4.300 χιλιόμετρα με ένα Acerbis ρεζερβουάρ για ρεκόρ Guinness

Η Acerbis θέλει να γιορτάσει τα 50α γενέθλιά της με Guinness
4.300 χιλιόμετρα με ένα Acerbis ρεζερβουάρ για ρεκόρ Guinness
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/6/2023

Η ιταλική εταιρεία ειδών ένδυσης και εξαρτημάτων εκτός δρόμου Acerbis, στο πλαίσιο του εορτασμού των 50 χρόνων από την ίδρυση της ετοιμάζεται για ένα εγχείρημα το οποίο αν όλα πάνε καλά θα την βάλει στο βιβλίο των ρεκόρ Guinness.

Η Acerbis με επικεφαλής τον Antonio Sironi, εδώ και δύο χρόνια ετοιμάζει το project το οποίο θα της χαρίσει ένα ρεκόρ στο βιβλιο Γκίνες. Τρεις οδηγοί -Mauritzi Orbello (Ιταλός δημοσιογράφος), Alyssia Sornosa (Ισπανίδα εξερευνήτρια), Andrea Rastrelli (Ιταλός αγωνιζόμενος εκτός δρόμου)- θα ξεκινήσουν στις 10 Ιουνίου από το εργοστάσιο της Acerbis στο Αλμπίνο της Ιταλίας με τελικό προορισμό το North Cape της Νορβηγίας με στόχο να διανύσουν περισσότερα από 4.300 χιλιόμετρα με μοτοσυκλέτα με κινητήρα εσωτερικής καύσης χωρίς ανεφοδιασμό.

Η Acerbis επέλεξε να χρησιμοποιήσει ένα Honda Monkey 125 κυβικών καθώς η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα έχει εύκολη συντήρηση και ιδιαίτερα οικονομικό κινητήρα. Το Honda Monkey 125 αρχικά μεταφέρθηκε στο τεχνικό τμήμα της Acerbis ώστε να γίνει τρισδιάστατη σάρωση.

Στη συνέχεια η ομάδα των μηχανικών προχώρησε σε διάφορα σχέδια, εξερευνώντας κάθε πιθανή διάταξη για το νέο ρεζερβουάρ καθώς είχε ήδη υπολογίσει πως θα χρειαστούν 114 λίτρα και έπρεπε να διαχειριστούν αυτό τον όγκο με τον καλύτερο τρόπο. Πέρασε λοιπόν μεγάλο χρονικό διάστημα με αρκετή δουλειά που δεν φαίνεται προς τα έξω, πριν καταλήξουν στο συγκεκριμένο πρωτότυπο ρεζερβουάρ χωρητικότητας 114 λίτρων!

4.300 χιλιόμετρα με ένα Acerbis ρεζερβουάρ για ρεκόρ Guinness
Τελικές δοκιμές κατανάλωσης με τον αληθινό όγκο και βάρος

Για να διαπιστώσουν αν αυτή η χωρητικότητα συνεχίζει να επαρκεί για όλη την απόσταση με την αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας και το πρόσθετο βάρος να αλλοιώνουν τις αρχικές μετρήσεις, προχώρησαν σε νέους υπολογισμούς σε μία πίστα μήκους 1.9 χιλιομέτρων. Το Honda Monkey 125 διένυσε 304 γύρους, ενώ κατά τη διάρκεια αυτής της δοκιμής η ομάδα της Acerbis πραγματοποίησε μετρήσεις με διαφορετικές ποσότητες στο ρεζερβουάρ.

Το μεγάλο πρόβλημα που έπρεπε να αντιμετωπίσουν ήταν φυσικά η κινητικότητα της βενζίνης μέσα στο τεράστιο ρεζερβουάρ. Για την αντιμετώπιση του προβλήματος, αποφασίστηκε η χρήση σφουγγαριών παρόμοιων με αυτά που υπάρχουν στις μοτοσικλέτες του Dakar, και παρά την απώλεια χωρητικότητας έως και 7%, η λύση αυτή απέδωσε καρπούς.

4.300 χιλιόμετρα με ένα Acerbis ρεζερβουάρ για ρεκόρ Guinness
Τα γραφικά κρύβουν τον πραγματικό όγκο

Στο τέλος η χωρητικότητα μειώθηκε στα 108 λίτρα, με το βάρος της μοτοσυκλέτας μαζί με τον αναβάτη να φτάνει τα 260 κιλά. Σύμφωνα με την Acerbis το Honda Monkey 125 θα καταναλώνει 1,68 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού ενώ το ρεζερβουάρ έχει πάρει έγκριση Euro5 κάτι που σημαίνει ότι μπορεί όποιος θέλει να το αγοράσει στη συνέχεια! Το Honda Monkey 125 θα κινείται με ταχύτητες έως 67 χλμ./ώρα ενώ σημαντικός παράγοντας για την επίτευξη του ρεκόρ είναι τα βιοκαύσιμα Repsol τα οποία θα χρησιμοποιεί η μοτοσυκλέτα.

4.300 χιλιόμετρα με ένα Acerbis ρεζερβουάρ για ρεκόρ Guinness
Τεράστιο όγκο δουλειάς πριν την εκκίνηση, κρύβει το εγχρείρημα

Σύμφωνα με τον επικεφαλής του project Antonio Sironi, το Honda Monkey είναι πιθανό να διανύσει περισσότερο από 5.000 χιλιόμετρα με ένα ρεζερβουάρ -το προηγούμενο ρεκόρ ήταν 3.900 χιλιόμετρα με ένα γέμισμα- χαρίζοντας στην ιταλική εταιρεία το νέο ρεκόρ.

Το ταξίδι της Acerbis προς το ρεκόρ Γκίνες θα μπορείτε να το παρακολουθείται διαδικτυακά μέσω της ιστοσελίδας και των καναλιών κοινωνικής δικτύωσης της ιταλικής εταιρείας: ΕΔΩ

Σε αυτό το σημείο να σας θυμίσουμε πως η Acerbis είναι ο μόνος κατασκευαστής που φτιάχνει ρεζερβουάρ μοτοσυκλετών χωρίς συγκόλληση από ενιαίο κομμάτι πλαστικού που διαμορφώνει σε καλούπι από μίγμα σε σκόνη. Είναι μία πρακτική που υπάρχει δεκαετίες σαν τεχνολογία αλλά δεν είχε έρθει στη μοτοσυκλέτα. Η αρχή έγινε με το KTM 790 Adventure, την πρώτη μοτοσυκλέτα στον κόσμο με ρεζερβουάρ αυτής της τεχνολογίας και την πρώτη ευρείας παραγωγής της Acerbis.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.