Makis Rees-Stavros - Με ελληνική καταγωγή, συμμετέχει στο Dakar 2023

Ντεμπούτο στον αγώνα, στην δυσκολότερη κατηγορία Original by MOTUL
Maki Rees-Stavros
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

11/1/2023

Ο αγωνιζόμενος μοτοσυκλέτας του Rally Dakar 2023 Maki Rees-Savros συμμετέχει με τις σημαίες της Ελλάδας και της Ουαλίας στο ρεζερβουάρ της KTM του, καθώς μεγάλωσε μεν στη Βρετανία, έχει όμως και ελληνική καταγωγή. Ο Makis (Μάκης για εμάς) κάνει το ντεμπούτο του στο Dakar, και μάλιστα στην πιο δύσκολη κατηγορία Original by Motul, χωρίς μηχανική υποστήριξη. Μιλήσαμε μαζί του μέσω διαδικτύου, παρακολουθούμε την πορεία του στον αγώνα, και αναμένουμε να τερματίσει για να μας δώσει λεπτομερή καταγραφή της εμπειρίας του μέσα από μια μοναδική συνέντευξη.

Ο Makis Rees-Stavros είναι μηχανικός πολεμικών αεροσκαφών (και γενικός έμπειρος μηχανικός, ώστε να μπορεί να κάνει ο ίδιος ότι μηχανικές εργασίες απαιτεί η μοτοσυκλέτα του στην Original by Motul), ενώ είναι σαφώς αθλητικός τύπος όπως μπορεί κανείς εύκολα να δει από τις φωτογραφίες του προφίλ του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Κάνει snowboard, αναρρίχηση, paddleboard, θαλάσσια σπορ, τρέξιμο, κ.α.

Ο 30χρονος Ελληνό-Ουαλός είναι παντρεμένος με την fitness instructor Vanessa Cross, και πατέρας ενός παιδιού, ενώ ξεκίνησε την ενασχόληση του με τους αγώνες μοτοσυκλέτας αρχικά από τον χώρο του Trial αλλά και του Enduro, για να περάσει κατόπιν στα Rally-Raid. Εκεί συμμετείχε σε αγώνες όπως το Abu Dhabi Desert Challenge, ενώ μέσα στο 2022 πήρε την τρίτη θέση στο ράλι Qatar International Baja, και κατόπιν πήρε μία ακόμη τρίτη θέση στο Dubai Baja.

Makis Rees-Stavros

Είναι ένας από τους τρεις Βρετανούς αναβάτες μοτοσυκλέτας που λαμβάνουν μέρος στο Dakar 2023 (οι άλλοι δύο είναι ο Sam Sunderland που εγκατέλειψε νωρίς, και ο νικητής του IOMTT James Hillier), και ο μοναδικός αναβάτης με ελληνική καταγωγή.

Μην ξεχνάμε πως οι Έλληνες αναβάτες μοτοσυκλέτας έχουν γράψει τη δική τους ιστορία στο Dakar, με τελευταία συμμετοχή εκείνη του Βασίλη Μπούδρου πέρυσι -η πρώτη ελληνική συμμετοχή μετά από σχεδόν δυο δεκαετίες-, με τερματισμό στην 70η θέση γενικής.

Makis Rees-Stavros

Λίγο πριν την έναρξη του Dakar, ο Makis μίλησε στη διοργάνωση του Dakar για τις ανάγκες δημιουργίας του προφίλ του στην ιστοσελίδα του αγώνα, λέγοντας μεταξύ άλλων τα εξής: “Θυμάμαι να παρακολουθώ στην τηλεόραση το Dakar όταν ήμουν μικρός, αλλά ποτέ δεν είχα σκεφτεί πως θα μπορούσα να συμμετάσχω κι εγώ στον αγώνα. Αντίθετα ασχολήθηκα αρχικά με το Trial, ενώ κατόπιν συνέχισα με το Enduro, όμως βαριόμουν να περιμένω πίσω από τους άλλους αγωνιζόμενους σε μονοπάτια, μισούσα το “μποτιλιάρισμα”, κι έτσι μετακόμισα στους αγώνες Rally. Η προσπάθεια μου για συμμετοχή στο Dakar ξεκίνησε σοβαρά από το 2021, όμως βρισκόταν στη σκέψη μου και στα χαρτιά για τα προηγούμενα εφτά χρόνια, με όλους τους απαιτούμενους αγώνες και την εκπαίδευση που έπρεπε να κάνω. Θεωρώ πως η Original by Motul είναι η μοναδική κατηγορία που αξίζει να συμμετάσχει κανείς! Ανυπομονώ να βρεθώ στον αγώνα, να ζήσω στο Bivouac και να δω τη χώρα. Αυτό που με ανησυχεί περισσότερο είναι οι μηχανικές βλάβες ή οι πτώσεις νωρίς στον αγώνα. Προτεραιότητα μου είναι ο τερματισμός. Ξέρω πως έχω τον ρυθμό για έναν καλό τερματισμό στην κατηγορία malle-moto, αλλά οι μεταβλητές της εξίσωσης είναι πολλές αυτές τις 14 ημέρες του ράλι. Κλειδί νομίζω σε μια καλή επίδοση είναι η σταθερότητα και η αποφυγή των ποινών. Καθώς τα τελευταία χρόνια ζω στο Abu Dhabi, νομίζω πως έχω ένα πλεονέκτημα όσον αφορά στην οδήγηση σε αμμόλοφους, αν και πολλοί από τους υπόλοιπους αγωνιζόμενους έρχονται τακτικά στη χώρα για προπόνηση.”

Makis Rees-Stavros

Στα μισά του αγώνα, ο Makis βρισκόταν στην 6η θέση της Original by Motul, 5 ώρες και 13 λεπτά πίσω από τον πρώτο Charan Moore, ενώ παράλληλα βρισκόταν στην 56η θέση γενικής -εξαιρετική επίδοση για ντεμπούτο και μάλιστα στη malle-moto!

Την 9η ημέρα, ο Makis βρισκόταν στην 58η θέση, ενώ μέχρι στιγμή στην 10η ημέρα του αγώνα (που διεξάγεται αυτή τη στιγμή) έχει ανέβει στην πολύ καλή 46η θέση γενικής!

Makis Rees-Stavros

Καθώς ο Makis δεν έχει χρόνο να ασχοληθεί με τη δημοσιοποίηση της προσπάθειας του, έχει ανεβάσει ελάχιστες φωτογραφίες και updates στα social media, με τελευταία ανάρτηση στο instagram την ημέρα ξεκούρασης μετά το πρώτο μισό του αγώνα όπου ανέφερε πως είχε δύο πτώσεις μέχρι τότε, και 72 ώρες λειτουργίας στη μοτοσυκλέτα του. “Ο χρόνος μου μοιράζεται ανάμεσα στη συντήρηση και την επισκευή της μοτοσυκλέτας και της φυσιοθεραπείας.”

Οι χορηγοί του Makis Rees-Stavros και της ομάδας του (ομάδα ενός, με το όνομα του - Stavros Team) είναι η αγαθοεργία REME, η RNS Electronics, η WOW Hydrate και η LedlenserGCC.

Makis Rees-Stavros

Καλή επιτυχία Makis Rees-Stavros, και αναμένουμε να μάθουμε όλες τις λεπτομέρειες από την εμπειρία σου στο τέλος του αγώνα!

Ακολουθήστε τον Makis Rees-Stavros στη σελίδα του στο instagram, ΕΔΩ.

Ετικέτες

Αντίο Hilary Musson - Πέθανε η 2η γυναίκα που πήρε μέρος στο Isle of Man TT

Από τις πρωτοπόρες γυναίκες στο άθλημα, γρήγορη τόσο σε αγώνες πίστας, όσο και στη Road Racing σκηνή
Αντίο Hilary Musson
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

15/3/2023

“Η είσοδος μου στον κόσμο των δυο τροχών έγινε στα 16 μου, όταν ο πατέρας μου μου αγόρασε την πρώτη μου μοτοσυκλέτα, μια Triumph Tiger Cub, ενώ η αγάπη μου για τους αγώνες ξεκίνησε με την πρώτη επίσκεψη μου στην πίστα του Cadwell Park. Αυτό ήταν, είχα κολλήσει!”

Το 1969 η Hilary Musson συμμετείχε σε έναν αγώνα μόνο για γυναίκες στο Cadwell Park, όπου και τερμάτισε στην 4η θέση. Οι συμμετοχές ήταν λίγες, μόλις 8-9, και λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος οι αγώνες γυναικών δεν συνεχίστηκαν. Έτσι η Hilary ξεκίνησε να αγωνίζεται ενάντια στους άνδρες, κάτι ιδιαίτερα ασυνήθιστο για την εποχή.

Εκεί γεννήθηκε η αγάπη της Hillary για τα δίχρονα γιαπωνέζικα 250, οδηγώντας ένα Suzuki X7, ένα RD 250, ένα LC, κ.α.

Συμμετείχε σε πολλούς αγώνες λεσχών, πάντα καβάλα σε μοτοσυκλέτες παραγωγής τις οποίες οδηγούσε και στη διαδρομή σπίτι-δουλειά αλλά και σε κάθε ταξίδι για να πάρει μέρος με αυτές σε αγώνα.

Το 1974 & 1975 κέρδισε το Πρωτάθλημα British Formula Racing Club 250 production, δημιουργώντας αίσθηση. Την επόμενη χρονιά συμμετείχε στην Avon Production series με ένα Yamaha RD 250μ τερματίζοντας στην 3η θέση του Πρωταθλήματος, ενώ ο σύζυγος της συμμετείχε στην κατηγορία 500 κ.εκ..

Το 1977 η Hilary ξεκίνησε να αγωνίζεται σε διάφορους εθνικούς αγώνες, ώστε να πάρει τη διεθνή αγωνιστική της λισάνς, και να μπορεί να αγωνιστεί στο ΤΤ.

Ο περίγυρος της την προειδοποιούσε πως δεν θα τη δεχόταν στο ΤΤ, αφού μετά την πρώτη γυναικεία συμμετοχή της Beryl Swain το 1962, η FIM είχε απαγορεύσει στις γυναίκες να αγωνίζονται θεωρώντας πως ήταν πολύ επικίνδυνη ασχολία για εκείνες…

Αξίζει εδώ μια μικρή παρένθεση για να παραθέσουμε την περιπέτεια της Beryl Swain, όπου όταν εξέφρασε την επιθυμία της να αγωνιστεί στο ΤΤ το 1962, η FIM ανακοίνωσε έναν φωτογραφικό κανονισμό μώστε να μην μπορέσει η Swain να λάβει μέρος, με τον οποίο οι αναβάτες έπρεπε να ζυγίζουν το λιγότερο 61 κιλά! Τελικά η FIM της επέτρεψε να λάβει μέρος στο ΤΤ, αφού η Beryl φόρεσε μια… ζώνη δύτη με βαρίδια -κάτι ιδιαίτερα επικίνδυνο. Στον πρώτο -και τελευταίο- αγώνα της, η Swain τερμάτισε 23η ανάμεσα σε 25 αγωνιζόμενους, με τους υπόλοιπους 24 να είναι φυσικά άνδρες. Δυστυχώς, την επόμενη χρονιά η FIM -φοβούμενη για τον αντίκτυπο που θα είχε ένας πιθανός θάνατος γυναίκας αγωνιζόμενης στο ΤΤ- απαγόρευσε πλήρως τις γυναικείες συμμετοχές!

Hilary Musson

Παρόλα αυτά, η Hilary πήρε την διεθνή λισάνς, και το 1978 τη δέχθηκαν στην κατηγορία World Championship Formula 3 TT. Όπως έλεγε η Hilary, αρχικά θα προτιμούσε να αγωνιστεί στο ManxGP παρά στο ΤΤ, όμως η διοργάνωση εκεί δεν επέτρεπε στις γυναίκες να αγωνιστούν, μέχρι το 1989.

“Αισθανόμουν τιμή να κάνω το ντεμπούτο μου τη χρονιά της επιστροφής του Mike Hailwood, και είχα μάλιστα την ευκαιρία να του μιλήσω. Τερμάτισα το πρώτο μου ΤΤ στην 16η θέση, μια θέση πίσω από τον άνδρα μου τον John, σε 22 συμμετοχές. Αυτή ήταν και η πρώτη φορά που συμμετείχε ανδρόγυνο στον ίδιο αγώνα.”

Η Hilary συνέχισε να αγωνίζεται στο ΤΤ μέχρι το 1985, με μόνη εγκατάλειψη το 1979, από μηχανική βλάβη.

Δεν είχε ποτέ χορηγία, ούτε βοήθεια από κανέναν, πέρα από μερικές ζελατίνες από τον Bob Heath και από τη φιλοξενία στο Isle of Man, χάρη στον πρώην marshal John Bullivant και τη γυναίκα του Diana.

Πέρα από το ΤΤ, η Hilary συμμετείχε στο Manx GP το 1989, αλλά και στο Southern 100 στη δεκαετία του 1990, τρέχοντας τον τελευταίο της αγώνα το 1993.

Σημειώστε πως είχε κερδίσει και τα Πρωταθλήματα National Sprint Assosciation 125 and 250 στις αρχές των 90s.

Μετά την απόσυρση της από τους αγώνες η Hillary συμμετείχε σε track days, ειδικά στην αγαπημένη της πίστα που ήταν το Donington, με τελευταία μοτοσυκλέτα της ένα δίχρονο Aprilia RS 250.

Το 2006 η Hilary και η οικογένεια της μετακόμισαν στο Isle of Man, όπου συνέχισε την αγωνιστική της εμπλοκή, αυτή τη φορά ως marshal στο ManxGP.

“Τίποτα απ’ όσα έκανα στη ζωή μου δεν έγινε για χάρη της δημοσιότητας, αντίθετα με τις απόψεις κάποιων. Δεν είχα χρόνο για άλλα χόμπι, πέρα από τις κότες και τις γάτες μου, ειδικά την αγαπημένη μου λευκή Manxie, την Kipper.”

Αντίο Hilary

Ετικέτες