Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/3/2018

Ξεκίνησε δυναμικά το πρωτάθλημα και μία από τις πιο ανταγωνιστικές σεζόν, ακριβώς όπως το περιμέναμε, χωρίς καμία απογοήτευση, με το θέαμα να κυριαρχεί. Διότι ακόμα κι αν ο πρώτος του αγώνα δεν άλλαξε πολλές φορές μέχρι το τρίτο κομμάτι του, στο τέλος η πρώτη θέση κρίθηκε μόλις για 0,027 δευτερόλεπτα, σε μία κλασσική πλέον μάχη ανάμεσα στον Dovizioso και τον Marquez, επανάληψη της Αυστρίας –που ήταν η πρώτη- και της Ιαπωνίας. Η ομάδα του έστειλε μήνυμα που ήταν σαν να του λέει ακριβώς αυτό, δεν χρειάζεται να δοκιμάσεις τίποτα, όμως ο Marquez θέλει να είναι πρώτος στο βαθμό που απαιτείται για να είναι ο παγκόσμιος πρωταθλητής, τίποτα δεν είναι τυχαίο:

«Κάποτε θα τα καταφέρω, κάποια μέρα θα γίνει να τον περάσω στην τελευταία στροφή, προς το παρόν με νίκησε για μία ακόμα φορά» δήλωσε ο Marquez χαμογελώντας αμέσως μετά, συμπληρώνοντας πως στόχος ήταν το βάθρο, κι άρα η δεύτερη θέση ένα πολύ καλό αποτέλεσμα.

Βέβαια κανείς φίλος του θεάματος δεν έμεινε δίχως μία μικρή απογοήτευση που στο βάθρο δεν ήταν ο Zarco, ο άνθρωπος που πέρσι είχε και πάλι στρέψει τους τεράστιους προβολείς του Qatar επάνω του οδηγώντας τον αγώνα μέχρι να πέσει. Με μία δόση ειρωνείας, σήμερα έχασε για λίγο το προβάδισμα ακριβώς εκεί, αλλά αμέσως το κέρδισε και πάλι οδηγώντας την κούρσα πολύ μετά από το σημείο που τον εδραιώνει ως έναν από τους ταχύτερους του αγώνα.

Πίσω του ο Rossi έκλεβε την παράσταση και το χειροκρότημα, με μία προσπάθεια που ήταν πάνω από τα όρια, αν υπολογίσει κανείς πως τα προβλήματα ρυθμίσεων της Yamaha δεν έχουν τελειώσει και πως μέχρι την κατάταξη ο προβληματισμός ήταν έντονος στην ομάδα. Ο Rossi όμως, όπως έχουμε πει πολλές φορές, είναι ο αναβάτης της Κυριακής, εκείνος που μπορεί να κάνει την ανατροπή ακριβώς την στιγμή που πρέπει. Ήταν επίσης σίγουρο, και το είχαμε γράψει εχθές, πως θα προσπαθήσει να βρεθεί στο πρώτο γκρουπ από την εκκίνηση, μία στρατηγική που δεν αποδίδει πάντα. Σήμερα όμως πήρε γρήγορα την εσωτερική, όχι χωρίς πάλη, κι αυτό του έδωσε την τοποθέτηση που χρειαζόταν για την πρώτη στροφή, παλεύοντας με τον Petrucci αμέσως μετά, κι ανεβαίνοντας θέσεις αμέσως.

Μέχρι την στιγμή που θα περνούσε τον Marquez, ο Rossi είχε ήδη κάνει τον καλύτερο δυνατό αγώνα που θα περίμενε κανείς, αλλά είχε περισσότερα να δώσει. Ο Zarco μπροστά, αν και μέσα στον προβλεπόμενο ρυθμό του αγώνα, δεν ήταν ο απόλυτα ταχύτερος. Ο Dovizioso πιο πίσω έκανε συνέχεια καλύτερο ρυθμό, παλεύοντας με τον Crutchlow ο οποίος με την σειρά του δεν θα άφηνε ούτε τον Marquez, ούτε τον Rossi δίχως μάχη, όσο εκείνοι άλλαζαν θέσεις. Ο Pedrosa γρήγορα άρχισε να πέφτει προς τα πίσω, αμέσως μόλις τον προσπέρασε ο Rossi, κι έκανε τεράστια προσπάθεια να κρατηθεί στην πρώτη πεντάδα χωρίς όμως να τα καταφέρει.

Η τεράστια ευθεία του Losail, μία από τις μεγαλύτερες του MotoGP με το πλεονέκτημα της μεγάλης ταχύτητας εξόδου στην τελευταία στροφή, χαρίζει υψηλές τελικές ταχύτητες και φυσικά, μεγάλες ευκαιρίες. Απόλυτα καθοριστική η στιγμή που ο Rossi προσπάθησε για τρίτη φορά να περάσει τον Zarco στα φρένα πριν την πρώτη στροφή. Είχαν προηγηθεί κι άλλες προσπάθειες με τον Rossi να έχει στην αμέσως προηγούμενη 335 τελικής και τον Zarco 333, αλλά με τον Γάλλο να έχει καλύτερη έξοδο πριν, κι έτσι να κρατά το προβάδισμα. Περιμένοντας λοιπόν την επίθεση του Rossi, κράτησε το γκάζι καθυστερώντας αρκετά τα φρένα, κι αυτό τον οδήγησε να χάσει την γραμμή του, μόνο που μαζί παρέσυρε και τον Rossi. Εκείνη η στιγμή ήταν καθοριστική για να σταματήσουν οι δύο Yamaha να είναι μπροστά, με την εργοστασιακή στην δεύτερη θέση χωρίς να καταφέρνει την πρώτη. Τόσο ο Marquez, όσο και ο Dovizioso δεν είχαν πει την τελευταία τους λέξη, κυρίως η Ducati που μόλις είχε χάσει τον Lorenzo από μία περίεργη πτώση φρενάροντας από τα 250, σαν να έβαλε νεκρά και να μην μπορούσε να πάρει την στροφή…

Ακόμα πιο άδικη ήταν η πτώση του Rins, του μόνου Suzuki που πήγαινε στο δεύτερο γκρουπ, φέρνοντας τεράστια απογοήτευση στην Suzuki. Εκεί στο τέλος έγινε κάτι ακόμα πιο εντυπωσιακό, ο Vinales έβγαλε την βαλβίδα ασφαλείας που κρατούσε κι άρχισε να ανεβαίνει σε ρυθμό, σε σημείο που αν ο αγώνας ήταν μεγαλύτερος και κρατούσαν τα ελαστικά το ίδιο, σε ένα υποθετικό δηλαδή σενάριο, θα ανέβαινε και στο βάθρο. Συνάντησε μέχρι και τον Zarco που έχανε τις θέσεις την μία μετά την άλλη.

Ο Zarco στην επίθεση του Doviziso και του Marquez με τον Rossi στην τέταρτη θέση, απάντησε ανεβαίνοντας στον ρυθμό που διεκδικούσαν οι Ιταλοί και ο Ισπανός, όσο ήταν πίσω του.. Ήταν άλλο ένα εντυπωσιακό σημείο του αγώνα. Οι τρεις τους έφυγαν μπροστά αφήνοντας τον Rossi πίσω αλλά ήταν ένας ρυθμός που δεν γινόταν να κρατηθεί μόλις άρχισαν οι μάχες για την πρώτη θέση. Πολύ γρήγορα τα δύο γκρουπ ενώθηκαν και πάλι, αλλά ο Dovizioso είχε βάλει το κεφάλι κάτω και δεν θα ήταν καθόλου εύκολο, τόσο να μείνει πίσω, όσο και να τον περάσει ο Marquez.

Στο τέλος του αγώνα η Honda είδε ακριβώς τι σκεφτόταν ο αναβάτης της. Το μήνυμα που του έστειλε ήταν ξεκάθαρο, πίσω σου είναι ο Rossi με 0,7 δευτερόλεπτα, άρα δεν χρειάζεται καμία υπερβολή, η δεύτερη θέση είναι δική σου.

Αυτό μπορεί να είναι και χειρότερο για τον Marquez φυσικά, που η πρώτη θέση είναι εκείνη που μετράει, οπότε ναι, πήρε αρκετά μεγάλο ρίσκο. Όχι μόνο στην τελευταία στροφή, αλλά σε όλο τον τελευταίο γύρο, από τα φρένα στο τέλος της ευθείας που ντριφτάρισε θέλοντας να ψαλιδίσει την διαφορά και να βρεθεί γρήγορα πίσω από την Ducati..

Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στον Hafizh SYAHRIN, που με αυτή την εκκίνηση έγινε ο πρώτος Μαλαισιανός στα MotoGP, μονάχα που πήρε κατευθείαν και βαθμούς κι έτσι τα συγχαρητήρια πρέπει να είναι διπλά. Θυμίζουμε ότι είναι στην Tech3 μετά από την κεραυνοβόλα αποχώρηση του Γερμανού…

Δεν υπήρχε σημείο λοιπόν του αγώνα που το θέαμα να μην ήταν υψηλότατο, σε μία σεζόν που υπόσχεται να μας κρατήσει σε αγωνία!