Το τριήμερο της Aragon δεν διέφερε καθόλου με τους δύο προηγούμενους γύρους του πρωταθλήματος, αφού ο Alvaro Bautista ήταν για ακόμη μια φορά ο απόλυτος κυρίαρχος του σαββατοκύριακου.

Πρώτο Σκέλος

Ο Bautista όχι μόνο τερμάτισε πρώτος και στους τρεις αγώνες αλλά έγινε ο πρώτος Ισπανός νικητής στην Aragon. Παρά το γεγονός ότι η πρώτη θέση ήταν απ’ την αρχή του αγώνα κλειδωμένη, καθώς διακτινίστηκε τερματίζοντας 15 δευτερόλεπτα μπροστά απ’ τους υπόλοιπους, το πρώτο σκέλος είχε μπόλικο ενδιαφέρον με τις μάχες για την κατάκτηση της δεύτερης θέσης.

Κατά την εκκίνηση, ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team) κατάφερε να αναδυθεί απ’ τη 10^η θέση που ξεκίνησε, τερματίζοντας εν τέλει δεύτερος, όμως στην προσπάθειά του ήρθε σε επαφή με τον Marcus Reiterberger (BMW Motorrad WorldSBK Team) με αποτέλεσμα ο αναβάτης BMW να πέσει εγκαταλείποντας τον αγώνα. Την ίδια στιγμή ο Tom Sykes που παρουσίασε σημάδια βελτίωσης με τη νέα του μοτοσυκλέτα, κατάφερε να προσπεράσει τον Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) και να βρεθεί τρίτος για λίγο, στρέφοντας τα φώτα της προσοχής πάνω του. Όμως, ο Chaz Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) έδειξε πως και αυτός έχει προοδεύσει πάνω στη σέλα της V4 R, αφού στο τέλος του αγώνα κατάφερε να κερδίσει το πρώτο του βάθρο για φέτος, τερματίζοντας τρίτος. Ξεκινώντας απ’ την όγδοη θέση, ο Chaz μέχρι τον δεύτερο γύρο προσπέρασε τέσσερις αναβάτες και μπήκε από νωρίς στο παιχνίδι της διεκδίκησης.

Κατά τη διάρκεια του αγώνα είδαμε τον Lowes να κάνει ένα λάθος στην τελευταία στροφή της πίστας, αφήνοντας τους Rea και Sykes να τον περάσουν, με τον Davies να βρίσκεται κοντά τους. Παράλληλα, ο επικεφαλής του αγώνα είχε περάσει σε άλλη διάσταση καταρρίπτοντας το ρεκόρ του ταχύτερου γύρου, ρίχνοντάς το στο 1:49,755. Ο Sykes δεν παρέμεινε μέχρι το τέλος εντός του βάθρου καθώς απ’ τον πέμπτο γύρο έπεσε στην έβδομη θέση. Παρ’ όλα αυτά κατάφερε να τερματίσει ολοκληρώνοντας την πεντάδα.

Ο Laverty (Team Goeleven) απ’ τη μεριά του, βρέθηκε και αυτός στις πρώτες θέσεις κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του αγώνα, ανεβαίνοντας μάλιστα μέχρι την τέταρτη. Όμως, ένα γύρο πριν το τέλος, που η ένταση είχε κορυφωθεί με τον Davies να κυνηγάει τον Rea, στην 14^η στροφή ο Laverty ήρθε σε επαφή με τον αναβάτη της Ducati κι έπεσε. Ως εκ τούτου έχασε την ευκαιρία να πάρει πολύτιμους βαθμούς.

Ο Alex Lowes ευνοήθηκε απ’ την πτώση και κατάφερε να βρεθεί στην τέταρτη θέση, δίνοντας έναν τόνο πολυφωνίας από πλευράς κατασκευαστών μέσα στην πεντάδα. Έκτος βρέθηκε ο team mate του van der Mark, έχοντας πίσω του τον Cortese (GRT Yamaha WorldSBK). Τις τρείς τελευταίες θέσεις της δεκάδας ολοκλήρωσαν οι υπόλοιποι αναβάτες με ZX-10RR, με τον Τούρκο Razgatlioglu να τερματίζει μπροστά απ’ τον Halsam που ήρθε ένατος. Ο Torres ολοκλήρωσε την δεκάδα καταλαμβάνοντας την καλύτερη θέση γι’ αυτόν φέτος.

Tissot Superpole Race

Απ’ την αρχή του αγώνα ο Alvaro γι’ άλλη μια φορά επανέλαβε το αποτέλεσμα του πρώτο σκέλους καθώς εξαφανίστηκε χωρίς να αφήσει περιθώρια διεκδίκησης στους υπόλοιπους αναβάτες. Ο Lowes πέρασε στη δεύτερη θέση, ξεκινώντας τέταρτος και παρέμεινε εκεί για τους πρώτους δύο γύρους, ενώ την ίδια στιγμή είχαμε την σύγκρουση των van der Mark και Michael Ruben Rinaldi. Απ’ την πτώση μόνο ο van der Mark κατάφερε να βγει αλώβητος και να τερματίσει έστω στη 15^η θέση, ενώ ο Rinaldi χρειάστηκε να μεταφερθεί στο ιατρείο της πίστας.

Πιο πίσω ο Rea είχε αρχίσει να ανεβαίνει φτάνοντας στη τέταρτη θέση, ενώ μέχρι το τέλος του δεύτερου γύρου πέρασε τον Cortese που ήταν τρίτος. Έπειτα, ξεκίνησε να κυνηγά τον Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) κι έναν γύρο αργότερα βρέθηκε στη δεύτερη θέση, όμως τα πράγματα δεν θα ήταν τόσο εύκολα για τον Rea αφού ο αναβάτης της Yamaha διψούσε για αίμα. Στα μισά του αγώνα ο Lowes έκανε την επίθεσή του και πέρασε μπροστά για τους επόμενους τρείς γύρους, όμως ο Rea απέδειξε με τις επιδόσεις του τον λόγο που φέρει το No1 στην μοτοσυκλέτα του. Πέρασε τον αναβάτη της Yamaha για τελευταία φορά δύο γύρους πριν το τέλος, αφήνοντάς του το τρίτο σκαλί του βάθρου. Μια ανάσα χώριζε τον Davies απ’ το δεύτερο βάθρο του για φέτος, όμως δεν τα κατάφερε να ανέβει και τερμάτισε τέταρτος, αφήνοντας πίσω του τον Sykes να ολοκληρώσει τη πεντάδα.

Δεύτερο Σκέλος

Η εκκίνηση του δεύτερου σκέλος αποτέλεσε μια απ’ τις πιο ήπιες που έχουμε δει φέτος στο πρωτάθλημα, με τους αναβάτες να φτάνουν στην πρώτη στροφή χωρίς παρατράγουδα και πτώσεις. Ο Bautista –κλασσικά πλέον- διατήρησε το πλεονέκτημα που του έδωσε η Superpole, στρίβοντας πρώτος και με τον εκπληκτικό ρυθμό του εξαφανίστηκε γι’ άλλη μια φορά, όμως η διαφορά απ’ τον δεύτερο ήταν μικρότερη στα μόλις… 6,8''. Ο Davies στον πρώτο γύρο ανέβασε τους ρυθμούς του και προσπέρασε τον Lowes, στοχεύοντας τον Rea που ήταν δεύτερος. Στον δεύτερο γύρο, πιο πίσω, ένα λάθος του Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) στη 12^η στροφή έδωσε την ευκαιρία στον Leon Haslam (Kawasaki Racing Team) και τον Jordi Torres (Team Pedercini Racing) να τον προσπεράσουν, με αποτέλεσμα να πέσει στην έβδομη θέση. Η πτωτική του πορεία συνεχίστηκε μέχρι το τέλος του αγώνα με αποτέλεσμα ο αναβάτης της BMW να τερματίσει 12^ος.

Στον ίδιο γύρο ο Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) βρισκόταν πίσω απ’ τον Rea και κατάφερε να τον προσπεράσει στην έβδομη στροφή της πίστας, φέρνοντάς τον πιο κοντά στην αγέλη των υπόλοιπων αναβατών που τους κυνηγούσαν. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ο Rea κατά τη διάρκεια του αγώνα, καθώς πάλεψε τόσο με τον Lowes που βρισκόταν τέταρτος, όσο και με τον Halsam που είχε αρχίσει να ανεβαίνει απ’ την έβδομη θέση, κατάφερε στον τελευταίο γύρο να προσπεράσει τον Chaz και να στερήσει απ’ την εργοστασιακή ομάδα της Ducati το πολυπόθητο ένα-δύο. Όμως, η ιταλική εταιρεία με την ένατη συνεχόμενη νίκη του Bautista ολοκλήρωσε 350 νίκες στο Motul WSBK. Ο Halsam τερμάτισε τέταρτος σημειώνοντας το καλύτερό του αποτέλεσμα το σαββατοκύριακο, αφήνοντας πίσω του τον Lowes. Ο Eugene Laverty τερμάτισε έκτος, όπως και στον sprint race νωρίτερα, αποδεικνύοντας τις δυνατότητές του, με τον Torres πίσω του ο οποίος ήταν εντός της δεκάδας για τρεις συνεχόμενες φορές. Ο Sandro Cortese ολοκλήρωσε τη δεκάδα, έχοντας μπροστά του Michael Ruben Rinaldi και τον Michael van der Mark που τερμάτισε όγδοος.

Παρά τις αξιοσημείωτες προσπάθειες του Rea που σταθερά τερματίζει δεύτερος, προσπαθώντας να παραμείνει κοντά στον ανίκητο Bautista, το χάσμα στη βαθμολογία τους έχει αρχίσει να μεγαλώνει επικίνδυνα. Παράλληλα, η ολοκλήρωση του τρίτου γύρου προμηνύει –βάσει των κανόνων πάντα- την επέμβαση της Dorna για τον περιορισμό των στροφών της V4 R, ώστε το πρωτάθλημα να αποκτήσει ένα τεχνητό (ουσιαστικά) ενδιαφέρον, με μάχες για την πρώτη και όχι την δεύτερη θέση. Οι κανόνες στο κεφάλαιο 2.4.3.2. αναφέρονται στον υπολογισμό της εξισορρόπησης των μοτοσυκλετών που πραγματοποιείται με βάση πολλές μεταβλητές και στο κεφάλαιο 2.4.3.3. αναφέρει πως ο περαιτέρω περιορισμός των στροφών θα γίνεται σταδιακά ανά 250 στροφές. Το όλο θέμα όμως δημιουργεί αρκετές εντάσεις και απορίες καθώς πολλοί σκέφτονται ότι με αυτό τον τρόπο το πρωτάθλημα δεν θα είναι τόσο “αγνό”, αφού η εξέλιξή του ορίζεται από εξωτερικούς παράγοντες (Dorna). Απ’ την άλλη πλευρά, οι 250 στροφές θα είναι αρκετές για να σταματήσουν τον εκρηκτικό συνδυασμό του Bautista με την V4 R απ’ τον να σαρώνουν τους αγώνες ή θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι το τέλος για να δούμε τους υπόλοιπους αναβάτες και κυρίως τον Rea να φτάνει τον Ισπανό αναβάτη…