MotoGP Ταϊλάνδη: Παγκόσμιος Πρωταθλητής ο Marquez!

Έληξε εντυπωσιακά ένας βαρετός αγώνας!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/10/2019

Το τέταρτο συνεχόμενο και όγδοο συνολικά παγκόσμιο πρωτάθλημα πήρε ο Marquez όπως θα έπρεπε όλοι να περιμένουν, όπως ήταν βέβαιο χωρίς να υπάρχουν

spoilers και άλλα τέτοια της νέας εποχής. Ο Dovizioso ήταν ο μόνος που θα μπορούσε να καθυστερήσει αυτό που ερχόταν και έδειξε από την εκκίνηση ακόμη πως δεν υπήρχε περίπτωση να το κάνει.

Εκείνος που περιμέναμε να κάνει τα πάνω – κάτω στους πρώτους γύρους, και σίγουρα να φέρει μία αναστάτωση στην εκκίνηση, ήταν ακριβώς ο αναβάτης που εγκατέλειψε την τελευταία στιγμή και αναγκάστηκε να ξεκινήσει από την pit lane. Η μοτοσυκλέτα του Miller έσβησε και έτσι η Ducati σημειολογικά και σημαδιακά, δεν θα έκανε το παραμικρό για να ανακόψει την βόλτα της Honda προς την κορυφή του 2019. Αργότερα ο Miller, ο ικανότατος και λίγο τρελός Αυστραλός, θα έκανε επίθεση στον Lorenzo έτσι για να παίξει με τα χρώματα της Repsol αν και ο νούμερο 99 έχει καταντήσει πολύ μικρό ψάρι για τα δόντια του.

Η εκκίνηση θα έβλεπε τον Marquez να κάνει άμεσα την επίθεσή του σε μία Yamaha, του Vinales που αρκετά επιθετικά -και σωστά αγωνιστικά- τον έκοψε κανονικότητα για να στρίψει δεύτερος, σε σημείο που ο Vinales άπλωσε αγκώνες έτοιμος για την επαφή. Μπροστά του πλέον μόνο ο Quartararo, ο άνθρωπος που θα είναι ο επόμενος μεγάλος του αντίπαλος όχι στο μακρινό μέλλον αλλά ήδη από του χρόνου για αρχή και πολύ πιο δυναμικά αργότερα. Πόσοι έχουν φτάσει σε αυτό τον «τίτλο» του επόμενου αντιπάλου; Πολλοί, ο Zarco για παράδειγμα ήταν ένας από τους πρόσφατους αλλά μετά τον τραυματισμό του αυτή η πιθανότητα ξεψυχάει. Τραυματισμό ψυχικό, πάσχοντας από κατάθλιψη σε ένα αγώνισμα που η ψυχολογία είναι πιο σημαντική από την ίδια την μοτοσυκλέτα. Αυτή την ψυχολογία κυνηγούσε ο αδίστακτος Marquez, να σπάσει τον Quartararo και να πάρει το πρωτάθλημα όχι αριθμητικά, αλλά παλεύοντας και κερδίζοντας στην τελευταία στροφή.

Προς το παρόν είχε κάνει το λάθος στα φρένα ανοίγοντας γραμμή σε μία πολύ πρώιμη επίθεση από την οποία έκλεισε πανέμορφα τον Vinales και δεν έχασε την δεύτερη θέση. Μέχρι τον 4ο γύρο πριν το τέλος, ο Quartararo θα οδηγούσε τον αγώνα με τον Marquez να τον διαβάζει και τον Vinales σε απόσταση ασφαλείας πίσω τους. Ο Rossi είχε μπλέξει με την Suzuki και περίεργα πράγματα συνέβαιναν στην KTM πρώτα με την άτυχη πτώση του Mika Kallio του εξαιρετικού αναβάτη εξέλιξης που επιστρέφει στην αγωνιστική δράση αντικαθιστώντας τον Zarco μετά το πρώιμο διαζύγιο. Φανερά απογοητευμένος ο Kallio έφυγε περπατώντας δίχως τραυματισμό, κάτι που θα ήταν ακόμη πιο άσχημο για την KTM. O Pol Espargaro επίσης, θα «έπαιζε» επιθετικά με τον Oliveira κάτι επίσης σημειολογικό για την ομάδα, ενώ συνολικά οι μάχες στην μεγάλη κατηγορία ήταν ελάχιστες, σαν όλοι να περιμένουν αυτό που σίγουρα ερχόταν.

Δεν ήθελε κάποια δύσκολη μαντεψιά για να ξέρεις πως ο Marquez είναι ο παγκόσμιος πρωταθλητής, όπως επίσης πως θα έκανε την κίνησή του και πως την κρατούσε για το τέλος. Το ωραίο ήταν που όλα οδήγησαν ώστε να γίνει αυτός “Dovizioso” κερδίζοντας τον Quartararo με τον ίδιο τρόπο που έχει χάσει τόσες φορές από τον Ιταλό! Η σημειολογία των MotoGP είναι πανέμορφη…

Η πρώτη επίθεση του Marquez τέσσερις γύρους πριν από το τέλος ήταν για να δει τι ακριβώς γίνεται με τον εικοσάχρονο Quartararo. Αργότερα ο Marquez θα πει πως στο τέλος πως δεν σκεφτόταν το πρωτάθλημα, την πιθανότητα δηλαδή να πέσει γιατί είχε κλειδώσει στην νίκη. Ανέφερε και την ψυχολογία, τον λόγο που οι αναβάτες έρχονται στο προσκήνιο ή εξαφανίζονται, διότι βρήκε την ώθηση που έψαχνε στο να κερδίσει το πρωτάθλημα με μία εντυπωσιακή νίκη.

Ο Quartararo μπροστά του τα έδινε όλα, χρησιμοποιούσε όλο το μήκος της πίστας και πήγαινε παντού στο όριο μη θέλοντας να δημιουργήσει και το παραμικρό περιθώριο. Ο Marquez έβαζε τον τροχό του όπου έβρισκε, και ξαφνικά βλέπαμε μία μάχη που ξυπνούσε από τον λήθαργο του υπόλοιπου αγώνα. Η περίπτωση να πέσει ο Marquez, ή και οι δυο τους άρχισε ξαφνικά να παίζει περισσότερο ως πιθανότητα κι αυτό ανέβαζε την αγωνία.

Μέχρι τον τελευταίο γύρο, εκεί ο Marquez περνά εμπρός με χειρουργικά φρένα, με απίστευτο τρόπο και εκμεταλλευόμενο φυσικά το γκάζι, γιατί όχι άλλωστε. Ο Quartararo δεν θα το άφηνε αυτό έτσι, δεν γινόταν άλλωστε να μην απαντήσει μιας και έχει την στόφα του πρωταθλητή που σε μεγάλο βαθμό βασίζεται στο πείσμα. Εκεί ακριβώς, στην τελευταία στροφή θα έκανε την επίθεσή του, εκεί που η Moto2 σήμερα μας χάρισε άλλη μία πολύ καλή μάχη… Ο Marquez ήξερε πως έρχεται και το έπαιξε Dovizioso, πήρε την εσωτερική και με εξαιρετική έξοδο πήρε την νίκη, το πρωτάθλημα και τον αέρα του Quartararo που φανερά εκνευρισμένος ξέσπασε σε δάκρυα θυμού. Λίγο μετά θα έλεγε πως «που θα πάει θα έρθει» εννοούσε την νίκη στα MotoGP, όλος ο κόσμος περιμένει απλά την νίκη σε μία τέτοια μάχη, ώστε από εδώ και πέρα να έχουμε ένα νέο δίδυμο. Οι μοναδικότητες είναι κουραστικές…

Ο Marquez, επειδή είναι ο Marquez, ένας από τους καλύτερους στην ιστορία της ανθρωπότητας ως τώρα, δεν πρόκειται να σταματήσει για την νίκη τώρα που πήρε το πρωτάθλημα. Όχι για να σπάσει τον τσαμπουκά στους υπόλοιπους, αυτό το έχει καταφέρει ήδη, αλλά για να πάει για το χρυσό κύπελο, να πάρει η Honda όλες τις νίκες, και το κατασκευαστών, που αυτό το έχει σίγουρο, αλλά και της ομάδας που εκεί βασίζεται σε πόδι με γάγγραινα, τον Lorenzo! Ουσιαστικά αυτό που είπε ο Marquez είναι εκπληκτικά δύσκολο, θα πρέπει να κερδίζει για λογαριασμό του Lorenzo από εδώ και πέρα. Αυτή είναι η ώθηση που χρειαζόταν βέβαια για το τέλος της σεζόν, και μακάρι να το καταφέρει, γιατί όχι; Είναι στην κορυφή αυτή την στιγμή και καλά θα κάνει να το εκμεταλλευτεί για όσο περισσότερο μπορεί…   

Αποτελέσματα:

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος/Διαφ.
1
Honda
179.3
39'36.223
2
Yamaha
179.3
+0.171
3
Yamaha
179.2
+1.380
4
Ducati
178.5
+11.218
5
Suzuki
178.5
+11.449
6
Yamaha
178.2
+14.466
7
Suzuki
177.9
+18.729
8
Yamaha
177.9
+19.162
9
Ducati
177.6
+23.425
10
Honda
177.1
+29.423
11
Ducati
177.1
+30.103
12
Honda
176.9
+33.216
13
KTM
176.7
+35.667
14
Ducati
176.4
+39.736
15
Aprilia
176.4
+40.038
16
KTM
176.4
+40.136
17
Ducati
176.0
+44.589
18
Honda
175.3
+54.723
19
Ducati
175.2
+56.012
20
KTM
174.8
+1'01.431
 
Aprilia
174.4
9 Laps
 
KTM
172.6
23 Laps

Ετικέτες

John McGuinness: “Δεν με στενοχωρεί το ότι δεν μπορώ πια να κερδίσω” – Συμπληρώνει 30 χρόνια από το ντεμπούτο του

Ο Βρετανός έχει πετύχει 23 συνολικά νίκες στο Isle of Man TT
McGuinness
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/4/2026

Το Isle of Man TT του 2026 σηματοδοτεί ένα σημαντικό ορόσημο στην καριέρα του θρύλου John McGuinness, καθώς φέτος γιορτάζει την 30ή επέτειο από το ντεμπούτο του. Ο Άγγλος μιλάει ανοιχτά για το τι συνεχίζει να του δίνει ώθηση, πώς βλέπει την επιτυχία σήμερα και πότε θα έρθει η ώρα να αποσυρθεί.

Είναι εξαιρετικά σπάνιο ένας αθλητής να αγωνίζεται 30 χρόνια μετά το ντεμπούτο του, πόσο μάλλον όταν βρίσκεται στην ηλικία των 54 ετών, όμως ο John McGuinness είναι η εξαίρεση του κανόνα. Τριάντα χρόνια μετά την έναρξη της καριέρας του, ο Βρετανός αναβάτης συμμετέχει ακόμα στο Isle of Man TT, με την υποστήριξη της Honda. Μάλιστα πέρυσι ήταν 7ος στον αγώνα Superbike και το 2024 τερμάτισε 5ος στον αγώνα Senior – που δεν πραγματοποιήθηκε πέρυσι λόγω καιρού.

McGuinness

Παρά τα χρόνια του, ο McGuinness κινείται ακόμη με μέση ωριαία ταχύτητα κοντά στα 130 μίλια/ώρα (209 χλμ./ώρα), ενώ πέτυχε προσωπικό ρεκόρ στο Donington κατά τη διάρκεια δοκιμής πριν από λίγες εβδομάδες.

Ο θρύλος του Isle of Man TT δήλωσε σε συνέντευξη που έδωσε:

Πρέπει απλώς να συγκεντρωθώ σε αυτό που κάνω, να μείνω προσηλωμένος και να προσπαθήσω να μην αφήσω αυτό το γεγονός (της επετείου) να με επηρεάσει υπερβολικά. Αλλά είναι ωραίο, είναι πραγματικά ωραίο. Ακόμα νιώθω καλά. Ακόμα νιώθω ότι οδηγώ καλά, ότι γυρνώ γρήγορα στις δοκιμές. Έχω τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας σε κάποιον βαθμό. Οπότε νομίζω ότι είναι σαν άλλη μια χρονιά, αλλά όχι ακριβώς· είναι σαν μια άλλη μια χρονιά, αλλά με ωραία ιστορία. Η ιστορία είναι πραγματικά ωραία. Νιώθω πολύ περήφανος που μπορώ ακόμα να δικαιολογώ την ύπαρξη μιας εργοστασιακής Honda, ξεκινώντας από την πρώτη θέση – όλη η πίεση βαραίνει τους ώμους σου όταν ξεκινάς από την πρώτη θέση! Στο TT συμβαίνουν μερικά ωραία πράγματα για τα οποία δεν μπορούμε να μιλήσουμε πολύ. Ωστόσο, εξακολουθώ να έχω αυτό το καυτό πάθος να έρθω και να οδηγήσω στο Isle of Man TT.

Σε κάποιο σημείο πέρυσι το Senior δεν έγινε και σκέφτηκα, 'Χριστέ μου, δεν μπορώ να αποσυρθώ, αυτό δεν είναι καλό, θα πρέπει να δοκιμάσω ξανά του χρόνου.' Πάντα υπάρχουν μικροί λόγοι για τους οποίους συνεχίζεις. Αλλά ακόμα θέλω σιωπηλά να είμαι γρήγορος, ακόμα θέλω να βελτιώνομαι συνεχώς. Πέρυσι, έκανα τους γρηγορότερους έξι γύρους που έκανα ποτέ. Οπότε, όλα καλά! Είκοσι χρόνια με τη Honda, κανονικά θα έδιωχναν κάποιον σαν εμένα και θα έπαιρναν κάποιον άλλο, αλλά ακόμα με αγαπούν. Οπότε, καλά!

Θα δούμε. Είμαι σίγουρος ότι θα καταλάβω πότε θα είναι η κατάλληλη στιγμή να σταματήσω. Είναι απλά μικρά πράγματα που απολαμβάνω. Όπως, το χρώμα της μοτοσυκλέτας, τη νέα δερμάτινη φόρμα, τις δοκιμές στην Ισπανία, μου αρέσει να δουλεύω με τον Dean [Harrison], όλη την ομάδα.

McGuinness

Είναι όλα αυτά τα άλλα πράγματα εκτός από το TT. Η δουλειά μου αλλάζει λίγο στη Honda, κάνω περισσότερα πράγματα ως πρεσβευτής. Δουλεύουμε καλά μαζί. Θέλεις να νικήσεις τον teammate σου, αλλά θέλω ο Dean να κερδίσει. Προς το παρόν, είμαι ακόμα σε εκείνο το στάδιο όπου μπορώ να τα βγάζω πέρα. Κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και σκέφτομαι 'ηλίθιε γέρο-βλάκα'. Δεν πρόκειται να το σκέφτομαι πια. Είμαι απλώς ο John McGuinness ο αναβάτης και θα φορέσω τα δερμάτινά μου και θα πάω να οδηγήσω τη μοτοσυκλέτα μου. Δεν στενοχωριέμαι που δεν μπορώ να κερδίσω πια. Πριν από δέκα χρόνια, θα ήμουν κατσούφης που δεν κέρδιζα. Αλλά τώρα είμαι εντάξει. Μου αρέσει απλά να είμαι στην πίστα.

Δεν στενοχωριέμαι πολύ για το πού τερματίζω. Μου αρέσει να δουλεύω με τον γιο μου. Ο γιος μου είναι εκεί μαζί μας, είναι άνθρωπος των αριθμών, των στατιστικών, είναι πάντα θετικός μαζί μου.

Τα έσοδα συνεχίζουν να εισρέουν και οι λογαριασμοί συνεχίζουν να έρχονται, όλοι οι χορηγοί μου είναι πραγματικά περήφανοι για μένα και είναι πολύ θετικοί και δεν μου ασκούν καμία πίεση. Είτε κερδίζω, είτε χάνω, ήταν μαζί μου όταν τραυματίστηκα, ήταν μαζί μου όταν κέρδισα, ήταν μαζί μου όταν δυσκολευόμουν. Οπότε, απλά βρίσκομαι σε μια ευτυχισμένη, μικρή ιδανική κατάσταση. Μια θέση στο βάθρο θα ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Νομίζω ότι μια ακόμη θέση στο βάθρο του TT θα ήταν φανταστική.

Νομίζω ότι είναι θέμα μυϊκής μνήμης, κάτι πολύ επαναλαμβανόμενο, είναι θέμα συγχρονισμού. Νομίζω ότι είναι η εμπειρία. Δεν θα έλεγα ότι είμαι ο πιο γυμνασμένος άνθρωπος στον κόσμο, αλλά είμαι άνθρωπος της ρουτίνας: το ίδιο φαγητό, μισώ να βγαίνω από τη βολή μου. Είμαι λίγο ιδιότροπος, πραγματικά – λίγο περίεργος.

Αλλά μπορώ να βγω στην πίστα και να πάω γρήγορα. Στο Oulton Park, ήμουν πρώτος στην πρώτη περίοδο επειδή έχω κάνει δισεκατομμύρια γύρους. Μετά, οι άλλοι που έχουν την μισή ηλικία τους με προλαβαίνουν και με προσπερνάνε. Γι' αυτό στο TT, μπορώ ακόμα να τα καταφέρω, επειδή μπορώ να κατεβάσω τον καρδιακό μου ρυθμό, μπορώ να οδηγήσω τη μοτοσυκλέτα, ξέρω πώς να ρυθμίσω τη μοτοσυκλέτα. Οπότε, ακόμα λειτουργεί.

Η Honda θα μπορούσε να με είχε βγάλει εκτός ομάδας ή να είχε βάλει τρεις μοτοσυκλέτες. Είχαν σκοπό να βάλουν τρεις μοτοσυκλέτες με τον Nathan Harrison. Απλώς μου είπαν: Αν θέλεις να οδηγήσεις, υπάρχει μια μοτοσυκλέτα για σένα. Και, κάτι πολύ ξεχωριστό, που επίσης μου είπαν: Αν θέλεις να σταματήσεις, σταμάτα.

Με όλο τον προϋπολογισμό και την προσπάθεια που απαιτείται, είναι πολύ ασυνήθιστο για μια ομάδα να πει το αφεντικό ότι αν ήθελα να σταματήσω στη μέση ενός αγώνα, να σταματήσω στη μέση του αγώνα. 'Απλά σταμάτα έξω από μια παμπ στην πίστα του TT και θα έρθουμε να πιούμε μια μπύρα μαζί σου.'

Η ζωή μου είναι όμορφα ισορροπημένη. Είναι υπέροχη. Δεν θέλω να αλλάξει. Δεν θέλω καμία παρέμβαση, δεν θέλω καμία ταλαιπωρία. Είναι απλά όλα καλά και τόσο όμορφα ισορροπημένα. Απλά το λατρεύω.

Για το 2026 ιδανικά θα ήθελα τέσσερις θέσεις στην πρώτη εξάδα. Να γυρίσω σπίτι σώος και αβλαβής. Και μετά, το κερασάκι στην τούρτα θα ήταν μια θέση στο βάθρο. Και μετά θα κάνω μια βόλτα στην παραλία – αυτό θα είναι ενδιαφέρον. Απλώς ελπίζω να περάσω καλά πάντως. Να είμαι καλά. Να έχει καλό καιρό. Και τότε εγώ θα είμαι πλήρης.

McGuinness

Ο McGuinness ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο στο TT το 1997, στον αγώνα Lightweight. Το 1999, κατέκτησε την πρώτη του νίκη στην ίδια κατηγορία. Αυτή σηματοδότησε την πρώτη από τις 23 συνολικά νίκες του. Μόνο δύο άλλοι αναβάτες, ο Michael Dunlop και ο Joey Dunlop, έχουν περισσότερες νίκες από τον McGuinness. Μάλιστα, πρόσφατα λανσαρίστηκε από το Isle of Man TT μία σειρά ρουχισμού προς τιμή της συμπλήρωσης 30 χρόνων αγώνων του Βρετανού θρύλου.