WorldSBK: Το σόου ξεκίνησε - 1η μέρα δοκιμών Jerez 2019

Δυναμική παρουσία της Yamaha
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/1/2019

Με τα δοκιμαστικά στην πίστα της Jerez, παραδοσιακά, ξεκινά κι επίσημα το φετινό πρωτάθλημα με 16 αναβάτες απ’ την μεγάλη κατηγορία, 12 απ’ τα WorldSSP καθώς και μια έκπληξη απ’ την WorldSSP300 κατηγορία, όπως θα δούμε παρακάτω, μπαίνοντας όλοι τους στην πίστα γεμάτοι όρεξη να ρυθμίσουν τις μοτοσυκλέτες τους και να προσθέσουν τα τελικά στάδια εξέλιξης. Η πίστα της Jerez κατά τη διάρκεια του χειμερινού διαλείμματος δέχτηκε την απαραίτητη συντήρηση, έχοντας πλέον νέα άσφαλτο. Οι καιρικές συνθήκες ήταν με το μέρος τους επιτρέποντάς τους να εκμεταλλευτούν πλήρως το χρόνο που είχαν στην διάθεση τους, στον μέγιστο βαθμό.

Ο Alex Lowes βρέθηκε στην κορυφή των χρονομετρήσεων, ολοκληρώνοντας τον γρηγορότερο γύρο στο 1:40,422 δουλεύοντας εντατικά στις ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας του. Η σταθερότητα που είχε στους χρόνους του κατά την διάρκεια των δοκιμών, φανερώνει πως ο Βρετανός αναβάτης έχει σχεδόν ολοκληρώσει το κεφάλαιο της τελικής εξέλιξης της μοτοσυκλέτας του και προετοιμάζεται πλέον για τον αγώνα στο Philip Island.
Ο πολυπρωταθλητής Rea, το μεγάλο φαβορί κάθε χρονιάς, αποφάσισε να μην ξεκινήσει απ’ το πρωί τις δοκιμές αλλά περίμενε μέχρι οι συνθήκες στην πίστα να γίνουν καλύτερες και ως εκ τούτου βγήκε απ’ το γκαράζ το μεσημέρι. Εστίασε κυρίως στην προετοιμασία του για τον πρώτο αγώνα του πρωταθλήματος και το απόγευμα μετά από κάμποσους γύρους βρέθηκε πρώτος στις χρονομετρήσεις, πριν τελικά ο Lowes κάνει τον γρηγορότερο γύρο. Τελείωσε την πρώτη μέρα ερχόμενος δεύτερος με τη διαφορά να μετριέται στα χιλιοστά του δευτερολέπτου.
Τρίτος στον πίνακα των χρονομετρήσεων βρέθηκε ο Leon Haslam που υπήρξε team mate του Rea, παλιότερα όταν βρισκόντουσαν στην Honda στα WSBK. Ο Βρετανός αναβάτης πέρασε το χειμώνα δουλεύοντας στην φυσική του κατάσταση –όπως και οι περισσότεροι αναβάτες- αλλά παράλληλα είχε και ένα χειρουργείο στον αστράγαλό του ώστε να αφαιρέσει τις βίδες που είχε από παλιότερο τραυματισμό. Γεμάτος όρεξη και διάθεση να εξοικειωθεί με την μοτοσυκλέτα του μπήκε στην πίστα με σκοπό να γνωρίσει καλύτερα τα ηλεκτρονικά βοηθήματα της μοτοσυκλέτας του, ολοκληρώνοντας τις δοκιμές του με διαφορά 0,435 απ’ τον δεύτερο. Για την Kawasaki όμως οι δοκιμές δεν τελειώνουν στην Jerez, καθώς έχουν προγραμματίσει να πάνε και στο Portimao την ερχόμενη βδομάδα για περαιτέρω βελτίωση.
Εκπληκτικές ήταν και οι επιδόσεις του Τούρκου αναβάτη Toprak Razgatlioglu (Turkish Piccetti Racing) καθ’ όλη τη διάρκεια των δοκιμών, καθώς το πρωί βρισκόταν στην κορυφή του πίνακα, ενώ ολοκλήρωσε τη μέρα πίσω απ’ τον Haslam με κενό 0,559.
Την πεντάδα των κορυφαίων χρόνων έκλεισε ο Michael van der Mark δοκιμάζοντας διάφορους συνδυασμούς, παίζοντας με τις βασικές ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας, νέα τμήματα του πλαισίου καθώς και τα ηλεκτρονικά. Την έκτη και έβδομη θέση πήραν αντίστοιχα οι Marco Melandri και Sandro Cortese οδηγώντας για πρώτη φορά τις πλήρως εργοστασιακές R1. Εκμεταλλεύθηκαν την ευκαιρία των δοκιμών ώστε να ερευνήσουν τις δυνατότητές τους και στο ίδιο πνεύμα μαζί μ’ αυτούς κινήθηκε η GRT Yamaha WorldWSBK Team που φέτος θα κάνει το ντεμπούτο της στη μεγάλη κατηγορία.

Η εργοστασιακή ομάδα της Ducati με τον Chaz Davies και τον Alvaro Bautista δούλεψε σε σχετικά υποτονικούς ρυθμούς κρίνοντας μόνο απ’ τις χρονομετρήσεις των αναβατών. Ο Alvaro μπορεί αυτή τη φορά να μην κονταροχτυπιόταν με τον Rea όπως πέρσι τον Νοέμβριο, όμως ολοκλήρωσε τη πρώτη μέρα με 44 γύρους στην πίστα. Οι αναβάτες βρέθηκαν στην όγδοη και ένατη θέση αντίστοιχα, εστιάζοντας περισσότερο στην βελτίωση και στην εκμετάλλευση των δυνάμεων της V4 R. Ο Davies όπως δείχνει έχει αναρρώσει πλήρως απ’ τον τραυματισμό του και έχοντας δουλέψει με την φυσική του κατάσταση, ήταν γεμάτος όρεξη για οδήγηση όμως αργά το απόγευμα είχε μια μικρή πτώση –χωρίς να τραυματιστεί σοβαρά- στην πέμπτη στροφή της πίστας με αποτέλεσμα να σταματήσει τις δοκιμές.
Την δεκάδα ολοκλήρωσε ο Jordi Torres, έχοντας ολοκληρώσει πάνω από 80 γύρους στην πίστα, ενώ πίσω του με διαφορά 2,444, βρέθηκε ακόμη ένας αναβάτης της Kawasaki, ο Leandro Mercado (Orelac Racigng VerdNatura). Έπειτα ακολούθησαν οι Eugene Laverty (Team Goeleven) και Michael Ruben Rinaldi (Barni Racing Team) που κατέλαβαν την 12η και 13η θέση αντίστοιχα, ενισχύοντας την εικόνα της Ducati στην πίστα καθώς έχουν στη διάθεσή τους την Panigale V4 R. Τελευταίος των χρονομετρήσεων βρέθηκε ο Alessandro Delbianco (Althea Mie Racing Team) με την CBR1000RR που ήταν ο πρώτος–απ’ την μεγάλη κατηγορία- που μπήκε στην πίστα το πρωί.

Η BMW Motorrad WolrdSBK Team δεν απουσίαζε απ’ τις δοκιμές, όμως οι αναβάτες της δεν χρησιμοποίησαν τους πομπούς ώστε να έχουν εικόνα απ’ τις ανεπίσημες χρονομετρήσεις. Τόσο ο Tom Sykes όσο και ο Markus Reiterberger εστίασαν στο να εκμαιεύσουν τα μυστικά απ’ τις μοτοσυκλέτες τους και κυρίως αυτών της λειτουργίας των ηλεκτρονικών βοηθημάτων.
Οι αναβάτες των WorldSSP έλαβαν μέρος κι αυτοί με τον Federico Caricasulo (BARDAHL Evan Bros. WorldSSP Team) να είναι γρηγορότερος, ενώ πίσω του ακολούθησαν οι Raffaele De Rosa (MV AGUSTA Reparto Corse) κι ο team mate του Randy Krummenacher (BARDAHL Evan Bros. WorldSSP Team). H ομάδα της Kawasaki Puccetti Racing με τον Lucas Mahias και τον Hikari Okubo βρέθηκε στην τέταρτη και πέμπτη θέση αντίστοιχα, ενώ οι Cluzel και Perolari βρίσκονταν κατά πόδας ολοκληρώνοντας τις δοκιμές τους με 49 γύρους.
Τέλος, μπορεί ο Delbianco να ήταν ο πρώτος που μπήκε στην πίστα απ’ την μεγάλη κατηγορία, αλλά επειδή οι κυρίες προηγούνται, η Ana Carrasco –πρωταθλήτρια 2018 της WorldSSP- ήταν αυτή που έβαλε την πρώτη μοτοσυκλέτα στην Jerez, οδηγώντας το Kawasaki Ninja 400 της στις 9:30π.μ., όμως δεν έλαβε μέρος στις δοκιμές καθώς βρισκόταν εκεί λόγω των προωθητικών κινήσεων των χορηγών της.

 

  1. Alex Lowes (Pata Yamaha Official WorldSBK Team) 1:40.442
  2. Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1:40.450 +0.08
  3. Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1:40.877 +0.435
  4. Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) 1:41.001 +0.559
  5. Michael van der Mark (Pata Yamaha Official WorldSBK Team) 1:41.047 +0.605
  6. Marco Melandri (GRT Yamaha Team) 1:41.119 +0.677
  7. Sandro Cortese (GRT Yamaha Team) 1:41.203 +0.761
  8. Chaz Davies (Aruba.it Racing – Ducati) 1:41.375 +0.933
  9. Alvaro Bautista (Aruba.it Racing – Ducati) 1:41.857 +1.415
  10. Jordi Torres (Team Pedercini Racing) 1:41.973 +1.531
  11. Leandro Mercado (Orelac Racing VerdNatura) 1:42.886 +2.444
  12. Eugene Laverty (Team Goeleven) 1:43.376 +2.934
  13. Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team) 1:43.973 +3.531
  14. Alessandro Delbianco (Althea MIE Racing Team) 1:45.437 +4.995
Ετικέτες

Scott Redding: “Θα μπορούσα να τρέχω με BMW!”

Οι λόγοι που δεν υπέγραψε
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

15/4/2020

Η καριέρα του Scott Redding είναι γεμάτη σκαμπανεβάσματα με τη μεγαλύτερη κατρακύλα να σημειώνεται πριν από δύο χρόνια. Η πορεία του ξεκίνησε φανταστικά και ήταν γεμάτη επιτυχίες καθώς αποτελεί τον μικρότερο σε ηλικία αναβάτη που στέφθηκε νικητής σε έναν αγώνα της GP125 το 2008. Αργότερα, το 2014, έκανε το ντεμπούτο του στα MotoGP φορώντας τα χρώματα της Gresini, πάνω στη σέλα της Honda και το 2015 στο Misano σημείωσε τον πρώτο του τερματισμό εντός βάθρου. Ένα χρόνο αργότερα, με τα χρώματα της Octo Pramac Racing πλέον, κατέκτησε άλλο ένα βάθρο στο Assen με τη μοτοσυκλέτα της Ducati. Ωστόσο, το 2018 επέστρεψε στην Gresini, η οποία αυτή τη φορά χρησιμοποιούσε τη μοτοσυκλέτα της Aprilia και οι επιδόσεις τους δεν ήταν αρκετά καλές ώστε να συνεχίσει στα MotoGP.

Προς το τέλος του πρωταθλήματος του 2018, ο Scott Reding είχε απασχολήσει τον ειδικό Τύπο με τη συμπεριφορά του εκτός αγώνων, η οποία είχε επηρεαστεί απ’ την επικείμενη αποχώρησή του απ’ τα MotoGP. Όλοι θυμόμαστε το video που o Redding είχε κοινοποιήσει στα social media ραπάρωντας σε μια όχι και τόσο συνειδητή κατάσταση, ενώ αργότερα υπήρξε φυσικός αυτουργός (κατά λάθος) στην εξάρθρωση του ώμου του Marc Marquez όταν ο Ισπανός πανηγύριζε τον έβδομο τίτλο του. Όπως αποδεικνύεται πλέον, η ψυχολογία του Redding είχε κλονιστεί όταν είδε την καριέρα του να οδηγείται σε αδιέξοδο και σε συνδυασμό με τον χαρακτήρα του – θυμίζει λίγο Barry Sheene, πάντα ετοιμόλογος και γυναικάς – πήρε αρκετές λάθος αποφάσεις. Σε αυτό το σημείο να τονίσουμε πώς η συμπεριφορά του δεν είναι αδικαιολόγητη, αφού και η ψυχολογία του Johann Zarco επηρεάστηκε απ’ τον ίδιο λόγο, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που να παλεύει με την κατάθλιψή…

O Redding πανηγυρίζει τον τίτλο του στα BSB το 2019

 

Πλέον όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν και ο Redding δείχνει ότι έχει πάρει τον ίσιο δρόμο και είναι πιο αφοσιωμένος από ποτέ στο σκοπό του, που δεν είναι άλλος απ’ το να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής. Αυτό φάνηκε τόσο απ’ τον τίτλο στα BSB (το βρετανικό πρωτάθλημα των Superbike) πάνω στη σέλα Ducati V4R, που ήταν αρκετό για να του αυξήσει το ηθικό κατακόρυφα αλλά και απ’ τις αμέτρητες ώρες που επενδύει στην προπόνηση. Τώρα, έχει επιστρέψει στη παγκόσμια σκηνή με ένα εκρηκτικό ντεμπούτο στα Motul WSBK, όμως τα πράγματα θα μπορούσαν να ήταν πολύ διαφορετικά αν είχε επιλέξει να συνεργαστεί με τη BMW το 2018. Πριν πάρει μέρος στα BSB, η Shaun Muir Racing, που είναι η εργοστασιακή ομάδα της BMW πλέον, του έκανε πρόταση να γίνει ο teammate του Tom Sykes. “Ήμουν πολύ κοντά στο να υπογράψω,” ανέφερε στο speedweek ο πλέον εργοστασιακός αναβάτης της Ducati στα Superbikes. Παράλληλα αποκάλυψε πώς ο λόγος που δεν το έκανε ήταν επειδή κανένας αναβάτης δεν έχει κερδίσει αγώνα με την S1000RR – κάτι που ισχύει μέχρι και σήμερα, αν και ο Sykes έχει τερματίσει συνολικά τέσσερις φορές είτε δεύτερος είτε τρίτος με τα χρώματα της BMW. “Ήθελα να είμαι σίγουρος ότι η μοτοσυκλέτα που θα οδηγούσα, θα ήταν αρκετά ανταγωνιστική ώστε να μπορέσω να παλέψω για τον τίτλο. Ήξερα πως η μοτοσυκλέτα της Ducati είχε αυτή τη δυνατότητα και αυτό είναι κάτι που βοηθά την ψυχολογία σου, επειδή έχεις λιγότερα θέματα να σε προβληματίζουν σε ό,τι αφορά τις επιδόσεις της μοτοσυκλέτας. Έτσι πήρα το ρίσκο και δεν υπέγραψα με τη BMW,” ανέφερε ο Redding.

Το ντεπούτο του Scott Redding ήταν εντυπωσιακό με τρεις τερματισμούς στη τρίτη θέση στον πρώτο αγώνα των Superbikes για το 2020  

 

Οι πλανήτες ευθυγραμμίστηκαν ή καλύτερα τα μηδενικά που προσέφερε η Honda ήταν περισσότερα από αυτά που έδινε η Ducati στον Alvaro Bautista κι έτσι η σέλα της V4R στην Aruba.it – Racing Ducati έμεινε κενή, δημιουργώντας τις κατάλληλες συγκυρίες για την επιστροφή του Redding στη παγκόσμια σκηνή. Μια θέση που του αξίζει και με το παραπάνω, αφού απέδειξε πως έχει το πνεύμα του πρωταθλητή, κερδίζοντας τον τίτλο στα BSB, ενώ αν κρίνουμε απ’ το Phillip Island έχει και τη σταθερότητα που απαιτείται για να είσαι πάντοτε έτοιμος να διεκδικήσεις τη νίκη όταν έχεις την ευκαιρία. Τέλος, ένας απ’ τους λόγους που είναι πολύ πιθανό να απέρριψε τη BMW ο Βρετανός αναβάτης είναι ότι η γερμανική εταιρεία δεν συμμετέχει στα MotoGP, καθώς σε περίπτωση που ο Redding θα ήθελε να επιστρέψει στο κορυφαίο επίπεδο αγώνων, θα ήταν αδύνατο να το κάνει μέσα απ’ αυτήν.

Ετικέτες