Θρίαμβος Suzuki σε Silverstone, σ’ έναν εκπληκτικό αγώνα με δραματικό τρίτο μέρος!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/9/2016

Αγώνας πλούσιος σε θέαμα εξελίχθηκε στο Silverstone, όπου η επιλογή ελαστικού παραλίγο να μπει στο προσκήνιο και η εκκίνηση έμελε να είναι επεισοδιακή. O Maverick Viñales έκανε πολύ καλή εκκίνηση, και μαζί με Crutchlow και Rossi έδειξε ότι θα παλέψουν σε όλο τον πρώτο γύρο, την στιγμή που ο Marquez πιο πίσω παραλίγο να συγκρουστεί με Redding. Όμως σχεδόν αμέσως η διοργάνωση αναγκάστηκε να βγάλει κόκκινη σημαία, διακόπτοντας τον αγώνα σε μία απόφαση απολύτως σωστή, καθώς η πίστα είχε γεμίσει συντρίμμια. Ο P.Espargaro και ο Loris Baz είχαν μία άσχημη πτώση, που ανάγκασε σε διακοπή του αγώνα για την παροχή των πρώτων βοηθειών και την εκκαθάριση της πίστας.

Η δεύτερη εκκίνηση ήταν σχεδόν επανάληψη της πρώτης, με την Suzuki του Maverick Viñales να τα πηγαίνει ακόμα καλύτερα. Ο Marquez έκανε γρήγορα την επίθεσή του φτάνοντας 2ος με τον Crutclow 3ο και τον Rossi 4ο την στιγμή που γύρο με τον γύρο η Suzuki εξαφανιζόταν. Εκείνη την στιγμή, ήταν ο Marquez που ευθυνόταν για αυτό, καθώς ήταν φανερό ότι καθυστερούσε τους υπόλοιπους που έδειχναν ότι είχαν πίσω του καλύτερο ρυθμό. Ωστόσο το Silverstone, αν και έχει πολλά σημεία για προσπέραση, απαιτεί ιδιαίτερα προσεκτικές κινήσεις. Αργότερα στην πίστα θα φαινόταν αυτό πιο παραστατικά, ενώ όλοι όσοι πάλεψαν για τις επόμενες θέσεις του βάθρου, είχαν σκαμπανεβάσματα απόδοσης κάποια στιγμή στους 19 γύρους από την δεύτερη εκκίνηση, στοιχείο που ενδυνάμωσε τις μάχες.

Ο Crutchlow έκανε συνεχώς επιθέσεις στον Marquez, αλλά δεν ήταν ταχύτερος σε όλο το μήκος της πίστας για να καταφέρει να κρατηθεί εμπρός, και ο Rossi έβλεπε ότι σε κάθε γύρο που περνούσε τα πράγματα θα γινόταν όλο και πιο δύσκολα για να παραμείνει στο βάθρο, καθώς πιο πίσω καραδοκούσε ο Pedrosa και κυρίως ο Iannone που φαινόταν ότι θα κάνει την κίνηση… Μπλέχτηκε λοιπόν σε μία μικρή μάχη με τον Crutchlow που επέτρεψε τον Marquez να κερδίσει ελάχιστα δέκατα, όμως αμέσως μετά πέρασε πολύ όμορφα και καθαρά τον Άγγλο, έφτασε άμεσα τον Marquez και στάθηκε δεύτερος, την στιγμή που η Suzuki έκανε τον δικό της αγώνα ανεμπόδιστη εμπρός, και ταχύτερη από όλους. Η διαφορά αυτή ήταν πλέον καθοριστική, καθώς δεν υπήρχε πλέον δυνατότητα να κυνηγήσεις τον Viñales που οδηγούσε εκπληκτικά και σταθερά. Όπως οι καλές στιγμές του Lorenzo παλιότερα όταν εμπρός μόνος του έμενε ανεμπόδιστος από μάχες και μπορούσε να οδηγήσει απόλυτα συγκεντρωμένος, ο Viñales οδήγησε την Suzuki σταθερά εμπρός, δείχνοντας ότι η ομάδα έχει φτάσει σε εφάμιλλο επίπεδο με τους υπόλοιπους.

Πιο πίσω ο Iannone πέρασε γρήγορα τον Pedrosa και σκαρφάλωσε με σύντομα βήματα στην δεύτερη θέση, αφήνοντας τον Crutchlow να ξανά παλεύει με τον Rossi όπου και τον πέρασε, αφήνοντας στην τέταρτη και πέμπτη θέση, τους διεκδικητές του πρωταθλήματος. Ο Iannone από την πρώτη στιγμή της πορείας του στην δεύτερη θέση, έδειχνε να γλιστρά στα φρένα και να οδηγεί στο όριο, οπότε δεν αποτέλεσε έκπληξη που σημείωσε πτώση, χάνοντας το βάθρο, σε μία πολύ άτυχη στιγμή. Ο Crutchlow έμεινε μόνος του στην δεύτερη θέση γιατί στην τρίτη ο Rossi είχε ήδη αρχίσει να παλεύει με τον Marquez σε μία σειρά από αλληλοπροσπεράσματα που θύμισαν την προηγούμενη σεζόν! Οι δύο τους ήρθαν σε έντονη επαφή τουλάχιστον δύο φορές, με αποκορύφωμα την στιγμή που ο Marquez από λάθος του έφτασε μία ιδέα μακριά από το να πέσει στον πίσω τροχό του Rossi, βγήκε εκτός πίστας χωρίς όμως πττώση και ξανά μπήκε ακριβώς πίσω του.

Η εντυπωσιακή μάχη με τον Rossi συνεχίστηκε μέχρι που πέρασε εμπρός, οδηγώντας στο όριο και ρισκάροντας κανονική πτώση. Θα περίμενε κανείς ότι ο λόγος που πασχίζει είναι το γόητρο, γιατί μία θέση πίσω από τον Rossi ελάχιστα επηρεάζει το πρωτάθλημα, πόσο μάλλον μία εμπρός. Ο Rossi μετά την τελευταία προσπέραση του Marquez έπαψε να τον κυνηγά, καθώς αυξήθηκαν τα γλιστρήματα του πίσω τροχού και δεν ήθελε να διακινδυνέψει. Αστάθεια είχε και όταν αρχικά βρέθηκε 2ος και ήταν ο λόγος που δεν μπήκε στον κόπο να κυνηγήσει τον Viñales, που ήταν τότε ήδη 2,5 δευτερόλεπτα πιο μπροστά και πρακτικά άπιαστος…

Έχοντας ξεκαθαρίσει με τον Rossi, τότε ήταν που ο Marquez έδειξε ότι τρέχει για τον αγώνα, και στηριζόμενος στην βαθμολογική του διαφορά στο πρωτάθλημα, μπορούσε να πάρει και το ρίσκο. Κάνοντας επίθεση στον Crutchlow έδειξε σε 2-3 σημεία ότι φλερτάρει επικίνδυνα με το λάθος, πράγμα που έκανε όταν έχασε τα φρένα, χτυπώντας το γόνατο του Άγγλου με την αριστερή πλευρά του φαίρινγκ. Για δεύτερη φορά βγήκε εκτός πίστας χωρίς πτώση, μπήκε πίσω από τον Pedrosa μόλις ενάμιση γύρο πριν το τέλος και πάλεψε με τον συμπαίκτη του, για να κερδίσει την τέταρτη θέση και να μην χάσει περισσότερους βαθμούς. Τελικώς τερμάτισε τέταρτος, 1.929 δευτερόλεπτα πίσω από τον Rossi, που ήθελε έναν γύρο ακόμα για να φτάσει τον απίστευτα μαχητικό Crutchlow που τελικά τερμάτισε δεύτερος…

Αδιαφορώντας για όλα αυτά, ο Viñales εμπρός μόνος του έπαιρνε την πρώτη δική του νίκη και την πρώτη για την Suzuki από το 2007 με τον Chris Vermeulen την εποχή των Rizla στο βρεγμένο, ενώ τελευταία νίκη στο στεγνό είναι ακόμα πιο πίσω… Ο εξαιρετικός αγώνας που είδαμε αποκατέστησε τον Crutchlow, που μετά την εποχή της Ducati είχε χάσει την δυναμική του για την κορυφαία κλίκα των GP, απέδειξε ότι η Suzuki από του χρόνου θα είναι ακόμα πιο υπολογίσιμη δύναμη, όταν θα αυξήσει την ιπποδύναμη, το μόνο σημείο που τώρα υπολείπεται, και παράλληλα αυξάνει τις μετοχές του Viñales, για την επόμενη σεζόν με την Yamaha..

Παράλληλα με την πτώση του Iannone, μία άσχημη πτώση είχε και ο Stefan Bradl που αντιμετώπιζε προβλήματα μετά από επαφή της μοτοσυκλέτας του… Μεγάλος άτυχος της επανεκκίνησης του αγώνα ο Eugene Laverty που βρέθηκε στην 2η θέση στην αρχή αλλά δεν τα κατάφερε το ίδιο την επόμενη φορά.

Επεισοδιακό το τέλος και στην Motο2 με τους Sam Lowes και Johann Zarco να συγκρούονται στον τελευταίο γύρο και τον Tom Luthi να παίρνει την πρώτη θέση, ανακατεύοντας την τράπουλα του πρωταθλήματος…

Επόμενος αγώνας στο μοναδικό Misano, στις 11 Σεπτεμβρίου, που το MOTO στέλνει ακόμα έναν τυχερό αναγνώστη του περιοδικού να παρακολουθήσει από κοντά την μάχη και το τρελό κλίμα που επικρατεί στην «αυλή» του Rossi!

Με ακριβώς πενήντα βαθμούς να διαχωρίζουν τους δύο πρώτους, μονάχα η τύχη μπορεί πλέον να αλλάξει την πορεία του πρωταθλήματος ή η απερισκεψία, όπως λίγο έλειψε πριν από λίγο!

 

 

 

Ετικέτες

MotoGP: Ελάχιστος ετήσιος μισθός αναβατών τα 500.000 ευρώ - Από το 2027

Η πλειοψηφία ήδη κερδίζει πολλά περισσότερα - Αφορά περισσότερο στους rookies
MotoGP - Ελάχιστος μισθός αναβατών από το 2027
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2026

Όπως γράφει το Motorsport.com, ο διοργανωτής MotoGP Sports Entertainment -πρώην Dorna- και οι ομάδες της κορυφαίας κατηγορίας του Πρωταθλήματος βρίσκονται λίγο πριν τη σύναψη συμφωνίας για θέσπιση ελάχιστου ετήσιου μισθού ύψους 500.000 ευρώ για όλους τους αναβάτες, με στόχο την αντιμετώπιση των μεγάλων αποκλίσεων στις αποδοχές που κυριαρχούν σήμερα στη σειρά.

Η πρόταση που βρίσκεται στην τελική φάση συμφωνίας μεταξύ διοργάνωσης και ομάδων, αναμένεται να τεθεί σε ισχύ από τη σεζόν του 2027, παράλληλα με τις ευρύτερες αλλαγές στους κανονισμούς και το τεχνικό πλαίσιο του πρωταθλήματος.

Σύμφωνα με το άρθρο του Motorsport, το νέο μέτρο στοχεύει στο να εξασφαλίσει έναν “αξιοπρεπή βασικό μισθό” σε όλους τους αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας του MotoGP, ανεξαρτήτως εμπειρίας ή φήμης. Σύμφωνα με τη σχετική πρόταση, κάθε αναβάτης θα πρέπει να λαμβάνει κατ’ ελάχιστο 500.000 € ετησίως, ποσό που δεν περιλαμβάνει πιθανά μπόνους απόδοσης ή συμφωνίες με χορηγούς.

Η κίνηση αυτή έρχεται ως απάντηση σε χρόνια ανισορροπιών: ενώ τα μεγάλα ονόματα της κατηγορίας όπως ο Marc Márquez και ο Fabio Quartararo έχουν συμβόλαια με ετήσιες αποδοχές που υπερβαίνουν τα 10 εκατομμύρια ευρώ χωρίς να υπολογίζονται τα έσοδα από τους χορηγούς που μπορεί να είναι ακόμα περισσότερα, από την άλλη "δευτεροκλασάτοι" αναβάτες σε μικρότερες ή δορυφορικές ομάδες λαμβάνουν σημαντικά λιγότερα, με συμβόλαια που σε κάποιες -λίγες- περιπτώσεις βρίσκονται κάτω από τα 120.000 €.

Η πρωτοβουλία για έναν ελάχιστο μισθό αποτελούσε θέμα συζήτησης τα τελευταία χρόνια, με πολλές ομάδες και αναβάτες να υποστηρίζουν ότι είναι απαραίτητη για τη βιωσιμότητα και την ελκυστικότητα του πρωταθλήματος.

Το μέτρο περιλαμβάνεται στο προσχέδιο της νέας πενταετούς εμπορικής συμφωνίας που θα δεσμεύσει τη διοργάνωση, τις ομάδες και τους συμμετέχοντες από το 2027 έως το 2031. Η πρόταση βρίσκεται σε τελικό στάδιο πριν από τη τυπική επικύρωσή της, με συζητήσεις που αναμένεται να ολοκληρωθούν τις επόμενες εβδομάδες.

Αν και δεν υπάρχουν επίσημα συγκεντρωτικά στοιχεία από τον διοργανωτή για όλους τους μισθούς των αγωνιζομένων της κορυφαίας κατηγορίας, στοιχεία από ανακοινώσεις ομάδων, αναβατών και μέσων του ειδικού τύπου τοποθετούν Marc Marquez & Fabio Quartararo στην κορυφή με περίπου 12 εκατομμύρια μισθό το 2025, ενώ την ίδια χρονιά ο Bagnaia αμείφθηκε με 7 εκατομμύρια ευρώ, ο Martin με 4,2, ο Vinales με 4, ο Zarco με 3, ο Bastianini με 2,5, ο Acosta με 1,5, o Alex Marquez με 900.000 ευρώ, ενώ οι “δευτεροκλασάτοι” και rookies (πχ. Chantra) με μισθούς που κυμαινόταν από 300-800.000 ευρώ.

Εδώ που τα λέμε, ο “αξιοπρεπής βασικός μισθός” των 500.000 ευρώ δεν νομίζουμε να αντιμετωπίσει ιδιαίτερα τις μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των χαμηλόμισθων και των καλύτερα αμοιβόμενων αναβατών, αφού από το μισό μέχρι τα 12 εκατομμύρια των MM93 και Quartararo, το κενό είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Όμως αν λάβουμε υπόψη τα προηγούμενα 300.000 ευρώ που αποτελούσαν το κατώτατο όριο, σίγουρα η αύξηση δεν είναι καθόλου αμελητέα.

Ετικέτες