Aprilia RSV4 X: Ξεπούλησε με το καλημέρα

Για λίγους και εκλεκτούς

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/9/2019

Το Aprilia RSV4 1100 Factory είναι η πιο δυνατή μοτοσυκλέτα για νόμιμη χρήση στο δρόμο που έχουμε δυναμομετρήσει ποτέ στο ΜΟΤΟ. Το video απ’ τη δοκιμή της το είδατε πρόσφατα, όπως και τον τρόπο που καταπίνει την ευθεία των Μεγάρων. Φανταστείτε τώρα μια μοτοσυκλέτα βασισμένη σε αυτή, όπου η ιπποδύναμή της φτάνει τους 225 ίππους και το βάρος της χωρίς υγρά να περιορίζεται στα 165kg, όπως ανακοινώνει η Aprilia.

Η RSV4 X δεν είναι μια απλή μοτοσυκλέτα, αλλά μια περιορισμένης παραγωγής έκδοση σε μόλις 10 αντίτυπα, που αποτελεί φόρο τιμής στο project της στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, με το οποίο είχε κερδίσει επτά τίτλους πριν από 10 χρόνια.

Θυμηθείτε: Aprilia RSV4 1100 Factory: VIDEO δοκιμή στα Μέγαρα με τον πρωταθλητή Λευτέρη Πίππο!

Αυτή η περιορισμένη έκδοση (που δεν είναι ομολογκαρισμένη για χρήση στο δρόμο, καθώς δεν διαθέτει τον απαραίτητο εξοπλισμό) απευθύνεται στους πιο σκληροπυρηνικούς αναβάτες του είδους, που παράλληλα έχουν την οικονομική δυνατότητα όχι μόνο να την αποκτήσουν αλλά και να την συντηρήσουν. Κοινώς απευθύνεται σε αγωνιζόμενους κυρίως της παγκόσμιας σκηνής, αφού επί της ουσίας είναι οι μοναδικοί που μπορούν να οδηγήσουν μια τέτοια μοτοσυκλέτα στα όριά της και να καλύψουν τα έξοδά της. Έτσι, τόσο ο Max Biaggi όσο και ο Andrea Iannone που είχαν την ευκαιρία να οδηγήσουν την RSV4 X στο Mugello, τον περασμένο Μάρτιο που έγινε η πρώτη της παρουσίαση, έδωσαν ήδη την παραγγελία τους ώστε να αποκτήσει ο καθένας τη δική του. Οι υπόλοιποι οκτώ τυχεροί φρόντισαν να κάνουν την παραγγελία τους ηλεκτρονικά και να εξασφαλίσουν μια RSV4 X για αξέχαστα track days…

“Με ενθουσιάζει πραγματικά ο τρόπος με τον οποίο μπαίνει στις στροφές του Mugello, η RSV4 Χ. Οδηγώντας, μου δίνει ακριβώς την ίδια αίσθηση που έχει μια αγωνιστική μοτοσυκλέτα και μόλις την καβάλησα αισθάνθηκα σαν να μην σταμάτησα ποτέ τους αγώνες.” Είπε ο Max Biaggi.

Θυμηθείτε: Aprilia RSV4 1100 Factory - Τελική ταχύτητα [video]

Για τη δημιουργία της RSV4 X, η Aprilia Racing, που είναι το πιο τεχνολογικά προηγμένο τμήμα του ομίλου Piaggo και αναλαμβάνει την εξέλιξη των τεχνολογιών που εφαρμόζονται στις μοτοσυκλέτες του, πήρε μια RSV4 1100 Factory και έθεσε τα όρια πιο ψηλά. Σχετικά με τον κινητήρα, ο οποίος έχει συναρμολογηθεί στο χέρι, ελέγχοντας κομμάτι-κομμάτι τις ανοχές και τα όρια σφιξίματος όπως γίνεται στους αγωνιστικούς κινητήρες, έχει αρκετές τροποποιήσεις. Η κεφαλή έχει δεχτεί αλλαγές, διαθέτοντας νέο εκκεντροφόρο εισαγωγής, νέα ελατήρια βαλβίδων, νέα καπελότα, που χρησιμοποιούνται στις μοτοσυκλέτες του Motul WSBK ώστε ο εκκεντροφόρος να έχει πιο “άγριο” προφίλ και νέες καπελοθήκες. Το σύστημα εξαγωγής είναι της Akrapovic με σωλήνες τιτανίου και τελικό από carbon, ενώ το φίλτρο αέρα είναι το ίδιο με αυτό που χρησιμοποιεί η μοτοσυκλέτα του Andrea Iannone στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Grand Prix και κατασκευάζεται από την Sprint Filter. Με αυτές τις αλλαγές έγινε και ο επαναπρογραμματισμός της ECU, με την ιπποδύναμη να φτάνει τους 225 ίππους.

Ωστόσο, δεν είναι αυτό το πιο εντυπωσιακό στοιχείο στην RSV4 X αλλά το ANN (Aprilia No Neutral) και οι δαγκάνες της GP4-MS billet, καθώς είναι η πρώτη φορά που αυτός ο εξοπλισμός χρησιμοποιείται σε μοτοσυκλέτα παραγωγής, έστω και περιορισμένης. Το ANN έχει να κάνει με την τοποθέτηση των γραναζιών των σχέσεων μέσα στο κιβώτιο κι έτσι η νεκρά εντοπίζεται πλέον “κάτω” από την πρώτη χωρίς να παρεμβάλλεται πλέον μεταξύ αυτής και της δευτέρας. Με αυτό τον τρόπο, επιτυγχάνονται πιο άμεσες αλλαγές και αυτή η τεχνολογία χρησιμοποιείται τόσο στις μοτοσυκλέτες των MotoGP όσο και των Motul WSBK. Τις δαγκάνες GP4-MS τις είχαμε δει και από κοντά για πρώτη φορά στην περσινή EICMA, όταν η Brembo τις είχε στο περίπτερό της και ανακοίνωνε πως θα ξεκινήσει τη μαζική παραγωγή τους, μεταφέροντας αυτούσια την τεχνολογία απ’ τους αγώνες στις μοτοσυκλέτες “καθημερινής χρήσης”.

Όλα τα πλαστικά της RSV4 X είναι κατασκευασμένα από carbon και διαθέτει νέο και ελαφρύτερο ρεζερβουάρ, ενώ είναι βαμμένα με τα χρώματα της Aprilia RS-GP. Οι ζάντες της Marchesini είναι από μαγνήσιο και κάνουν πιο ακριβείς τους χειρισμούς της μοτοσυκλέτας. Πολλά απ’ τα εξαρτήματα έχουν δημιουργηθεί σε εργαλειομηχανές CNC, όπως είναι και οι GP4-MS, καθώς με την ακρίβεια της κατασκευής περιορίζεται και το βάρος.

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.