MotoGP: O Livio Suppo στην Suzuki Ecstar!

Αναλαμβάνει τον ρόλο του team manager
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/2/2022

Η Suzuki Motor Corporation και η Team Suzuki Ecstar έβγαλαν κοινή ανακοίνωση για την ανάληψη του ρόλου του team manager στα MotoGP από τον Livio Suppo. Ο πρώην team manager των Ducati και HRC, θα είναι αυτός που θα ηγηθεί της προσπάθειας της Suzuki στο παγκόσμιο πρωτάθλημα για το 2022.

Δεν ήταν κρυφό ότι ο Project Leader της Suzuki στα MotoGP, Shinichi Sahara, ήταν προς αναζήτηση ενός νέου Team Manager  για την φετεινή σεζόν, καθώς την αποχώρηση του Davide Brivio στο τέλος της σεζόν του 2020 ακολούθησε μια μεταβατική περίοδος, όπου δημιουργήθηκε μια "διευθυντική επιτροπή", όπου ο Sahara είχε τον άτυπο ρόλο του Διευθυντή. Πλέον, βρέθηκε η λύση στο πρόσωπο του πολύπειρου Ιταλού και επετεύχθη η συμφωνία, λίγο πριν τον εναρκτήριο αγώνα στο Qatar στις 6 Μαρτίου.

Ο Suppo αποτελεί μια από τις πιο γνωστές προσωπικότητες στα paddock των MotoGP. Η καριέρα του ξεκίνησε πριν από 28 χρόνια με την ομάδα της Benetton Honda στα 125 και στα 250cc. Στη συνέχεια, πέρασε 11 χρόνια με την Ducati ως Project Leader, ενώ κατά τη διάρκεια της θητείας του, στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής ο Casey Stoner. Από την Ducati μεταπήδησε στο HRC, όπου είχε το ρόλο του επικεφαλής για επτά χρόνια, πανηγυρίζοντας άλλους πέντε τίτλους στο ενεργητικό του.

Όταν αποχώρησε από το HRC και τα MotoGP, ο Suppo δημιούργησε μια επιτυχημένη εταιρεία με ηλεκτρικά ποδήλατα, αλλά πλέον θεωρεί κι αυτός ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να επιστρέψει στα paddock.

Στην Suzuki Ecstar πιστεύουν ότι η έλευση του Suppo θα τους δώσει μια επιπλέον ώθηση στην προσπάθειά τους. Ήδη οι πρώτες εντυπώσεις από την μοτοσυκλέτα των δύο εργοστασιακών αναβατών μετά τις πρώτες επίσημες δοκιμές ήταν θετικές, και η προσθήκη ενός έμπειρου και επιτυχημένου μάνατζερ θα αυξήσει τις πιθανότητες της ομάδας για να παίξει έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στη συνέχεια.

Ο Shinichi Sahara δήλωσε πως είναι πεπεισμένος ότι ο Livio Suppo είναι ο καταλληλότερος γι' αυτόν τον ρόλο, λόγω της εμπειρίας του και του πάθους του για νίκες. Τόνισε ότι πολλά μέλη της ομάδας έχουν συνεργαστεί μαζί του στο παρελθόν, ενώ και ο ίδιος τον γνωρίζει για πάρα πολλά χρόνια.

Από την μεριά του, ο Livio Suppo είπε πως είναι υπερήφανος για τον καινούργιο του ρόλο και ευτυχής που επιστρέφει στα MotoGP. Στις δηλώσεις του υπογράμμισε ότι πρόκειται για μια μεγάλη πρόκληση, δεδομένου ότι η Suzuki είχε κατακτήσει τον τίτλο το 2020, την χρονιά που συμπλήρωνε 100 χρόνια ιστορίας. Πρόσθεσε επίσης ότι η πρόταση του Sahara ήρθε την κατάλληλη στιγμή για τον ίδιο, καθώς είχε αφοσιωθεί στο να στήσει την εταιρεία με τα ηλεκτρικά ποδήλατα, αλλά ταυτόχρονα του έλειπαν τα paddock και οι αγώνες, θεωρώντας τον εαυτό του έτοιμο για να επιστρέψει.

Στα σχόλιά του για την Suzuki Ecstar, δήλωσε πως είναι μια σπουδαία ομάδα ανθρώπων που θα βοηθήσουν στο να φτάσουν στους στόχους τους νωρίτερα. Σε ό,τι αφορά το επίπεδο των MotoGP, είπε πως τώρα οι αγώνες είναι πιο συναρπαστικοί, με πολλούς γρήγορους αναβάτες και ανταγωνιστικές μοτοσυκλέτες από όλους τους κατασκευαστές, γι' αυτό και κάθε λεπτομέρεια μπορεί να κάνει την διαφορά, τονίζοντας ότι θα δώσει όλο του το "είναι" για να βρεθεί στην κορυφή με την Suzuki.

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.