Rossi: Θέλω να αγωνίζομαι και το 2021

Το καθισιό του άλλαξε τα πλάνα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/4/2020

Φαίνεται πως οι επιπτώσεις από το παγκόσμιο lockdown και η αδυναμία διεξαγωγής αγώνων, έδωσαν την ευκαιρία στους αναβάτες που σκέπτονταν να σταματήσουν τους αγώνες, μια καλή εικόνα για το πώς θα είναι η ζωή τους χωρίς αυτούς. Αυτή η ξαφνική απραξία και η αλλαγή της καθημερινότητάς, σε ανθρώπους που έχουν μάθει να βρίσκονται σε συνεχή ψυχολογική πίεση και σωματική κίνηση για πολλά χρόνια, ήταν μια πολύ καλή αφορμή για να ξανασκεφτούν από την αρχή τα μελλοντικά τους πλάνα. Ξέρουμε πως ο Valentino Rossi ήθελε να φύγει από την ενεργό δράση με το κεφάλι ψηλά. Ήθελε δηλαδή να είναι ένας από τους πιθανούς διεκδικητές της νίκης έως και τον τελευταίο αγώνα που θα έτρεχε. Γι΄αυτό και είχε βάλει στο πρόγραμμα να δει πόσο ανταγωνιστικός θα είναι φέτος στους πρώτους αγώνες τις χρονιάς και μετά να αποφασίσει αν θα αγωνίζεται και την επόμενη σεζόν. Όμως αυτή η ξαφνική παύση αγωνιστικής δραστηριότητας που έχει ως αποτέλεσμα να μην έχει ξεκινήσει ακόμα το πρωτάθλημα, αλλάζει τα δεδομένα.

Ο Ιταλός τώρα μιλά ανοιχτά πως σκέφτεται σοβαρά πλέον για τη συμμετοχή του και στο πρωτάθλημα του 2021, ανεξάρτητα από το πώς θα κυλίσει η φετινή κουτσουρεμένη αγωνιστικά χρονιά. Υπάρχουν δύο βασικοί λόγοι που άλλαξαν τα δεδομένα. Ο ένας είναι ο ψυχολογικός. Όπως είπε και ο Pol Espargaro: “Σιχαίνομαι τα αεροδρόμια και τα συχνά ταξίδια με αεροπλάνα, αλλά τώρα μου λείπουν όσο τίποτε άλλο!”. Με άλλα λόγια, η ξαφνική διακοπή της δράσης σε αυτούς τους υπερδραστήριους ανθρώπους είχε καταλυτικές συνέπιες για τον τρόπο που βλέπουν τη ζωή τους. Έτσι, αυτή η συσσωρευμένη ψυχολογική και σωματική κόπωση από τη ρουτίνα δεν υπάρχει πια. Ο δεύτερος λόγος που ο Rossi σκέφτεται σοβαρά πλέον να συνεχίσει και το 2021, χωρίς να λάβει υπόψη του το πόσο ανταγωνιστικός θα είναι, έχει να κάνει με το γεγονός πως… δεν προλαβαίνει! Για να έχει εργοστασιακή μοτοσυκλέτα από τη Yamaha και μια θέση στο box της Petronas το 2021, θα πρέπει να το πει τώρα. Σε διαφορετική περίπτωση δεν θα είναι δυνατόν να ετοιμαστούν όλα όσα χρειάζονται για να μείνει στην ενεργό δράση. Η Petronas δεν έχει κάνει ακόμα κουβέντες μαζί του για τους όρους του συμβολαίου και στην περίπτωση του Rossi που τα λεφτά και οι προσωπικοί χορηγοί του Ιταλού είναι σε άλλο επίπεδο από του Quartararo, τα πράγματα δεν θα είναι απλά.

Επίσης η Yamaha, όσο κι αν τον αγαπά, παραμένει ένα μεγάλο εργοστάσιο με σοβαρό προγραμματισμό. Ο Rossi θα θέλει να στήσει την δική του ομάδα ανθρώπων στο box της Petronas και αυτό σημαίνει μετακινήσεις προσωπικού, αλλά και προετοιμασία δύο εργοστασιακών μοτοσυκλετών. Αυτά δεν είναι πράγματα που γίνονται λίγες ημέρες πριν ξεκινήσει το πρωτάθλημα του 2021. Άλλωστε και ο ίδιος ο Rossi ξεκαθαρίζει πως σε κάθε περίπτωση, η τελική απόφασή του πρέπει να παρθεί στο αμέσως επόμενο διάστημα και πως δεν θα έχει την πολυτέλεια του χρόνου για να δει αν θα είναι ανταγωνιστικός. “Θέλω να συνεχίσω και θα πάρω την απόφαση πριν ξεκινήσουν οι αγώνας” είναι η τελευταία δήλωση του Rossi.         

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.