Η πρώτη νίκη της Honda στο ΙοΜ ΤΤ – 1961 [video]

60 χρόνια αγωνιστικής παρουσίας στο "Νησί"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/7/2019

Η φετινή χρονιά σηματοδοτεί την επέτειο των 60 χρόνων παρουσίας της Honda στο Isle of Man, η οποία μέχρι και σήμερα αποτελεί το εργοστάσιο με τις περισσότερες επιτυχίες στο "Νησί". Συνολικά, έχει "μαζέψει" 183 νίκες σε όλες τις κατηγορίες, ένα νούμερο δυσθεώρητο για οποιονδήποτε άλλο ανταγωνιστή. Και αν σήμερα θεωρούμε αυτονόητη την ικανότητα της Honda να παίρνει νίκες και πρωταθλήματα σε παγκόσμιο επίπεδο, πίσω στο 1959 –όταν έκανε την πρώτη εμφάνισή της και… έχασε στο Isle of Man- τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά.
Ο Soichiro Honda ήταν ένας οραματιστής που πίστευε ότι οι αποτυχίες είχαν εξίσου μεγάλη διδακτική αξία, όσο και οι επιτυχίες. Αυτό όμως δεν σήμαινε ότι θα άφηνε μια αποτυχία να σταθεί εμπόδιο στην πορεία της Honda για παγκόσμια κυριαρχία. Η φιλοσοφία του επιβεβαιώθηκε με τον πιο πειστικό τρόπο, καθώς μετά από τις δυο πρώτες αποτυχίες του στους αγώνες του IοM TT, η Honda σάρωσε στις πέντε πρώτες θέσεις σε ΟΛΕΣ τις κατηγορίες που έλαβε μέρος, το 1961. Η ιδιαίτερη σχέση του Soichiro με το IoM TT είχε φανεί από την πρώτη του επίσκεψη στο Νησί το 1954, κατά την διάρκεια των επισκέψεών του σε μεγάλα αγωνιστικά events, όπου παρακολουθούσε και μελετούσε τις προσπάθειες των αντιπάλων της Honda στους αγώνες. Μάλιστα, έχει μείνει στην Ιστορία η περίφημη φράση του ότι "μόνο κερδίζοντας στο Isle of Man μπορούμε να χαράξουμε το μονοπάτι μας για να γίνουμε μια παγκόσμια εταιρεία και να πουλάμε τα προϊόντα μας σε όλο τον κόσμο". Εκείνη την επιτυχημένη χρονιά μάλιστα, η εταιρεία είχε φέρει μαζί της κι ένα κινηματογραφικό συνεργείο, το οποίο κατέγραψε την προσπάθεια και μέρος του υλικού από την πρώτη νικηφόρα χρονιά της Big-H μπορείτε να παρακολουθήσετε στο παρακάτω βίντεο:

Οι αναβάτες της Honda, Sadao Shimazaki, Jim Redman, Tom Phillis, Luigi Taveri και ο θρυλικός Mike Hailwood, κυριάρχησαν στην πρώτη πεντάδα της κατηγορίας Lightweight TT 125cc. Οι Naomi Taniguchi, Kunimitsu Takahashi, Jim Redman, Tom Phillis, και Mike Hailwood έκαναν ακριβώς το ίδιο στην κατηγορία των 250cc. Μάλιστα, για τον Taniguchi ήταν ιδιαίτερης σημασίας αυτή η επιτυχία, καθώς ήταν το μοναδικό μέλος της αρχικής ομάδα του 1959 που είχε τις δύο αποτυχημένες προσπάθειες.
Όλη αυτή όμως η αλματώδης εξέλιξη και οι επιτυχίες, ήταν ουσιαστικά αποτέλεσμα πολλών ετών αθόρυβης προετοιμασίας. Ο Soichiro Honda είχε εργαστεί πολύ σκληρά και ο ίδιος, πολύ καιρό πριν αρχίσουν να μπαίνουν τα θεμέλια της αυτοκρατορίας του. Αυτό δεν είναι κάτι παράξενο, για τον άνθρωπο που όταν έπρεπε να αποφασίσει ποια βαλίτσα θα άφηνε έξω από το αεροπλάνο πριν την πτήση από τη Ρώμη για την Ιαπωνία, προτίμησε να παρατήσει τη βαλίτσα με τα ρούχα του και να πάρει μαζί του την βαλίτσα που ήταν γεμάτη με αγωνιστικά ανταλλακτικά που είχε μαζέψει για το τμήμα R&D της εταιρείας. Ήταν ξεκάθαρα ένας άνθρωπος απόλυτα ταγμένος στον σκοπό του, που του αξίζει ένα μεγάλος φόρος τιμής από όλη την μοτοσυκλετιστική κοινωνία, 60 χρόνια μετά την πρώτη του επιτυχία.

Africa Eco Race 2026 - Νεκρός ο αναβάτης Robert Van Pelt Sr

Είχε υποστεί καρδιακό επεισόδιο στο 7ο σκέλος και πέθανε το βράδυ της 11ης Φεβρουαρίου
Robert Van Pelt Sr
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

12/2/2026

Λίγες ημέρες μετά την ολοκλήρωση του Africa Eco Race 2026, η διοργάνωση ανακοίνωσε πως ο αγωνιζόμενος Robert Van Pelt Sr που είχε υποστεί καρδιακό επεισόδιο στις 2 Φεβρουαρίου στο 7ο σκέλος του αγώνα, πέθανε στις 11 του ίδιου μήνα. Ο θάνατος αυτός έρχεται να προστεθεί σε εκείνον του δημοσιογράφου Daniele Santini που έχασε τη ζωή του ενώ κάλυπτε τον αγώνα.

Ο Ολλανδός Robert Van Pelt Sr αγωνιζόταν με Fantic 450 με το νούμερο 98, ενώ αγωνιζόταν δίπλα στον γιο του Robert Van Pelt που συμμετείχε με το #99.

Ακολουθεί το ανακοινωθέν της διοργάνωσης:

"Με βαθιά θλίψη, η οργάνωση του Africa Eco Race ενημερώθηκε για τον θάνατο, σήμερα Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026, του αγωνιζόμενου #98 Robert Van Pelt Sr, ο οποίος έφυγε από τη ζωή έπειτα από καρδιακό επεισόδιο που σημειώθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2026, κατά τη διάρκεια της Ειδικής 7, μεταξύ Chami και Aïdzidine, στη Μαυριτανία.

Ο Robert Van Pelt Sr, που συμμετείχε στις μοτοσυκλέτες, έπεσε μετά από ιατρικό επεισόδιο περίπου στο χιλιόμετρο 213 της Ειδικής 7. Ο συναγερμός δόθηκε άμεσα και το ιατρικό ελικόπτερο προσγειώθηκε δίπλα του 12 λεπτά αργότερα. Οι γιατροί κατάφεραν να σταθεροποιήσουν την κατάστασή του πριν τον μεταφέρουν στο νοσοκομείο της Nouakchott. Στις 4 Φεβρουαρίου διακομίστηκε σε κρίσιμη κατάσταση σε νοσοκομείο στα Κανάρια Νησιά και στις 9 Φεβρουαρίου επαναπατρίστηκε σε νοσοκομείο της Ολλανδίας.

Περιτριγυρισμένος από τους αγαπημένους του, έφυγε από τη ζωή το βράδυ της 11ης Φεβρουαρίου 2026.

Παθιασμένος, αφοσιωμένος και βαθιά δεμένος με το πνεύμα του rally raid, ο Robert ήταν ένας από εκείνους τους ανθρώπους που ζούσαν την περιπέτεια με όλη τους την καρδιά. Η παρουσία του στο bivouac, το χαμόγελό του και η αγάπη του για την οικογένειά του θα μείνουν για πάντα στη μνήμη μας.

Όπως έγραψε τόσο συγκινητικά ο γιος του, έφυγε από αυτόν τον κόσμο περιτριγυρισμένος από αγάπη, μετά από μια ζωή γεμάτη πάθος, αφοσίωση και οικογένεια.

Οι σκέψεις μας είναι με την Ellen, τα παιδιά του, τα εγγόνια του, τους συγγενείς και ολόκληρη την οικογένεια Van Pelt σε αυτή τη δύσκολη στιγμή.

Το Africa Eco Race είναι μια μεγάλη οικογένεια. Σήμερα, πενθεί.

Αναπαύσου εν ειρήνη, Robert."

Ετικέτες