Τα "όργια" του Marquez στο Phillip Island

Ρεκόρ σωσίματος και σύγκρουση με Lorenzo
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

25/10/2019

Ο Marquez μπορεί να είναι ήδη ο νέος παγκόσμιος πρωταθλητής των MotoGP, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο Ισπανός θα πήγαινε στο Phillip Island και θα έκανε απλώς τουρισμό. Κάτι τέτοιο δεν ανήκει στην φιλοσοφία του Marquez και το επιβεβαίωσε με τον πιο πειστικό τρόπο κατά την διάρκεια των ελεύθερων στην πίστα της Αυστραλίας, όντας ο πρωταγωνιστής δύο συμβάντων, που ήρθαν ως αποτέλεσμα της μέγιστης προσπάθειας που καταβάλει.

Ξεκινώντας από τα… συνηθισμένα, να πούμε ότι το να σώσει ο Marquez μια πτώση δεν αποτελεί είδηση. Το νέο όμως στην συγκεκριμένη περίπτωση, αφορά το ρεκόρ στις μοίρες κλίσης που έφτασε η μοτοσυκλέτα πριν καταφέρει ο Marc να την σηκώσει και πάλι όρθια χωρίς να πέσει. Το νούμερο-ρεκόρ, λοιπόν, είναι οι 70,8° και το περιστατικό συνέβη μετά τις FP2, στο εικοσάλεπτο που είχαν οι αναβάτες για να δοκιμάσουν το νέο μαλακό ελαστικό της Michelin για το 2020. Ο Marquez έστριβε στην δέκατη στροφή –η περίφημη Lukey Heights- όταν δίπλωσε το μπροστινό με ταχύτητα 67km/h. "Μέχρι εκείνη την στιγμή οδηγούσα πολύ ομαλά. Είχα διαλέξει το μπροστινό ελαστικό που ήταν πολύ μαλακό. Κάποια στιγμή έχασα το μπροστινό, αλλά είχα αρκετό περιθώριο μέσα στην πίστα… Σκέφτηκα προς στιγμήν να το αφήσω, αλλά τότε, λίγο πριν εγκαταλείψω την προσπάθεια, αποφάσισα να ανοίξω το γκάζι για να δω τι θα συμβεί. Όταν άνοιξα το γκάζι η μοτοσυκλέτα έκανε μια μικρή σούζα κι έτσι μπόρεσα να το σώσω." Μάλιστα αστειεύτηκε, λέγοντας ότι εμπνεύστηκε από το απίστευτο σώσιμο του αδερφού του Alex, στον προηγούμενο αγώνα της Moto2 στο Motegi…

Το άλλο περιστατικό είχε να κάνει με μια σύγκρουση που είχε με τον team mate του τον Jorge Lorenzo, λίγο πριν τη λήξη των FP2 και που παραλίγο να καταλήξει σε καταστροφή για την ομάδα της Repsol Honda. Πιο συγκεκριμένα, ο Marquez ήταν εκείνη την ώρα στην όγδοη θέση της κατάταξης κι έκανε ένα γρήγορο γύρο για να εξασφαλίσει την θέση του στην πρώτη δεκάδα των χρόνων, προκειμένου να πάει απευθείας στα Q2, μιας και οι προβλέψεις έδειχναν ότι οι FP2 θα ήταν οι τελευταίες στεγνές δοκιμές αυτό το σαββατοκύριακο.

Ενώ λοιπόν ο Ισπανός προσπαθούσε να γράψει χρόνο, πέτυχε τον ομόσταυλό του Jorge Lorenzo στην κορυφή της 11ης στροφής, ο οποίος είχε έναν εξαιρετικά αργό ρυθμό, έχοντας σταματήσει την προσπάθειά του, μένοντας όμως πάνω στην αγωνιστική γραμμή. Ο Marquez ερχόμενος… με όλα, στην προσπάθειά του να τον περάσει από την εξωτερική με το λιγότερο δυνατό κόστος σε χρόνο, χτύπησε πάνω στην μοτοσυκλέτα του Lorenzo με δύναμη, με αποτέλεσμα να σπάσει ένα από τα αεροδυναμικά φτερά από το RC213V του Jorge. Ο Marquez τελικά κατάφερε να ανέβει στην έκτη θέση της κατάταξης, αλλά έκανε ξεκάθαρο τον εκνευρισμό του απέναντι στον team mate, όταν στήθηκαν στο σημείο των δοκιμαστικών εκκινήσεων και του έκανε χειρονομίες υπονοώντας ότι… κοιμόταν!

Ο ίδιος παραδέχτηκε ότι ήταν πολύ εκνευρισμένος στην αρχή, λόγω της έντασης που είχε στην προσπάθειά του να μπει στα Q2. "Ήταν η τελευταία μου ευκαιρία", είπε, "ήμουν σε έναν γρήγορο γύρο και προσπάθησα να το περάσω με το μικρότερο δυνατό κόστος. Χρειάζεται προσοχή και δεν πρέπει να οδηγούμε αργά πάνω στην αγωνιστική γραμμή. Πρέπει να ελέγχουμε πίσω μας".

Αργότερα, ο Marqeuz είπε ότι επισκέφθηκε τον Lorenzo στο γραφείο του όπου συζήτησαν και λύθηκε το πρόβλημα. Ο Jorge από την πλευρά του είπε ότι ήταν λάθος του που δεν κοίταξε πίσω του να δει ότι υπήρχαν τρεις με τέσσερις αναβάτες και ότι προσπάθησε να παραμείνει όσο πιο κλειστά γινόταν, αλλά τελικά ήρθαν σε επαφή με τον Marc. Το θέμα όμως πλέον θεωρείται λήξαν και το ενδιαφέρον επικεντρώνεται πλέον στις αγωνιστικές εξελίξεις που θα επηρεαστούν κατά ένα πολύ μεγάλο μέρος από τις καιρικές συνθήκες στην πίστα της Αυστραλίας.

 

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.