Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

MotoGP 2025, 11ος γύρος Brno, Practice - Εύκολα πρώτος ο M.Marquez

Johann Zarco και Fabio Quartararo πίσω του - 5ος ο Jorge Martin
MotoGP 2025 Brno
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

18/7/2025

Σε μια πίστα που στέγνωνε σταδιακά ο M.Marquez που έχει και το απόλυτο ρεκόρ γύρου στο Brno έκανε εύκολα τον καλύτερο χρόνο στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά έχοντας πίσω του τους Johann Zarco και Fabio Quartararo.

Η βροχή έπεφτε με τους κουβάδες στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά στο Brno με αποτέλεσμα να βγει κόκκινη σημαία στην προσπάθεια των αναβατών της Moto2 με το νερό να έχει μετατρέψει σε λίμνη τη φρεσκοστρωμένη πίστα.

Η βροχή συνέχισε να πέφτει με φούρια και πριν από την έναρξη των χρονομετρημένων του MotoGP που καθυστέρησαν να ξεκινήσουν καθώς το νερό είχε στρογγυλοκαθίσει στην πίστα. 

Με τη βροχή να υποχωρεί οι χρόνοι ξεκίνησαν από το 2:16 και δέκα λεπτά μετά την έναρξη ο Jorge Martin, που έδειχνε διάθεση να πιέσει, σε αντίθεση με το πρωί, έκανε τον καλύτερο χρόνο για να χάσει ωστόσο την πρωτιά αμέσως από τον Bezzecchi και έπειτα διαδοχικά από τους Μ.Marquez και Quartararo με 2:06.159, με την αγωνιστική γραμμή να στεγνώνει.

Έχοντας τον καλύτερο χρόνο ο Bezzecchi "χτύπησε" μια λιμνούλα και έπεσε χωρίς ωστόσο να πάθει κάτι με 45 περίπου λεπτά να απομένουν για τη λήξη, ενώ πέντε λεπτά αργότερα ο καλύτερος χρόνος πήγε στον Quartararo με 2:05.237. Κάπου εκεί και με την πίστα να στεγνώνει άρχισε να ξυπνάει και ο M.Marquez, ο πρώτος που έριξε τον χρόνο κάτω κάτω από το 2:05, πολύ κάτω, με 2:04.412, 7,5 δέκατα μπροστά από τον Quartararo, τον μοναδικό που βρισκόταν στο ίδιο δευτερόλεπτο με τον εργοστασιακό αναβάτη της Ducati σε εκείνο το σημείο.

Με το πέρασμα του πρώτου 30λεπτου ο Jack Miller ήταν εκείνος που προσπάθησε να αγγίζει τον χρόνο του M.Marquez που παρέμενε πρώτος, με τον Αυστραλό να ανεβαίνει στη δεύτερη θέση με 6,5 δέκατα διαφορά και τους Quartararto, Mir, Bezzecchi πίσω του και τον Bagnaia στην 6η θέση 1,3 δλ. πίσω. Ο Martin, μένοντας εκτός 10άδας, ανέβασε και αυτός ρυθμό και "εκτόξευσε" τον εαυτό του στη δεύτερη θέση, ενώ έπειτα πήρε στο κατόπι τον M.Marquez προσπαθώντας να τον ακολουθήσει με 24 λεπτά να απομένουν.
Η αγωνιστική γραμμή στέγνωνε όλο και περισσότερο και ο Johann Jarco, που διαπρέπει σε αυτές τις συνθήκες, κατάφερε να σπάσει επιτέλους τον χρόνο του Marquez, μόνο και μόνο για να δει τον Ισπανό να παίρνει και πάλι τα πρωτεία κατεβαίνοντας ως μόνος πρώτος κάτω από το 2:04. Πίσω από τον Zarco ήταν ο Quartararo με λιγότερο από ένα δέκατο διαφορά με τις συνθήκες να ευνοούν τους δύο Γάλλους και τον Martin στην 4η θέση μπροστά από τον ομόσταυλό του Bezzecchi.

Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής πάλεψε μέχρι τέλους με τον Bez και τελικά βρέθηκε πίσω του στο τέλος. Η βροχή μάλλον ευνόησε τον Martin στο "ντεμπούτο" του καθώς δεν χρειάστηκε να πιέσει τη μοτοσυκλέτα στο όριο για να πετύχει κάποιο χρόνο και αυτό καλό θα κάνει στην αυτοπεποίθησή του για τη συνέχεια του γύρου στην Τσεχία.

Την ίδια στιγμή ο Franscesco Bargnaia παρέπαιε στη 12η θέση, ενώ ο Fermin Aldeguer, στην πρώτη του εμφάνιση στο Brno βρισκόταν εντός 10άδας με λιγότερα από 20 λεπτά να απομένουν. Ήδη φαινόταν ότι τα βρόχινα ελαστικά δεν μπορούσαν να προσφέρουν κάτι παραπάνω, μάλλον το αντίθετο, με τους χρόνους να μην βελτιώνονται επί της ουσίας και την αγωνιστική γραμμή να γίνεται όλο και πιο φανερά στεγνή. 

Ωστόσο με μπόλικη υγρασία σε κάποια σημεία της πίστας κανείς αναβάτης δεν πήρε το ρίσκο να βάλει σλικ και έτσι ο M.Marquez, ακόμη πιο εύκολα ίσως από το αναμενόμενο, κράτησε την πρώτη θέση. Πίσω του παρέμειναν οι Zarco και Quartararo, επίσης χωρίς να βελτιώσουν τον χρόνο τους, με την 4η θέση να πηγαίνει στον Bezzecchi που κατάφερε τελικά να περάσει τον Martin περίπου τρία λεπτά πριν το τέλος. 

Jack Miller, Joan Mir και Enea Bastianini ακολούθησαν, με τον Pedro Acosta στην 9 θέση και τον εξαιρετικό στην πρώτη του εμφάνιση στην Τσεχία Aldeguer να κλείνει την πρώτη 10άδα.

Αυτός που την πλήρωσε με την κατάσταση της πίστας ήταν ο Bagnaia που έμεινε εκτός 10άδας με το 13ο χρόνο των χρονομετρημένων και παραλίγο να συμβεί το ίδιο και με τον Α.Marquez. Ο Ισπανός είχε πτώση επτά λεπτά πριν το τέλος και ενώ βρισκόταν στην 11η θέση. Τελικά κατάφερε να φτάσει στα paddock και να ανέβει στην εφεδρική μοτοσυκλέτα εγκαίρως κάνοντας έπειτα έναν εξαιρετικό γύρο για την 9η θέση. Αυτός και ο αδερφός του είναι οι μοναδικοί δύο φέτος που έχουν προκριθεί απευθείας στο Q2 σε όλους τους αγώνες, με τον Α.Marquez να αφήνει εκτός 10άδας τον εξαιρετικό στην πρώτη του εμφάνιση στην Τσεχία Aldeguer στο τέλος.

Να σημειωθεί ότι απόλυτο ρεκόρ γύρου το έχει ο N.Marquez από το 2016 με 1:54.596, έναν χρόνο που παραλίγο να σπάσει στα πρωινά ελεύθερα δοκιμαστικά και αυτό δεν αποκλείεται να γίνει αύριο.