Δοκιμάζουμε στην Πορτογαλία τα νέα Bridgestone με πλοηγό τον Freddie Spencer!

Ο Freddie Spencer παρέα με το MOTO!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/4/2015

Ο “Fast Freddie”, ένας από τους ταχύτερους αναβάτες της ιστορίας, είναι ο πλοηγός μας στην Πορτογαλία, όπου δοκιμάζουμε τα νέα Bridgestone T30 και A40. Νέα ελαστικά, Sport touring και παντός δρόμου, αντίστοιχα. Δύο διαφορετικά ελαστικά και ποικιλία μοτοσυκλετών, και τον Freddie Spencer, να μας δείχνει τον δρόμο. Μερικές φορές, αυτή η δουλειά είναι η καλύτερη του κόσμου! Οι πρώτες εντυπώσεις είναι πως το νέο Adventure ελαστικό, το A40, είναι εξαιρετικό στο δρόμο, αλλά το μπροστινό τα βρίσκει σκούρα στο χώμα. Το 90-10 που δίνει η Bridgestone ως χρήση, είναι πιο κοντά στο 95-5, όπως συμβαίνει και με τους περισσότερους κατασκευαστές. Το Τ30 είναι περισσότερο touring, από sport, αλλά έρχεται γρήγορα σε θερμοκρασία λειτουργίας, και το πίσω ελαστικό ανταπεξέρχεται στη ροπή των πολλών κυβικών, βρίσκοντας πρόσφυση ακόμα κι όταν ανοίγεις βίαια το γκάζι σε κλίση. Έχουμε μπροστά μας κι άλλα χιλιόμετρα, αναλύοντας τα ελαστικά, σε διαφορετικές συνθήκες, σε μια διαδρομή που περιέχει πολλά είδη δρόμων.

Ωστόσο η ευχάριστη έκπληξη παραμένει η παρουσία του Freddie Spencer, που έχει χορηγό την Bridgestone, στη σχολή οδήγησης που διατηρεί στην Γαλλία. Ο Αμερικανός έχει μερικές εξαιρετικές ιστορίες, που μας διηγείται αυτές τις μέρες, και μαζί του κάναμε μια συζήτηση για τις νέες μοτοσυκλέτες με τα πάμπολλα ηλεκτρονικά βοηθήματα, αλλά και τη σύγχρονη μορφή των αγώνων! Εν συντομία, οι απόψεις του θα εκπλήξουν τον περισσότερο κόσμο! Είναι υποστηρικτής των ηλεκτρονικών, του αρέσει η Panigale 1299 και πιστεύει ότι από ένα σημείο και μετά, δεν μπορείς να εκμεταλλευτείς τις δυνατότητες των νέων μοτοσυκλετών, αν δεν έχεις ηλεκτρονικά. Πράγματα που λέμε στο περιοδικό, και ορισμένες φορές ακούμε την απάντηση ότι «οι παλιοί θα τα κατάφερναν». Ένας από τους ταχύτερους λοιπόν, λέει πως όχι, ωστόσο δεν θα πρέπει να μαθαίνει κανείς να οδηγά με τα ηλεκτρονικά. Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση, και θα ακολουθήσουν κι άλλες φυσικά, καθώς η τεράστια εμπειρία του “Fast Freddie”, που ασταμάτητα οδηγεί όλα αυτά τα χρόνια, είναι αστείρευτη πηγή για προβληματισμό. Που να ακούσετε τι έχει να πει, για τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας μόνο με τα φρένα. Πιστεύει ότι οι σύγχρονοι αγώνες είναι εντυπωσιακοί, εξίσου με την δική του εποχή, και έχει ενδιαφέροντα πράγματα να πει για κάθε αναβάτη των MotoGP. Μείνετε συντονισμένοι για συνέντευξη Freddie Spencer και την αναλυτική δοκιμή των νέων Bridgestone!    

Ετικέτες

Γερμανία: Δημοπρατήθηκε Yamaha XT500 του 1988 με 0 χιλιόμετρα για 115.000 ευρώ!

Η τιμή της ξεκίνησε από τα 15.000 ευρώ
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

22/10/2025

 

Σας είχαμε ενημερώσει πως στην Γερμανία δημοπρατούταν μία Yamaha XT500 του 1988 με μηδέν χιλιόμετρα. Μάλιστα, η μοτοσυκλέτα δεν έχει καν συναρμολογηθεί όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες και η διαδικασία αυτή θα γίνει από τον νέο της ιδιοκτήτη.

Η δημοπρασία αυτή έλαβε τέλος και η XT500 δημοπρατήθηκε έναντι του ποσού των 84.000 ευρώ. Όμως, ο νέος ιδιοκτήτης θα πρέπει να καταβάλει επιπλέον 31.000 ευρώ για προμήθειες και φόρους, κάτι που εκτινάσσει την τελική τιμή της μοτοσυκλέτα στα 115.000 ευρώ.

Η αρχική εκτίμηση έκανε λόγο για μία τιμή που θα έφτανε έως και τα 25.000 ευρώ, όμως η τελική τιμή που δημοπρατήθηκε το μοντέλο ήταν 500% παραπάνω. Η συγκεκριμένη τιμή-ρεκόρ δείχνει πόσο μεγάλη συλλεκτική αξία έχει αποκτήσει η ιστορική αυτή μοτοσυκλέτα.

Επειδή οι απανταχού XTάκηδες δεν θα σταματήσουν να σχολιάζουν την ημερομηνία, όπως ακριβώς έγινε και όταν αρχικά αναρτήσαμε την αναγγελία της δημοπρασίας, γράφοντας πως περιμένουμε να φτάσει τις 25.000 Ευρώ, να διευκρινίσουμε πως ο οίκος δημοπρασιών αναφέρει το μοντέλο ως 1988 και μάλιστα συνοδεύεται από αντίστοιχα πιστοποιητικά. Ένα από τα στοιχεία που καθιστούν αυτή τη μοτοσυκλέτα μοναδική, πέρα από το ότι έχει μείνει στο κουτί της καινούρια, είναι πως μπορεί να βγάλει πινακίδα μετά από τόσα χρόνια. Κι αυτό γιατί είχε κάνει εγγραφή σε μητρώο της Γαλλίας, παρόλο που δεν βγήκε ποτέ από το κουτί της.

Σε μία χώρα όπως η Γερμανία που έχει ένα πολύ σαφές πλαίσιο για τις ιστορικές πινακίδες, όχι όπως σε εμάς εδώ που πριν από τρεις θητείες Υπουργών, είχαν προσπαθήσει να σταματήσουν τα οχήματα με ιστορικές πινακίδες, η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα μπορεί να βγάλει πινακίδα ως μοντέλο 1988.

Η πραγματικότητα είναι πως το XT500 έμεινε στην παραγωγή πολύ αργά, έως το 1989 υπερπηδώντας το XT550 που το διαδέχτηκε το 1981 αλλά και τις πρώτες γενιές του XT600. Η ιστορία λέει πως αυτό το XT500 από την ώρα που ήρθε το 550 και μετά, ήταν στην ουσία ένα XT600 που για λόγους συνοχής στις αγορές εκείνες, ή απλά για δημιουργία διαφοράς τιμής χτυπώντας έναν φθηνότερο ανταγωνισμό, έμενε παράλληλα με το XT600. Αυτή την περίοδο οι Ιάπωνες κάνουν το ίδιο με τα πενηντάρια παπιά, όπως γράψαμε για πρώτη φορά πέρσι. Για λόγους κόστους σταματούν τον κινητήρα εκείνον, πνίγουν τον 110 και βγάζουν μία νέα έκδοση, την Lite, που είναι ίδια με την ακριβότερη 110 αλλά κυκλοφορεί ως 50 κυβικά και την λειτουργία του διέπουν οι κανόνες που ισχύουν στην Ιαπωνία για τα 50άρια! Στην πορεία της ιστορία αυτό έχει γίνει πολλές φορές, το έχει κάνει και η BMW αν θυμάστε με την σειρά F! Εκείνη την εποχή ήταν πολύ πιο εύκολο να εισάγεις επίσης το οτιδήποτε από οπουδήποτε και έτσι μπορεί κάλλιστα το συγκεκριμένο XT500 να είναι πράγματι του 1988. Σε κάθε περίπτωση είναι από τα πλέον ακριβά που έχουμε δει ποτέ…