MotoGP Test Sepang 2018 – Final Day

Ο Lorenzo την έκπληξη!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

30/1/2018

Ο Jorge Lorenzo, ο εργοστασιακός αναβάτης της Ducati, έκανε την τελευταία και τελευταία μέρα την έκπληξη και με έναν χρόνο-ρεκόρ έσπασε τα χρονόμετρα και βρέθηκε στην κορυφή της λίστας με τους χρόνους, με τις καιρικές συνθήκες να είναι καλές από πρωί για πρώτη φορά. Το κατά πόσο, βέβαια, μπορούμε να το θεωρήσουμε αυτό έκπληξη, είναι θέμα προς συζήτηση, μιας και μπορεί τις προηγούμενες μέρες να είχαμε τις πολύ δυνατές επιδόσεις των Yamaha και Honda, αλλά τα Ducati δεν υπολείπονταν στα γυρολόγια, ενώ η καθημερινή εξέλιξη της ομάδας και ιδιαίτερα του Ισπανού, έδινε τα μηνύματα για μια δυναμική επίδοση. Μάλιστα ο Lorenzo ήταν και ο μοναδικός που έσπασε το φράγμα του 1:59 με χρόνο 1:58.830 (!), δίχως να φαίνεται να τον επηρεάζει η πτώση που είχε νωρίτερα. Με αυτόν τον χρόνο αναδείχθηκε και ο ταχύτερος όλων στα συνδυαστικά αποτελέσματα και των τριών ημερών, δημιουργώντας προσδοκίες για ένα συναρπαστικό πρωτάθλημα, ενώ αποτελεί και την καλύτερη επίδοση όλων των εποχών σε ένα ανεπίσημο ρεκόρ της πίστας της Sepang.

Εξαιρετική όμως ήταν και η επίδοσης του team mate του, Andrea Dovizioso, ο οποίος βρέθηκε στην τέταρτη θέση της ημέρας αλλά και των συνδυασμένων αποτελεσμάτων, με τον Gigi Dall'Ignia να πλέει σε πελάγη ευτυχίας για τους αναβάτες του. Όπως επιβεβαίωσε κι o "Desmodovi" με δηλώσεις του, έμεινε εντυπωσιασμένος με την σταθερή βελτίωση της μοτοσυκλέτας μέσα σ' αυτό το τριήμερο, ενώ είχε κι αυτός μια πτώση από την οποία βγήκε αλώβητος.


Τα χαμόγελα δεν έλειψαν όμως ούτε από τη Honda, καθώς δύο μοτοσυκλέτες της μπήκαν ανάμεσα στα δύο Ducati, με τον Pedrosa και τον Crutchlow να βρίσκονται σε απόσταση βολής από τον Lorenzo. Ο "μικρός σαμουράι", όπως αποκαλούν τον Pedrosa στα paddock, δούλεψε όλη την ημέρα με δύο μοτοσυκλέτες, εκ των οποία η μία διέθετε το νέο φαίρινγκ με τα αεροδυναμικά βοηθήματα και η άλλη όχι και κατάφερε να γράψει τον δεύτερο καλύτερο χρόνο του τριημέρου. Ο Marquez από την άλλη δούλεψε πάνω στην μοτοσυκλέτα χωρίς το αεροδυναμικό φαίρινγκ, καθώς όπως είπε ο ίδιος, ο νέος αυτός σχεδιασμός απαιτεί μεγάλες αλλαγές στο στήσιμο για να μπορέσει να αξιολογηθεί σωστά.


Ο Crutchlow ήταν η αποκάλυψη της ημέρας, μένοντας μόλις δύο δέκατα του δευτερολέπτου πίσω από τον Lorenzo, επιβεβαιώνοντας τις δηλώσεις του από την πρώτη μέρα, σχετικά με το ότι η Honda έκανε ακριβώς τις αλλαγές που ζήτησε. Μάλιστα, το HRC του έκανε πρόταση και για τον οκτάωρο αγώνα αντοχής στη Suzuka, και σύμφωνα με τα λεγόμενα του Βρετανού, το εργοστάσιο θέλει απεγνωσμένα να συμμετάσχει ο Crutchlow σ' αυτόν τον αγώνα. Το πρόβλημα, όπως δήλωσε, είναι ότι δεν υπάρχει αρκετός χρόνος λόγω του φορτωμένου προγράμματος των MotoGP, αλλά ακόμη δεν έχει πάρει την τελική του απόφαση.
Στη Yamaha, τα συναισθήματα απείχαν πολύ από αυτά της προηγούμενης μέρας, όπου οι δύο εργοστασιακοί αναβάτες είχαν τερματίσει στις πρώτες δύο θέσεις.

Το καλύτερο Yamaha στους πίνακες της τρίτης μέρας ήταν αυτό του Valentino Rossi, ο οποίος ήταν κατά έξι δέκατα πιο αργός από τον χρόνο του Lorenzo. Όπως είπε ο Γιατρός, αυτό οφείλεται στο ότι σήμερα οι συνθήκες ήταν πιο δύσκολες και δεν έβρισκε εύκολα πρόσφυση, αλλά παρόλα αυτά ο ρυθμός είναι πολύ πιο γρήγορος από πέρσι ακόμη και με φθαρμένα ελαστικά.
Ο ομόσταυλός του, Maverick Vinales, δεν κατάφερε κάτι καλύτερο από την 18η θέση παρά το γεγονός ότι έγραψε πάρα πολλούς γύρους και έκλεισε μέχρι και τρίωρο δουλεύοντας χωρίς διάλλειμα. "Ειλικρινά δουλέψαμε καλά σήμερα", δήλωσε ο Ισπανός. "Δεν ξέρω γιατί χάσαμε σε χρόνους το απόγευμα. Θα πρέπει να δούμε τα δεδομένα μετά τις δοκιμές στο Buriram και τότε θα έχουμε ξεκάθαρη εικόνα. Το νέο φαίρινγκ είναι θετικό, καθώς ένιωσα την διαφορά στην επιτάχυνση, οπότε θα δούμε και στο Buriram πώς θα πάει, όπου υπάρχουν πολλά σημεία που η μοτοσυκλέτα επιταχύνει".


Μέσα στην πρώτη δεκάδα –και πιο συγκεκριμένα στην έκτη θέση- βρέθηκε και ο Alex Rins με την Suzuki. Να υπενθυμίσουμε ότι στο GSX-RR του Iannone είχε πάρει φωτιά ο κινητήρας την χθεσινή μέρα, γεγονός που προβλημάτισε τους ανθρώπους της ομάδας, στέλνοντας τον κινητήρα πίσω στην Ιαπωνία για ενδελεχή έλεγχο. Σύμφωνα με τον manager της ομάδας, Davide Brivio, το πρόβλημα στον καινούργιο κινητήρα δεν είναι κάτι που δεν μπορεί να διορθωθεί άμεσα ώστε να είναι έτοιμος για τις επόμενες δοκιμές στην Ταϊλάνδη, ενώ τόνισε αρκετές φορές ότι πρόκειται για έναν νέο κινητήρα που δεν έχει καμία σχέση με τον περσινό, οπότε κάποια προβλήματα είναι δικαιολογημένα. Ο έτερος αναβάτης της ομάδας, ο Andrea Iannone τερμάτισε στην 12η θέση της ημέρας και 13η στα συνολικά αποτελέσματα, με διαφορά μικρότερη από οκτώ δέκατα του δευτερολέπτου.


Στην ΚΤΜ υπήρχε έντονος προβληματισμός, λόγω της πτώσης του Pol Espargaro την προηγούμενη μέρα η οποία δεν του επέτρεψε να πάρει μέρος την τρίτη και τελευταία μέρα των δοκιμών, αλλά παρόλα αυτά ο Bradley Smith μαζί με τον Mika Kallio κατάφεραν να μαζέψουν αρκετά χρήσιμα δεδομένα. Ο Espargaro δήλωσε τυχερός που τη γλίτωσε φτηνά μετά από σύγκρουση με 250Km/h πάνω στον τοίχο, ενώ είπε πως έχει 100% εμπιστοσύνη στις πληροφορίες που μάζεψε ο Kallio ο οποίος οδήγησε την μοτοσυκλέτα του την τελευταία μέρα. Ο Φιλανδός τόνισε το πόσο σημαντική ήταν η δυνατότητα για σύγκριση της μοτοσυκλέτας του 2018 με αυτή του 2017, με την προσοχή να εστιάζεται στα ηλεκτρονικά και τις αναρτήσεις της WP. Από την άλλη μεριά, ευχαριστημένος δήλωσε και ο Smith, ο οποίος είπε πως προτιμά αυτές τις συνθήκες έστω κι αν προσφέρουν λιγότερη πρόσφυση, αποκομίζοντας μια θετικά συνολικά αίσθηση από τις δοκιμές της Μαλαισίας.


Στα εντυπωσιακά αποτελέσματα της ημέρας, δεν γίνεται να μην συμπεριληφθεί ο Jack Miller πάνω στην δορυφορική Ducati της Pramac, ο οποίος αναρριχήθηκε μέχρι την έκτη θέση, δείχνοντας ότι η μετάβαση από την Honda πάνω στην ιταλική μοτοσυκλέτα ήταν μια πολύ γρήγορη διαδικασία προσαρμογής, ενώ και ο Aleix Espargaro στην 13η θέση έφερε πολύ αισιόδοξα μηνύματα στο στρατόπεδο της Aprilia, καθώς ήταν και ο τελευταίος αναβάτης που έσπασε το φράγμα των δύο λεπτών στο γύρο.
Η δράση πλέον θα συνεχιστεί στις επόμενες δοκιμές στο Buriram της Ταϊλάνδης στις 16 Φεβρουαρίου.


Χρόνοι τρίτης μέρας

1. Jorge Lorenzo Ducati Team (GP18) 1m 58.830s [Lap 21/48]
2. Dani Pedrosa Repsol Honda (RC213V) 1m 59.009s +0.179s [9/58]
3. Cal Crutchlow LCR Honda (RC213V) 1m 59.052s +0.222s [18/65]
4. Andrea Dovizioso Ducati Team (GP18) 1m 59.169s +0.339s [16/51]
5. Jack Miller Pramac Ducati (GP17) 1m 59.346s +0.516s [11/36]
6. Alex Rins Suzuki Ecstar (GSX-RR)* 1m 59.348s +0.518s [14/52]
7. Marc Marquez Repsol Honda (RC213V) 1m 59.382s +0.552s [9/75]
8. Valentino Rossi Movistar Yamaha (YZR-M1) 1m 59.449s +0.619s [52/54]
9. Johann Zarco Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1) 1m 59.511s +0.681s [16/55]
10. Danilo Petrucci Pramac Ducati (GP18) 1m 59.528s +0.698s [49/49]
11. Tito Rabat Reale Avintia (GP17) 1m 59.547s +0.717s [14/35]
12. Andrea Iannone Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 59.615s +0.785s [15/62]
13. Aleix Espargaro Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 59.962s +1.132s [52/52]
14. Takaaki Nakagami LCR Honda (RC213V) 2m 0.071s +1.241s [19/54]
15. Alvaro Bautista Angel Nieto Team (GP17) 2m 0.205s +1.375s [20/57]
16. Mika Kallio Red Bull KTM Factory (RC16) 2m 0.464s +1.634s [54/64]
17. Franco Morbidelli EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 2m 0.526s +1.696s [14/55]
18. Maverick Viñales Movistar Yamaha (YZR-M1) 2m 0.547s +1.717s [70/71]
19. Karel Abraham Angel Nieto Team (GP16) 2m 0.574s +1.744s [18/48]
20. Xavier Simeon Reale Avintia (GP16)* 2m 0.784s +1.954s [15/30]
21. Scott Redding Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 2m 0.812s +1.982s [56/56]
22. Bradley Smith Red Bull KTM Factory (RC16) 2m 0.969s +2.139s [71/77]
23. Sylvain Guintoli Suzuki Ecstar (GSX-RR) 2m 1.120s +2.290s [5/58]
24. Tom Luthi EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 2m 1.126s +2.296s [8/52]
25. Yonny Hernandez Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1) 2m 1.223s +2.393s [11/31]
26. Yamaha Test 3 Yamaha Test Rider (YZR-M1) 2m 1.385s +2.555s [9/17]
27. Yamaha Test 2 Yamaha Test Rider (YZR-M1) 2m 1.679s +2.849s [24/30]
 

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες