Παγκόσμιο Endurance - Sepang: Μια ομάδα μόνος του ο Canepa !

Ένας επεισοδιακός αγώνας

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

16/12/2019

Ο πρώτος αγώνας αντοχής που πραγματοποιήθηκε στην πίστα της Sepang φέτος, εξελίχθηκε σε έναν άκρως θεαματικό και επεισοδιακό αγώνα. Το κλίμα της χώρας έκανε τα πράγματα πολύ δύσκολα, με την έναρξη να καθυστερεί για πάνω από δύο ώρες λόγω της τροπικής καταιγίδας. Aκόμη και όταν ο αγώνας ξεκίνησε, οι συνθήκες ήταν εξίσου δύσκολες και μετά από εννέα γύρους πίσω απ’ το αυτοκίνητο ασφαλείας, ο αγώνας διακόπηκε για άλλη μια φορά, με τις κόκκινες σημαίες να υψώνονται.

Η YART Yamaha EWC Official Team κατάφερε να επικρατήσει στον αγώνα μετά από πολλές δυσκολίες και να σημειώσει την πρώτη της νίκη μετά από την ατυχία που είχε στον πρώτο αγώνα του πρωταθλήματος.

Στο πρώτο μέρος του αγώνα, o Michael van der Mark (Yamaha Sepang Racing) ήταν στην κορυφή, με τον Mike Di Meglio (F.C.C. TSR Honda France) να βρίσκεται στην ουρά της μοτοσυκλέτας του. Όμως στην τελευταία στροφή της πίστας ο Γάλλος αναβάτης γλίστρησε με αποτέλεσμα να πέσει και συγκρουστεί μαζί με τον van der Mark, εξαλείφοντας κάθε πιθανότητα του Ολλανδού να πάρει τη νίκη. Η μοτοσυκλέτα του Di Meglio δεν έπαθε μεγάλη ζημιά και κατάφερε να συνεχίσει τον αγώνα, σε αντίθεση με τον αναβάτη της Yamaha που χρειάστηκε να επιστρέψει στo box της ομάδας του για επισκευές. Μπορεί η ομάδα να επισκεύασε την R1 μέσα σε μόλις 10 λεπτά, όμως μέχρι την ώρα που ο van der Mark επέστρεψε στον αγώνα, είχε πέσει ήδη στη 40η θέση και έπρεπε να σηκώσει το "φορτίο" της ομάδας και να αναρριχηθεί απ' τις τελευταίες θέσεις.

Από την άλλη, ο Niccolò Canepa (YART Yamaha EWC Official Team) μαχόταν στις πίσω θέσεις, καθώς η R1 του είχε παρουσιάσει μια βλάβη και την οδηγούσε χωρίς ηλεκτρονικά βοηθήματα, με αποτέλεσμα να είναι 26^ος απ’ την αρχή. Παρά τις δύσκολες καιρικές συνθήκες, η εμπειρία του Canepa ήταν αρκετή, όχι μόνο για να αντιμετωπίσει τους αντιπάλους του στα ίσα αλλά και να κερδίσει πολλές θέσεις. Ήταν πρώτος την ώρα που πραγματοποίησε την πρώτη του στάση στα pits, ενώ η ομάδα του, βλέποντας τις δυνατότητές του, τον πίεσε να συνεχίσει τον αγώνα και να μην δώσει τη θέση του σε έναν απ' τους teammates του.

Μόλις ξαναμπήκε στην πίστα, τα ηλεκτρονικά βοηθήματα της R1 επανήλθαν και ξεκίνησε να καταδιώκει τον Di Meglio που είχε περάσει μπροστά. Ωστόσο, ο Γάλλος είχε άλλη μια πτώση αργότερα, αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο για τον Canepa, που ήταν δεύτερος και είχε αρκετή απόσταση απ’ τον τρίτο. Αργότερα, ο ίδιος δήλωσε πως ήταν αρκετά τυχερός απ' την πτώση του Di Meglio, η οποία του χάρισε τη νίκη.

Στο δεύτερο και τελευταίο pit stop με 30 λεπτά να έχουν απομείνει μέχρι τη λήξη του αγώνα, η ομάδα κράτησε την ίδια στάση απένατι στον Canepa με τη διαφορά πως τώρα ούτε ο ίδιος είχε ενδοιασμούς στο αν θα έπρεπε να παραχωρήσει τη θέση του σε κάποιον άλλο αναβάτη ή όχι. Παρέμεινε πάνω στη σέλα της R1 αφού πλέον είχε πολύ καλή αίσθηση της πρόσφυσης, παρότι οι συνθήκες άλλαζαν με την άσφαλτο να στεγνώνει. Όπως αποδείχτηκε η απόφαση ήταν σωστή, καθώς ο Canepa είδε πολλούς από τους αντιπάλους του να πέφτουν σχεδόν άμεσα υπερβαίνοντας το όριο, πριν αξιολογήσουν επαρκώς τις συνθήκες.

Μετά από τρεις ώρες ενός εξαιρετικά δύσκολου αγώνα ο Canepa πέρασε πρώτος τη γραμμή τερματισμού, δίνοντας στην YART Yamaha EWC Official Team την πρώτη της νίκη, η οποία πλέον βρίσκεται στη τέταρτη θέση της βαθμολογίας με 36 βαθμούς να την χωρίζουν απ’ τον πρώτο. Για την ακρίβεια ο αναβάτης της Yamaha ουσιαστικά κέρδισε τον αγώνα μόνος του, καθώς και στις τρεις στάσεις η ομάδα δεν ήθελε να τον αντικαταστήσει με κάποιον απ' τους teammate του. Στη δεύτερη θέση ήρθε η Honda Asia-Dream Racing with Showa, ενώ η τελευταία θέση του βάθρου έκλεισε από την BMW MOTORRAD WORLD ENDURANCE TEAM.

Μέχρι το τελευταίο στάδιο του αγώνα, ο Michael van der Mark έδινε τη δική του μάχη και κατάφερε να κερδίσει πολλές θέσεις. Ο “Ιπτάμενος” Ολλανδός, παρέδωσε την R1 στον Franco Morbidelli όντας 15^ος. Από εκεί και έπειτα, ο δορυφορικός αναβάτης της Yamaha στα MotoGP έδωσε ρεσιτάλ και κατάφερε να τερματίσει έβδομος. Σειρά έχει ο 24ωρος αγώνας του Le Mans, ο οποίος θα πραγματοποιηθεί στις από τις 18 έως τις 19 Απριλίου του 2020.

Αποτελέσματα Sepang
Ομάδα	Εταιρεία	Γύροι	Χρόνος	Χρονομετρική διαφορά
1.YART – YAMAHA	Yamaha	80	05:50’03.837	-
2.Honda Asia-Dream Racing with SHOWA	Honda	80	05:51’53.459	1’49.622
3.BMW MOTORRAD WORLD ENDURANCE TEAM	BMW	79	05:50’35.678	1 γύρος
4.Suzuki Endurance Racing Team	Suzuki	79	05:52’06.904	1 γύρος
5.WEBIKE SRC KAWASAKI FRANCE	Kawasaki	78	05:50’43.776	2 γύροι
6.Yamaha Racing Sepang	Yamaha	78	05:51’11.394	2 γύροι
7.BMW Racing Sepang	BMW	78	05:51’23.846	2 γύροι
8. 3ART-MOTO TEAM 95	Yamaha	78	05:51’35.699	2 γύροι
9.Team ERC Endurance	Ducati	78	05:51’36.192	2 γύροι
10.TEAM PLUSONE	BMW	78	05:51’37.102	2 γύροι

Βαθμολογία ομάδων
Suzuki Endurance Racing Team	79
BMW MOTORRAD WORLD ENDURANCE TEAM	64
Wójcik Racing Team	48
YART – YAMAHA	43
3ART – MOTO TEAM 95	33

Βαθμολογία Κατασκευαστών
Yamaha	102
BMW	80
Suzuki	78
Kawasaki	55
Honda	54

Ετικέτες

Yamaha

Honda

BMW

kawasaki

Ducati

https://bit.ly/MOTO_675

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο

Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O “JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τα Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”