Παρουσίαση Yamaha Tmax Sport Edition

Αφιερωμένο στους οπαδούς της
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/7/2018

Θεωρητικά τα scooter έχουν ως βασικό πλεονέκτημά τους την πρακτικότητα στην καθημερινή χρήση και αν μιλάμε ειδικά για την κατηγορία των mega scooter που ανήκει το Yamaha Tmax, τότε θα πρέπει να προσθέσουμε ως βασικό συστατικό και την άνεση. Μόνο που το Tmax έχει καταφέρει όλα αυτά τα χρόνια να ξεφύγει από τα στενά όρια που καθορίζουν την κατηγορία των mega scooter και έχει δημιουργήσει μια δική του ξεχωριστή κοινωνία. Ακριβώς για αυτή την ιδιαίτερη κοινωνία των Tmax η Yamaha δημιούργησε την έκδοση Sport Edition!

Παραδόξως, η πρώτη φορά που οδηγήσαμε το Tmax Sport Edition δεν ήταν σε κάποια παρουσίαση της Yamaha, αλλά στην διεθνή παρουσίαση των νέων ελαστικών SC2/SC2 Rain της Bridgestone στην Πορτογαλία. Ουσιαστικά κάναμε κατευθείαν συγκριτικό τεστ εκεί, αφού την ίδια ημέρα και στους ίδιους δρόμους οδηγήσαμε και τα περισσότερα mega scooter του άμεσου ανταγωνισμού.

Όμως σε αντίθεση με την βασική έκδοση του Tmax και την πιο πλούσια εξοπλισμένη στον τομέα της άνεσης DX, η Sport Edition δεν έχει φτιαχτεί για να ανταγωνιστεί κάποιο μοντέλο άλλης εταιρείας. Οπότε είναι άδικο να μπεις στη διαδικασία σύγκρισης σε έναν-έναν τομέα ξεχωριστά, αφού δεν έχει φτιαχτεί με αυτό το σκεπτικό. Για παράδειγμα η χαμηλή, σκούρα μαύρη ζελατίνα μειώνει την προστασία από τον αέρα και ως εκ τούτου η άνεση στις υψηλές ταχύτητες είναι περιορισμένη σε σχέση με τις άλλες εκδόσεις του Tmax. Γι΄αυτό, πρέπει πρώτα να μάθεις τα πάντα για την κουλτούρα της κοινωνίας-Tmax πριν αρχίσεις να κρίνεις της έκδοση Sport Edition.    

Όλα ξεκίνησαν από την μεγάλη εμπορική επιτυχία του Tmax, η οποία οφείλεται ξεκάθαρα στα ανώτερης τεχνολογίας μηχανικά του μέρη, αλλά κι επειδή ήταν το πρώτο της κατηγορίας με τον κινητήρα τοποθετημένο στο κέντρο και συμπεριφορά που συγκρινόταν απευθείας με μοτοσυκλέτα. Από την μια μεριά, τα χιλιάδες Tmax που πωλούνται κάθε χρόνο δημιούργησαν την ανάγκη στους ιδιοκτήτες τους να θέλουν να ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους, εισάγοντας σιγά-σιγά το customizing μέσα στην κοινωνία τους. Από την άλλη μεριά, ο σπορ χαρακτήρας του Tmax λόγω ισχυρού πλαισίου και δυνατού δικύλινδρου κινητήρα, ώθησε τους ιδιοκτήτες να εμπνευστούν την “αγωνιστική” παράδοση της Yamaha. Έτσι τα Tmax άρχισαν να αποκτούν ελεύθερες εξατμίσεις, ρυθμιζόμενες μανέτες, χρωματιστές ζάντες, πιρούνια, δαγκάνες και carbon αξεσουάρ.  

Με αυτά τα δεδομένα υπόψη, η ειδική έκδοση Sport Edition είναι ένα Tmax με επιλεγμένα γνήσια αξεσουάρ, που έχουν τοποθετηθεί από το ίδιο το εργοστάσιο και με τιμή στα €13.800 είναι πολύ φτηνότερο από το να αγοράσεις ένα SX και να αγοράσεις ξεχωριστά την εξάτμιση της Akrapovic, την φιμέ ζελατίνα και τα carbon διακοσμητικά. Τα υπόλοιπα μηχανικά μέρη παραμένουν όμοια με της έκδοσης SX, όποτε η συνολική συμπεριφορά στο δρόμο δεν έχει αλλάξει, αν και πιστεύουμε ότι θα μπορούσε η Yamaha να είχε βάλει στην Sport Edition το ρυθμιζόμενο πίσω αμορτισέρ του DX, έστω και αν χρειαζόταν να αυξήσει λίγο παραπάνω την τελική τιμή.  

 

Ετικέτες

Aprilia RSV4 1100 Factory – Τελική Ταχύτητα [VIDEO]

Πλήρης δοκιμή στο τεύχος Μαΐου
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/5/2019

Στο τεύχος που κυκλοφορεί φιλοξενούμε την πλήρη κι αναλυτική δοκιμή του νέου Aprilia RSV4 1100 Factory που για να την πραγματοποιήσουμε δεσμεύσαμε την πίστα των Μεγάρων για αποκλειστική χρήση και ζητήσαμε την συνδρομή του πολυπρωταθλητή και φίλου, Λευτέρη Πίππου. Οι αναγνώστες του ΜΟΤΟ θα ζήσετε την εμπειρία της οδήγησης με τον καλύτερο τρόπο, ανακαλύπτοντας συναισθήματα και παρατηρήσεις του Έλληνα πολυπρωταθλητή Λευτέρη, καθώς και τις δικές μας, που είναι πιο κοντά στο… φυσιολογικό, μιας και είναι πολλοί λίγοι εκείνοι που έχουν την σωματική αντοχή του Λευτέρη απέναντι σε συνεχόμενα γυρολόγια στην πίστα, με μία μοτοσυκλέτα που αποδίδει 200 άλογα στον τροχό.

Κατά την διάρκεια του δεκαήμερου που συμβιώσαμε με το «εργοστάσιο» συναισθημάτων της Aprilia, πραγματοποιήσαμε και τις απαραίτητες μετρήσεις -όπως μόνο το ΜΟΤΟ κάνει- και μία μικρή γεύση τόσο από τις μετρήσεις όσο και την δοκιμή μπορείτε να δείτε και στο παρακάτω video:

Η μέγιστη τελική που είδαμε στο κοντέρ ήταν τα 314 χιλιόμετρα ανά ώρα. Έφτασε για κλάσματα του δευτερολέπτου στο «4», παραμένοντας στα 313 χιλιόμετρα αρκετά πιο σταθερά. Εύκολα φτάνει τα 290 με 5η στο κιβώτιο, όμως οι δρόμοι και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, δεν είναι στρωμένοι στην εντέλεια κι εκεί που μπορούσαμε εμείς να κάνουμε την δοκιμή δίχως την παρουσία αυτοκινήτων και υπόλοιπων ανθρώπων, η ομαλή επιτάχυνση ήταν απαραίτητη και καθολική απαίτηση, διαφορετικά ο εμπρός τροχός παρουσίαζε μία έντονη ταλάντωση που μπορούσε να οδηγήσει σε ολέθρια αποτελέσματα. Τίποτα από όλα αυτά δεν έχουν να κάνουν φυσικά με την ίδια την μοτοσυκλέτα. Αν είμασταν στο Losail ή στο Mugello, τα 313 θα ήταν μία πραγματική ασφαλή ταχύτητα, όσο ασφαλές ακούγεται και το 213. Στην Ελλάδα τέτοια πίστα δεν υπάρχει.

Οδηγούμε πρώτοι: Aprilia RSV4 1100 Factory 2019 - Δυναμομέτρηση για συζήτηση!

Να σας θυμίσουμε πως για να δούμε 358 στο κοντέρ του Kawasaki H2R, όντας οι μοναδικοί δημοσιογράφοι στην Ελλάδα που το έχουμε οδηγήσει, δυναμομετρήσει και πραγματικά δοκιμάσει, χρειάστηκε να δεσμεύσουμε το αεροδρόμιο Τατοΐου και είχαμε πάλι πρόβλημα χώρου. Η ταχύτητα αυτή ήταν πρακτικά μία μέτρηση χιλιομέτρου, δεν είχαμε στην διάθεσή μας μία κλειστή για το κοινό γέφυρα όπως ο Τούρκος Σοφούογλου, για να δούμε το 400άρι… Τα 358 αντιστοιχούσαν τότε σε 322 πραγματικά από τα οποία έπρεπε να επιβραδύνουμε στο όριο καθώς σε διακόσια μέτρα μπαίναμε σε ακάθαρτο τσιμέντο γεμάτο με πέτρες και λίγο πιο μετά τελείωνε ο διάδρομος. Με λίγα λόγια δεν υπάρχουν πεδία δοκιμών για κάτι τέτοιο στην Ελλάδα, κι έτσι είναι διαφορετικό να μετράς επιτάχυνση στο χιλιόμετρο και τελείως διαφορετικό – για αυτές τις μοτοσυκλέτες- να παραμένεις για ώρα σε αυτά τα χιλιόμετρα, περιμένοντας να ανέβει η πραγματική τελική ταχύτητα. Η ένδειξη στο κοντέρ δεν συμβαδίζει με τα πραγματικά χιλιόμετρα και η απόκλιση είναι σε κάθε δεκάδα χιλιομέτρων διαφορετική, δεν προχωρά αναλογικά ή προοδευτικά.

Στην περίπτωση του RSV4 1100 Factory το κοντέρ μπορεί να δείχνει 313 και για λίγο 314 αλλά τα χιλιόμετρα παραμένουν στα 299 που ξέρουμε πως έχουν τυπικά συμφωνήσει οι κατασκευαστές. Αυτό δεν είναι πλέον ούτε απόλυτο σύνορο, ούτε και πρέπει να παραμένει δυνατά κλειδωμένο και ο λόγος είναι περιπτώσεις σαν τις παραπάνω. Έχουμε φτάσει πλέον να οδηγούμε MotoGP μοτοσυκλέτες στα Trackday, κι όταν μιλάμε για trackday σε πίστες όπως οι παραπάνω, η τελική ταχύτητα και το αν αυτή περιορίζεται έχει έμπρακτο νόημα. Από την στιγμή που οι κατασκευαστές δεν φτιάχνουν μοτοσυκλέτες για την Ελλάδα αποκλειστικά, κι από την στιγμή που το ΜΟΤΟ δεν είναι ένας φτηνός οδηγός αγοράς, αλλά δοκιμάζουμε τις μοτοσυκλέτες για να ξέρετε με κάθε λεπτομέρεια πως είναι τα πράγματα στην μοτοσυκλετιστική ζωή και πώς προχωρούν, λέγοντας και τα καλά και τα στραβά, η τελική έχει κι αυτή την σημασία της.

Αν λοιπόν ο δρόμος εμπρός είναι κατηφορικός και βγεις στην ευθεία από μία στροφή με μπόλικα χιλιόμετρα έχοντας «άπλα» μπροστά σου, υπάρχει περίπτωση να δεις και περισσότερα από 313 ή 314. Θα πρέπει όμως να έχεις κατηφόρα διότι η πραγματική είναι ήδη στα 299. Ο περιορισμός αυτός φαίνεται να μην είναι κάτι που δύσκολα ξεπερνιέται, αν είσαι τυχερός να οδηγείς το «τεντωτήριο μυών» της Aprilia σε πίστες με τέτοιες δυνατότητες. Στο video μπορεί να βλέπετε πως τα πραγματικά στα 313 είναι τα 297, αλλά αυτό έχει να κάνει με το σημείο εκείνη την στιγμή και το γεγονός πως η ένδειξη στο κοντέρ δεν συμβαδίζει με την πραγματικότητα. Με έντονες αναπηδήσεις που το λογισμικό της κάμερας φιλτράρει είναι λογικό να χάνεις ένα ή δύο χιλιόμετρα τελικής από το «μαλακό» όριο των 299. Θα μπορούσε η Aprilia να δείχνει 299 και να αφήνει τα χιλιόμετρα να ανέβουν, σε μία αντίστροφη διατήρηση της τυπικότητας, όπως έχουμε δει να συμβαίνει από τους έτερους Ιταλούς για παράδειγμα.

Από εκεί και πέρα κάθε νούμερο παύει να έχει την οποιαδήποτε σημασία. Αυτή η μοτοσυκλέτα, όπως και κάθε Hyperbike, έχει φτιαχτεί για να προσφέρει συγκίνηση με το κιλό και συναίσθημα στο όριο της λιποθυμίας. Μπορεί στην Ελλάδα να μην υπάρχει πίστα να ξεδιπλώνει την τελική της, αλλά αυτό που έχει -κι αυτό που δεν θα καταλάβει κανείς αν δεν διαβάσει αναλυτικά την δοκιμή- είναι μία ταχύτητα επάνω στα Μέγαρα, για παράδειγμα. Ροπή και δυνατή επιτάχυνση σε οδηγούν να ξεχάσεις όσα ήξερες, κι όπως είπε και ο Λευτέρης κατεβαίνοντας από την σέλα της μόλις στους πρώτους ακόμη γύρους: «Εεε ναι, πώς να μην κάνεις έτσι ρεκόρ στις Σέρρες!!!»

Ετικέτες