Η Energica γράφει ιστορία στο Πρωτάθλημα Super Hooligan του MotoAmerica

Ηλεκτρική μοτοσυκλέτα ενάντια σε βενζινοκίνητες, με πολύ καλά πρώτα αποτελέσματα
Energica and Stefano Mesa at Super Hooligan 2023
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

16/3/2023

Ο Stefano Mesa καβάλα στην Energica EVA Ribelle RS κατάφερε όχι μόνο να… τερματίσει με την ηλεκτρική του μοτοσυκλέτα και στους δύο πρώτους αγώνες του Super Hooligan Πρωταθλήματος στις Η.ΠΑ. για το 2023, αλλά να βρεθεί και σε αξιόλογη θέση στην κατάταξη.

Ο Κολομβιανός αναβάτης της Tytlers Cycle Racing με το νούμερο #137 οδήγησε στη Daytona International Speedway την Eva Ribelle RS, παλεύοντας με βενζινοκίνητα naked χιλιάρια και καταφέρνοντας να τερματίσει 7ος και 5ος στους δυο πρώτους αγώνες της σεζόν!

Στον πρώτο αγώνα η νίκη πήγε στον Πρωταθλητή του 2022 Tyler O’Hara, με Indian FTR και ταχύτερο γύρο 1:53.945. Πίσω του είχαμε δυο ακόμα Indian (Boby Fong & Jeremy McWilliams), ένα Harley-Davidson (Cory West), ένα Indian (Kyle Ohnsorg) και ένα KTM (Andy DiBrino), με τον Stefano Mesa και την Energica στην 7η θέση με ταχύτερο γύρο 1:59.218.

Super Hooligan Daytona

Στον δεύτερο αγώνα, ο Tyler O’Hara έκανε το 2 στα 2, με ταχύτερο γύρο 1:55.447, ενώ πίσω του βρέθηκε ο Jeremy McWilliams επίσης με Indian, τρίτος ήταν ο Mark Price με ΚΤΜ, τέταρτος ο Nate Kern με BMW και πέμπτος ο Stefano Mesa με την Energica με ταχύτερο γύρο 1:59.757.

Έτσι, στη γενική βαθμολογία προηγείται ο O’Hara με 50 βαθμούς, ενώ ο Mesa βρίσκεται στην 6η θέση με 20 βαθμούς, ισοβαθμώντας με τον 5ο Nate Kern και τον 4ο Bobby Fong!

Σημειώστε πως στους πρώτους δυο αγώνες είχαμε 33 συμμετέχοντες αγωνιζόμενους.

Το αποτέλεσμα για την ώρα κρίνεται εξαιρετικό για την Energica, που κάνει μια πολύ καλή αρχή στην “εισβολή” της σε ένα βενζινοκίνητο Πρωτάθλημα, δείχνοντας με το καλημέρα πως μπορεί να είναι ανταγωνιστική, αν και όχι ακόμα ικανή για την κορυφή. Σημειώστε πάντως πως το συγκεκριμένο Super Hooligan Πρωτάθλημα έχει φτιαχτεί "φωτογραφικά" για να βοηθήσει κυρίως το image των Indian & Harley, ενώ αν αναρωτιέστε γιατί δεν "πατάει" τους πάντες ο DiBrino με το KTM Duke, μάθετε πως για κάποιο λόγο εκείνος οδηγεί το 890R και όχι το 1290R όπου τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά.

Dakar 2019: Χειρουργείο για Toby Price, τίμημα για τον τίτλο [video]

Διέλυσε το χέρι του

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/1/2019

Το βραβείο του “Μαύρου Σκύλου”, πρέπει να δώσουμε στον Toby Price της Red Bull Factory KTM Rally Team, που διέλυσε το χέρι του για να κερδίσει τον τίτλο φετινού Dakar, αρνούμενος να εγκαταλείψει. Ο Price ξεκίνησε το Rally έχοντας ήδη μία βίδα και πρόσφατο τραυματισμό στο σκαφοειδές, με τον ίδιο να δηλώνει αισιόδοξος πως θα τα καταφέρει να τερματίσει. Φυσικά ο στόχος για τον πολυπρωταθλητή ήταν η νίκη, παρά το τεράστιο πρόβλημα που είχε στο χέρι. Αν ρωτήσεις τον ίδιο, είναι πιθανό να μην θυμάται ακριβώς πόσες φορές έχει σπάσει τους καρπούς του, όμως αυτό δεν τον καθιστά αναίσθητο στον πόνο.

Ο Price πήγε στο Dakar το 2015 και κατευθείαν μπήκε στα φαβορί για την νίκη, τερματίζοντας τελικά τρίτος, για να επιστρέψει το 2016 και να το κερδίσει εντυπωσιακά, καθώς κυριαρχούσε στο ένα σκέλος πίσω από το άλλο. Τις επόμενες δύο χρονιές, 2017 και 2018 έχασε από ατυχία, πρώτα από πτώση και έπειτα από εκείνο το φοβερό λάθος προσανατολισμού που διέλυσε όλους τους κορυφαίους αναβάτες.

Φέτος ο 31χρονος αναβάτης ήθελε σίγουρα άλλη μία νίκη, ωστόσο όλη του η αντιμετώπιση ήταν πολύ πιο χαλαρή απέναντι στον κορυφαίο αγώνα, όπως περιγράφουν οι κοντινοί του άνθρωποι στην μεγάλη κατασκήνωση του Rally Dakar. Μέχρι και χρόνο είχε για χιουμοριστικά video, βάζοντας στοιχήματα με την πιο σκληροτράχηλη γυναίκα του Dakar, την Laia Sanz, για την τελική τους θέση στο Dakar, ένα στοίχημα που είχαμε πει εξαρχής πως θα εκπληρωθούν και τα δύο του σκέλη, όπως και έγινε, με τον Price να χάνει και τα μαλλιά του, εκτός από τις βίδες στο χέρι.

Με το τέλος του Rally επέστρεψε στην μητέρα πατρίδα και φυσικά στον ορθοπεδικό, εξηγώντας με ένα video τι τον περιμένει από εδώ και πέρα. Πρακτικά δεν έχει μείνει κόκκαλο στο σκαφοειδές που να έχει σωστή θέση. Η βίδα έχει μετατοπιστεί και δεν συγκρατεί τίποτα, λείπουν κομμάτια οστού που πρέπει να αναπληρωθούν και χρειάζεται νέα βίδα σε διαφορετική γωνία, για να συγκρατήσει εκ νέου το χέρι στην θέση του.

Βλέποντας την εικόνα αυτή, δεν γίνεται να μην κάνεις έναν παραλληλισμό με τον πρόσφατο τραυματισμό του Lorenzo με αντίστοιχο αποτέλεσμα, αν και η απόφαση του Ισπανού να χάσει τις πρώτες δοκιμές, δεν υποδηλώνει κάτι για την αντοχή του στον πόνο, παρά κινείται στην σωστή κατεύθυνση για να είναι έτοιμος για το πρωτάθλημα.

Αυτό που έκανε ο Price είναι ένας άθλος που δεν έχει προηγούμενο, ο πόνος σε αυτό το σημείο είναι εξαντλητικός, πόσο μάλιστα όταν έχει μία βίδα που ανεξέλεγκτα πλέον κινείται ανάμεσα σε σπασμένα οστά που απλά παραμένουν στην θέση τους εξαιτίας του εξωτερικό επιδέσμου που φορούσε. Μία δυνατή πτώση θα ήταν καταστροφική, ή ένα άλμα σαν αυτό που είχε ο Χιλιανός Quintanilla που στην προσγείωσε έχασε για λίγο τις αισθήσεις του… Κι όμως ο Price αγνόησε τα πάντα, κατάπιε τον πόνο και πήρε και τον τίτλο, κι έτσι απλά και χωρίς υπερβολή, είναι ένας κανονικός… υπερήρωας!

Ετικέτες