MotoGP Sepang 2019 - FP1 & FP2: Με ρεκόρ πρώτος ο Quartararo!

Γρηγορότερος ακόμα και τραυματίας!

Από τον

Μπάμπη Μέντη

1/11/2019

Ο “μικρός” Γάλλος συνεχίζει να εντυπωσιάζει με την ταχύτητά του πάνω στη σέλα της δορυφορικής Yamaha, καθώς στα ελεύθερα δοκιμαστικά της Sepang σήμερα, βρέθηκε στην πρώτη θέση σπάζοντας το ρεκόρ ταχύτερου γύρου με 1:58.576. Κι αυτό έγινε με αρκετούς πόνους στον αστράγαλο από την πτώση στον πρώτο γύρο του αγώνα στο Philip Island. Μάλιστα ο επόμενος γύρος ήταν ακόμα πιο γρήγορος, έως τη στιγμή που βρήκε μπροστά του σαν σημαδούρα τον τοπικό ήρωα Hafizh Syahrin και αναγκάστηκε να “κάψει” τον γύρο. Στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά η ομάδα της Petronas είχε κάθε λόγο να πανηγυρίζει, αφού και ο Morbidelli είχε καταφέρει να ανέβει στη δεύτερη θέση, κάνοντας το 1-2.

Στο τέλος της ημέρας όμως η Ducati του Andrea Dovisiozo ήταν εκείνη που πλησίασε σε απόσταση 0.630’ τον χρόνο του Quartararo και βρέθηκε τελικά στη δεύτερη θέση. Τα καλά νέα για την Yamaha συνεχίστηκαν με την τρίτη θέση του Valentino Rossi και την τέταρτη του Morbidelli. Πίσω τους η Ducati της Pramac με τον Jack Miller στην πέμπτη θέση ενώ η ορμή που έχει αποκτήσει η Aprilia συνεχίστηκε, με τον Aleix Espargaro να είναι πιο γρήγορος απ’ όλα τα Honda στην έκτη θέση! Αυτό συνέβη διότι ο Marc Marquez δεν έβαλε καθόλου soft ελαστικά, οπότε ο μόνος αναβάτης που απέμεινε στη Honda και που μπορούσε να βάλει τη μοτοσυκλέτα του HRC μέσα στη δεκάδα ήταν ο Cal Cruthlow στην έβδομη θέση.

Όπως ο Marcuez έτσι κι ο Vinales, αφιέρωσε όλο το χρόνο των ελεύθερων δοκιμαστικών στην προσομοίωση του αγώνα και δεν έβαλε soft ελαστικά για time attack, οπότε έπεσε στην ένατη θέση, όταν οι υπόλοιποι αναβάτες άρχισαν να αλλάζουν σε μαλακά ελαστικά. Πίσω του ήταν τα δύο Suzuki του Rins και του Mir, συμπληρώνοντας μια εντεκάδα αναβατών που έσπασε το φράγμα των δύο λεπτών. Όλοι οι υπόλοιποι αναβάτες δεν κατάφεραν να σημειώσουν χρόνους κάτω από τα δύο λεπτά, με τον Danillo Petrucci να ηγείται του γκρουπ των “δίλεπτων”, ανάμεσά τους και ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής Marc Marquez στη 13^η θέση. Πίσω του είχε την Honda της LCR με τον Zarco, κάτι που προφανώς δεν θα αρέσει στον Jorge Lorenzo που έκανε μισό δευτερόλεπτο πιο αργό χρόνο από τον Γάλλο και ήταν 17^ος.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ FP2

1	Fabio QUARTARARO	Petronas Yamaha SRT	Yamaha	1'58.576
2	Andrea DOVIZIOSO	Ducati Team	Ducati	1'59.206	0.630 / 0.630
3	Valentino ROSSI	Monster Energy Yamaha MotoGP	Yamaha	1'59.284	0.708 / 0.078
4	Franco MORBIDELLI	Petronas Yamaha SRT	Yamaha	1'59.502	0.926 / 0.218
5	Jack MILLER	Pramac Racing	Ducati	1'59.593	1.017 / 0.091
6	Aleix ESPARGARO	Aprilia Racing Team Gresini	Aprilia	1'59.707	1.131 / 0.114
7	Cal CRUTCHLOW	LCR Honda CASTROL	Honda	1'59.711	1.135 / 0.004
8	Francesco BAGNAIA	Pramac Racing	Ducati	1'59.774	1.198 / 0.063
9	Maverick VIÑALES	Monster Energy Yamaha MotoGP	Yamaha	1'59.845	1.269 / 0.071
10	Alex RINS	Team SUZUKI ECSTAR	Suzuki	1'59.849	1.273 / 0.004
11	Joan MIR	Team SUZUKI ECSTAR	Suzuki	1'59.984	1.408 / 0.135
12	Danilo PETRUCCI	Ducati Team	Ducati	2'00.057	1.481 / 0.073
13	Marc MARQUEZ	Repsol Honda Team	Honda	2'00.215	1.639 / 0.158
14	Johann ZARCO	LCR Honda IDEMITSU	Honda	2'00.268	1.692 / 0.053
15	Karel ABRAHAM	Reale Avintia Racing	Ducati	2'00.477	1.901 / 0.209
16	Pol ESPARGARO	Red Bull KTM Factory Racing	KTM	2'00.658	2.082 / 0.181
17	Jorge LORENZO	Repsol Honda Team	Honda	2'00.705	2.129 / 0.047
18	Andrea IANNONE	Aprilia Racing Team Gresini	Aprilia	2'01.190	2.614 / 0.485
19	Mika KALLIO	Red Bull KTM Factory Racing	KTM	2'02.017	3.441 / 0.827
20	Hafizh SYAHRIN	Red Bull KTM Tech 3	KTM	2'02.429	3.853 / 0.412

https://bit.ly/MOTO_676

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!