Τrackhouse Racing MotoGP - Προσέλαβε τον Davide Brivio στην ομάδα!

Στην Aprilia τελικά κατέληξε ο θρυλικός Team Manager και όχι στη Honda
Davide Brivio returns to MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

8/2/2024

Μετά το πρώτο ευχάριστο σοκ της εισόδου στο MotoGP μιας αμερικάνικης ομάδας, η Trackhouse Racing MotoGP 2024 δημιουργεί και πάλι αναταραχή, διορίζοντας έναν από τους πιο σεβαστούς αρχηγούς ομάδων στον κόσμο του μηχανοκίνητου αθλητισμού ως Team Manager.

Η φήμη και τα επιτεύγματα του Brivio στην κορυφή των αγώνων του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος δικύκλων δεν επιδέχονται αμφισβήτηση. Μια εμβληματική φιγούρα, με πέντε Παγκόσμια Πρωταθλήματα Αναβατών MotoGP και τέσσερις τίτλους Κατασκευαστών που πέτυχε υπό την επίβλεψή του -με δύο διαφορετικές εταιρείες, τη Yamaha και τη Suzuki- ο Davide Brivio φημολογούταν πως μετά τη σύντομη καριέρα του στην F1 θα επέστρεφε στη μοτοσυκλέτα, και τελικά οι πληροφορίες είχαν βάση. Με μια διαφορά, καθώς πολλοί ήθελαν τον Brivio να καταλήγει στη Honda, όμως με το εμπόδιο του Puig στην ιαπωνική ομάδα, βρέθηκε εν τέλει στην περιφερειακή ομάδα της Aprilia.

Θυμίζουμε πως ο Brivio είχε ρόλο-κλειδί στην αποχώρηση του Valentino Rossi από τη Honda και την προσχώρησή του στη Yamaha, με τον Ιταλό Team Manager να παίρνει με τον “γιατρό” 4 τίτλους αναβατών και κατασκευαστών και έναν ακόμη στις δυο κατηγορίες με τον Jorge Lorenzo. Το 2013 ο Brivio προσελήφθη ως Testing Team Manager για να προετοιμάσει την είσοδο της Suzuki στο MotoGP, είσοδο που θα γινόταν το 2015. Και μετά από 5 ακόμη χρόνια σκληρής προσπάθειας, το Hamamatsu πήρε τελικά τον τίτλο το 2020 με τον Joan Mir, τον πρώτο τίτλο της Suzuki από το 2000 και τον Kenny Roberts Jr. Το 2021 ο Brivio αποχώρησε από το MotoGP για να πάρει τη θέση του Αγωνιστικού Διευθυντή στην Alpine F1 Team, όμως εκεί τα πράγματα δεν θα πήγαιναν καλά για τον Ιταλό, αφού δεν κατάφερε ποτέ να “κολλήσει” με τους υπεύθυνους της ομάδας, που το 2022 τον μετακίνησαν στην επίβλεψη του προγράμματος νέων ταλέντων της, ενώ τον Δεκέμβριο του 2023 η ομάδα ανακοίνωσε την αποχώρηση του Brivio από τις τάξεις της.

Και εκεί, την κατάλληλη στιγμή, βρέθηκε στον δρόμο του Brivio ο ιδρυτής και ιδιοκτήτης της Trackhouse, Justin Marks, που κάνει φέτος το ντεμπούτο του στο MotoGP με τους Miguel Oliveira και Raul Fernandez. Η εξασφάλιση των υπηρεσιών του Wilco Zeelenberg με ένα εξαιρετικά έμπειρο και επαγγελματικό πλήρωμα στο γκαράζ των πιτ, η σύνδεση των πόρων του εμπορικού τμήματος και του τμήματος marketing της Trackhouse στα κεντρικά γραφεία του Ομίλου στο Nashville του Tennessee και των πόρων αγωνιστικής διαχείρισης της Ομάδας από το αγωνιστικό της κατάστημα στο Charlotte της Βόρειας Καρολίνας ήταν τα επόμενα βήματα του Marks. Τώρα, η πρόσληψη ενός αποδεδειγμένου ηγέτη στο MotoGP είναι η τελευταία κίνηση του, η οποία διαμορφώνεται εσπευσμένα, κατά τη διάρκεια διεξαγωγής του pre-season test της Sepang

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.