Body kit για KTM 390 Adventure by C-Racer!

Μεταμόρφωση
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/4/2021

Είναι εντυπωσιακό το πώς μερικές απλές αλλαγές μπορούν να σου μεταμορφώσουν την μοτοσυκλέτα και να την κάνουν εντελώς διαφορετική. Η C-Racer ανέλαβε το δικό μας 390 και αλλάζοντας λίγα, μεταμορφώνονται πολλά.

Μπορεί στην χώρα μας η εταιρία C-Racer να μην είναι πολύ γνωστή, όμως στο εξωτερικό έχει καταφέρει να εδραιωθεί πλήρως στην αγορά των μετατροπών και του customizing. Εκτός από τα universal kit που κατασκευάζει, η C-Racer κατασκευάζει βελτιωτικά κιτ εμφάνισης για πάρα πολλά μοντέλα της αγοράς και φυσικά ένα από αυτά είναι και για το ΚΤΜ 390 Adventure. Φυσικά δεν είπαμε όχι ώστε η μοτοσυκλέτα μας να μεταλλαχτεί, με ένα κιτ πλαστικών που είναι έτοιμο και διαθέσιμο προς πώληση.

Όλο το σετ έτοιμο για τοποθέτηση με εξαιρετικής ποιότητα πλαστικά, τα οποία βιδώνουν πολύ εύκολα στις υπάρχουσες βάσεις της μοτοσυκλέτας χωρίς καμία μετατροπή. Φυσικά μπορείς να αγοράσεις ξεχωριστά το κάθε κομμάτι

 

Έτσι η μοτοσυκλέτα βρέθηκε στον χώρο της C-Racer και οι ίδιοι οι άνθρωποι της εταιρείας μας τοποθέτησαν τα αξεσουάρ, κάτι που ήταν πανεύκολο και μπορεί να κάνει ο καθένας με πολύ απλά εργαλεία. Αξίζει να πούμε ότι από λάθος συνεννόηση στο χρώμα, τοποθετήθηκε το κιτ για το μαύρο, αλλά μας άρεσε τόσο πολύ που τελικά το αφήσαμε και σας το παρουσιάζουμε.!

Αφαιρέθηκε, λοιπόν, το εμπρός φτερό και αντικαταστάθηκε με αυτό της C-Racer, κάτι που μας έβαλε σε σκέψεις στην αρχή αλλά όταν τοποθετήθηκε συμφωνήσαμε απόλυτα με την επιλογή. Βέβαια να πούμε ότι από μπροστά όταν το κοιτάς μοιάζει λίγο άδειο, αλλά σαν σύνολο είναι πολύ πιο όμορφο και έχει πολύ πιο Adventure όψη. Το χειμώνα θα επανέλθουμε για το αν πετάει νερά, αλλά έχεις την δυνατότητα να τοποθετήσεις και το εργοστασιακό φτερό.

Το κιτ του εμπρός μέρους περιλαμβάνει μικρό φτερό ψηλό, μισό φτερό στην πίσω πλευρά και πλαϊνά πλαστικά ανάμεσα στην μάσκα και το ρεζερβουάρ. Είναι μαύρα η λευκά βαμμένα και υπάρχει και σετ με αυτοκόλλητα

 

Αφαιρέθηκε επίσης και το πίσω φτερό μαζί με το προστατευτικό της αλυσίδας και τοποθετήθηκε άλλο, το οποίο προστατεύει το αμορτισέρ πολύ πιο αποτελεσματικά, ενώ το ύψος του δεν δείχνει ότι θα συνάψει στενές σχέσεις με την κάτω πλευρά της μοτοσυκλέτας σε περίπτωση που η ανάρτηση εξαντλήσει όλη την διαδρομή της. Τα προστατευτικά των μαρσπιέ και της αλυσίδας είναι γερά και ανθεκτικά, ενώ βγαίνουν και σε μαύρο χρώμα.

Όμορφα τα προστατευτικά των μαρσπιέ και του προστατευτικού της αλυσίδας που υπάρχουν και σε μαύρο χρώμα

 

Όμως η μεγάλη αλλαγή στην εμφάνιση προήλθε από την τοποθέτηση των πλαστικών ανάμεσα στην εμπρός πλευρά του ρεζερβουάρ και τον προβολέα, που ουσιαστικά “γέμισαν” το κενό που υπήρχε και “μεγάλωσαν” στην μοτοσυκλέτα. Όπως είπαμε και παραπάνω τα αυτοκόλλητα ήταν για το μοντέλο που παράγεται σε μαύρο πορτοκαλί χρώμα, αλλά μας άρεσαν και για αυτό τα τοποθετήσαμε μέχρι να μας έρθουν τα σωστά. Είναι πολλά τα αυτοκόλλητα και ίσως το “φορτώνουν” πολύ, αλλά έχεις την επιλογή να βάλεις εσύ όσα θες, καθώς τα πλαστικά είναι μαύρα η λευκά με πολύ ποιοτικό γυαλιστερό πλαστικό που ακόμα και σκέτα είναι πανέμορφα.

Προέκταση της βάσης του σταντ για καλύτερη στήριξη

 

Μικρές και πετυχημένες λεπτομέρειες είναι η επέκταση στη βάση του σταντ που αυξάνει την σταθερότητα, αλλά και η προσθήκη του πλαστικού στην βίδα ρύθμισης του ύψους της ζελατίνας, που επιτρέπει πλέον να την ρυθμίζεις με το χέρι. Επίσης αντικαταστάθηκε και η βάση στήριξης της πινακίδας με μια μακρύτερη που ουσιαστικά λειτουργεί σαν προέκταση του πίσω φτερού και στόχο έχει να μην λερώνει τόσο πολύ την πίσω πλευρά της μοτοσυκλέτας, ενώ είναι πολύ πιο όμορφη.

Το πλαστικό καπάκι αντικαθιστά την σέλα του συνεπιβάτη και βιδώνει στις βάσεις των χειρολαβών, δημιουργώντας έναν μικρό αποθηκευτικό χώρο

 

Αφήσαμε για το τέλος τον "κοκοβιό" (οι παλιοί στρητάδες το θυμούνται). Είναι το πλαστικό κάλυμμα της πίσω σέλας που ουσιαστικά την καταργεί και δημιουργεί έναν μικρό αποθηκευτικό χώρο που κλείνει σωστά και ανοίγει πανεύκολα με ένα ειδικό κλειδάκι. Βέβαια για την τοποθέτηση του απαιτείται να αφαιρεθούν οι πίσω χειρολαβές, καθώς στηρίζεται στις βάσεις τους και βιδώνει εκεί. Από την άλλη δεν επιτρέπει την αντικατάσταση της σέλας με την comfort που είναι ενιαία.

Η βίδα που αλλάζει θέση στην ζελατίνα αντικαταστάθηκε με μια που διαθέτει πλαστική χειρολαβή και σφίγγει πλέον με το χέρι

 

Πλέον η μοτοσυκλέτα κυκλοφορεί στους δρόμους και πραγματικά τραβάει τα βλέμματα όσο ποτέ άλλοτε, ειδικά από του κατόχους 390 που σταματούν για να μάθουν "πώς μεταμορφώθηκε έτσι." Στο δρόμο δεν είχαμε κάποιο θέμα με την σταθερότητα, η οποία επηρεάστηκε ελάχιστα στην περιοχή των 135km/h, αλλά χωρίς να είναι κάτι άξιο αναφοράς. Μόλις παραλάβουμε τα λευκά αυτοκόλλητα θα επανέλθουμε, ενώ έχουμε κιόλας τοποθετήσει την comfort σέλα που μεταμόρφωσε ακόμα περισσότερο την μοτοσυκλέτα

Όμορφο και πρακτικό το πίσω φτερό που γλιτώνει από λάσπες το αμορτισέρ

 

Περισσότερες πληροφορίες

https://c-racer.com/store/

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες