Shell Malaysia Grand Prix: Δοκιμές σε όλες τις συνθήκες μας προετοιμάζουν για το αυριανό θέαμα

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/10/2016

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσες οι δοκιμές στην Μαλαισία, καθώς παρακολουθούσαμε τους αναβάτες να ψάχνουν τις ιδανικές γραμμές μετά τις πρόσφατες αλλαγές στην πίστα και να προσπαθούν να καταλήξουν στις καταλληλότερες ρυθμίσεις, την στιγμή που ο καιρός άλλαζε συνεχώς. Αναβάτες και μηχανικοί είχαν πολλές περισσότερες πληροφορίες να συλλέξουν και να επεξεργαστούν καθώς η κατάσταση της πίστας άλλαζε από βρεγμένο στο στεγνό, και όπως τόνισε ο Rossi - μόλις εξασφάλισε την δεύτερη θέση στην εκκίνηση: Χρειάστηκα σχεδόν δύο μέρες για να είμαι ικανοποιημένος με τις ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας.

Τελευταία σχεδόν στιγμή, ο Rossi άφησε τον Lorenzo στην τρίτη θέση ο οποίος σήμερα εντυπωσίασε με τις επιδόσεις του στο βρεγμένο, φλερτάροντας έντονα και με την pole position. Ήταν ένας Lorenzo που δεν τον αναγνώριζες εύκολα δείχνοντας για πρώτη φορά στην φετινή σεζόν τόσο καλό ρυθμό οδήγησης στο βρεγμένο! Συνέτρεχαν τρεις βασικοί λόγοι που ο απόλυτος εκφραστής του «ιδανικού», κατάφερε να προσαρμοστεί στους αστάθμητους παράγοντες της Sepang. Η πίστα δεν συγκέντρωνε νερά, προσέφερε παράλληλα εξαιρετική πρόσφυση από την ελάχιστα χρησιμοποιημένη νέα άσφαλτο και το σημαντικότερο, η θερμοκρασία ήταν σε υψηλά επίπεδα, στοιχείο που βοηθά τα ελαστικά και κυρίως το εμπρός, που αποτελεί και την αχίλλειο πτέρνα του Lorenzo.

Στην πρώτη θέση βρέθηκε ο Dovizioso, για δεύτερη φορά μέσα στο ’16 δείχνοντας λιγάκι προβληματισμένος γιατί δεν το περίμενε! Όπως είπε ο ίδιος, σε εκείνο το γύρο είχε σκοπό να κρατήσει έναν γρήγορο ρυθμό για να προετοιμαστεί κατάλληλα, ώστε να κυνηγήσει τον χρόνο στους επόμενους γύρους. Εκείνη την στιγμή όμως η πίστα έδιωξε τα μικρά στρώματα νερού που κρατούσε σε κάποιες εξόδους, κι αν και βρεγμένη προσέφερε εξαιρετική πρόσφυση βοηθώντας τον Dovizioso να πάρει την pole position, χωρίς να καταλάβει ότι εκείνος ο γύρος ήταν και ο ταχύτερος από όσους έκανε! Οι μικρές αλλαγές στην πίστα, έχουν αυξήσει δραματικά τις διαφορές σε χρόνο που μπορεί να σου δώσει η κάθε ξεχωριστή γραμμή προσέγγισης των βασικών στροφών με τρανταχτό παράδειγμα την 15η για την οποία έγινε και ο μεγαλύτερος ντόρος. Εύκολα γίνεται η διαφορά στον χρόνο και για αυτό ο Dovizioso ήταν έκπληκτος που κέρδισε την pole position.

Τον μεγαλύτερο προβληματισμό για την 15η στροφή, εξέφρασε ο Aleix Espargaro της Suzuki σημειώνοντας δύο ανώδυνες πτώσεις αλλά και μερικά εξαιρετικά drift στις εξόδους, που έδειχνε ότι έψαχνε τα όρια. Με συνολικά 9 στάδια της πίστας να έχουν υποστεί αλλαγές στην κλίση τους και την πρόσφυση, το χαρακτηριστικότερο σημείο παραμένει η 15η στροφή που απαιτεί εξαιρετικά μεγάλη κλίση με μικρή όμως ταχύτητα. Οπότε βλέπουμε τους περισσότερους αναβάτες να κρέμονται όσο πιο πολύ γίνεται έξω από την μοτοσυκλέτα, για να μην χρειάζεται να δώσουν υπερβολική κλίση για τα λίγα χιλιόμετρα που αναγκαστικά έχουν.

Ο Crutchlow ήταν ένας από τους αναβάτες που είχαν επιλεχθεί από την Dorna για να δοκιμάσουν την πίστα και ιδιαίτερα την 15η στροφή, στις αρχές Ιουλίου, ώστε να αποφανθεί η οργάνωση για την καταλληλότητα διεξαγωγής του αγώνα εγκαίρως. Η επιλογή των αναβατών γίνεται βάση κριτηρίων που σκοπό έχουν να μην επηρεάσουν το πρωτάθλημα, δίνοντας προβάδισμα σε κάποιον αναβάτη που το διεκδικεί με την ευκαιρία ενός πρόωρου τεστ… Ο Crutchlow τοποθετήθηκε τότε απέναντι στους Espargaro, καθώς και ο Pol εξέφρασε τις ίδιες ανησυχίες με τον Aleix, λέγοντας ότι μπορεί να χρειάζεται προσοχή, αλλά δεν είναι κατασκευαστικά επικίνδυνη.

Σήμερα ωστόσο ο Crutchlow εντυπωσίασε από την δεύτερη σειρά της εκκίνησης για αύριο, καθώς ανέκαμψε γρήγορα μετά την 2η πτώση του και κατάφερε να μπει ανάμεσα σε Marquez και Iannone με την μοτοσυκλέτα που πριν από λίγο είχε σηκώσει από το έδαφος… Έχοντας ήδη μία σφοδρή πτώση κατά την οποία ξηλώθηκε το γάντι του, ο Crutchlow ξεκίνησε τον τελευταίο γύρο των δοκιμών μετά από πτώση και είναι χαρακτηριστικό ότι η ομάδα του δεν μπορούσε να βλέπει τα μόνιτορ, αγωνιώντας και για 3η πτώση… Γιατί αμέσως πριν είχε πέσει από υπερβολική κλίση, αψηφώντας την βρεγμένη πίστα και στις τελευταίες στροφές υπερέβαλλε παίρνοντας το ρίσκο, για ένα καλύτερο χρόνο. Δεν φημίζεται για την τύχη του, αλλά τελικά κατάφερε να επιστρέψει στην δεύτερη σειρά της εκκίνησης, ενώ ήταν από τα φαβορί και για την πρώτη.

Ο Marquez σημείωσε σήμερα μικρά λάθη, χωρίς πτώσεις, την στιγμή που εχθές είχε κυριαρχήσει στους χρόνους, με τον καιρό να τον έχει βοηθήσει πολύ, όπως ακριβώς έχουμε δει να συμβαίνει στην περίπτωσή του, αρκετές φορές αυτή την σεζόν. Ταλαιπωρημένος από ίωση, ο Marquez έχει πραγματοποιήσει λιγότερες δοκιμές από τους υπόλοιπους σε μία προσπάθεια να κρατήσει δυνάμεις για τον αγώνα.

Μαχητικός ήταν σήμερα και ο Iannone, χαρίζοντας θέαμα καθώς ριψοκινδύνευε με πτώση παρόλο που απείχε για τέσσερις αγώνες και θα περίμενε κανείς να χρειάζεται μία μικρή προσαρμογή στις δοκιμές.

Πέρσι η Sepang ήταν το μέρος που εκτυλίχθητε μία από τις πιο μαύρες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας των GP, με πιο μελανό σημείο την αντίδραση των οπαδών παρατηρώντας για πρώτη φορά συμπεριφορές που συναντά κανείς μονάχα στα ποδοσφαιρικά γήπεδα. Από τότε όλα όσα έχουν γραφτεί, συγκεντρώνονται στην χειραψία του Rossi προς τον Marquez, που με βάση την πρόσφατη δήλωση του Valentino, σημαίνει τελικά ότι «το αφήνουμε στην άκρη, αλλά δεν το ξεχνάμε». Ο Rossi είπε ότι δεν έχουν αλλάξει τα συναισθήματά του έναν χρόνο μετά, κι αν ο αυριανός αγώνας δεν γίνει με βροχή, τότε θα δούμε πολλές μάχες στην πρώτη πεντάδα.

Προς το παρόν όμως τα πράγματα φαίνεται να οδηγούνται σε συνθήκες που συνεχώς θα αλλάζουν και υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να ξεκινήσουν στο βρεγμένο και να καταλήξουν στο στεγνό ή ακριβώς το αντίθετο, από το απλά να έχουν μία και μόνο κατάσταση στην πίστα.

Αύριο λοιπόν ο αγώνας θα ξεκινήσει στις 09:00 που σε αντιστοίχηση με τους προηγούμενους ασιατικούς αγώνες, μεταφράζεται σε διπλάσια διάρκεια για εκείνους που δυσκολεύονται με τις πρωινές ώρες την Κυριακή. Μην ξεχνάτε λοιπόν ότι τα ρολόγια γυρνούν μία ώρα πίσω στις 04:00 το πρωί της Κυριακής κι έτσι η εκκίνηση στις 09:00 γίνεται τώρα λιγότερη «βάρβαρη»!

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.