MotoGP Ταϊλάνδη 2019: Επικράτηση Yamaha στις FP1 & FP2

Αναμένονται μεγάλες μάχες
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/10/2019

Η πίστα του Buriram είναι αναμφίβολα μια πίστα που ευνοεί τις Μ1 της Yamaha κι αυτό επιβεβαιώθηκε από την εξέλιξη των δύο πρώτων, ελεύθερων, δοκιμαστικών της Παρασκευής. Στα FP1 το γεγονός όμως που επισκίασε τα γυρολόγια, ήταν η τρομακτική πτώση του Marquez από highsiding, που ανάγκασε μάλιστα τον παγκόσμιο πρωταθλητή να αποχωρήσει με ασθενοφόρο και να πάει στο νοσοκομείο, προκειμένου να γίνουν εξετάσεις στην πλάτη και το αριστερό του πόδι. Τελικά, προς ανακούφιση όλων στα πιτς, τα αποτελέσματα ήταν καλά και ο Marquez επέστρεψε στην πίστα για να λάβει κανονικά μέρος στα FP2.

Στα παραλειπόμενα της πρώτης μέρας συμπεριλαμβάνεται και η πρόταση που έγινε από την Yamaha προς τον Zarco, κάτι που επιβεβαίωσε και ο Lin Jarvis διευθυντής της Yamaha Racing, για να προσληφθεί ως test rider από το 2020. Σίγουρα δεν είναι αυτό ακριβώς που ονειρευόταν ως εξέλιξη στην καριέρα του ο Γάλλος, πρώην πλέον, αναβάτης της ΚΤΜ, ενώ όπως δήλωσε και ο Vinales η θέση του Zarco δεν είναι να δοκιμάζει, αλλά να αγωνίζεται μέσα στις πίστες.

Πίσω στα αγωνιστικά δρώμενα, οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές ανέδειξαν ως ταχύτερο τον Maverick Vinales, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο την απουσία του Marquez –για τον λόγο που αναφέραμε και παραπάνω- ενώ και ο Quartararo πέρασε πάνω από τον Ισπανό της Repsol Honda, με διαφορά μόλις 0,191 δευτερόλεπτα πίσω από τον Vinales, κάνοντας το 1-2 για τη Yamaha. Ο χρόνος που είχε προλάβει να γράψει ο Marquez μέχρι και πέντε λεπτά πριν το τέλος της διαδικασίας, τον κατέταξε στην τρίτη θέση, με τον Dovizioso να αποτελεί τον ταχύτερο αναβάτη της Ducati στην τέταρτη. Πίσω του ήταν άλλο ένα Ducati, αυτό της Pramac με αναβάτη τον Jack Miller, ενώ έκτος ταχύτερος ήταν ο Valentino Rossi, ο οποίος ήταν ιδιαίτερα δυνατός καθώς όπως είχε δηλώσει, έχει ως στόχο έναν τερματισμό στο βάθρο στην συγκεκριμένη πίστα. Οι Morbidelli, Petrucci, Mir και Bagnaia συμπλήρωσαν την ταχύτερη δεκάδα των FP1, με τον Rins να μένει  11ος μετά από ένα τεχνικό πρόβλημα που αντιμετώπισε με την μοτοσυκλέτα του, ενώ συνεπής με τις καλές επιδόσεις ήταν και ο Aleix Espargaro που έφερε την Aprilia στην 12η θέση. Πίσω του ήταν ο αδερφός του με την μοτοσυκλέτα της ΚΤΜ, ο οποίος να θυμίσουμε ότι επέστρεψε σε χρόνο ρεκόρ μετά το ατύχημα που του στοίχισε έναν σπασμένο καρπό, δίχως να είναι ακόμη στο 100% της φυσικής του κατάστασης.

Στα FP2 η κυριαρχία της Yamaha ήταν ακόμη πιο έντονη, με τις τέσσερις συνολικά μοτοσυκλέτες της (δύο εργοστασιακές και δύο δορυφορικές από την ομάδα της Petronas) να βρίσκονται στις πέντε πρώτες θέσεις. Μάλιστα, ο ταχύτερος όλων ήταν ο Fabio Quartararo που έκλεψε την πρωτιά από τον Vinales στα τελευταία λεπτά των δοκιμών. Τρίτος ήταν ο έτερος δορυφορικός αναβάτης της Yamaha, ο Franco Mrobidelli, ενώ ο Jack Miller μπήκε εμβόλιμα στην τέταρτη θέση διακόπτοντας το σερί της Yamaha, καθώς άφησε πέμπτο τον Valentino Rossi, ο οποίος πρέπει να σημειώσουμε ότι είχε έναν σταθερά γρήγορο ρυθμό.

Ο Marquez, που μέσα σε δύο ώρες από το ατύχημά του που τον έστειλε στο νοσοκομείο ήταν πίσω στην πίστα, δεν έδειξε να έχει πτοηθεί ιδιαίτερα και έκανε τον έκτο ταχύτερο χρόνο, ενώ για μεγάλο διάστημα ήταν ο γρηγορότερος αναβάτης μέσα στην πίστα. Στην έβδομη θέση ήταν ο όλο και πιο εντυπωσιακός Aleix Espargaro, αφήνοντας πίσω του τον Andrea Dovizioso και την Ducati. Να θυμίσουμε εδώ ότι ο Dovizioso στον αγώνα θα πρέπει να τερματίσει σε τέτοια θέση που η βαθμολογική συγκομιδή του να μην πάνω από δύο βαθμούς λιγότερους από αυτούς που θα πάρει ο Marquez, αν θέλει να διατηρήσει τις μαθηματικές του ελπίδες για τον τίτλο, σε θεωρητικό πάντα επίπεδο. Την δεκάδα έκλεισαν οι δύο αναβάτες της Suzuki, οι Joan Mir και Alex Rins (με αυτή τη σειρά), με τον Petrucci να μένει εκτός των δέκα πρώτων για μόλις 21 χιλιοστά του δευτερολέπτου.

 

Αποτελέσματα FP2

1
 
Fabio Quartararo
 
Petronas Yamaha (YZR-M1)
1'30.404s
 
 
2
 
Maverick Viñales
 
Monster Yamaha (YZR-M1)
+0.193s
 
 
3
 
Franco Morbidelli
 
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.221s
 
 
4
 
Jack Miller
 
Pramac Ducati (GP19)
+0.294s
 
 
5
 
Valentino Rossi
 
Monster Yamaha (YZR-M1)
+0.329s
 
 
6
 
Marc Marquez
 
Repsol Honda (RC213V)
+0.487s
 
 
7
 
Aleix Espargaro
 
Factory Aprilia Gresini (RS-GP)
+0.603s
 
 
8
 
Andrea Dovizioso
 
Ducati Team (GP19)
+0.623s
 
 
9
 
Joan Mir
 
Suzuki Ecstar (GSX-RR)*
+0.682s
 
 
10
 
Alex Rins
 
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+0.690s
 
 
11
 
Danilo Petrucci
 
Ducati Team (GP19)
+0.711s
 
 
12
 
Francesco Bagnaia
 
Pramac Ducati (GP18)
+0.750s
 
 
13
 
Cal Crutchlow
 
LCR Honda (RC213V)
+0.940s
 
 
14
 
Takaaki Nakagami
 
LCR Honda (RC213V)
+1.020s
 
 
15
 
Pol Espargaro
 
Red Bull KTM Factory (RC16)
+1.095s
 
 
16
 
Andrea Iannone
 
Factory Aprilia Gresini (RS-GP)
+1.108s
 
 
17
 
Karel Abraham
 
Reale Avintia Ducati (GP18)
+1.184s
 
 
18
 
Tito Rabat
 
Reale Avintia Ducati (GP18)
+1.528s
 
 
19
 
Miguel Oliveira
 
Red Bull KTM Tech3 (RC16)
+1.532s
 
 
20
 
Jorge Lorenzo
 
Repsol Honda (RC213V)
+1.545s
 
 
21
 
Mika Kallio
 
Red Bull KTM Factory (RC16)
+1.587s
 
 
22
 
Hafizh Syahrin
 
Red Bull KTM Tech3 (RC16)
+2.180s

 

 

 

 

 

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.