Dakar 2019: Χειρουργείο για Toby Price, τίμημα για τον τίτλο [video]

Διέλυσε το χέρι του

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/1/2019

Το βραβείο του “Μαύρου Σκύλου”, πρέπει να δώσουμε στον Toby Price της Red Bull Factory KTM Rally Team, που διέλυσε το χέρι του για να κερδίσει τον τίτλο φετινού Dakar, αρνούμενος να εγκαταλείψει. Ο Price ξεκίνησε το Rally έχοντας ήδη μία βίδα και πρόσφατο τραυματισμό στο σκαφοειδές, με τον ίδιο να δηλώνει αισιόδοξος πως θα τα καταφέρει να τερματίσει. Φυσικά ο στόχος για τον πολυπρωταθλητή ήταν η νίκη, παρά το τεράστιο πρόβλημα που είχε στο χέρι. Αν ρωτήσεις τον ίδιο, είναι πιθανό να μην θυμάται ακριβώς πόσες φορές έχει σπάσει τους καρπούς του, όμως αυτό δεν τον καθιστά αναίσθητο στον πόνο.

Ο Price πήγε στο Dakar το 2015 και κατευθείαν μπήκε στα φαβορί για την νίκη, τερματίζοντας τελικά τρίτος, για να επιστρέψει το 2016 και να το κερδίσει εντυπωσιακά, καθώς κυριαρχούσε στο ένα σκέλος πίσω από το άλλο. Τις επόμενες δύο χρονιές, 2017 και 2018 έχασε από ατυχία, πρώτα από πτώση και έπειτα από εκείνο το φοβερό λάθος προσανατολισμού που διέλυσε όλους τους κορυφαίους αναβάτες.

Φέτος ο 31χρονος αναβάτης ήθελε σίγουρα άλλη μία νίκη, ωστόσο όλη του η αντιμετώπιση ήταν πολύ πιο χαλαρή απέναντι στον κορυφαίο αγώνα, όπως περιγράφουν οι κοντινοί του άνθρωποι στην μεγάλη κατασκήνωση του Rally Dakar. Μέχρι και χρόνο είχε για χιουμοριστικά video, βάζοντας στοιχήματα με την πιο σκληροτράχηλη γυναίκα του Dakar, την Laia Sanz, για την τελική τους θέση στο Dakar, ένα στοίχημα που είχαμε πει εξαρχής πως θα εκπληρωθούν και τα δύο του σκέλη, όπως και έγινε, με τον Price να χάνει και τα μαλλιά του, εκτός από τις βίδες στο χέρι.

Με το τέλος του Rally επέστρεψε στην μητέρα πατρίδα και φυσικά στον ορθοπεδικό, εξηγώντας με ένα video τι τον περιμένει από εδώ και πέρα. Πρακτικά δεν έχει μείνει κόκκαλο στο σκαφοειδές που να έχει σωστή θέση. Η βίδα έχει μετατοπιστεί και δεν συγκρατεί τίποτα, λείπουν κομμάτια οστού που πρέπει να αναπληρωθούν και χρειάζεται νέα βίδα σε διαφορετική γωνία, για να συγκρατήσει εκ νέου το χέρι στην θέση του.

Βλέποντας την εικόνα αυτή, δεν γίνεται να μην κάνεις έναν παραλληλισμό με τον πρόσφατο τραυματισμό του Lorenzo με αντίστοιχο αποτέλεσμα, αν και η απόφαση του Ισπανού να χάσει τις πρώτες δοκιμές, δεν υποδηλώνει κάτι για την αντοχή του στον πόνο, παρά κινείται στην σωστή κατεύθυνση για να είναι έτοιμος για το πρωτάθλημα.

Αυτό που έκανε ο Price είναι ένας άθλος που δεν έχει προηγούμενο, ο πόνος σε αυτό το σημείο είναι εξαντλητικός, πόσο μάλιστα όταν έχει μία βίδα που ανεξέλεγκτα πλέον κινείται ανάμεσα σε σπασμένα οστά που απλά παραμένουν στην θέση τους εξαιτίας του εξωτερικό επιδέσμου που φορούσε. Μία δυνατή πτώση θα ήταν καταστροφική, ή ένα άλμα σαν αυτό που είχε ο Χιλιανός Quintanilla που στην προσγείωσε έχασε για λίγο τις αισθήσεις του… Κι όμως ο Price αγνόησε τα πάντα, κατάπιε τον πόνο και πήρε και τον τίτλο, κι έτσι απλά και χωρίς υπερβολή, είναι ένας κανονικός… υπερήρωας!

Ετικέτες

John McGuinness: Στα 54 του γράφει ακόμη γύρους 130mph στο Isle of Man TT και το γιορτάζει με επετειακή εμφάνιση

Ο John Warren McGuinness MBE συμμετείχε φέτος για 30ή χρονιά στο Tourist Trophy του Isle of Man με μια Fireblade βαμμένη στα χρώματα της πρώτης του RS250
mcguinness
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/6/2026

"Ταξιδεύω νοητικώς σε εκείνη την πρώτη μου επίσκεψη με το φέρι, για έναν αγώνα που άλλαξε τη ζωή μου," θυμάται ο McGuinness. "Την πρώτη φορά που έτρεξα εδώ ήρθα με το δικό μου φορτηγάκι, το RS250R δεμένο πίσω δίπλα σε μια φορητή κουζίνα και μερικά κάνιστρα με ντίζελ που είχα δανειστεί από τη βάρκα του πατέρα της Becky [σ.σ. η σύζυγός του]."

Η στιγμή που θυμάται ο Άγγλος θρύλος του ΤΤ είναι το 1996, όταν ο ίδιος ήταν μόλις 24 ετών και έφτανε στο λιμάνι της πόλης Douglas για το πρώτο του TT με μια δίχρονη Honda RS250 και χορηγό έναν προσωπικό του φίλο, τον αείμνηστο Paul Bird.

mcguinness
O John McGuinness έτοιμος να εκκινήσει τον αγώνα Superbike TT την Κυριακή 31 Μαΐου 2026

Προερχόμενος από έξι χρονιές αγώνων σε ερασιτεχνικό επίπεδο και μερικές συμμετοχές στον αγώνα North West 200 (απαιτούμενη προϋπηρεσία για να γίνει κανείς δεκτός στο ΤΤ), ο McGuinness εκκίνησε την καριέρα του με τον αγώνα της κατηγορίας Lightweight το 1996, στον οποίο τερμάτισε 15ος με ταχύτερο γύρο λίγο πάνω από τα 109 μίλια ανά ώρα, ή 175,4 χιλιόμετρα ανά ώρα, κατακτώντας τον τίτλο του Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου (Best Newcomer).

 

mcguinness
Με τη Fireblade της ομάδας HM Plant το 2007 καθ' οδόν προς τον πρώτο γύρο με μέση ωριαία ταχύτητα άνω των 130 mph στο Νησί

Η συνέχεια έχει γραφτεί με ανεξίτηλα γράμματα στα βιβλία της Ιστορίας: 23 νίκες σε ΤΤ από το 1999 ως σήμερα και σε διάφορες κατηγορίες (βασικά σε όλες, ακόμη και στην, καταργημένη πλέον, ηλεκτρική TT Zero με μοτοσυκλέτες της Mugen), ο πρώτος γύρος στην ιστορία του ΤΤ άνω των 130 mph (209,2 km/h) το 2007 και μια ιστορική νίκη στο Senior TT του 2015 κατά την οποία έγραψε τον πιο γρήγορο γύρο της προσωπικής του καριέρας με 132.701 mph (213,6 km/h).

mcguinness

Η ειδική βαφή στη φετινή του Fireblade ανατρέχει σε εκείνη την πρώτη εμφάνιση με την RS250 και αποτελεί έναν φόρο τιμής που του έγινε από τη Honda Racing UK.

"Η απόδοση του John φέτος είναι αντάξια του παλιού καλού McGuinness," είπε ο Nick Fletcher της Honda Racing Team. "Πάντα χαμογελαστός, πάντα με χρόνο για τις τεράστιες ουρές οπαδών του που στήνονται κάθε φορά που μένει για λίγη ώρα ακίνητος και πάντα το ίδιο γρήγορος και απαλός ως μετάξι στην άσφαλτο."

mcguinness

Τα τελευταία χρόνια ο McGuinness έχει χάσει επαφή με τις νίκες, το άθλημα έχει προχωρήσει λίγο πιο μπροστά. Ενδεικτικά να αναφέρουμε πως ο φετινός νικητής του αγώνα Superbike TT, Dean Harrison, έγραψε στις δοκιμές της κατηγορίας οκτώ γύρους πάνω από τα 133 mph (214 km/h), δηλαδή πάνω από την ταχύτερη επίδοση στην καριέρα του Mc Guinness, ενώ στον αγώνα κέρδισε γράφοντας ταχύτερο γύρο άνω των 135 mph (217,3 km/h). Το δε απόλυτο ρεκόρ γύρου έχει γραφτεί το 2023 από τον Peter Hickman στο Superstock TT με 136,358 mph (219.447 km/h).

Παρόλα αυτά ο John McGuinness παραμένει ένα είδωλο, ένας από τους πιο αγαπητούς αναβάτες στην ιστορία του ΤΤ και φυσικά ένας από τους πολυνίκες του με 23 επισκέψεις το ψηλότερο σκαλί του βάθρου, κάτι που πολύ λίγοι έχουν καταφέρει.

Στα 54 του χρόνια μάλιστα, ο Άγγλος συνεχίζει να είναι πολύ γρήγορος και σταθερός, τερματίζοντας φέτος τον αγώνα των Superbikes στην τιμητικότατη πέμπτη θέση.