MotoGP: Πόλεμος με τον χορηγό της Ducati

Με τα ονόματα των αναβατών στα φαίρινγκ τα Desmocedici στο Le Mans
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

10/5/2019

Όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά, λέει το γνωμικό. Σε αυτή την υπόθεση όμως ο τσακωμός έχει την οσμή καμένου, χωρίς σημάδια καπνού ή φωτιά. Προσωρινά θα αλλάξουν εμφάνιση τα Ducati στον επόμενο αγώνα, όπως και στην Αυστραλία τον Οκτώβριο, όμως από κάτω υπάρχει πόλεμος...

Για όσους παρακολουθούν τα τεκταινόμενα των εταιρειών που χορηγούν με τεράστια ποσά ομάδες στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, πιθανόν γνωρίζουν πως η καπνοβιομηχανία Philip Morris έχει αγοράσει και διαχειρίζεται τον διαφημιστικό χώρο πάνω στα φαίρινγκ των μοτοσυκλετών της εργοστασιακής ομάδας της Ducati, αλλά και κάθε τετραγωνικό εκατοστό ωφέλιμης επιφάνειας στα αυτοκίνητα της εργοστασιακή ομάδας της Ferrari στη F1 - Όχι μόνο για φέτος ή για τα επόμενα χρόνια, αλλά έχει φτιάξει ξεχωριστή εταιρεία που αγοράζει για δεκαετίες τον “διαφημιστικό χώρο” πάνω σε αγωνιστικά αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες. Αυτό δεν είναι κάτι ιδιαίτερα γνωστό στο ευρύ κοινό.

Με άλλα λόγια, αν θέλεις να βάλεις το λογότυπο της εταιρείας σου πάνω σε ένα Ferrari ή μια Ducati στη F1 ή τα MotoGP, θα μιλήσεις με την εταιρεία της Philip Morris και όχι με τη Ferrari ή την Ducati. Εδώ βέβαια γεννάται το ερώτημα, γιατί έχει δώσει τόσα εκατομμύρια από τη στιγμή που απαγορεύεται κάθε μορφής διαφημιστική προβολή προϊόντων καπνού.

Στα πρώτα χρόνια της απαγόρευσης, αντί για να γράφει πάνω στα φαίρινγκ Marlboro, έβαζε ένα barcode, όπως και η Gauloise έβαζε ένα μεγάλο Go!!!!!!!!!. Όμως γρήγορα απαγορεύτηκε και αυτό, διότι οι αντικαπνιστικές οργανώσεις κατάφεραν να πείσουν πως η χρήση του barcore δεν έχει κάποια διαφορά από την απευθείας αναγραφή της μάρκας και πως η Philip Morris περνάει το διαφημιστικό μήνυμα της Malboro. H Gauloise και η Camel αποσύρθηκαν εντελώς από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό και τη θέση τους πήραν τα ενεργειακά ποτά (Monster και Red Bull). Όμως η Philip Morris δεν τα παράτησε, καθώς ετοίμαζε ένα νέο καπνικό προϊόν το οποίο προωθεί με το σύνθημα Mission Winnow.

Σύμφωνα με τη Philip Morris το νέο προϊόν δεν είναι κλασσικό τσιγάρο και δεν είναι ούτε ηλεκτρονικό. Επίσης, στα αγωνιστικά αυτοκίνητα και τις μοτοσυκλέτες γράφει ένα σύνθημα και όχι το λογότυπο του προϊόντος. Οπότε οι γενικοί αντικαπνιστικοί νόμοι δεν αποτελούν εμπόδιο για την αναγραφή του συνθήματος πάνω στις εργοστασιακές Ducati. Όμως σε κάποιες χώρες υπάρχει πιο αυστηρή νομοθεσία η οποία έχει πολύ πιο αναλυτικά τους όρους απαγόρευσης διαφήμισης προϊόντων καπνού και ηλεκτρονικών τσιγάρων ή τέλος πάντων κάθε είδους και τύπου συσκευής καπνίσματος/ατμίσματος κ.τ.λ.  

Αντιμέτωπη με την πρώτη απαγόρευση του συνθήματος Mission Winnow ήρθε η ομάδα της Ferrari για τον αγώνα της F1 στην Αυστραλία και ήδη γνωρίζουν πως το ίδιο πρόβλημα θα έχουν στον αγώνα του Καναδά. Αντίστοιχη νομοθεσία έχει και η Γαλλία, οπότε ήταν λογικό να έρθει και η σειρά της Ducati να ξεκολλήσει από τα φαίρινγκ της το σύνθημα της Philip Morris για τον αγώνα του Le Man και το ίδιο φυσικά θα κάνει και για τον αγώνα του Philip Island. Εκείνο που μένει ως ερωτηματικό είναι οι αγώνας της Ιταλία (Mugelo και Misano) καθώς δεν την “πιάνει” κάποια ειδική νομοθεσία, όμως η Ιταλική Ένωση Καταναλωτών έχει ξεκινήσει στοχευμένη διαδικασία απαγόρευσης του συνθήματος της Philip Morris.

Καθώς ο διαφημιστικός χώρος ανήκει στη Philip Morris και όχι στη Ducati, θα δούμε γραμμένα τα ονόματα των αναβατών πάνω στο φαίρινγκ και όχι της Audi Sport ή κάποιας άλλης εταιρείας του ομίλου VW στην οποία ανήκει η Ducati.

Το ίδιο ακριβώς είχε κάνει και η Camel όταν ήταν σπόνσορας της Honda και των Alex Barros, Max Biaggi και Troy Bayliss.

Φυσικά οι αναβάτες της Ducati από τη μεριά τους δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό και το αποδέχτηκαν με ενθουσιασμό.  Ο Danilo Petruccichi δήλωσε πως: “Ούτε στα όνειρά μου δεν φανταζόμουν πως μια εργοστασιακή Ducati θα έγραφε με τεράστια γράμματα το όνομά μου πάνω της!”. Ο Andrea Dovisiozo από την άλλη μεριά το είδε σαν ευκαιρία να εκφράσει τη δημιουργικότητά του: “Θα είναι ωραίο να βάλω τόσο μεγάλο το όνομά μου πάνω στη μοτοσυκλέτα και να φτιάξω ένα ξεχωριστό λογότυπο”.

Ελπίζουμε πως μέχρι τις 19 Μαΐου που είναι ο αγώνας του Le Mans θα έχει βρει κάποιο εντυπωσιακό σχέδιο. 

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.