Θρήνος στα MotoGP: Πέθανε ο Fausto Gresini

Νικήθηκε από τον κορωνοϊό
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/2/2021

Τις τελευταίες ώρες υπήρχε μια έντονη φημολογία σχετικά με την κατάσταση του Fausto Gresini, ο οποίος νοσηλευόταν από τον περασμένο Δεκέμβριο στο νοσοκομείο, έχοντας νοσήσει από τον covid-19. Αρχικά υπήρξαν δημοσιεύματα που ανέφεραν ότι ο θρύλος των GP και μια από τις πιο εμβληματικές προσωπικότητες των paddock, είχε φύγει από τη ζωή, αλλά ήρθε η διάψευση από τον γιο του, ο οποίος ανέφερε πως ο πατέρας του ήταν εν ζωή, αλλά η υγεία του είχε επιδεινωθεί δραματικά για άλλη μια φορά, με αποτέλεσμα να ξαναμπεί στην μονάδα εντατικής θεραπείας και σε τεχνητό κώμα.

Σήμερα όμως ήρθαν τα χειρότερα νέα κι αυτό που όλοι απεύχονταν. Ο Fausto Gresini άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο της Bologna, βυθίζοντας όχι μόνο τους οικείους του, αλλά όλη την κοινότητα των Grand Prix στο πένθος.

Ο Fausot Gresini ξεκίνησε να αγωνίζεται στην κατηγορία των 125cc του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 1983 και πήρε την πρώτη του νίκη την επόμενη χρονιά. Το 1985 κατάφερε να κατακτήσει τον τίτλο, ενώ το 1986 τερμάτισε δεύτερος στην βαθμολογία, πριν χριστεί ξανά παγκόσμιος πρωταθλητής το 1987.

Ο Gresini παρέμεινε στην ενεργό δράση μέχρι το 1994, έχοντας στο βιογραφικό του 21 νίκες, γεγονός που τον καθιστά ως έναν από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες της κατηγορίας. Αφού κρέμασε την φόρμα του, παρέμεινε στο σύμπαν των GP, αλλά αυτή την φορά από την άλλη μεριά του τοίχου των πιτς.

Το 1997 ξεκίνησε την καριέρα του ως Team Manager και η ομάδα του, η Gresini Team, κατέκτησε τον τίτλο για πρώτη φορά το 2001 με τον αείμνηστο Ιάπωνα αναβάτη Daijiro Kato, στην κατηγορία των 250cc. Το παλαμαρές της Gresini Team εμπλουτίστηκε με τον τίτλο στην Moto2 το 2010 και αναβάτη τον Toni Elias, με τον τίτλο στην Moto3 το 2018 και αναβάτη τον Jorge Martin, ενώ το 2019 κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM Enel MotoE με τον Matteo Ferrari. Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο, ότι οι ομάδες που φέρουν το όνομά του, θα αγωνιστούν σε όλες τις κατηγορίες του πρωταθλήματος το 2021, από τα MotoGP μέχρι και την Moto3, αλλά και την MotoE, τιμώντας τη μνήμη του αδικοχαμένου θρύλου.

Ο Carmelo Ezpeleta, CEO της Dorna Sports εξέφρασε τη θλίψη του και τα συλλυπητήριά του στην οικογένειά του, τονίζοντας το τεράστιο κενό που θα αφήσει η απώλειά του.

Ετικέτες

MotoGP: Celestino Vietti – “Είναι η καλύτερη μέρα της ζωής μου"

Οι πρώτες εντυπώσεις του Vietti πάνω σε μοτοσυκλέτα της μεγάλης κατηγορίας
Vietti Valencia MotoGP Test
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

21/11/2025

Ο Celestino Vietti κάλυψε το κενό του τραυματία Franco Morbidelli, ανεβαίνωντας για πρώτη φορά πάνω στη Ducati Desmosedici, στο MotoGP Test της Βαλένθια.

Μετά την ολοκλήρωση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Moto2 για το 2025, ο Celestino Vietti περίμενε να επιστρέψει στην Ιταλία για τις χειμερινές του διακοπές. Ωστόσο, μετά τον τραυματισμό του Franco Morbidelli στον καρπό στην εκκίνηση του Grand Prix της Βαλένθια, προέκυψε ένα κενό στην ομάδα του “γιατρού” Pertamina Enduro VR46 Racing για τις δοκιμές της Τρίτης.

Μετά από συμφωνία μεταξύ των VR46, Ducati και SpeedRS, ο νεαρός Ιταλός είχε την ευκαιρία να δοκιμάσει τη μοτοσυκλέτα MotoGP της Ducati στο Circuit Ricardo Tormo.

"Σίγουρα είναι η καλύτερη μέρα της ζωής μου", δήλωσε ο Vietti μετά τις δοκιμές.

"Θέλω να ευχαριστήσω την VR46, τη Ducati και την ομάδα μου στην VR46, SpeedRS, γιατί μου έδωσαν την ευκαιρία να οδηγήσω την καλύτερη μοτοσυκλέτα στον κόσμο. Απόλαυσα κάθε γύρο που έκανα και ελπίζω στο μέλλον να έχω περισσότερες ευκαιρίες να την οδηγήσω".

Συγκρίνωντας τη Ducati Desmosedici με τη μοτοσυκλέτα Moto2 που οδηγεί συνήθως, ο Vietti εντυπωσιάστηκε κυρίως από τα carbon φρένα της MotoGP. "Η ταχύτητα που φτάνει είναι απίστευτη, αλλά η μεγαλύτερη διαφορά βρίσκεται στο πόσο γρήγορα σταματάει η μοτοσυκλέτα", εξήγησε.

"Το σημείο φρεναρίσματος είναι κοντά σε αυτό μιας MotoGP, αλλά φτάνεις πολύ πιο γρήγορα, είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Χρειάζομαι περισσότερους γύρους για να το κατανοήσω καλύτερα".

Κατά τη διάρκεια των δοκιμών, ο Team Manager της VR46 Pablo Nieto αποκάλυψε ότι ο Vietti θα ολοκλήρωνε μόνο 15 γύρους, αλλά ο Ιταλός δεν είδε το pit board και τελικά συμπλήρωσε 24.

"Μερικές φορές δεν το έβλεπα γιατί έπρεπε να πατήσω το κουμπί για τη συσκευή", είπε ο Vietti, "Ήμουν απόλυτα συγκεντρωμένος σε ό,τι έπρεπε να κάνω και όχι στην πινακίδα. Αλλά, όπως είπα, απόλαυσα κάθε γύρο και κάθε στροφή της πίστας, είναι κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ".