MotoGP Ταϊλάνδη: Παγκόσμιος Πρωταθλητής ο Marquez!

Έληξε εντυπωσιακά ένας βαρετός αγώνας!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/10/2019

Το τέταρτο συνεχόμενο και όγδοο συνολικά παγκόσμιο πρωτάθλημα πήρε ο Marquez όπως θα έπρεπε όλοι να περιμένουν, όπως ήταν βέβαιο χωρίς να υπάρχουν

spoilers και άλλα τέτοια της νέας εποχής. Ο Dovizioso ήταν ο μόνος που θα μπορούσε να καθυστερήσει αυτό που ερχόταν και έδειξε από την εκκίνηση ακόμη πως δεν υπήρχε περίπτωση να το κάνει.

Εκείνος που περιμέναμε να κάνει τα πάνω – κάτω στους πρώτους γύρους, και σίγουρα να φέρει μία αναστάτωση στην εκκίνηση, ήταν ακριβώς ο αναβάτης που εγκατέλειψε την τελευταία στιγμή και αναγκάστηκε να ξεκινήσει από την pit lane. Η μοτοσυκλέτα του Miller έσβησε και έτσι η Ducati σημειολογικά και σημαδιακά, δεν θα έκανε το παραμικρό για να ανακόψει την βόλτα της Honda προς την κορυφή του 2019. Αργότερα ο Miller, ο ικανότατος και λίγο τρελός Αυστραλός, θα έκανε επίθεση στον Lorenzo έτσι για να παίξει με τα χρώματα της Repsol αν και ο νούμερο 99 έχει καταντήσει πολύ μικρό ψάρι για τα δόντια του.

Η εκκίνηση θα έβλεπε τον Marquez να κάνει άμεσα την επίθεσή του σε μία Yamaha, του Vinales που αρκετά επιθετικά -και σωστά αγωνιστικά- τον έκοψε κανονικότητα για να στρίψει δεύτερος, σε σημείο που ο Vinales άπλωσε αγκώνες έτοιμος για την επαφή. Μπροστά του πλέον μόνο ο Quartararo, ο άνθρωπος που θα είναι ο επόμενος μεγάλος του αντίπαλος όχι στο μακρινό μέλλον αλλά ήδη από του χρόνου για αρχή και πολύ πιο δυναμικά αργότερα. Πόσοι έχουν φτάσει σε αυτό τον «τίτλο» του επόμενου αντιπάλου; Πολλοί, ο Zarco για παράδειγμα ήταν ένας από τους πρόσφατους αλλά μετά τον τραυματισμό του αυτή η πιθανότητα ξεψυχάει. Τραυματισμό ψυχικό, πάσχοντας από κατάθλιψη σε ένα αγώνισμα που η ψυχολογία είναι πιο σημαντική από την ίδια την μοτοσυκλέτα. Αυτή την ψυχολογία κυνηγούσε ο αδίστακτος Marquez, να σπάσει τον Quartararo και να πάρει το πρωτάθλημα όχι αριθμητικά, αλλά παλεύοντας και κερδίζοντας στην τελευταία στροφή.

Προς το παρόν είχε κάνει το λάθος στα φρένα ανοίγοντας γραμμή σε μία πολύ πρώιμη επίθεση από την οποία έκλεισε πανέμορφα τον Vinales και δεν έχασε την δεύτερη θέση. Μέχρι τον 4ο γύρο πριν το τέλος, ο Quartararo θα οδηγούσε τον αγώνα με τον Marquez να τον διαβάζει και τον Vinales σε απόσταση ασφαλείας πίσω τους. Ο Rossi είχε μπλέξει με την Suzuki και περίεργα πράγματα συνέβαιναν στην KTM πρώτα με την άτυχη πτώση του Mika Kallio του εξαιρετικού αναβάτη εξέλιξης που επιστρέφει στην αγωνιστική δράση αντικαθιστώντας τον Zarco μετά το πρώιμο διαζύγιο. Φανερά απογοητευμένος ο Kallio έφυγε περπατώντας δίχως τραυματισμό, κάτι που θα ήταν ακόμη πιο άσχημο για την KTM. O Pol Espargaro επίσης, θα «έπαιζε» επιθετικά με τον Oliveira κάτι επίσης σημειολογικό για την ομάδα, ενώ συνολικά οι μάχες στην μεγάλη κατηγορία ήταν ελάχιστες, σαν όλοι να περιμένουν αυτό που σίγουρα ερχόταν.

Δεν ήθελε κάποια δύσκολη μαντεψιά για να ξέρεις πως ο Marquez είναι ο παγκόσμιος πρωταθλητής, όπως επίσης πως θα έκανε την κίνησή του και πως την κρατούσε για το τέλος. Το ωραίο ήταν που όλα οδήγησαν ώστε να γίνει αυτός “Dovizioso” κερδίζοντας τον Quartararo με τον ίδιο τρόπο που έχει χάσει τόσες φορές από τον Ιταλό! Η σημειολογία των MotoGP είναι πανέμορφη…

Η πρώτη επίθεση του Marquez τέσσερις γύρους πριν από το τέλος ήταν για να δει τι ακριβώς γίνεται με τον εικοσάχρονο Quartararo. Αργότερα ο Marquez θα πει πως στο τέλος πως δεν σκεφτόταν το πρωτάθλημα, την πιθανότητα δηλαδή να πέσει γιατί είχε κλειδώσει στην νίκη. Ανέφερε και την ψυχολογία, τον λόγο που οι αναβάτες έρχονται στο προσκήνιο ή εξαφανίζονται, διότι βρήκε την ώθηση που έψαχνε στο να κερδίσει το πρωτάθλημα με μία εντυπωσιακή νίκη.

Ο Quartararo μπροστά του τα έδινε όλα, χρησιμοποιούσε όλο το μήκος της πίστας και πήγαινε παντού στο όριο μη θέλοντας να δημιουργήσει και το παραμικρό περιθώριο. Ο Marquez έβαζε τον τροχό του όπου έβρισκε, και ξαφνικά βλέπαμε μία μάχη που ξυπνούσε από τον λήθαργο του υπόλοιπου αγώνα. Η περίπτωση να πέσει ο Marquez, ή και οι δυο τους άρχισε ξαφνικά να παίζει περισσότερο ως πιθανότητα κι αυτό ανέβαζε την αγωνία.

Μέχρι τον τελευταίο γύρο, εκεί ο Marquez περνά εμπρός με χειρουργικά φρένα, με απίστευτο τρόπο και εκμεταλλευόμενο φυσικά το γκάζι, γιατί όχι άλλωστε. Ο Quartararo δεν θα το άφηνε αυτό έτσι, δεν γινόταν άλλωστε να μην απαντήσει μιας και έχει την στόφα του πρωταθλητή που σε μεγάλο βαθμό βασίζεται στο πείσμα. Εκεί ακριβώς, στην τελευταία στροφή θα έκανε την επίθεσή του, εκεί που η Moto2 σήμερα μας χάρισε άλλη μία πολύ καλή μάχη… Ο Marquez ήξερε πως έρχεται και το έπαιξε Dovizioso, πήρε την εσωτερική και με εξαιρετική έξοδο πήρε την νίκη, το πρωτάθλημα και τον αέρα του Quartararo που φανερά εκνευρισμένος ξέσπασε σε δάκρυα θυμού. Λίγο μετά θα έλεγε πως «που θα πάει θα έρθει» εννοούσε την νίκη στα MotoGP, όλος ο κόσμος περιμένει απλά την νίκη σε μία τέτοια μάχη, ώστε από εδώ και πέρα να έχουμε ένα νέο δίδυμο. Οι μοναδικότητες είναι κουραστικές…

Ο Marquez, επειδή είναι ο Marquez, ένας από τους καλύτερους στην ιστορία της ανθρωπότητας ως τώρα, δεν πρόκειται να σταματήσει για την νίκη τώρα που πήρε το πρωτάθλημα. Όχι για να σπάσει τον τσαμπουκά στους υπόλοιπους, αυτό το έχει καταφέρει ήδη, αλλά για να πάει για το χρυσό κύπελο, να πάρει η Honda όλες τις νίκες, και το κατασκευαστών, που αυτό το έχει σίγουρο, αλλά και της ομάδας που εκεί βασίζεται σε πόδι με γάγγραινα, τον Lorenzo! Ουσιαστικά αυτό που είπε ο Marquez είναι εκπληκτικά δύσκολο, θα πρέπει να κερδίζει για λογαριασμό του Lorenzo από εδώ και πέρα. Αυτή είναι η ώθηση που χρειαζόταν βέβαια για το τέλος της σεζόν, και μακάρι να το καταφέρει, γιατί όχι; Είναι στην κορυφή αυτή την στιγμή και καλά θα κάνει να το εκμεταλλευτεί για όσο περισσότερο μπορεί…   

Αποτελέσματα:

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος/Διαφ.
1
Honda
179.3
39'36.223
2
Yamaha
179.3
+0.171
3
Yamaha
179.2
+1.380
4
Ducati
178.5
+11.218
5
Suzuki
178.5
+11.449
6
Yamaha
178.2
+14.466
7
Suzuki
177.9
+18.729
8
Yamaha
177.9
+19.162
9
Ducati
177.6
+23.425
10
Honda
177.1
+29.423
11
Ducati
177.1
+30.103
12
Honda
176.9
+33.216
13
KTM
176.7
+35.667
14
Ducati
176.4
+39.736
15
Aprilia
176.4
+40.038
16
KTM
176.4
+40.136
17
Ducati
176.0
+44.589
18
Honda
175.3
+54.723
19
Ducati
175.2
+56.012
20
KTM
174.8
+1'01.431
 
Aprilia
174.4
9 Laps
 
KTM
172.6
23 Laps

Ετικέτες

MotoGP: Η Pirelli διατηρεί τον αμφιλεγόμενο κανονισμό για πιέσεις ελαστικών - Πότε και γιατί μπορεί να αλλάξει

Ο κανονισμός που κόστισε τον Joan Mir το μοναδικό του φετινό βάθρο ως τώρα δεν πρόκειται να αλλάξει το 2027
Pirelli
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/8/2026

Είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς κανόνες του MotoGP και εντάχθηκε στη “νομοθεσία” της μεγάλης κατηγορίας τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για κανονισμό που προβλέπει πως τα λάστιχα της μοτοσυκλέτας πρέπει να διατηρούνται σε πίεση πάνω από 1.80 bar (26,1 psi) το μπροστινό και 1.68 (24,4) το πίσω για το 60% των γύρων ενός κανονικού αγώνα ή για το 30% του sprint race. Παραβίαση αυτής της διάταξης μεταφράζεται σε ποινή 16 δευτερολέπτων για τον πλήρη αγώνα και 8 για τον σύντομο.

Αυτό ακριβώς έπαθε ο Mir στο Grand Prix της Καταλονίας πριν μερικούς μήνες, όταν τερμάτισε δεύτερος – στη μοναδική του εμφάνιση σε βάθρο φέτος – στη μάχη της Κυριακής, αλλά εκ των υστέρων (και αφότου είχε τιμήσει το Prosecco του στο βάθρο) τιμωρήθηκε με 16 επιπλέον δευτερόλεπτα λόγω παράβασης του κανονισμού αυτού και τελικώς κατατάχθηκε 13ος στον αγώνα! Κάτι ανάλογο είχε πάθει πέρυσι και ο Maverick Vinales, σε αγώνα που είχε τερματίσει επίσης δεύτερος.

Η αλλαγή προμηθευτή ελαστικών στη μεγάλη κατηγορία γέννησε την απορία αν ο κανονισμός αυτός θα συνεχίσει και το 2027 ή αν αφορούσε συγκεκριμένα τα ελαστικά της Michelin. Έτσι τέθηκε το ερώτημα στον Giorgio Barbier, αγωνιστικό διευθυντή της Pirelli, προκειμένου να διερευνηθεί η σκέψη των Ιταλών επί του κανονισμού αυτού ενόψει της ερχόμενης χρονιάς.

Giorgio Barbier

"Πρέπει να έχουμε μεγάλο σεβασμό προς τον τρέχοντα προμηθευτή του MotoGP (Michelin). Αν μετά από 11 χρόνια έχει θεσπίσει αυτόν τον κανόνα σε συνεργασία με τη Dorna, είναι γιατί πιστεύει πως το να τρέχει κανείς με πολύ χαμηλές πιέσεις μπορεί να συνιστά κίνδυνο και δεν μπορώ να ισχυριστώ πως τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζω ακόμη αρκετά καλά τα αγωνιστικά του MotoGP.

"Από πού προέρχεται η υπερθέρμανση των μπροστινών ελαστικών; Πιθανότατα από την αεροδυναμική, τους ανθρακονημάτινους δίσκους, όταν έχουμε πολλές μοτοσυκλέτες να κρύβονται στο slipstream με την αεροδυναμική να θερμαίνει πολύ το μπροστινό λάστιχο του αναβάτη που είναι πίσω.

“Αυτή είναι μια κατάσταση που δεν έχουμε στα Superbikes, ούτε στη Moto2, έτσι δεν μπορώ να ισχυριστώ πως η Pirelli δεν αντιμετωπίζει καθόλου τέτοιο πρόβλημα.

"Είναι σαφές πως έχουμε διαφορετική κατασκευή, άλλα υλικά και θερμοκρασίες λειτουργίας και δεν πιστεύω πως ένα Pirelli θα δουλεύει καλύτερα στα 1.4 bar από όσο στα 2.0. Γι’ αυτό εκτιμώ πως δεν θα έχουμε το ίδιο πρόβλημα.

"Αν όμως λάβουμε υπόψη ποιες είναι οι σωστές πιέσεις για τα Pirelli, θα πρέπει να δούμε στην πράξη αν θα συνιστά πρόβλημα όταν πέφτουμε κάτω από αυτό το εύρος. Έτσι προς το παρόν θα κρατήσουμε τον κανόνα ως έχει, ελπίζοντας να μη χρειαστεί ποτέ να τον εφαρμόσουμε. Στη συνέχεια θα αποφασίσουμε αν χρειάζεται να τον τροποποιήσουμε ή να τον καταργήσουμε."

"Υπάρχει πάντως ένα δεδομένο που παρατηρώ: ο τρέχων προμηθευτής ελαστικών έχει μεγάλη ευαισθησία στις μεταβολές πίεσης. Όταν περάσει ένα συγκεκριμένο όριο, προκύπτει μεγάλος κίνδυνος.

"Στα δικά μας λάστιχα έχουμε σχετικά μεγάλο λειτουργικό εύρος πίεσης και ο κάθε κατασκευαστής μπορεί να επιλέξει. Η συμπεριφορά των ελαστικών μας δεν αλλάζει τόσο δραματικά με τις μεταβολές στην πίεση.

“Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να βλέπουμε αναβάτες να στερούνται το μετάλλιό τους μια ώρα αφότου το έχουν πανηγυρίσει στο βάθρο.”