Dakar 2019 9ο Σκέλος: Ένας γεμάτος απρόοπτα αγώνας. Δύναμη Sherco!

Με δύο Outsider στο βάθρο!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

16/1/2019

Ο προτελευταίος γύρος του Dakar για το 2019 τελείωσε, αποδεικνύοντας γι’ άλλη μια φορά τον κανόνα πως το Rally αποτελεί περισσότερο αγώνα επιβίωσης παρά ταχύτητας. Τα 409 χιλιόμετρα του 9ου σκέλους γεμάτα με αμμόλοφους καθιστούσαν πιο δύσκολη τη διαδρομή τόσο για τους έμπειρους αναβάτες όσο και για τους νεότερους. Οι αντίξοες συνθήκες που στέκονται εμπόδιο στους συμμετέχοντες να ανακτήσουν πλήρως τις δυνάμεις τους κατά τη διάρκεια της νύκτας καθώς και το γεγονός πως βρίσκονται ήδη εννιά μέρες στην έρημο, έχει μειώσει τις αντοχές τους με ρυθμό γεωμετρικής προόδου με αποτέλεσμα φτάνοντας προς την λήξη του φετινού Dakar οι περισσότεροι αναβάτες να έχουν εξουθενωθεί.

Με το χθεσινό σκέλος να έχει στερήσει πλήρως τις ελπίδες που είχε η Honda για νίκη, τόσο με την εγκατάλειψη του Brabec όσο και με την ποινή του Benavides, το 9ο σκέλος άρχισε με την ταυτόχρονη εκκίνηση των 10 κορυφαίων αναβατών της κατάταξης. Ο πλέον ηγούμενος της κατάταξης Toby Price έπρεπε να μαζέψει όσες δυνάμεις είχε και να ξεχάσει τον πόνο του στον καρπό αν σκόπευε να παραμείνει στην πρώτη θέση, πίσω του –εξίσου κουρασμένοι- ήταν και οι υπόλοιποι διεκδικητές του τίτλου με τον Mathias Walkner και Sam Sunderland να είναι στην ουρά του. Σ’ αυτό το σημείο να αναφέρουμε πως κατά την διάρκεια του χθεσινού αγώνα ο Sunderland είχε δεχθεί ποινή μιας ώρας, καθώς αντιμετώπιζε πρόβλημα με το Iritrack (συσκευή που λειτουργεί ως GPS και ασύρματη επικοινωνία) που η επισκευή του καθυστέρησε την εκκίνηση του αναβάτη.

Τα πρώτα 95 χιλιόμετρα της ειδικής διαδρομής βρήκαν τους αναβάτες να πορεύονται μαζί σαν ομάδα καθώς κανείς τους δεν ήθελε να ρισκάρει ανοίγοντας τη διαφορά με τους υπόλοιπους. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να εμφανιστούν τα “outsider” του αγώνα Michael Metge και Daniel Nosiglia και να αδράξουν την ευκαιρία προσπερνώντας το γκρουπ των πρωτοπόρων στην κατάταξη και να ηγηθούν του αγώνα. Μετά από 150 χιλιόμετρα σκληρής οδήγησης ο Nosiglia είχε κατάφερει να αναδυθεί απ’ την 11η θέση που ξεκίνησε και να περάσει πρώτος το 3ο WP του αγώνα, όμως αυτό δεν πέρασε απαρατήρητο τόσο απ’ τους κορυφαίους της κατάταξης καθώς και απ’ τον Van Beveren της Yamaha που αποφάσισε να ανεβάσει τους ρυθμούς του και να βρεθεί πίσω τους με απόσταση μόλις 1’23.
Τα πράγματα πήραν άλλη τροπή κατά την άφιξη των αναβατών στο πρώτο CP όπου ο Sunderland κατάφερε να περάσει πρώτος παίρνοντας τα ηνία του αγώνα βρισκόμενος μόλις ένα δευτερόλεπτο μπροστά απ’ τον Van Beveren, ενώ οι υπόλοιποι ακολουθούσαν κατά πόδας με κενό λιγότερο από μισό λεπτό. Πλησιάζοντας προς το τέλος του σημερινού αγώνα τα αίματα είχαν ανάψει για τα καλά και ο Benavides, έχοντας  χρεωθεί την τρίωρη ποινή αγωνιζόταν για την πρώτη θέση, θέλοντας να ελαχιστοποιήσει τη ζημιά της ποινής όσο γίνεται. Μετά από 250 χιλιόμετρα ολοκλήρωσε το εγχείρημά του, όμως δεν κατάφερε να διατηρήσει τη θέση του μέχρι τον τερματισμό, κατακτώντας έτσι την όγδοη θέση. Τα πράγματα εξελισσόντουσαν εξαιρετικά απ’ την σκοπιά του Van Beveren καθώς ήταν αρκετά ανταγωνιστικός καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα και βρισκόταν τέταρτος… όμως εκτός απ’ τον άσο που είχε μοιράσει η μοίρα στον Brabec είχε ακόμη έναν κρυμμένο στην τράπουλά της που τράβηξε ο αναβάτης της Yamaha 16 χιλιόμετρα πριν τον τερματισμό έχοντας την ίδια τύχη με τον Brabec.

Τελικά νικητής του 9ου σκέλους στέφθηκε ο Michael Metge της Sherco καταφέρνοντας να γευτεί μια πολυπόθητη νίκη, ενώ πίσω του με διαφορά δύο λεπτών βρέθηκε το άλλο “outsider” του αγώνα Daniel Nosiglia, δίνοντας λίγη παρηγοριά στην Honda με τη θέση του στο βάθρο. Έπειτα, ακολούθησαν οι Pablo Quintanilla, ο Matthias Walkner και ο Toby Price με διαφορά μεταξύ τους ενός δευτερολέπτου τερματίζοντας τέταρτος, πέμπτος και έκτος αντίστοιχα. Ο Toby Price της KTM μπορεί να παραμένει ακόμη πρώτος στην γενική κατάταξη του πρωταθλήματος όμως αισθάνεται την ανάσα του Pablo Quintanilla στον σβέρκο του καθώς η διαφορά που τους χωρίζει περιορίζεται μόλις σε λίγα δευτερόλεπτα… με την ανάδειξη του τελικού νικητή να αναμένεται αύριο.

Ετικέτες

Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες