MotoGP: Δικαιώθηκε η Ducati

Ανακοινώθηκε η απόφαση για την έφεση των ομάδων

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

27/3/2019

Ο πρώτος αγώνας για τα MotoGP στο Qatar πρόσφερε θέαμα και ένταση, όχι μόνο εντός πίστας αλλά και εκτός, καθώς μετά τη νίκη του Dovizioso πάνω στο νήμα, κατατέθηκαν ενστάσεις από τις ομάδες των Honda, KTM, Suzuki και Aprilia, οι οποίες αρχικά απορρίφθηκαν από τους αγωνοδίκες, αλλά στη συνέχεια κατατέθηκε έφεση στο αρμόδιο όργανο του θεσμού. Το θέμα είχε να κάνει με τα αεροδυναμικά βοηθήματα που είχε χρησιμοποιήσει η Ducati στο πίσω ελαστικό και στο πιρούνι των Desmosedici των Miller, Dovizioso και Petrucci.

Πίσω από αυτές τις κινήσεις υπήρξε πολύ παρασκήνιο, με το κάθε εργοστάσιο να παίρνει θέση για το λόγο που υπέβαλλε την έφεση, ενώ από την πλευρά της Ducati o Team Manager Gigi Dall'Igna προέβαλε την δική τους εκδοχή (ότι λειτουργούν δηλαδή ως βοηθήματα για την ψύξη του ελαστικού κι όχι υπέρ της αεροδυναμικής), αφήνοντας μάλιστα και ανοιχτό το ενδεχόμενο για αντίποινα προς την Honda, τονίζοντας έτσι την ενόχληση των Ιταλών από αυτή την κίνηση.

Το όργανο της FIM που εξετάζει τέτοιες περιπτώσεις είχε δεσμευθεί ότι θα ανακοίνωνε την απόφασή του πριν τον αγώνα της Αργεντινής στις 31 Μαρτίου, όπως και έγινε καθώς χθες βγήκε η επίσημη ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία δικαιώνεται η Ducati. Διαβάστε την πλήρη ανακοίνωση της FIM:
"Κατά την διάρκεια του πρώτου αγώνα της σεζόν των MotoGP στο Qatar στις 10 Μαρτίου, κατατέθηκαν στους αγωνοδίκες τεχνικές ενστάσεις που αφορούσαν την χρήση ενός εξαρτήματος στις μοτοσυκλέτες της Ducati, από την ομάδα Suzuki Ecstar κατά του αναβάτη Jack Miller (Νο 43, Ducati), από την ομάδα Repsol Honda κατά του αναβάτη Andrea Dovizioso (Νο 4, Ducati) και από τιςομάδες Red Bull KTM Factory και Aprilia Racing Gresini, κατά του αναβάτη Danilo Petrucci (Νο 9, Ducati). Οι ομάδες που διαμαρτυρήθηκαν θεώρησαν ότι το εξάρτημα ήταν κυρίως ένα αεροδυναμικό βοήθημα και ως εκ τούτου ήταν ενάντια στους τεχνικούς κανονισμούς των MotoGP. Μετά από ακρόαση, οι τέσσερις ενστάσεις απορρίφθηκαν. Στη συνέχεια, οι ίδιες τέσσερις ομάδες κατέθεσαν εφέσεις κατά της απόφασης των αγωνοδικών στο Όργανο Εφέσεων των MotoGP και προγραμματίστηκε μια νέα ακρόαση. Το Όργανο Εφέσεων θεώρησε ότι απαιτούνταν επιπλέον τεχνική αξιολόγηση, κάτι το οποίο δεν ήταν δυνατόν κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες. Γι' αυτό το λόγο αποφάσισαν ότι θα έπρεπε να αποταθούν στο Εφετείο των MotoGP σύμφωνα με το άρθρο 3.3.3.2 των κανονισμών.
Έπειτα από την ακρόαση που διεξήχθη στην Mies της Ελβετίας την Παρασκευή 22 Μαρτίου, το Εφετείο παρέδωσε την απόφασή του χθες στις 26 Μαρτίου και οι εμπλεκόμενοι (οι τέσσερις ομάδες, η Ducati και η FIM) ενημερώθηκαν πλήρως ότι:
• Οι εφέσεις που κατατέθηκαν από τις ομάδες των Aprilia, Suzuki, Honda και KTM έγιναν δεκτές.
• Τα προσωρινά αποτελέσματα του αγώνα επικυρώνονται και ανακοινώνονται ως τελικά
• Το αίτημα να ανακηρυχθεί το εξάρτημα παράνομο και να απαγορευθεί η μελλοντική του χρήση σε αγώνες, απορρίφθηκε.
Μία εκ νέου έφεση πάνω στην συγκεκριμένη απόφαση μπορεί να κατατεθεί στο CAS (Court of Arbitration of Sport, το διαιτητικό δικαστήριο επίλυσης αθλητικών διαφορών) στην Λωζάνη της Ελβετίας μέσα σε πέντε ημέρες, βάσει του άρθρου 3.9 των κανονισμών του 2019 της FIM για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα."

Ετικέτες

Ducati

motogp

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!