MotoGP: O Quartararo ξεσπά: “Δεν είμαι χαζός, ξέρω να οδηγώ”

Απογοήτευση και έντονη κριτική για τη Yamaha μετά τον αγώνα της Ισπανίας
Quartararo complains
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

27/4/2026

Ο Fabio Quartararo δεν μάσησε τα λόγια του μετά από ένα απογοητευτικό Grand Prix στην Ισπανία, εκφράζοντας ανοιχτά την αγανάκτησή του για την κατάσταση της Yamaha και την έλλειψη προόδου.

Ο Fabio Quartararo ξέσπασε μετά τον αγώνα της Jerez, στέλνοντας για ακόμη μία φορά ξεκάθαρο μήνυμα προς τη Yamaha πως η υπομονή του έχει εξαντληθεί. Ο Γάλλος παγκόσμιος πρωταθλητής του 2021 βρέθηκε μακριά από τον καλό του εαυτό, σε πλήρη αντίθεση με την περσινή του παρουσία στην ίδια πίστα, όπου είχε κατακτήσει pole position και βάθρο.

Το 2026, η εικόνα ήταν εντελώς διαφορετική. Ο Quartararo εκκίνησε μόλις από τη 17η θέση και ολοκλήρωσε τον αγώνα περίπου 30 δευτερόλεπτα πίσω από τον νικητή Alex Marquez, σε μια επίδοση που αποτυπώνει ξεκάθαρα τη διαφορά δυναμικότητας της Yamaha σε σχέση με τον ανταγωνισμό.

quartararo

Παρά τις νέες αναβαθμίσεις που έφερε η ιαπωνική ομάδα στο Jerez, η πρόοδος ήταν περιορισμένη. Ο ίδιος ο Quartararo περιέγραψε με ωμό τρόπο την κατάσταση, καθώς αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα σε πρόσφυση και ισχύ, ενώ τόνισε πως δεν υπάρχει ούτε ένας τομέας στον οποίο να αισθάνεται άνετα πάνω στη μοτοσυκλέτα.

“Δεν νιώθω καλά στο φρενάρισμα, στην είσοδο, στη μέση της στροφής, στην επιτάχυνση, πουθενά,” ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως τα προβλήματα είναι τόσα πολλά που ακόμα και όταν λύνεται ένα, εμφανίζεται κάποιο άλλο.

Η πιο χαρακτηριστική του δήλωση ήρθε όταν θέλησε να υπογραμμίσει πως η διαφορά απόδοσης δεν σχετίζεται με την ικανότητά του: “Δεν είμαι χαζός, ξέρω να οδηγώ και ξέρω πόσο χάνουμε. Πέρυσι ήμουν στο βάθρο, τώρα είμαι 30 δευτερόλεπτα πίσω”.

Στον αγώνα, ο Quartararo ήταν τελικά ο καλύτερος αναβάτης της Yamaha τερματίζοντας 14ος, με κανέναν άλλο αναβάτη της M1 να μην καταφέρνει να μπει στη ζώνη των βαθμών. Ο ομόσταυλος του, Alex Rins, τερμάτισε 16ος, ενώ ο Jack Miller βρέθηκε 18ος μετά από τεχνικό πρόβλημα. Πιο πίσω ολοκλήρωσαν τον αγώνα οι Toprak Razgatlioglu και Augusto Fernandez.

quartararo

Σε τεχνικό επίπεδο, η Yamaha συνεχίζει να αναζητά λύσεις. Ο επικεφαλής της ομάδας, Massimo Meregalli, επιβεβαίωσε πως υπάρχει μια ελαφρώς τροποποιημένη έκδοση κινητήρα, ωστόσο η βασική αρχιτεκτονική παραμένει ίδια, κάτι που δείχνει πως δεν αναμένονται άμεσα ριζικές αλλαγές.

Με την κατάσταση να δείχνει στάσιμη και τον ανταγωνισμό να ανεβάζει συνεχώς ρυθμό, η ένταση στο στρατόπεδο της Yamaha αυξάνεται, με τον ίδιο να έχει επιβεβαιώσει συνομιλίες με το στρατόπεδο της Honda, διαψεύδοντας όμως τις φημολογίες που τον ήθελαν να έχει ήδη υπογράψει. Κι αν κάτι έγινε ξεκάθαρο στη Jerez, είναι πως ο Quartararo δεν είναι διατεθειμένος να αποδεχτεί παθητικά αυτή την εικόνα για πολύ ακόμη.

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.