Greece Rally Veria 2X20: Άλλες τρεις ημέρες μαγευτικής δράσης

Όλα όσα έγιναν την 3η, 4η και 5η ημέρα του αγώνα

Από τον

Μπάμπη Μέντη

28/8/2020

Ολοκληρώθηκαν οι πέντε πρώτες ημέρες του FIM Rally Veria 2X20 με το μήκος των διαδρομών να μεταβάλλεται ανάλογα τη δυσκολία και τις απαιτήσεις του πανέμορφου τοπίου όπου διεξάγεται ο διεθνής αγώνας. Διαβάστε για όσα έγιναν μέρα-μέρα και τα αποτελέσματα στο δελτίο τύπου που ακολουθεί:

ΜΕΡΑ 3η, 25/8

Stage: SS3 Paiko

3η μέρα στον αγώνα, η μεγαλύτερη αγωνιστική ημέρα του Greece Rally 2X20 και για μια ακόμη φορά έγιναν ανατροπές που δείχνουν ότι φέτος στον αγώνα η μάχη για τη νίκη θα εξελιχθεί σε μεγάλο θρίλερ.

Ο καιρός συννεφιασμένος με ελαφριά βροχή που δρόσιζε τους αναβάτες και έφτιαξε ένα τέλειο τερέν. Μια μεγάλη απλή διαδρομή οδήγησε τους αγωνιζόμενους στα Γιαννιτσά και στο Πάικο όρος, για μια πανέμορφη ειδική διαδρομή 210 χιλιομέτρων. Κάτω από πυκνά δάση και αρκετή λάσπη σε εγκαταλελειμμένους δρόμους, και με αποκορύφωμα ένα παλιό καλά κρυμμένο ρωμαϊκό πέτρινο καλντερίμι στην Κορυφή του Δούμα, που ήταν και το δυσκολότερο κομμάτι της διαδρομής. Αρκετή λάσπη στο πυκνό δάσος ταλαιπώρησε αρκετά τους αναβάτες των Quad.

#345 Maciek GIEMZA (PL) έκανε κάποια κρίσιμα λάθη πλοήγησης που του στοίχισαν ακριβά κι έτσι ο #1 Stefan SVITKO (SK) πήρε ένα καλό προβάδισμα και την πρώτη θέση της ημέρας (αλλά και στην γενική) με χρόνο 3:46:51. 2ος κινούμενος διακριτικά σβέλτα ήταν ο πρωταθλητής freestyle Supercross #34 Libor PODMOL (CZ) με χρόνο 4:03:14 και 3ος ο #3 Milan ENGEL (CZ) με 4:04:48.

Η πρώτη δεκάδα:

1. #1 Stefan SVITKO (SK)

2. #345 Maciek GIEMZA (PL)

3. #3 Milan ENGEL (CZ)

4. #7 Jos VAN DAL (NL)

5. #34 Libor PODMOL (CZ)

6. #45 Ad JANSEN (NL)

7. #315 Vladimir PREIS (SK)

8. #5 Vasilis BOUDROS (GR)

9. #28 Peter JANSEN (NL)

10. #316 Jan ROSA (CZ)

4η μέρα, οι αναβάτες έχουν ένα εύκολο έργο, με μια μικρή συνολικά διαδρομή SS4 Elafina – Vergina 100 km χιλιομέτρων.

Greece Rally Day 4

ΜΕΡΑ 4η, 26/8

Stage: SS4 Elafina - Vergina

26/8, 4η μέρα, η μικρότερη αγωνιστική ημέρα του αγώνα, κάτι σαν μέρα ξεκούρασης μετά από τις εξαντλητικές προηγούμενες, μεγάλες ημέρες.

Έτσι, λίγα δευτερόλεπτα χώρισαν τους 2 πρώτους νικητές!

Η δυνατή βροχή την νύχτα της παραμονής, έφτιαξαν ένα τέλειο τερέν, κάνοντας την SS4 ιδανική για Cross Country Rally. Λίγα κρυμμένα μονοπάτια με απαιτητική πλοήγηση έδωσαν μια ξεχωριστή γεύση στην σύντομη ημέρα.

Η μικρή Ειδική έδωσε το χρόνο και την ευκαιρία στους συμμετέχοντες και τους συνοδούς τους να επισκεφτούν τον αρχαιολογικό χώρο της Βεργίνας.

1ος τερμάτισε και πάλι ο #1 Stefan SVITKO (SK) με χρόνο 01h22’38”, 18” πίσω του ήταν ο #345 Maciek GIEMZA (PL) με 01h22’56” και 3ος ο #3 Milan ENGEL (CZ) με 01h25’09”. Η μάχη για την πρωτιά αλλάζει συνεχώς!

Η πρώτη δεκάδα της ημέρας:

1. #1 Stefan SVITKO (SK)

2. #345 Maciek GIEMZA (PL)

3. #3 Milan ENGEL (CZ)

4. #34 Libor PODMOL (CZ)

5. #7 Jos VAN DAL (NL)

6. #45 Ad JANSEN (NL)

7. #5 Vasilis BOUDROS (GR)

8. #8 Martin BENKO (SK)

9. #51 Petr MATUS (CZ)

10. #315 Vladimir PREIS (SK)

Η πρώτη δεκάδα:

1. #1 Stefan SVITKO (SK)

2. #345 Maciek GIEMZA (PL)

3. #3 Milan ENGEL (CZ)

4. #34 Libor PODMOL (CZ)

5. #7 Jos VAN DAL (NL)

6. #315 Vladimir PREIS (SK)

7. #45 Ad JANSEN (NL)

8. #5 Vasilis BOUDROS (GR)

9. #28 Peter JANSEN (NL)

10. #316 Jan ROSA (CZ)

ΜΕΡΑ 5η, 27/8

Stage: SS5 Σέλι – Όρος Βέρμιο

Ημέρα 5η, με την μεγαλύτερη και δυσκολότερη ειδική του αγώνα, σχεδόν 300 δύσκολα χιλιόμετρα! Μια διαδρομή που εξάντλησε στην κυριολεξία τους αγωνιζόμενους, κάνοντάς τους να αποδώσουν το 110% των δυνάμεών τους, χωρίς πολλοί από αυτούς να αποφύγουν τα λάθη!

Οι περισσότερες διαδρομές διαδραματίζονταν γύρω από το χιονοδρομικό κέντρο του Σελίου, με απίστευτα σκηνικά από το οροπέδιο, και πυκνά δάση από τα γύρω χωριά, τον Τριπόταμο, τα Παρχάρια, τη Λεφκόπετρα, Καστανιά, Ξηρολίβαδο, Βέρμιο, Φυτιά, με κατάληξη την Πατρίδα. Στο Σέλι υπήρχε ανάπαυλα για ανεφοδιασμό και ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία για τις ομάδες και τους συνοδούς να απολαύσουν μια καλοκαιρινή ημέρα στο δροσερό χιονοδρομικό. Όχι εύκολη, αλλά απεναντίας μια δύσκολη ημέρα…

Στην αρχή της ειδικής οι 2 κορυφαίοι αναβάτες πήγαιναν ο ένας πίσω από τον άλλο, αλλά στο τέλος, ο #1 Stefan SVITKO (SK) κατάφερε να πάρει σαφές προβάδισμα με τελικό χρόνο 05h35’52”. 2ος ο #345 Maciek GIEMZA (PL) με 05h39’38” και 3ος ο #3 Milan ENGEL (CZ) με 05h47’23”.

Top 10 της ημέρας:

1. #1 Stefan SVITKO (SK)

2. #345 Maciek GIEMZA (PL)

3. #3 Milan ENGEL (CZ)

4. #34 Libor PODMOL (CZ)

5. #315 Vladimir PREIS (SK)

6. #7 Jos VAN DAL (NL)

7. #8 Martin BENKO (SK)

8. #6 Petr Angelo VLCEK (CZ)

9. #45 Ad JANSEN (NL)

10. #36 Jiri KALAT (CZ)

Overall Top 10:

1. #1 Stefan SVITKO (SK)

2. #345 Maciek GIEMZA (PL)

3. #3 Milan ENGEL (CZ)

4. #34 Libor PODMOL (CZ)

5. #7 Jos VAN DAL (NL)

6. #315 Vladimir PREIS (SK)

7. #45 Ad JANSEN (NL)

8. #8 martin BENKO

9. #5 Vasilis BOUDROS (GR)

10. #6 Petr Angelo VLCEK (CZ)

Aκολουθεί άλλη μια μεγάλη ημέρα, στα Πιέρια Όρη, με την SS6 Pieria – Velvendos 262 km μήκος.

https://bit.ly/MOTO_678

ΑΓΩΝΕΣ

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

Επικαιρότητα

Isle of Man TT 2024 - Χωρίς κανένα θάνατο αναβάτη, κάτι που έχει να συμβεί 12 χρόνια!

Ευχάριστα νέα για έναν από τους πιο επικίνδυνους αγώνες μηχανοκίνητου αθλητισμού στον κόσμο

Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

11/6/2024

Το 2024 ήταν μία από τις καλύτερες χρονιές για το TT, καθώς κανένας αναβάτης δεν έχασε την ζωή του στην διάρκεια των δύο εβδομάδων διεξαγωγής του event, κάτι που έχει να συμβεί από το 2012 -εκτός των 2020 και 2021, όπου τα μέτρα για τον COVID 19 δεν επέτρεψαν να διεξαχθούν αγώνες.

Το Isle of Man TT είναι ένας από τους πιο επικίνδυνους αγώνες μοτοσυκλέτας στον κόσμο, έχοντας ουκ ολίγες φορές διεκδικήσει τον δικό του φόρο αίματος στους δρόμους του Νησιού. Από το 1907, όταν και ξεκίνησε ως θεσμός, το TT έχει μέχρι και το 2023 στοιχίσει την ζωή σε 156 αναβάτες, στην διάρκεια των δοκιμαστικών και των αγώνων. Αν συμπεριλάβουμε και τους υπόλοιπους αγώνες που λαμβάνουν χώρα στην διαδρομή του Βουνού (ManxGP, Classic TT), τότε το σύνολο ανεβαίνει στους 269.

Isle of Man TT 2024 – Όλοι οι αγωνιζόμενοι επιστρέφουν σπίτια τους

Ο πρώτος καταγεγραμμένος θάνατος στο IOMTT, εντοπίζεται στις 27 Ιουνίου του 1911, όταν ο Βρετανός Victor Surridge σκοτώθηκε κατά την διάρκεια των δοκιμαστικών, στο γνωστό σημείο Glen Helen. Δύο χρόνια αργότερα, στις 6 Ιουνίου του 1913, το Creg ny Baa ήταν το σημείο που ο επίσης Βρετανός Frank R. Bateman θα συναντούσε τον θάνατο, κατά την διάρκεια του αγώνα Senior TT, η πρώτη απώλεια σε διάρκεια αγώνα. Ο πρώτος Ιρλανδός που σκοτώθηκε στο IOMTT, ήταν ο Fred Walkner στις 19 Μαΐου 1914 στο St Ninian’s Crossroad, κατά την διάρκεια του Junior TT. Μην ξεχνάμε και τους θαρραλέους Marshals και διασώστες, οι οποίοι ακολουθούν με τις δικές τους μοτοσυκλέτες τους αγωνιζόμενους σε όλη την διαδρομή των 37,73 μιλίων (60,718 χιλιομέτρων), έτοιμοι να βοηθήσουν άμεσα κάποιο τραυματία.

John Hinds

Ανάμεσα στους "flying doctors", τους ιπτάμενους γιατρούς όπως τους ονομάζουν οι αγωνιζόμενοι, ο πιο γνωστός ήταν ο John Hinds, ο οποίος είχε βοηθήσει να σωθούν πολλές ζωές, κινούμενος ταχύτατα με τη μοτοσυκλέτα του ανάμεσα στους συμμετέχοντες του αγώνα, και φτάνοντας άμεσα σε πολλά ατυχήματα για να δώσει τις πρώτες βοήθειες. Δυστυχώς ο Hinds έχασε τη ζωή του σε ένα ατύχημα στα δοκιμαστικά του ΙΟΜΤΤ το 2015, όταν έπεσε πάνω σε τοίχο...

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ο πρώτος νόμος που υποχρέωνε τους αναβάτες να φοράνε κράνος κατά την διάρκεια των αγώνων ήρθε πολύ αργότερα. Μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, το 1918, μαζί με την νέα ονομασία “Isle of Man Tourist Trophy” ήρθε και η εφαρμογή νέων κανόνων ασφαλείας, που έκαναν υποχρεωτική τη χρήση του κράνους! Δηλαδή μέχρι τότε μπορούσε να τρέξεις στον αγώνα, χωρίς να φοράς κάτι που να προστατεύει -πραγματικά- το κεφάλι σου! Άλλες εποχές, που ευτυχώς έχουν μείνει πίσω μας…

Το 2022, μετά από δύο χρόνια απουσίας από τους δρόμους του Νησιού, εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού, οι αγωνιζόμενοι σε μοτοσυκλέτες και sidecars επέστρεψαν για να βιώσουν ξανά αυτό το μοναδικό αίσθημα και με την ελπίδα ότι θα καταφέρουν να κατακτήσουν το Βουνό. Ήταν ταυτόχρονα και μία από τις πιο θανατηφόρες χρονιές, με συνολικά 5 ανθρώπους να χάνουν τη ζωή τους και 2 να τραυματίζονται σοβαρά. Ένας εξ αυτών μάλιστα, ο Mike Booth, έχασε το δεξί του πόδι, μετά την άσχημη πτώση του στην 26η στροφή της διαδρομής. Τελευταία φορά που είδαμε τόσο αίμα να χύνεται στην άσφαλτο ήταν το 1989.

Το 2024 ήταν μία από τις πιο σπάνιες χρονιές, με τον συνολικό αριθμό των θυμάτων του ΤΤ να μένει -ευτυχώς- στάσιμος, χωρίς κανένας αναβάτης ή κάποιος από τους διοργανωτές και θεατές να χάνει την ζωή του στην διάρκεια των δύο εβδομάδων. Από το 1937 και μετά, μόλις δύο χρονιές ήταν που δεν υπήρξε κανένας θάνατος, συμπεριλαμβανομένου του Manx GP, το 1982 και το 2001. Αν βγάλουμε το μικρότερο “αδελφάκι” του TT, το οποίο πρέπει να περάσει κανείς για να βρεθεί στο θρυλικό IOMTT, τότε η τελευταία φορά που το Βουνό δεν θρήνησε κανέναν αναβάτη στις δύο εβδομάδες του TT ήταν το 2012.

Βλέποντας τα στατιστικά καταλαβαίνουμε γιατί η διαδρομή του Βουνού θεωρείται από τις πιο επικίνδυνες στον κόσμο για αγώνες μοτοσυκλέτας, όμως ταυτόχρονα είναι και αυτό που γοητεύει όσους συμμετέχουν εκεί. Κανείς από τους αναβάτες δεν βρίσκεται εκεί χωρίς να γνωρίζει τους κινδύνους, όμως αναμφίβολα είναι χαρμόσυνη είδηση κάθε φορά που δεν έχουμε κάποιο θάνατο. Ελπίζουμε το 2024 να είναι η τρίτη χρονιά που δεν θα έχουμε κανένα θάνατο. Το πρώτο βήμα έγινε, με το δεύτερο να είναι το Manx GP, που αναμένεται να διεξαχθεί στις 22-26 Αυγούστου 2024.