμετοχή του στον γύρο του Balaton έπεσε στο κενό, και η Honda βρέθηκε έκθετη.

Στον επόμενο γύρο της χρονιάς, στη Βαρκελώνη, ο Aleix έφτασε στην πίστα εντελώς εξαντλημένος, και με τρεις σπασμένους σπονδύλους!

Εκεί ο Alberto Puig είχε μια εκτενή συζήτηση μαζί του, λέγοντάς του πως καταλαβαίνει το πάθος του Aleix για το ποδήλατο, όμως η σχέση του με τη Honda είχε ανάγκη μεγαλύτερης αφοσίωσης. Κι όπως δήλωσε αργότερα ο Aleix, “ο Alberto είχε απόλυτο δίκιο”.

Aleix Espargaro

Κάνοντας την αυτοκριτική του, ο μεγαλύτερος αδελφός του Pol δήλωσε πως υποτίμησε τον φόρτο εργασίας στον νέο συνδυαστικό ρόλο που είχε προσπαθήσει να εκπληρώσει. “Πιθανώς έκανα λάθος. Δεν εκτίμησα σωστά τον ρόλο μου ως αναβάτης εξέλιξης. Νόμιζα πως θα μπορούσα να τα καταφέρω σε διπλό ταμπλό αλλά δεν ήταν εφικτό.”

Θυμίζουμε πως ο Aleix είχε πάρει τους αγώνες ποδηλασίας ιδιαίτερα σοβαρά, καθώς προκρίθηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Gravel, και είχε λάβει μέρος στον αγώνα Skoda Titan Desert.

Τώρα, καθώς η Honda κατάφερε να πετύχει σημαντικά καλύτερες θέσεις στη σεζόν MotoGP 2025 από ότι τα προηγούμενα χρόνια η ομάδα έχασε το προνομιακό καθεστώς παραχωρήσεων, και πλέον οι εργοστασιακοί αναβάτες δεν θα μπορούν να συμμετέχουν στις ιδιωτικές δοκιμές. Έτσι όλο το βάρος της εξέλιξης πέφτει πλέον στους Aleix και Stefan.

Aleix Espargaro

Η αλλαγή νοοτροπίας είναι επείγουσα, επειδή το τεχνικό τοπίο της Honda έχει αλλάξει. Χάρη σε ένα ισχυρό δεύτερο μισό της σεζόν 2025, το εργοστάσιο κατάφερε να ανέβει από την Ομάδα Δ στην Ομάδα Γ στο σύστημα παραχωρήσεων. Αν και αυτό είναι εξαιρετική είδηση από άποψη απόδοσης, είναι δίκοπο μαχαίρι για την ομάδα δοκιμών: οι τακτικοί αναβάτες δεν θα μπορούν πλέον να διεξάγουν ιδιωτικές δοκιμές, οπότε όλο το βάρος της ανάπτυξης πέφτει πλέον αποκλειστικά στους ώμους του Aleix και του Bradl.

Ο οδικός χάρτης για το επόμενο έτος είναι ιδιαίτερα απαιτητικός όπως αναφέρει ο Aleix, καθώς “τόσο ο Alberto όσο και η ιαπωνική διοίκηση μου ζήτησαν να εξελίξω τόσο τη μοτοσυκλέτα του 2026 και τη νέα μοτοσυκλέτα 850 κ.εκ. του 2027 με ελαστικά Pirelli, οπότε θα πρέπει να αφιερωθώ πολύ περισσότερο στη δουλειά μου ως δοκιμαστής της Honda”.

Έτσι η ποδηλασία θα περάσει σε δεύτερη μοίρα για τον Aleix, αυστηρά ως προπονητικό εργαλείο. “Του χρόνου θα συνεχίσω με την ομάδα Lidl-Trek, αλλά δεν θα αγωνιστώ επαγγελματικά. Θα προπονούμαι μόνο μαζί τους και θα επικεντρωθώ περισσότερο στη Honda”, δήλωσε ο Καταλανός αναβάτης.

Κι οι αγώνες ποδηλασίας μπορούν να περιμένουν...

Ετικέτες