Βρετανία - Στόχος το 2040 να απαγορεύσει τις πωλήσεις νέων μοτοσυκλετών με θερμικό κινητήρα

Η αρχή αναμένεται να γίνει από το 2030 με τα μικρού κυβισμού δίκυκλα
motomagΗ.Β. – Στόχος το 2040 να απαγορεύσει τις πωλήσεις μοτοσυκλετών με θερμικό κινητήρα
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

14/5/2024

Σύμφωνα με πηγές της Downing Street, το Ηνωμένο Βασίλειο θα απαγορεύσει την πώληση βενζινοκίνητων μοτοσυκλετών κατηγορίας “L3” και πάνω από το 2040 και έπειτα, ενώ για τα μικρότερου κυβισμού δίκυκλα κατηγορίας “L1” το τέλος αναμένεται νωρίτερα, με πλάνο το 2030.

Αν και η Μεγάλη Βρετανία δεν αποτελεί πλέον μέλος της Ε.Ε., όπως βλέπουμε θέλει να ακολουθήσει την ίδια αυστηρή πολιτική, όσον αφορά τις εκπομπές ρύπων και την εγκατάλειψη του κινητήρα εσωτερικής καύσης. Βέβαια, οι Βρετανοί, κοιτάζουν λίγο πιο μακριά από τους υπόλοιπους ευρωπαίους ηγέτες, οι οποίοι θέλουν από το 2035 και μετά να μην υπάρχουν νέα μοντέλα με κινητήρες εσωτερικής καύσης -αν και μέχρι στιγμής τα πράγματα είναι αρκετά θολά για τις μοτοσυκλέτες…

Όσον αφορά τώρα τη Βρετανία, η κυβέρνηση έχει θέσει ως πιο βραχυπρόθεσμο στόχο την απαγόρευση μοτοσυκλετών κατηγορίας L1, ήδη από το 2030. Εκεί ανήκουν όλα τα δίκυκλα, τα οποία έχουν λιγότερα από 50 κυβικά χωρητικότητα και δεν ξεπερνούν τα 50 χ.α.ω. τελικής ταχύτητας. Για την συγκεκριμένη κατηγορία, ο στόχος φαίνεται να είναι πιο ρεαλιστικός αν σκεφτεί κανείς ότι σχεδόν το 50% των μικρού κυβισμού δικύκλων ήταν ηλεκτρικά το 2023.

Η.Β. – Στόχος το 2040 να απαγορεύσει τις πωλήσεις μοτοσυκλετών με θερμικό κινητήρα

Τα πράγματα όμως είναι εντελώς διαφορετικά, όσον αφορά τις μεγαλύτερου κυβισμού μοτοσυκλέτες, όσες δηλαδή ανήκουν στην L3 κατηγορία. Πέρσι, μόλις το 3,5% του συνόλου που πουλήθηκε ήταν ηλεκτρικές. Η βρετανική κυβέρνηση θέλει να αλλάξει αυτή τη συνθήκη, επεκτείνοντας την επιδότηση των 500 λιρών για ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες που κοστίζουν μέχρι 10.000 λίρες Αγγλίας, μέχρι και τον Απρίλιο του 2025. Δεν είναι όμως μόνο το υψηλό κόστος των ηλεκτρικών που εμποδίζει πολλούς να κάνουν το βήμα. Αυτή τη στιγμή, το πενιχρό δίκτυο φόρτισης και η περιορισμένη αυτονομία των ηλεκτροκίνητων μοτοσυκλετών είναι δύο σκόπελοι, που χρειάζονται χρόνο και χρήμα για να επιλυθούν.

Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει κάποια επίσημη επιβεβαίωση από την Downing Street, όσον αφορά την ακριβή ημερομηνία που το μέτρο της απαγόρευσης θα τεθεί σε εφαρμογή. Άσχετα με το πότε θα ανακοινωθεί, όμως, η βρετανική κυβέρνηση θα πρέπει να αναμένει αντιδράσει. Όπως είδαμε, ήδη η MAG αποχώρησε από την FEMA παρουσιάζοντας ως βασική αιτία την πολιτική της δεύτερης, όσον αφορά τον εξηλεκτρισμό των μοτοσυκλετών.

Η αλήθεια είναι ότι αυτή τη στιγμή οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες αντιμετωπίζουν αρκετά ζητήματα και δεν είναι σε θέση να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες όλων των αναβατών. Η αυτονομία είναι αρκετά περιορισμένη, καθώς για να αυξηθεί θα πρέπει να συμπαρασύρει μαζί και το βάρος, τουλάχιστον με την τεχνολογία που έχουμε αυτή την στιγμή διαθέσιμη.

Μία ακόμα ανησυχία, όπως εκφράστηκε από τον διευθύνοντα σύμβουλο της Ένωσης της Βιομηχανίας Μοτοσυκλετών (MCIA), Tony Campbell, είναι το γεγονός ότι στην περίπτωση που η Βρετανία δεν συμβαδίζει με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, ορισμένοι κατασκευαστές ίσως να φύγουν από την αγορά. Ο φόβος αυτός δεν είναι αβάσιμος, καθώς η Ε.Ε. δεν έχει ακόμα ξεκαθαρίσει τη θέση της όσον αφορά τον εξηλεκτρισμό των μοτοσυκλετών, ενώ έχει ήδη αλλάξει δύο φορές το χρονικό πλάνο για την γενικότερη απαγόρευση (από το 2025 έχουμε φτάσει στο 2035). Ο Campbell τόνισε ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να διευρύνει τους ορίζοντές της, όσον αφορά τα ανθρακικά ουδέτερα καύσιμα και να αφήσει την επιστήμη και την τεχνολογία να βρει την καλύτερη λύση. Όπως έχουμε πει και εμείς πολλές φορές στο MOTO, η ηλεκτροκίνηση είναι ένα βήμα προς το μέλλον, όμως δεν μπορεί, και δεν πρέπει, να βρει καθολική εφαρμογή, αντικαθιστώντας στο σύνολό τους τα ορυκτά καύσιμα.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.