Οδηγούμε τα Bridgestone Battlax A41 Adventure σε Ελλάδα-Ισπανία-Μαρόκο[video]

Παντός δρόμου και ηπείρου!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

25/4/2018

Αναπόσπαστο στοιχείο του χαρακτήρα των μεσαίων και μεγάλων μοτοσυκλετών παντός δρόμου, είναι αυτό ακριβώς που ορίζει το όνομα της κατηγορίας: Η δυνατότητα να μπορούν να κινούνται σε κάθε είδους δρόμο και τερέν, σε συνθήκες που μεταβάλλονται διαρκώς. Η τεχνολογία έχει κάνει τεράστια άλματα τα τελευταία χρόνια σε ό,τι αφορά την κατασκευή και την φιλοσοφία τους, προσθέτοντας δυνατότητες και χαρακτηριστικά που διευρύνουν δραματικά τους ορίζοντές τους.
Μοιραία, οι προσδοκίες από τα ελαστικά που προορίζονται για την κατηγορία ακολουθούν αυτή τη διαδρομή, και η Bridgestone ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις με το νέο Battlax A41 Adventure. Σύμφωνα με την Bridgestone, η οποία δεν προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από τεχνικές μάρκετινγκ και εντυπωσιασμούς, προσδιορίζει το Α41 ως ένα ελαστικό με προορισμό τις ασφάλτινες διαδρομές, χωρίς όμως να βγάζει από την εξίσωση τους χωματόδρομους και τις εκτός δρόμου εξερευνήσεις.

Το μεγαλύτερο βάρος σαφώς πέφτει στην χρήση στην άσφαλτο, εκεί άλλωστε όπου οι περισσότερες μοτοσυκλέτες της κατηγορίας θα περάσουν το 90% της ζωής τους (αν όχι και παραπάνω), και κυρίως στην πρόσφυση που προσφέρει στο στεγνό και βρεγμένο οδόστρωμα. Ο στόχος του ιαπωνικού εργοστασίου είναι μια ισορροπία στην απόδοση σε όλες τις συνθήκες, με ταυτόχρονα ικανοποιητικά ποσά πληροφόρησης να φτάνουν στον αναβάτη, ενώ ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στην σταθερότητα του ελαστικού, τόσο στις ευθείες όσο και μέσα στις στροφές. Όλα αυτά περικλείονται από ένα πλαίσιο με μεγάλη διάρκεια ζωής, κάτι άλλωστε που χαρακτήριζε και το ελαστικό που αντικαθιστά, το Α40, και που έχει μεγάλο ειδικό βάρος στην απόφαση πριν την αγορά από τον εκάστοτε αναβάτη.


Εμείς, μετά την πρώτη επαφή μας (παγκόσμια πρώτη και αποκλειστικά για το ΜΟΤΟ, σε συνεργασία με την αντιπροσωπεία της Bridgestone στην Ελλάδα, την Elastrak) στους ελληνικούς δρόμους, οδηγήσαμε τα συγκεκριμένα ελαστικά ως ελαστικά πρώτης τοποθέτησης στα νέα BMW F750GS και Honda Africa Twin Adventure Sports και στη συνέχεια ταξιδέψαμε ως το Μαρόκο για την επίσημη παρουσίασή τους στον παγκόσμιο ειδικό τύπο. Εκεί μάθαμε περισσότερα για την φιλοσοφία πίσω από την κατασκευή τους, τις τεχνικές που ακολούθησαν οι μηχανολόγοι της Bridgestone και φυσικά τα οδηγήσαμε σε μια μεγάλη ποικιλία μοτοσυκλετών σε άσφαλτο και χώμα, υπό το επιβλητικό βλέμμα της οροσειράς High Atlas, όπως μπορείτε να δείτε και στο βίντεο που ακολουθεί - μία "μικρών διαστάσεων επική παραγωγή" του MOTO:

Bridgestone A41 σε Ελλάδα - Ισπανία - Μαρόκο:


Το μεγαλύτερο ποσοστό της μελέτης κατά τη διάρκεια σχεδιασμού των Α41, απορροφήθηκε από την χάραξη του πέλματος, την κατασκευή του σκελετού, αλλά και τη σύνθεση της γόμας, με κύριο στόχο να αυξηθεί η επιφάνεια επαφής του ελαστικού με την άσφαλτο και να κατανεμηθεί καλύτερα η πίεση. Είναι χαρακτηριστικό ότι το σχέδιο της χάραξης είναι εντελώς καινούργιο και δεν ακολουθεί κανένα από τα γνωστά μοτίβα της Bridgestone, το οποίο έχει περισσότερες αυλακώσεις στα πλαϊνά τμήματα για καλύτερη απορροή του νερού όταν είναι υπό κλίση, ενώ στο κέντρο του πέλματος είναι μειωμένες οι αυλακώσεις. Στο πίσω ελαστικό μάλιστα η γωνία των αυλακώσεων είναι σχεδιασμένη με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνεται καλύτερη απορροή μεν, και να συμβάλλει στην σταθερότητα μέσω της σωστής παραμόρφωσης του πέλματος δε.

Tο Α41 είναι ένα ελαστικό που στοχεύει κατά 85% στην άσφαλτο και κατά 15% στο χώμα

Για την κατασκευή του σκελετού, η Bridgestone έχει υιοθετήσει, όπως και τα περισσότερα εργοστάσια, αυτό που ονομάζει MSB (Mono Spiral Belt), με τα νήματα να τυλίγονται όλα προς την ίδια φορά παράλληλα μεταξύ τους, κάτι που προσδίδει σταθερότητα στις υψηλές ταχύτητες, μεταφέροντας παράλληλα και μεγάλο ποσοστό πληροφορίας και πιο καλή κατανομή της θερμοκρασίας. Η σύσταση της γόμας για εμπρός/πίσω (3LC την ονομάζει η Bridgestone) είναι διαφορετική στα πλαϊνά τμήματα σε σχέση με την κορώνα του ελαστικού, καθώς διαφορετικές είναι και οι απαιτήσεις όταν η μοτοσυκλέτα στρίβει σε σχέση με όταν κινείται όρθια, ενώ η υψηλή συγκέντρωση πυριτίου προσφέρει ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα πρόσφυσης, ειδικά στο βρεγμένο, ενώ συμβάλλει και στην διατήρηση της μεγάλης διάρκειας ζωής.

Επί του πρακτέου
Όταν μιλάμε για δοκιμές ελαστικών, έχει τεράστια σημασία να καταγραφούν οι συνθήκες της δοκιμής. Οι εξωτερικοί παράγοντες και το περιβάλλον, επηρεάζουν σε πολύ μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα και την εικόνα που σχηματίζουμε για την συμπεριφορά τους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως αναφέραμε και πιο πάνω, είμασταν τυχεροί καθώς είχαμε την δυνατότητα να σχηματίσουμε μια ολοκληρωμένη άποψη σε πλήθος συνθηκών και με διαφορετικές μοτοσυκλέτες, γράφοντας πολλά χιλιόμετρα. Στο κομμάτι Βόρειας Αφρικής που βρεθήκαμε για τα Α41οι συνθήκες ήταν οι συνηθισμένες για την εποχή: Ελάχιστη υγρασία και ηλιοφάνεια με θερμοκρασία που άγγιζε τους 30 βαθμούς τις θερμές ώρες της ημέρας. Η διαδρομή που προβλεπόταν για τα Α41 ήταν 270 χιλιόμετρα εκ των οποίων τα 60 ήταν σε χώμα. Το πρώτο κομμάτι της διαδρομής ήταν λίγα χιλιόμετρα ασφάλτου, πριν μπούμε στο χωμάτινο τμήμα που αποτελούνταν από 50 περίπου χιλιόμετρα… σεληνιακού τοπίου. Το καφέ –σε όλες τις αποχρώσεις του- είναι το χρώμα που κυριαρχεί, από τον πατημένο και φαρδύ χωματόδρομο με τις μικρές φυτευτές πέτρες, μέχρι τα βράχια και τους λόφους που τον πλαισιώνουν. Τα ελάχιστα διαλείμματα πρασίνου όπου υπήρχε πηγάδι ή κάποιος μικρός λάκκος με νερό, ξεχνιόντουσαν πολύ γρήγορα μέσα στον κουρνιαχτό που σήκωναν οι μοτοσυκλέτες του γκρουπ των εφτά Ιταλών και του ενός Έλληνα.


Όπως διαβάσατε και νωρίτερα, το Α41 είναι ένα ελαστικό που στοχεύει κατά 85% στην άσφαλτο και κατά 15% στο χώμα. Σ' αυτό το κομμάτι της άνυδρης γης απέδειξε η Bridgestone ότι αυτό το 15% είναι όσο χρειάζεται για να οδηγείς απροβλημάτιστα σε αντίστοιχους πατημένους χωματόδρομους. Οδηγώντας με ταχύτητες κοντά στα 60km/h τα Α41 αφήνουν τα περιθώρια για διορθώσεις και χάρη στην δομή του σκελετού τους απορροφούν αποτελεσματικά τις ανωμαλίες από τις πέτρες, συμβάλλοντας με ένα μικρό ποσοστό στο έργο των αναρτήσεων. Τα γλιστρήματα όταν έρχονται συμβαίνουν προοδευτικά και ελεγχόμενα, γεγονός που προσθέτει και ολίγη από διασκέδαση στο μενού. Σίγουρα το βάθος των αυλακώσεων δεν μπορεί να παίξει το ρόλο αντιστάθμισης των τακουνιών σε σχέση με ένα πιο χωματερό ελαστικό, αλλά παρόλα αυτά ο συνδυασμός της δομής του σκελετού και της σκληρότητας της γόμας του πέλματος, βοηθούν σημαντικά να περιληφθεί και ο χαρακτηρισμό "off" στην περιγραφή τους, έστω κι αν αποτελεί το… μειοψηφικό πακέτο. Οτιδήποτε περισσότερο από αυτό, θα ταλαιπωρήσει τόσο τα λάστιχα όσο και τον αναβάτη που θα παλεύει να βρει πρόσφυση.


Εκεί όμως που το Α41 ήταν στο στοιχείο του, ήταν τα σχεδόν 200 χιλιόμετρα ασφάλτου που συμπλήρωναν την διαδρομή. Μια άσφαλτος με απίστευτη πρόσφυση που θα ζήλευαν πολλές πίστες. Το μεγάλο βάρος και τα πιο ενδοτικά πλαίσια όμως των μεγάλων on-off δεν είναι ικανά να ταλαιπωρήσουν τον σκελετό των Α41 και ο γρήγορος ρυθμός έρχεται με μια φυσικότητα που πραγματικά εντυπωσιάζει. Οι σχετικά υψηλές θερμοκρασίες που επικρατούσαν στην περιοχή σίγουρα συμβάλλουν στο να επιτευχθεί γρήγορα η θερμοκρασία λειτουργίας, αλλά βάσει  της προηγούμενης εμπειρίας μας με τα Α41 σε δρόμους με πολύ χαμηλότερη πρόσφυση και σε θερμοκρασίες κοντά στους 5°C, μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ότι η διαφορά στην επίτευξη της επιθυμητής θερμοκρασίας λειτουργίας είναι εξαιρετικά μικρή. Τα Α41 ζεσταίνονται γρήγορα και μπορούν να βάλουν την διασκέδαση μέσα στο μενού. Μόνο σε περιπτώσεις που η πίεση στις πραγματικά γρήγορες εναλλαγές έρχεται απότομα και βίαια, θα γίνει αντιληπτή μια ελαφρά υστέρηση στην παραμόρφωση που μεταφράζεται σε μικρή καθυστέρηση απόκρισης.


Αξιοσημείωτη είναι και η σταθερότητα, με την ποιότητα κύλισης που προσφέρουν τα Α41, καθώς διατηρούν μια απόλυτα ουδέτερη συμπεριφορά ακόμη και σε ταχύτητες κοντά στη δεύτερη εκατοντάδα χιλιομέτρων. Σ' αυτή τη γωνιά της "μαύρης ηπείρου" που βρεθήκαμε επιβεβαιώσαμε την απόλυτη επαλήθευση της θεωρίας των τεχνικών χαρακτηριστικών τους, με την… μοριακή αναζήτηση της Bridgestone στη σύνθεση της γόμας και την ξεχωριστή χάραξη να αποδεικνύονται άκρως αποτελεσματικά.

Ετικέτες

M.Marquez-Ducati: Δίκοπο μαχαίρι η ανανέωση του συμβολαίου - Το σενάριο για Honda 

Κυριαρχία σαν της Ferrari με Michael Schumacher ονειρεύεται ο CEO, Claudio Domenicali
Marc Marquez - MotoGP - Ducati 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

23/12/2025

Η Ducati θα έχει τις υπηρεσίες του Marc Marquez για μία ακόμη σεζόν με το συμβόλαιο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή να λήγει στο τέλος της ερχόμενης σεζόν. Όμως από εκεί και πέρα το μέλλον του εννέα φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή με τους Ιταλούς είναι προς το παρόν αμφίβολο και εξαρτάται από το σχέδιο της Ducati για την επόμενη πενταετία.

Δεν είναι κάτι που θα παραδεχτεί ποτέ ανοιχτά το Borgo Panigale αλλά τα αποτελέσματα της σεζόν που μόλις τελείωσε δείχνουν ότι η Desmosedici GP25 εξελίχθηκε για να ταιριάζει στο οδηγικό προφίλ του Marquez, έπειτα και από τα "μαγικά" που έκανε το 2024 στη σέλα της GP23.

Πρώτο και μεγαλύτερο "θύμα" αυτής της στρατηγικής κατεύθυνσης ήταν ο αγνώριστος φέτος Pecco Bagnaia, ο οποίος ξαφνικά όχι μόνο έπαψε να είναι ανταγωνιστικός στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος αλλά πολλές φορές έδειχνε "χαμένος" στους αγώνες με ψυχολογία στο ναδίρ αφού δεν μπορούσε να εκμεταλλευτεί τις δυνατότητες της GP25. Έτσι υπήρχαν φορές που τερμάτιζε πίσω όχι μόνο από όλες τις Ducati αλλά και από αναβάτες με σαφώς υποδεέστερες μοτοσυκλέτες, κάτι που δεν έγινε μόνο μία φορά φέτος. Στον Bagnaia που έχει συγκεκριμένο στιλ οδήγησης, το οποίο δύσκολα προσαρμόζεται στη μοτοσυκλέτα και πρέπει να γίνει το αντίθετο, η επιλογή αυτή της Ducati ήταν και περισσότερο εμφανής.

Από την άλλη ο Marquez με το πολύ επιθετικό στιλ οδήγησης του αλλά και την μοναδική ικανότητα να προσαρμόζεται και να παίρνει το 100% από μία μοτοσυκλέτα, πετούσε όλη τη σεζόν πάνω στην εργοστασιακή πρωτότυπη του Borgo Panigale: έκανε ρεκόρ, πήρε το πρωτάθλημα και ήταν μακράν ο καλύτερος αναβάτης με Desmosedici. 

O μόνος που μπόρεσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και κοντά στον Marc ήταν ο αδερφός του Alex παρόλο που οδηγούσε την GP24, η οποία και αυτή με τη σειρά της δέχτηκε αναβαθμίσεις προς τη γενική κατεύθυνση που πήρε η Ducati για την GP25, με τις δύο μοτοσυκλέτες να έχουν επί της ουσίας μικρές διαφορές μεταξύ τους. 

Ο κύριος λόγος που ο Alex Marquez ήταν τόσο ανταγωνιστικός φέτος εντοπίζεται στο γεγονός ότι όλη τη χρονιά προπονούνταν μαζί με τον αδερφό του, με τον Marc να τον εμπιστεύεται απόλυτα και να τον βοηθά να εξελιχθεί και σαν αναβάτης, ενώ οι δυο τους μοιράζονται και δεδομένα τηλεμετρίας για την εξέλιξη της Ducati. 

Έτσι ο μικρός και αδιαμφισβήτητα ταλαντούχος Marquez, με τη βοήθεια και του αδερφού του, έκανε ένα άλμα στην απόδοσή του το 2025 και ήταν αυτός που κατάλαβε καλύτερα από όλους τους αναβάτες Ducati πώς θα εκμεταλλευτεί τη μοτοσυκλέτα του -με εξαίρεση τον Marc φυσικά.

Στη γιορτή που έκανε η Ducati στο εργοστάσιό της στο Borgo Panigale ο Claudio Domenicali δήλωσε στο moto.it για το προσωπικό στοίχημα που έχει βάλει με τον εαυτό του, να έχει δηλαδή η Ducati μια αντίστοιχη πορεία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα με εκείνη που είχε η Ferrari στη Formula 1, όταν πήγε στο Maranello ο Michael Schumacher. Ο τεράστιος Γερμανός πιλότος, αν και ξεκίνησε να είναι σχεδόν άμεσα ανταγωνιστικός, χρειάστηκε να στρώσει πρώτα την ομάδα που χτίστηκε γύρω του -πήρε τέσσερα χρόνια- και έπειτα, στις αρχές του αιώνα, να κυριαρχήσει για μια ολόκληρη πενταετία μην αφήνοντας κανένα περιθώριο αντίδρασης στους αντιπάλους του και με τη Ferrari να έχει το καλύτερο μονοθέσιο.

Για τον Marquez δεν χρειάστηκε να περάσει καθόλου χρόνος αφού η Desmosedici ήταν ήδη η καλύτερη μοτοσυκλέτα στο Πρωτάθλημα. Ο προσωπικός στόχος του Domenicali δεν είναι για την επόμενη πενταετία, αλλά για εκείνη που τελειώνει την ερχόμενη σεζόν, πριν αλλάξουν οι κανονισμοί το 2027 με τις νέες πρωτότυπες των 850 κ.εκ. Έτσι του μένει μόνο ένα πρωτάθλημα ακόμη  για να φτάσει στα πέντε Αναβατών με Ducati, έπειτα από τα δύο του Bagnaia, εκείνο του Martin το 2024 και το φετινό του Marquez. 

Μια ομάδα όπως η Ducati πρέπει να βλέπει και μπροστά, στην επόμενη 5ετία και αυτός είναι ο όχι τόσο ευχάριστος πονοκέφαλος που έχει να διαχειριστεί ο Domenicali που θέλει τουλάχιστον να συνεχίσει σε αυτή τη ρότα η Ducati έχοντας στις τάξεις της εργοστασιακής ομάδας τον 9 φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή, ο οποίος του χρόνου θα μπει στα 33 του χρόνια. 

Το 2027 θα ξεκινήσει από λευκό χαρτί για όλους και από τους πρώτους αγώνες θα φανεί ποια ομάδα -τεχνικό επιτελείο και αναβάτες- ήταν εκείνη που κατάλαβε και εκμεταλλεύτηκε καλύτερα του νέους κανονισμούς. Όπως έχει δείξει μάλιστα η ιστορία -και η πρόσφατη με την Ducati-, αν κάποια από αυτές τις ομάδες έχει καταφέρει να "βρει" κάτι που δεν το έχει βρει καμία άλλη, τότε η διαφορά θα είναι μεγάλη και θα πάρει πολύς χρόνος στους υπόλοιπους να κλείσουν το κενό. 

Αν η Ducati προχωρήσει στο μέλλον έχοντας μπροστάρη τον Marquez, που σημαίνει ότι θα ανανεώσει μακροχρόνια το συμβόλαιο μαζί του, τότε η GP27 θα προσαρμοστεί 100% στις απαιτήσεις του και αυτό δεν θα πάει πολύ καλά για όλους τους υπόλοιπους, με εξαίρεση ίσως τον αδερφό του. Να σημειωθεί ότι του χρόνου λήγει το συμβόλαιο και του Pecco Bagnaia, τον οποίο η Ducati θα ήθελε επίσης να κρατήσει στις τάξεις της. Όμως το μέλλον του δις Παγκόσμιου Πρωταθλητή στο Borgo Panigale δεν μοιάζει σίγουρο, ειδικά αν ξέρει ότι θα έχει ομόσταυλο τον Marc Marquez για 2-3 ακόμη χρόνια, ενώ και του Alex Marquez το συμβόλαιο λήγει του χρόνου με τη Gresini και το 2026 θα έχει και αυτός εργοστασιακή GP26. Σε αυτό υπολογίστε και ενδεχόμενο τραυματισμό του M.Marquez που θα αφήσει "εκτεθειμένη" την Ducati απέναντι στους άλλους κατασκευαστές στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος.

Του χρόνου πολλά από τα πράγματα που έκαναν την Desmosedici να υπερτερεί έναντι των άλλων μοτοσυκλετών θα καταργηθούν βάσει των νέων κανονισμών με τις υπόλοιπες ομάδες να έχουν κλείσει λίγο την ψαλίδα. Πολύ περισσότερο η η Aprilia, η οποία, με τον "δεύτερο" αναβάτη της φέτος, Marco Bezzecchi (ουσιαστικά απών όλη τη χρονιά ο Jorge Martin), κυριάρχησε στους τελευταίους τέσσερεις αγώνες εκμεταλλευόμενος και την απουσία του Marc Marquez.

Ο Domenicali γνωρίζει πολύ καλά ότι τον M.Marquez θα προσεγγίσουν και άλλες ομάδες το 2026, με πιο ισχυρό δέλεαρ τη Honda που θα τον ήθελε ξανά κοντά της, ενώ και ο ίδιος δεν θα έλεγε όχι στους Ιάπωνες. Με τη Honda Marquez έχει ιδιαίτερη σχέση λόγω όλων αυτών που έχουν πετύχει μαζί αλλά και για τη στάση της Honda τα δύσκολα χρόνια των τραυματισμών του. Εφόσον η μοτοσυκλέτα είναι ανταγωνιστική, όχι απαραίτητα κορυφαία ο Marquez θα μπορούσε να επιστρέψει.

Κατά τη γιορτή στο Borgo Panigale, ο Domenicali ανέφερε ότι θα πρέπει να κάνουν μια εκτίμηση για το μέλλον του Marquez στην Ducati, ενώ τόνισε ότι και ο Pecco βρίσκεται μαζί τους μεγάλο διάστημα και έχει προσφέρει πολλά στην ομάδα, οπότε αυτό κάνει πιο δύσκολη την απόφασή τους, στην οποία θα φτάσουν πιο κοντά την ερχόμενη άνοιξη. 

Ο Marquez έκανε επίσης δηλώσεις για το μέλλον του στην Ducati, λέγοντας ότι από τη δική του πλευρά υπάρχει 80% πιθανότητα να ανανεώσει με τους Ιταλούς, ωστόσο, την απόφαση θα την πάρει τη νέα χρονιά, αφού βρει χρόνο να ξεκουραστεί. 

Δύσκολη η απόφαση για την Ducati αφού δύσκολα θα βρεθεί άλλος αναβάτης, εκτός από τον Alex, ως team mate του Marc, ενώ χωρίς τον M.Marquez στις τάξεις της τα δεδομένα αλλάζουν δραστικά για το "άγνωστο" 2027 τη χρονιά που θα ήταν καλό να έχεις το Μυρμήγκι πάνω στη μοτοσυκλέτα σου, ακόμη και στα 34 του.