Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας Μέγαρα 4ος: Κυριαρχία Μπεγνή & φοβερός αγώνας στην Supersport

Αναλυτικά αποτελέσματα κι όλα όσα έγιναν στον αγώνα

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/9/2019

Με μπόλικο αέρα, πολύ κόσμο στις κερκίδες αλλά λίγες συμμετοχές, ξεκίνησε ο τέταρτος αγώνας του πανελληνίου πρωταθλήματος ταχύτητας στα Μέγαρα, όπου τα supersport χάρισαν το περισσότερο θέαμα. Περιμέναμε αντίστοιχη μάχη στα Superbike όμως ο Μπεγνής δεν άφησε κανέναν περιθώριο, πέρασε γρήγορα μπροστά και έκανε ένα τεράστιο κενό οδηγώντας σε απόσταση αναπνοής από το ρεκόρ της πίστας! Με τον ρυθμό που οδηγούσε ο Μπεγνής, και που ήταν συνέχεια όσων είδαμε το Σάββατο, δεν υπήρχε περίπτωση να τον πλησιάσει κανείς, πόσο μάλλον να του απειλήσει την νίκη, κι έτσι η πρώτη θέση ήταν κλειδωμένη ήδη. Λίγο αργότερα έπεσε και ο Συνιώρης που είναι σίγουρο πως ό,τι κι αν γίνει θα κυνηγά πάντα εκείνον που έχει μπροστά του και το θέαμα θα τελείωνε εκεί, αν δεν γινόταν μία αλλαγή στους τελευταίους γύρους!

Ας ξεκινήσουμε όμως από τα Supersport που περιμέναμε μία εύκολη νίκη του Καρακώστα και την εμπλοκή του Τριντή σε μάχες, δύο πράγματα που τελικά δεν συνέβησαν ακριβώς έτσι. Ο Καρακώστας έχασε την εκκίνηση από έναν δυνατό Παπαγεωργίου που έχει προετοιμαστεί σωστά αυτό το διάστημα και έχει επιστρέψει ιδιαίτερα ανανεωμένος και με την μοτοσυκλέτα του όπως την ήθελε, έχοντας βρει τις ρυθμίσεις με την ομάδα του. Άντεξε τις αρχικές επιθέσεις του Καρακώστα που λίγο αργότερα πέρασε τελικά εμπρός, με τον Τριντή να ακολουθεί στην τρίτη θέση. Από εδώ και πέρα τα πιο ασφαλή προγνωστικά έλεγαν πως θα βλέπαμε μία μάχη για την δεύτερη θέση με τον Καρακώστα να φεύγει μπροστά. Δεν έγινε όμως έτσι. Ο Καρακώστας έκανε το σωστό πηγαίνοντας με ρυθμό που προστάτευε τα ελαστικά, ενώ ο Τριντής έμενε πίσω όσο ο Παπαγεωργίου ψαλίδιζε την διαφορά με την πρώτη θέση. Οι δύο πρώτοι γρήγορα ξεμάκρυναν πολύ από τον Τριντή που εκείνη την στιγμή άρχισε να φαίνεται πως δεν είναι ο εαυτός του και κάτι άλλο συμβαίνει. Πράγματι η μοτοσυκλέτα του είχε πρόβλημα και πάλευε να διατηρήσει τον καλύτερο ρυθμό.

Ο Άλεξ ήταν σε μία εκπληκτική ημέρα κάνοντας καταπληκτικά φρεναρίσματα στο τέλος της ευθείας, πιάνοντας τον Καρακώστα γύρο με τον γύρο. Στην πίσω ευθεία πλησίαζε ακόμη περισσότερο, κέρδιζε έδαφος μέσα στην πλατεία που ο Καρακώστας είχε πιο ανοιχτή γραμμή και έχανε λίγο στην έξοδο όπου οι αντιδράσεις της μοτοσυκλέτας ήταν πιο απότομες. Αργότερα θα πει πως αυτό συνέβαινε γιατί ο ίδιος δεν κρατιόταν σε εκείνη την στροφή ανοίγοντας απότομα. Έχοντας πλησιάσει πλέον τον Καρακώστα το ιδανικό για τον Άλεξ θα ήταν να περιμένει κάνοντας γύρους και να κάνει την επίθεσή του στο τέλος. Περίπου όπως ο Marquez έκανε σήμερα στον Quartararo. Όπως εξήγησε όμως δεν είχε κανένα σκοπό να κάνει αγώνα τακτικής και ήθελε απλά να χαρεί την μάχη, προς μεγάλη χαρά δική μας και των θεατών που πήρε αυτή την απόφαση. Κάπως αντίθετα από την στρατηγική εκείνου που κυνηγά την νίκη. Για αυτό και τελικά επιτέθηκε στην πρώτη στροφή, στην πρώτη μόλις ευκαιρία που είχε. Απλά έδωσε το έναυσμα στον Καρακώστα πως δεν οδηγεί μόνος και αμέσως εκείνος απάντησε. Από εκείνη την στιγμή θα βλέπαμε έναν εξαιρετικό αγώνα, γιατί τον Δημήτρη δεν τον κρατάς εύκολα πίσω. Ο Άλεξ έκανε αλάνθαστη οδήγηση σε καλό ρυθμό παίρνοντας την ιδανικότερη γραμμή σε όλη την πίστα, μην αφήνοντας τον Καρακώστα να περάσει εμπρός, πράγμα που επιχειρούσε σε κάθε στροφή και ευκαιρία. Προσπάθησε ο Καρακώστας να πάρει και ακόμη πιο κλειστή στροφή στην «πλατεία» και παραλίγο να φέρει ένα καταστροφικό highsiding, αλλά δεν το έβαλε κάτω. Όπως είπε, ο πατέρας του το έχει μάθει πως όποιος έχει την εσωτερική στρίβει πρώτος, κι έτσι ακριβώς ξανά δοκίμασε το ίδιο! Αρκετά επιθετικά αλλά απόλυτα καθαρά χωρίς να έρθουν σε επαφή με τον Άλεξ, πήρε μία τσαμπουκαλεμένη προσπέραση, την τελευταία του αγώνα. Μετά από αυτό και με την μανέτα του Άλεξ να έχει χάσει σε αίσθηση, οι δυο τους «χώρισαν» αφήνοντας κενό, τελειώνοντας τον αγώνα με αυτή ακριβώς την σειρά. Στο μεταξύ τα προβλήματα του Τριντή γιγαντώθηκαν και λίγο έλειψε να χάσει την θέση από τον Ευθυμίου, με τον Τζωρτζόπουλο και τον Κοντογιάννη να κλείνουν την εξάδα των… εξακοσίων.

Ο Καρακώστας πήρε την νίκη, αλλά χάρη στον Παπαγεωργίου χαρήκαμε αγώνα ως θεατές σε μία μάχη που ήταν η καλύτερη της ημέρας κερδίζοντας και οι δύο το χειροκρότημα όλων.

Στα Superbike ο Μπεγνής από την pole position δεν έστριψε πρώτος, με τον Συνιώρη να κάνει μία καλή εκκίνηση και τον Λευτέρη Πίππο μία πιο απότομη, με μικρές σούζες ισχύος. Έστριψαν όλοι μαζί στην πρώτη στροφή, πράγμα τρομακτικό να το βλέπεις από έξω, και γρήγορα ο Μπεγνής πήρε την απόφαση να μην παίξει το παιχνίδι της γάτας και του ποντικιού, όσο τα ελαστικά ήταν στην μέγιστη απόδοσή τους. Απλά πέρασε εμπρός και κατευθείαν άνοιξε σε μήκος… λεωφορείου την απόσταση! Ταυτόχρονα ο Συνιώρης έχανε συνέχεια έδαφος καταλήγοντας στην τέταρτη θέση, με τον Λευτέρη Πίππο να περνά εμπρός και αμέσως μετά τον Παπαγγέλου που είχε βάλει στόχο την δεύτερη θέση. Είπαμε ήδη πως η πρώτη ήταν του Σωτήρη Μπεγνή, δεν υπήρχε περίπτωση να τον ακολουθήσει άλλος στον ρυθμό που πήγαινε. Έχουμε λοιπόν την ελπίδα πως όλες οι πίσω θέσεις θα κριθούν μέσα από δυνατές μάχες, όμως ακριβώς τότε ο Συνιώρης έχει μία πολύ άσχημη πτώση με τρόπο -δυστυχώς- γνώριμο για εκείνον. Λυσσασμένος όρμηξε μετά την ευθεία στα φρένα και προδόθηκε τελικά από την ίδια στροφή, κι ας την έχουν στρώσει πρόσφατα. Επειδή είναι εξαιρετικός στα φρένα και παίρνει το ρίσκο, θεώρησε πως μετά την ευθεία θα μπορούσε να χωθεί και να πάρει πίσω τις θέσεις που έχασε. Γλίστρησε, βρέθηκε στην εξωτερική και η μοτοσυκλέτα δεν τον βοήθησε, φεύγοντας σε ένα highsiding που τον έστειλε απευθείας στο νοσοκομείο. Το «απευθείας» είναι σχετικό, και έχει να κάνει με ένα σημαντικό πρόβλημα ασφαλείας, όπως θα δούμε παρακάτω.

Ο Παπαγγέλου γλίτωσε παρά τρίχα την πτώση με τον Συνιώρη και πέρασε γρήγορα τον Λευτέρη Πίππο ευελπιστώντας να κλειδώσει την δεύτερη θέση. Μπροστά ο Μπεγνής εκεί που ήταν, έβλεπε άλλο λεπτό της ημέρας…

Αργά αλλά σταθερά, γύρο με τον γύρο, ο Λευτέρης ψαλίδιζε την διαφορά με τον Παπαγγέλου. Η εντελώς «μανίσια» CBR1000 δεν μπορούσε να βοηθήσει τον Παπαγγέλου να ξεφύγει από την πολύ δυνατή R1 του Λευτέρη. Αργά ή γρήγορα η διαφορά αυτή θα εξαφανιζόταν. Ο Λευτέρης έφτασε στο τέλος του αγώνα τον Δημήτρη και με καθαρό προσπέρασμα πήρε την δεύτερη θέση στο βάθρο.

Μακάρι οι εταιρίες στην Ελλάδα να μπορούσαν να συντηρήσουν παραπάνω από έναν αναβάτες, τον μόνο τρόπο να δούμε περισσότερες συμμετοχές στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, αλλά ακόμη και ένας είναι πρόβλημα στις μέρες μας. Κι όταν λέμε να «συντηρήσουν» δεν μιλάμε για μισθό αλλά για τα λειτουργικά έξοδα που είναι τεράστια. Οι εταιρίες ελαστικών είναι που κάνουν αυτή την στιγμή την περισσότερη δουλειά για να κρατήσουν το άθλημα και υπάρχουν ταλέντα που μένουν χωρίς την βοήθεια που θα έπρεπε. Πάντα έτσι ήταν, σε όλες τις χώρες γενικά. Λίγο περισσότερο στην Ελλάδα του σήμερα.

Ο Μπεγνής από την άλλη δεν είχε αυτό το θέμα, και το μόνο που θα ήθελε είναι οι λέσχες και οι μοτοσυκλετιστές να μην πηγαίνουν εκδρομές με προορισμό τα σουβλάκια, αλλά όταν έχει αγώνα να βρίσκονται στις κερκίδες. Στην ίδια κατεύθυνση είναι όλα αυτά, μέρος του ίδιου προβλήματος. Περισσότεροι θεατές δικαιολογούν τα έξοδα για τις εταιρίες, και στο τέλος καταλήγουμε να έχουμε καλύτερους αγώνες, ένας κύκλος είναι όλα.

Για την οργάνωση του αγώνα υπήρχαν παραλείψεις, αλλά μία ήταν η σοβαρότερη, όταν η μοτοσυκλέτα του Συνιώρη έμεινε μέσα στην πίστα. Όχι κάπου έξω αλλά πάνω στην άσφαλτο. Αν κάποιος αποφάσιζε να ντουμπλάρει στην στροφή εκείνη, παρόλο που η κίτρινη σημαία δεν σταματούσε να κυματίζει έντονα, τότε θα είχαμε άσχημη σύγκρουση. Το πρόβλημα με τα Μέγαρα το ξέρουμε, δεν υπάρχει βοηθητική οδός. Αν κάποιος πέσει, ή μαζεύει τα κομμάτια του και περπατάει, όπως έκανε ο Συνιώρης, ή διακόπτεται ο αγώνας με κόκκινη σημαία, όπως και θα έπρεπε να είχε γίνει. Με τον Συνιώρη κάτω να έχει σπάσει την κλείδα του και να μην ξέρει εκείνη την στιγμή αν είναι ΟΚ να σηκωθεί ή θα ανακαλύψει και κάτι άλλο, το σωστό θα ήταν να τον μαζέψουν με φορείο. Που σημαίνει να φτάσει το ασθενοφόρο, άρα να σταματήσει ο αγώνας, πράγμα που δεν έγινε. Το ασθενοφόρο πήγε μέσα από τα χόρτα, ο Συνιώρης πέρασε απέναντι περπατώντας και όλα αυτά με την μοτοσυκλέτα του να είναι επί 4-5 γύρους πάνω στην άσφαλτο. Είχαν σπάσει τα κλιπόν και δεν ήταν εύκολο να την βγάλουν έξω, για αυτό και έπρεπε να τρέξει κόσμος να βοηθήσει ή να βγει η κόκκινη σημαία.

Αν γινόταν αυτό θα αναγκαζόταν και ο Μπεγνής να δει για άλλη μία φορά τους υπόλοιπους που είχε ξεχάσει τι μοτοσυκλέτα οδηγούσαν, εκεί μόνος του που οδηγούσε στον δικό του ρυθμό… Η μόνη πάλη που είχε τελικά ήταν με τον πολύ δυνατό αέρα και τις άκομψες στάσεις που έπαιρνε στην μοτοσυκλέτα για να καταφέρει να μείνει στην σέλα.

Πέρα από αυτό το παράπτωμα με την μοτοσυκλέτα του Συνιώρη που δεν απομακρύνθηκε άμεσα, υπήρχαν και άλλα θέματα με την οργάνωση από πλευράς αγωνιζομένων αν και τα περισσότερα στην πορεία ξεπερνιόντουσαν. Από τα κάγκελα που έπεφταν από τον αέρα στα δοκιμαστικά μέχρι την ενημέρωση για τους γύρους στον αγώνα… Ωστόσο ας τραβήξουμε μία γραμμή γιατί είναι βλακώδες να μιλάμε -για παράδειγμα- για το πώς καθάρισε τα τζάμια η καθαρίστρια, όταν σου λείπει ολόκληρη η πόρτα, κι ένας τοίχος από την άλλη πλευρά του σπιτιού! Τι σημαίνει αυτό; Πως με τεράστια έλλειψη χρημάτων, προσωπικού εξειδικευμένου, εξοπλισμού κτλ, το ζήτημα δεν είναι ποιος μπορεί να κάνει κάτι καλύτερα, αλλά αν μπορούμε να κάνουμε κάτι όλοι μαζί για να βελτιωθεί η κατάσταση των αγώνων. Σε αυτό το στάδιο βρισκόμαστε, την πυρόσβεσης, που προηγείται της απόδοσης ευθυνών… Και που προφανώς ανοίγει διαφορετική κουβέντα.

Σε όλα τα παραπάνω υπάρχει ηλιαχτίδα και είναι οι νέοι αναβάτες, εκείνοι που μπορείς πραγματικά να στηριχτείς επάνω τους για να δικαιολογήσεις την ανάγκη να έχουν μέλλον οι αγώνες σε αυτή την ριμαδοχώρα και το θέαμα των κατηγοριών Supersport 300 και Νέων είναι ακριβώς αυτό που θέλεις να βλέπεις. Ο Γερακιανάκης έκανε μία τεράστια πρόοδο, έκανε την διαφορά και βρίσκεται εμπρός τόσο από τον Σκούρτα, όσο και από τον Παπανικολάου και τον Μπαξίσογλου και στις δύο κατηγορίες που συμμετέχει. Προφανώς και μεγάλος απών είναι ο Περιστεράς, που με σπασμένο πόδι ήταν παρόλο αυτά εκεί, στον αγωνιστικό χώρο, για να μην χάσει καθόλου σε αίσθηση και πολύ θα ήθελε να βρεθεί σε μοτοσυκλέτα.

Στην πολυπληθή κατηγορία της OPEN με τα εξακοσάρια και τα χιλιάρια μαζί, η πίστα των Μεγάρων ευνόησε τον μεταξύ τους ανταγωνισμό. Ο Δέσκας έχει έρθει προπονημένος από αλλού, να εφαρμόσει αυτά που ξέρει στα Μέγαρα και το κατάφερε, ενώ ο Θεοδωρόπουλος ήταν από κοντά. Ο Γεωργόπουλος έκανε έναν άθλο στα δοκιμαστικά, ενώ ακόμη αναρρώνει από το πρόβλημα με το πόδι του και ο δυνατός αέρας ήταν το μόνο ζήτημα που αντιμετώπισε. Η OPEN είχε μεγαλύτερο πρόβλημα με τον καιρό και τον δυνατό αέρα…

Ο αρκετός κόσμος που βρέθηκε στις κερκίδες είναι ένα θετικό σημάδι. Μπορεί αρκετοί να αποχώρησαν όταν έπεσε ο Συνιώρης, αλλά φταίει ο Μπεγνής σε αυτό γιατί έτσι όπως πήγαινε, και πολύ γρήγορα και πολύ σταθερά, δεν θα τον έφτανε άλλος. Το μήνυμα προς τα εκεί είναι πως με τέτοιους αναβάτες έχει κανείς να δει πολλά και να μάθει από τον τρόπο που οδηγούν και αξίζει να τους βλέπεις για όσο περισσότερο μπορείς…

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ

	SUPERSPORT
1	7	ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ	26,08,081
2	75	ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ	26,20,829
3	44	ΤΡΙΝΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ	26,28,950
4	55	ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ	26,31,090
5	33	ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ	26,57,629
6	337	ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΜΕΝΕΛΑΟΣ	27,15,146



	SUPERBIKE
1	83	ΜΠΕΓΝΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ	27,54,448
2	1	ΠΙΠΠΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ	28,02,768
3	42	ΠΑΠΑΓΓΕΛΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ	28,03,335
4	156	ΤΣΑΛΙΚΗΣ ΦΩΤΗΣ	28,24,521
5	81	ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ	28,35,371
6	7	ΒΑΜΒΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ	28,06,153
		ΣΥΝΙΩΡΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ


	ΝΕΟΙ
1	35	ΓΕΡΑΚΙΑΝΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ	16,31,737
2	51	ΣΚΟΥΡΤΑΣ ΘΩΜΑΣ - ΑΘΑΝΑΣΙ	16,33,708
3	27	ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΧΡΗΣΤΟΣ	16,35,806
4	19	ΜΠΑΞΙΣΟΓΛΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ	17,01,481



	RACING
1	27	ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΧΡΗΣΤΟΣ	27,39,994
2	111	ΝΤΟΤΣΙΚΑΣ ΛΕΑΝΔΡΟΣ	28,17,501
3	31	ΠΑΡΓΙΝΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ	28,37,285
4	95	ΑΡΝΑΟΥΤΑΚΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΤΣΑΜ	28,39,300
5	33	ΣΤΑΜΟΥ ΒΑΣΙΛΗΣ	28,02,596
6	74	ΚΙΤΣΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ	25,02,821
7	16	ΕΪΠΟΓΛΟΥ ΒΕΛΗΣ	27,55,718
8	42	ΛΕΦΕΒΡ ΑΝΔΡΕΑΣ

SS300
1	35	ΓΕΡΑΚΙΑΝΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ	25,44,856
2	51	ΣΚΟΥΡΤΑΣ ΘΩΜΑΣ - ΑΘΑΝΑΣΙ	27,41,999
3	19	ΜΠΑΞΙΣΟΓΛΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ	28,33,595
4	18	ΛΑΣΚΑΡΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ	28,25,952

	OPEN
1	59	ΔΕΣΚΑΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ	23,02,511
2	87	ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜ	23,02,985
3	85	ΜΟΥΤΟΓΛΗΣ ΣΠΥΡΟΣ	23,19,842
4	92	ΠΑΠΑΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΑΝΔΡΕΑΣ	23,33,231
5	50	ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ	23,45,852
6	222	ΚΟΥΡΟΥΝΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ	24,04,724
7	99	ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤ	23,12,558(21laps)
8	34	ΚΛΑΔΟΓΕΝΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ	23,16,493
9	146	ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤ.	23,36,702
10	210	ΚΟΥΤΡΟΥΜΑΝΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ	23,39,032
11	96	ΣΙΔΕΡΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ	23,09,849 (20laps)
12	40	ΚΥΡΙΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ	23,18,447
13	93	ΑΓΓΕΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΡΚΟΣ

φωτό: APEX Photography

Ετικέτες

ΠΠΤ

πανελλήνιο πρωτάθλημα

https://bit.ly/MOTO_679

Ελληνική Ταχύτητα

Ζήσε τον 1ο αγώνα του ΠΠΤ με τον Σάκη Συνιώρη

Τρεις μέρες με έναν πρωταθλητή

Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/4/2017

Η σχέση του Σάκη Συνιώρη με το ΜΟΤΟ ξεκινάει πολλά χρόνια πριν και σε καμία περίπτωση δεν είναι από τις τυπικές που αναπτύσσονται ανάμεσα σε έναν αγωνιζόμενο και σε ένα μέσο που καλύπτει δημοσιογραφικά τους αγώνες μοτοσυκλέτας.

Με τον αδερφό του, τον Άλκη Συνιώρη, να είναι μέλος της συντακτικής ομάδας του ΜΟΤΟ από το 1998, ο Σάκης συμμετείχε μαζί μας σε πολλά συγκριτικά τεστ supersport και superbike εκείνη την εποχή. Όταν λέμε συμμετείχε, εννοούμε ότι ερχόταν και μας βοηθούσε στα πάντα και δεν περιοριζόταν απλώς να κάνει μερικούς χρονομετρημένους γύρους στην πίστα. Υπάρχουν δεκάδες ιστορίες που μπορείς να διηγηθείς από εκείνα τα χρόνια, αλλά αν έπρεπε οπωσδήποτε να ξεχωρίσουμε κάποιες, τότε σίγουρα η επιστροφή οδικώς από τις Σέρρες μετά από ένα γιγαντιαίο συγκριτικό, όπου το Yamaha R6 που οδηγούσα εγώ έμενε από βενζίνη κάθε 110 χιλιόμετρα επειδή… το γκάζι ήταν συνεχώς τέρμα ανοιχτό για να μπορώ να μείνω κοντά στην ουρά της R1 που οδηγούσε ο Σάκης.

Φυσικά δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τη συμβολή του στα πρώτα μαθήματα οδήγησης σε πίστα που έγιναν στην Ελλάδα από το ΜΟΤΟ το 1999, όπου μαζί με τον Άλκη, έδωσαν απλόχερα τις γνώσεις τους σε όλους τους συμμετέχοντες. Όπως καταλαβαίνετε η σχέση μας έγινε περισσότερο φιλική, παρά επαγγελματική και ίσως αυτή να είναι η αιτία που ποτέ δεν του έχουμε κάνει κάποια ιδιαίτερη αναφορά για τις αγωνιστικές επιτυχίες του, αφού νοιώθουμε ότι όποτε γράφουμε κάτι γι΄αυτόν είναι σαν να… περιαυτολογούμε! Όπως κι αν έχει, πέρσι κατέκτησε το δέκατο πρωτάθλημά του και η πρόσκλησή του να παρακολουθήσουμε μαζί του τον πρώτο αγώνα του πανελληνίου πρωταθλήματος ταχύτητας στα Μέγαρα, έγινε αποδεκτή με ιδιαίτερη χαρά.

Παλιά αγαπημένη

Φέτος τρέχει ξανά στην κορυφαία κατηγορία Superbike, όμως αντί για την Ducati 1198S Panigale που είχε πέρσι, τώρα βρίσκεται πάνω στη σέλα της δικής του Aprilia RSV4R Factory του 2014. Κυριολεκτικά δικής του μοτοσυκλέτας, αφού την έχει αγοράσει. Το καλό είναι ότι με αυτή τη μοτοσυκλέτα έχει ήδη πάρει ένα πρωτάθλημα και την ξέρει μέχρι την τελευταία βίδα της. Από την άλλη μεριά βέβαια, το 2014 ήταν πριν τρία χρόνια και οι μοτοσυκλέτες του ανταγωνισμού είναι πιο νέες από τότε, οπότε η προετοιμασία της για το φετινό πρωτάθλημα από την ομάδα του Μάκη Χρήστου (Christou Racing Team) δεν ήταν μια εύκολη δουλειά ρουτίνας. Οι αναρτήσεις της Ohlins είναι ουσιαστικά παραγωγής και ο Σταυρός Γεωργακόπουλός χρειάστηκε να κάνει τα μαγικά του στα ελεύθερα δοκιμαστικά της Παρασκευής και του Σαββάτου, καθώς οι συνθήκες στην πίστα λόγω του δυνατού αέρα δεν ήταν οι καλύτερες δυνατές. Η σκόνη που μετέφερε ο αέρας, έκαναν την άσφαλτο να γλιστράει έξω από το μονοπάτι που καθάριζαν στο πέρασμά τους οι μοτοσυκλέτες. Κάθε άνοιγμα του γκαζιού έξω από αυτό το στενό πέρασμα καθαρής ασφάλτου, έκανε το traction control να επεμβαίνει πρόωρα, κόβοντας την δύναμη του κινητήρα. Η Aprilia του Σάκη έχει δύο ρυθμιζόμενα traction control, το normal της RSV4R APRC παραγωγής και ένα εξωτερικό OEM για αγωνιστική χρήση. Ο κινητήρας είναι ουσιαστικά και αυτός normal, αφού πέραν της εξάτμισης και της αντίστοιχης ρύθμισης του ψεκασμού ride by wire, δεν υπάρχουν άλλες σοβαρές επεμβάσεις. Ακόμα και ο κεντρικός διακόπτης με το κλειδί και τα όργανα είναι όπως όταν βγήκε η μοτοσυκλέτα από το εργοστάσιο. Αν υπάρχει κάτι σε αυτή την RSV4R Factory που δεν θα βρεις σε καμία άλλη, είναι το χειροποίητο carbon φαίρινγκ που έφτιαξε εδώ στην Ελλάδα ο Νίκος Τσεμπερλής. Η δουλειά που έχει κάνει σε επίπεδο ποιότητας και φινιρίσματος αξίζουν ξεχωριστή αναφορά, όποτε μην τα στριμώξουμε όλα σε μία παράγραφο.

Η Παρασκευή ήταν μια περίεργη ημέρα για τους αναβάτες και τις ομάδες τους, καθώς ο δυνατός αέρας επηρέαζε τόσο πολύ τη συμπεριφορά των μοτοσυκλετών, που δύσκολα μπορούσε κάποιος να κάνει ρυθμίσεις για τον αγώνα της Κυριακής. Η σκονισμένη πίστα έξω από την ιδανική γραμμή και οι ριπές πλάγιου ανέμου που έτρωγαν οι μοτοσυκλέτες μπαίνοντας και βγαίνοντας από τις στροφές, δεν σε άφηναν να δεις με καθαρό μάτι αν φταίει η μοτοσυκλέτα ή ο αέρας για τη συμπεριφορά της, ενώ η άσφαλτος ξαναγέμιζε με χώμα. Άλλωστε, ακόμα κι αν έκανες τις απαραίτητες ρυθμίσεις για να συμπεριφέρεται σωστά σε αυτές τις συνθήκες, την Κυριακή που ο αέρας θα έκοβε σύμφωνα με τις προβλέψεις, όποια δουλειά θα είχες κάνει θα ήταν άχρηστη. Μαζέψαμε όσο περισσότερο ήλιο, κρύο και αέρα μπορούσαμε και δώσαμε ραντεβού για τα δοκιμαστικά του Σαββάτου.

Δύσκολη αρχή με Happy End

Το Σάββατο ο αέρας είχε ηρεμίσει κάπως, όμως η πίστα δεν ήταν ακόμα στα καλύτερά της. Στα ελεύθερα δοκιμαστικά ο Σάκης επικεντρώθηκε ξανά στη ρύθμιση των αναρτήσεων καθώς το πιρούνι φάνηκε να έχει πιο σκληρό ελατήριο από το ιδανικό και η πρόσφυση πίσω δεν ήταν στο επίπεδο που επιθυμούσε. Αλλαγή ελατηρίων εμπρός και πολλές δοκιμές με τη ρύθμιση του πίσω αμορτισέρ έφεραν την μοτοσυκλέτα κοντά στο σημείο που έπρεπε, όμως στις εξόδους των στροφών η πρόσφυση ήταν ακόμα ελλιπής με αποτέλεσμα το traction control να κόβει αρκετά την δύναμη του κινητήρα. Μέχρι να ξεκινήσουν τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά ο Σάκης χρησιμοποιούσε το traction control που έχει η μοτοσυκλέτα παραγωγής και όχι το after market. Μπαίνοντας για τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά, κάνει έξι γύρους με τις ίδιες ρυθμίσεις και μετά δοκιμάζει να χρησιμοποιήσει το after market traction control ελπίζοντας ότι θα είναι λιγότερο παρεμβατικό στις εξόδους και θα κερδίσει τα πολύτιμα δεκατάκια του δευτερολέπτου που χρειάζεται για την Pole Possition. Δυστυχώς όμως το after market σύστημα δεν δούλεψε όπως θα έπρεπε, με αποτέλεσμα ένα βίαιο hisiding. Ο απολογισμός της πτώσης περιελάμβανε τα λαβωμένα χειροποίητα carbon φαίρινγκ, μια κατεστραμμένη μανέτα φρένου και ένα στραβό μαρσπιέ. Όμως αυτά φτιάχνονται. Το κύριο πρόβλημα ήταν τα δύο κοπανημένα δάχτυλα του δεξιού χεριού, που είχαν πρηστεί τόσο πολύ ώστε ήταν δύσκολο ακόμα και να βγάλεις το γάντι!

Η ομάδα κάνει ότι μπορεί για να επαναφέρει τη μοτοσυκλέτα γρήγορα σε λειτουργική κατάσταση, πριν ξεκινήσει το δεύτερο σκέλος των επίσημων χρονομετρημένων. Όμως το μεγάλο ερωτηματικό είναι αν το δεξί χέρι του Σάκη μπορεί να χειριστεί σωστά το γκάζι και το εμπρός φρένο σε μια πίστα που ο καλός χρόνος βγαίνει μόνο στις εισόδους και στις εξόδους των στροφών. Η ανακοίνωση για την έναρξη των δεύτερων χρονομετρημένων δοκιμαστικών ακούστηκε από τα μεγάφωνα αλλά τα πρησμένα δάχτυλα του Σάκη δεν χωράνε να μπουν στο γάντι! Ο Γιάννης Τζωρτζόπουλος φέρνει ένα νούμερο μεγαλύτερα γάντια και ο Σάκης σφίγγει τα δόντια και ξαναμπαίνει στην πίστα για να διεκδικήσει μια θέση στην πρώτη σειρά της σχάρας εκκίνησης. Τα καταφέρνει και η μέρα κλείνει με μια γλυκόπικρη γεύση, καθώς το χτυπημένο χέρι εξακολουθεί να πονάει και δεν είναι σαφές αν θα γίνει καλύτερα ή χειρότερα την επόμενη μέρα του αγώνα, την ώρα που ο άμεσος ανταγωνιστής του είναι ο Χάρης Παρασκευόπουλος που βρίσκεται σε άριστη φυσική κατάσταση και η μοτοσυκλέτα του ήταν πολύ δυνατή όλο το διήμερο. Όμως σε κάτι τέτοιες στιγμές είναι που μετράει η εμπειρία και η δυνατότητα ενός πρωταθλητή να τιθασεύσει τα συναισθήματά του και να συγκεντρώσει τη σκέψη του. Όταν έχεις δέκα πρωταθλήματα πίσω σου, ξέρεις ότι ο αγώνας τελειώνει μόνο όταν πέσει η καρό σημαία, όχι από τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά. Αυτό αποδείχτηκε με τον πιο εμφατικό τρόπο την Κυριακή. Στους τρεις πρώτους γύρους φάνηκε ότι ο Χάρης πάει να πάρει μια ξεκούραστη νίκη και ότι ο Σάκης με τον Λευτέρη Πίππο δεν θα ρισκάρουν, λόγω των προβλημάτων που τους ταλαιπωρούσαν. Όμως όσοι βρεθήκαμε εκείνη την ημέρα στα Μέγαρα είδαμε έναν από τους πιο εντυπωσιακούς αγώνες. Το μικρό άνοιγμα που είχε κάνει ο Χάρης στους πρώτους γύρους εξανεμίστηκε πολύ γρήγορα και πλέον κανείς δεν μπορούσε να βάλει στοίχημα ποιος θα πάρει τελικά την καρό σημαία. Ακόμα και ο Μαρκεσίνης από την τέταρτη θέση ήταν σε απόσταση βολής και στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά είχε πετύχει πολύ ανταγωνιστικούς χρόνους. Κάπου στη μέση του αγώνα ο Λευτέρης έπεσε στα φρένα της Κ1 κάνοντας σαφές σε όλους ότι η τελική μάχη θα είναι μεταξύ του Χάρη και του Σάκη. Λίγους γύρους αργότερα μπορούσες εύκολα να δεις ότι στην είσοδο για την τελευταία στροφή εμπρός στα πιτς, η Aprilia του Σάκη κερδίζει ολόκληρο μέτρο.

Τον κουτουλάει μία, τον κουτουλάει δεύτερη, στην τρίτη βρίσκει τον χώρο και περνάει από μέσα. Φαινόταν ότι θα συμβεί εκεί, ήταν θέμα χρόνου. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, όλοι έχουμε την βεβαιότητα ότι ο Σάκης καθάρισε τον αγώνα και ότι ο Χάρης δεν θα μπορέσει να ακολουθήσει, γιατί δείχνει σαν να έχει ξεμείνει από δυνάμεις. Όμως ούτε αυτό επιβεβαιώθηκε στην πράξη, αφού στους τελευταίους γύρους είδαμε έντονες μάχες μεταξύ τους και στο πέσιμο της καρό σημαίας οι δύο μοτοσυκλέτες είχαν μόλις ένα μέτρο διαφορά!

Αγκαλιές, φιλιά και… μπινελίκια

Μετά τον αγώνα ο Λευτέρης Πίππος μας είπε ότι η πτώση του στα φρένα της Κ1 δεν ήταν θέμα υπερβολικού ρίσκου για να περάσει, αλλά λόγω άρνησης του κιβωτίου ταχυτήτων της R1 του να κατεβάσει ταχύτητα – το γράψαμε στο ρεπορτάζ του αγώνα. Η ομάδα του Χάρη Παρασκευόπουλου μας είπε ότι από τον τέταρτο γύρο και μετά, η μανέτα του εμπρός φρένου “φούσκωσε” με αποτέλεσμα να απομακρυνθεί από το γκριπ και να του μουδιάσει το χέρι – το γράψαμε κι αυτό. Φυσικά ο Σάκης βγήκε από τα ρούχα του όταν το διάβασε, γιατί στους τελευταίους γύρους ο Χάρης του έκανε πολλές επιθέσεις στα φρένα και κατά την άποψή του δεν θα μπορούσε να τις κάνει αν είχε τέτοιο πρόβλημα. Έτσι από τις αγκαλιές και τους πανηγυρισμούς της Κυριακής, βρεθήκαμε να διαφωνούμε στα τηλέφωνα τη Δευτέρα για το αν πρέπει να διαλέγει και να φιλτράρει ο δημοσιογράφος τις δηλώσεις των αγωνιζόμενων. Αυτή είναι η δημοσιογραφία, σου δίνει την ευκαιρία να κάνεις πολλούς φίλους και μετά σε βάζει να τσακωθείς μαζί τους!

Ο Σάκης Συνιώρης μέσα από επτά ερωτήσεις:

Πως βλέπεις το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας φέτος;

Οι αγώνες είναι λίγοι, όπως επίσης και οι αναβάτες που το διεκδικούμε. Το αποτέλεσμα είναι να είσαι συντηρητικός στην οδήγησή σου γιατί δεν υπάρχουν μετά ευκαιρίες να διορθώσεις ένα λάθος. Όπως πέρσι, έτσι και φέτος, αν καταφέρεις να βρεθείς μπροστά στην βαθμολογία στους δύο πρώτους αγώνες, μετά αρκεί να κάνεις συντήρηση δυνάμεων. Δεν υπάρχουν στην κατηγορία πολλοί αναβάτες για να ανακατέψουν την τράπουλα και να κλέψουν βαθμούς στη διάρκεια του πρωταθλήματος από τους βασικούς διεκδικητές.

Ποιος ήταν ο πρώτος σου αγώνας;

Το 1993 στην Τρίπολη με Suzuki GSX-R 400. Στην κατηγορία τρέχαμε μαζί με τα δίχρονα 250 και τερμάτισα πέμπτος γενικής και πρώτος ανάμεσα στα τετράχρονα

Σε τι διαφέρει ένας γρήγορος αναβάτης από έναν πρωταθλητή;

Η δίψα για τη νίκη.

…και πως έρχονται οι νίκες;

Μόνο με πολύ προπόνηση, δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις

Πως αντιμετωπίζεις ένα στραβό αποτέλεσμα;

Νευριάζω! Χα, χα… Προσπαθώ να γυρίσω πίσω και να αναλύσω κάθε δυνατή λεπτομέρεια που το προκάλεσε. Μετά δουλεύω πάνω στα λάθη και τις αδυναμίες

Έχεις κερδίσει πρωταθλήματα σχεδόν με κάθε μάρκα μοτοσυκλέτας και κάθε τύπο κινητήρα. Ποια ήταν τα καλά και τα κακά τους;

Η Triumph Daytona 675 είχε δυνατές εξόδους από τις στροφές και πολύ καλό πλαίσιο, αλλά τις έλειπε η δύναμη ψηλά.

Η Ducati 1199S Panigale ήταν πολύ ελαφριά μοτοσυκλέτα και εύκολη στις αλλαγές πορείας, αλλά υπερβολικά άκαμπτη – ιδιαίτερα το μονόμπρατσο ψαλίδι της, που μετέφερε ταλαντώσεις στο τιμόνι. Επίσης ήταν πολύ ευαίσθητη στις ρυθμίσεις όταν άλλαζε ο καιρός!

Το Yamaha R6 πλεονεκτούσε σε πλαίσιο και δύναμη κινητήρα στις υψηλές στροφές, γι΄αυτό ήταν πολύ καλό σε ανοιχτές πίστες όπως των Σερρών. Αντίθετα στα Μέγαρα δυσκολευόταν να βγει από τις στροφές.

Στην Aprilia RSV4R Factory μου αρέσει πολύ το στήσιμο του πλαισίου και ο τρόπος που μεταφέρει τη δύναμή του ο κινητήρας στον πίσω τροχό. Λίγο παραπάνω δύναμη ψηλά θα ήταν καλοδεχούμενη.