VirtualGP: Ολοκληρώθηκε ο 3ος αγώνας

Χαμός στην εικονική Jerez!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

4/5/2020

Την ώρα που η Dorna έχει επικεντρωθεί στο να σώσει το πραγματικό πρωτάθλημα, τα Virtual MotoGP συνεχίζουν ακάθεκτα την πορεία τους, με τον αγώνα στη Jerez όχι μόνο να ολοκληρώνεται επιτυχώς αλλά και όλες τις κατηγορίες να παίρνουν μέρος. Υπό κανονικές συνθήκες θα περνούσαμε το σαββατοκύριακο που μας πέρασε μπροστά απ’ τους δέκτες μας βλέποντας τον πέμπτο αγώνα που του πρωταθλήματος στη Jerez, αντ’ αυτού όμως είδαμε τον εικονικό αγώνα στην ίδια πίστα.

Όπως αναφέραμε και στο παρελθόν, οι Virtual Races έχουν αυξηθεί σε διάρκεια και μάλιστα ήταν η πρώτη φορά που πραγματοποιήθηκαν οι αγώνες όλων των κατηγοριών. Ως εκ τούτου, η συνολική διάρκεια της μετάδοσης έφτασε τις δύο ώρες και μόνο στο YouTube, μετρά ήδη πάνω από 50.000 προβολές. Επιπλέον, είχε και φιλανθρωπικό χαρακτήρα, καθώς μέσα απ’ το “Two Wheels for Life”, την επίσημη φιλανθρωπική δράση των MotoGP, όσοι ήθελαν είχαν τη δυνατότητα να δωρίσουν ένα ποσό για την καταπολέμηση του κορωνοϊού και όχι μόνο.

Στα MotoGP, ο Maverick Vinales κατάφερε να στεφθεί – επιτέλους – νικητής, σε έναν άκρως επεισοδιακό αγώνα με αμέτρητες πτώσεις. Η τύχη ήταν με το μέρος του, καθώς λίγο πριν το τέλος είδαμε τους Alex Marquez και Pecco Bagnaia, που είχαν νικήσει τον πρώτο και δεύτερο εικονικό αγώνα αντίστοιχα, να πέφτουν και τον Top Gun να βλέπει πρώτος την καρό σημαία. “Ειλικρινά, δεν περίμενα να κερδίσω,” είπε ο Ισπανός αναβάτης της Yamaha. “Το συναίσθημα της νίκης είναι πάντοτε πολύ ωραίο! Πέρασα πάρα πολύ όμορφα και ελπίζω να ισχύει το ίδιο και για τους συναθλητές μου, καθώς και τους θεατές που μας παρακολούθησαν. Ελπίζω ότι μπορέσαμε να συγκεντρώσουμε αρκετά χρήματα για το Two Wheels for Life.”

Στη Moto2, νικητής δεν ήταν άλλος απ’ αυτόν που τερμάτισε πρώτος στον περσινό αγώνα της κατηγορίας, ο Lorenzo Baldassari! Βέβαια, για να τα καταφέρει χρειάστηκε να παραμείνει όρθιος την ώρα που η μια πτώση διαδεχόταν την άλλη. “Ο αγώνας μου φάνηκε δυσκολότερος απ’ τους άλλους! Δεν είναι εύκολο να κερδίσεις. Είχα ιδρώσει και ήμουν τόσο αγχωμένος που δεν μπορούσα να ελέγξω τα δάχτυλά μου. Δεν θα μου έκανε εντύπωση αν μου έλεγαν ότι πάσχω από Σύνδρομο Διαμερίσματος.” (σ.σ. ένα ιδιαίτερα επώδυνο σύνδρομο, καθώς μέσα απ’ την μεγάλη αύξηση της πίεσης στους μύες σταματά η κυκλοφορία του αίματος και δεν επιτρέπει την παροχή οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών προς τα μυϊκά και νευρικά κύτταρα της περιοχής.) O Baldassari συνέχισε λέγοντας: “Στην αρχή είχα επαφή με τον Luca, ενώ ξαφνικά ο Jake με χτύπησε. Ειλικρινά ήμουν τυχερός που δεν έπεσα. Μόλις πήρα τα ηνία του αγώνα προσπάθησα να διατηρήσω την ψυχραιμία μου και στο τέλος τα κατάφερα. Ήταν ένας πολύ καλός αγώνας.”

Τα πράγματα ήταν ακόμη πιο επεισοδιακά στον αγώνα ης Moto3, με τον Gabriel Rodrigo που είχε την pole position να πέφτει στην αρχή και να βρίσκεται σχεδόν τελευταίος. Ωστόσο, δεν το έβαλε κάτω και συνέχισε να προσπαθεί μέχρι που στο τέλος είδε πρώτος την καρό σημαία. “Ήξερα πολύ καλά πως οι εκκινήσεις ήταν το αδύναμο σημείο μου, όμως δεν ξέρω γιατί αλλά τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως θα ήθελα στον αγώνα. Ήταν σκέτη καταστροφή! Όπως και να ‘χει δεν τα παράτησα και επέστρεψα δριμύτερος, πιέζοντας τον Tony (Arbolino) και έπειτα τον Raul (Fernandez). Το πιο σημαντικό είναι πώς περάσαμε ωραία και ελπίζω να ισχύει το ίδιο και για τον κόσμο που μας παρακολούθησε,” ανέφερε ο Rodrigo.

 

Ετικέτες

Ο Jonathan Rea ξανά σε Honda! Πρώτες εντυπώσεις από την CBR1000RR-R SP στις WSBK δοκιμές! [Video]

“Νιώθω λίγο όπως τότε που πήγα στην Kawasaki”
jonathan
Από τον

Παύλο Καρατζά

21/1/2026

Μόλις χτες, 20 Ιανουαρίου 2026, ο Jonathan Rea ξεκίνησε και επίσημα μια νέα καριέρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike ως αναβάτης δοκιμών της Honda.

Τα τελευταία χρόνια τα κατορθώματα της Honda στο WSBK είναι απογοητευτικά και πρέπει να πάμε σχεδόν 20 χρόνια πίσω για να θυμηθούμε τον τελευταίο της τίτλο που ήταν το 2007 με αναβάτη τον James Toseland. Τελευταία νίκη σε στεγνό οδόστρωμα για την Honda ήταν με τον Jonathan Rea το 2014 στο Portimao και τελευταία νίκη σε βρεγμένο πέτυχε ο αείμνηστος Nicky Hayden στην Sepang το 2016.

Rea

Οι Ιάπωνες θέλουν να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί και για τον λόγο αυτό προσέλαβαν και τον θρύλο του WSBK, Jonathan Rea ως αναβάτη δοκιμών και εξέλιξης. Ο Rea αγωνιζόταν για πολλά χρόνια με μοτοσυκλέτες Honda, τόσο στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Ταχύτητας, όσο και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike. Έφυγε το 2014 για να πάει στην Kawasaki, με την συνέχεια να είναι γνωστή σε όλους.

Χτες ο Βορειοϊρλανδός είχε την πρώτη του επαφή με την μοτοσυκλέτα και δήλωσε στο speedweek: “Φυσικά δεν ήμουν 100% καλά, το γόνατό μου, στο οποίο είχα υποβληθεί σε εγχείρηση πριν από δέκα εβδομάδες, εξακολουθούσε να με πονάει πολύ. Είχα κάποια προβλήματα, ειδικά στις δεξιές στροφές. Και μετά, στο αεροπλάνο, κρύωσα. Παρ' όλα αυτά, ήταν ωραίο να ξεκινήσω τη νέα μου δουλειά – είναι διαφορετική. Όταν κοιτάς μια μοτοσυκλέτα από έξω, πάντα είσαι περίεργος να μάθεις πώς είναι να την οδηγείς. Ήταν μια καλή μέρα για να καταλάβω από πού ξεκινάμε με την ομάδα.

Rea

Από το 2014, η μοτοσυκλέτα έχει αλλάξει πολύ. Το 2020 ήρθε η εντελώς νέα μοτοσυκλέτα και από τότε έχουν γίνει πολλές αναβαθμίσεις. Το θετικό είναι ότι μετά την περίοδο μου στην Honda, στην Kawasaki και στην Yamaha, μπόρεσα να αποκτήσω επιπλέον εμπειρία και οι πληροφορίες αυτές βοηθούν να κατατάξω τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της μοτοσυκλέτας. Ήμουν ευχάριστα έκπληκτος από τα ηλεκτρονικά, πρέπει να επικεντρωθούμε στο να βρούμε περισσότερη πρόσφυση στο πίσω τροχό. Η Honda εργάζεται σκληρά σε όλους τους τομείς της μοτοσυκλέτας, σπάνια είχα τόσους πολλούς τεχνικούς γύρω μου. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα εργάστηκαν πολύ στα ηλεκτρονικά. Ωστόσο, ο σκοπός τους δεν είναι να δημιουργήσουν πρόσφυση, αυτό είναι πρώτα απ' όλα έργο της μοτοσυκλέτας.

Rea

Όταν άνοιγα τέρμα το γκάζι στο πρώτο μου γύρο στην ευθεία, σκέφτηκα πόσο ωραίο είναι να έχεις ισχύ. Στην τέταρτη, πέμπτη και έκτη ταχύτητα, η μοτοσυκλέτα έχει πραγματικά δύναμη, ο κινητήρας είναι ισχυρός. Νιώθω λίγο όπως τότε που πήγα στην Kawasaki. Τότε δούλευα για πολλά χρόνια με μια εργοστασιακή ομάδα και είχα μηχανικούς στο πλευρό μου που εμπιστεύονταν την κρίση μου. Όταν ήρθε ο Leon Haslam, μπόρεσε να οδηγήσει γρήγορα τη μοτοσυκλέτα, το ίδιο και ο Alex Lowes. Για μένα, λοιπόν, η βελτίωση της μοτοσυκλέτας ήταν πάντα μέρος της δουλειάς μου και νιώθω άνετα με αυτό. Με τα χρόνια, έχω συνεργαστεί με διάφορες ομάδες και αρχιμηχανικούς. Οι μοτοσυκλέτες είχαν διαφορετικούς χαρακτήρες και βρισκόταν σε διαφορετικά στάδια ανάπτυξης. Έχω μια σαφή ιδέα για το πώς να κάνω μια μοτοσυκλέτα γρήγορη. Είναι στο χέρι των τεχνικών να το υλοποιήσουν. Ήμουν επίσης σε ομάδες που δεν ήθελαν να ακούσουν και πίστευαν ότι είχαν καλύτερες ιδέες από εμένα”.