BMW και Yamaha μαζί για την διασύνδεση οχημάτων

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

29/1/2021

Η BMW και η Yamaha είναι δύο από τις εταιρείες που έχουν επενδύσει σοβαρά στις σύγχρονες τεχνολογίες και μαζί με άλλα μεγάλα ονόματα της παγκόσμιας μοτοβιομηχανίας, υπέγραψαν τον περασμένο Δεκέμβριο την συμφωνία για συνεργασία, με στόχο την αύξηση της ασφάλειας των μοτοσυκλετών, αλλά και την ενδυνάμωση του ρόλου της μοτοσυκλέτας στον τομέα της μετακίνησης στο μέλλον.

Εκτός από την BMW και την Yamaha, στο συνέδριο που διοργανώθηκε γι' αυτό το λόγο συμμετείχαν και συμφώνησαν με την σειρά τους να υποστηρίξουν το project του CMC (Connected Motorcycle Consortium) "Next", οι Honda, KTM, Suzuki και Triumph. Αυτό αφορά την διεύρυνση της έρευνας και της μελέτης, στο κατά πόσο μπορούν να συνεργαστούν οι μοτοσυκλέτες με το σύστημα ADAS. Η νέα αυτή προσέγγιση έχει ως στόχο στο να δημιουργηθούν συνέργειες μεταξύ των αισθητήρων που θα φέρουν πάνω τους οι μοτοσυκλέτες και των συστημάτων διασύνδεσης.

To CMC ιδρύθηκε το 2016, με την BMW να αποτελεί μάλιστα ένα από τα ιδρυτικά στελέχη, και από την αρχή της λειτουργίας του ασχολήθηκε με τα βασικά χαρακτηριστικά για το σύστημα V2X (Vehicle to Everything) διασύνδεσης μεταξύ των μοτοσυκλετών, αλλά και μεταξύ μοτοσυκλετών και υποστηρικτικών δομών. Μετά από το συνέδριο του 2020, οι κατασκευαστές που συμμετείχαν συμφώνησαν στο να καθορίσουν πιο εξειδικευμένα χαρακτηριστικά και λεπτομέρειες.

Το project "Next" του CMC προϋποθέτει και την συνεργασία με την αυτοκινητοβιομηχανία αλλά και με κατασκευαστές άλλων οχημάτων, ώστε η επικοινωνία των μοτοσυκλετών να γίνεται με ένα ενιαίο τρόπο. Η πλειοψηφία των σύγχρονων αυτοκινήτων είναι εξοπλισμένα με αισθητήρες, ραντάρ και κάμερες, όπως και με ηλεκτρονικά βοηθήματα. Όλα αυτά τα συστήματα που χρησιμοποιούν τα αυτοκίνητα, πρέπει τώρα να αρχίσουν να συμπεριλαμβάνουν και τις ιδιαίτερες απαιτήσεις που έχουν οι μοτοσυκλέτες, προκειμένου να αυξήσουν τα επίπεδα ασφαλείας για τις περιπτώσεις που θα μοιράζονται τους δρόμους με αυτές. Το CMC θα κινηθεί προς την δημιουργία "σεναρίων" μεταξύ αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών, ώστε η επικοινωνία μεταξύ των οχημάτων να γίνεται πάνω σε μια κοινή βάση.

Μάλιστα, μια πρωτοβουλία που αποφάσισαν τα έξι εργοστάσια μοτοσυκλέτας που συμμετείχαν στο συνέδριο, είναι η προτροπή για συμμετοχή περισσότερων κατασκευαστών (τόσο από τον χώρο του αυτοκινήτου όσο και της μοτοσυκλέτας), προμηθευτών και άλλων οργανισμών που σχετίζονται με τον χώρο, έτσι ώστε να επιτευχθεί μεγαλύτερη και ταχύτερη εξέλιξη πάνω στο θέμα της ασφάλειας.

https://bit.ly/MOTO_676

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.