Δελχί - Απαγορεύει τον ανεφοδιασμό οχημάτων άνω των 15 ετών λόγω ατμοσφαιρικής ρύπανσης [VIDEO]

Ειδικές συσκευές στα πρατήρια θα αναγνωρίζουν τα παλαιά οχήματα - Ριζοσπαστική απόφαση, μέρος ευρύτερου πακέτου μέτρων
Δελχί - Απαγόρευση ανεφοδιασμού παλαιών οχημάτων
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

5/3/2025

Μια από τις πιο ταλαιπωρημένες μεγαλουπόλεις του κόσμου όσον αφορά στην ατμοσφαιρική ρύπανση, το Δελχί της Ινδίας που το 2016 είχε σημειώσει ρεκόρ αιωρούμενων σωματιδίων όπου ξεπέρασαν τα όρια που μπορούσαν να μετρήσουν τα μηχανήματα καταγραφής, προσθέτει σε σειρά μέτρων για τη βελτίωση της ποιότητας του αέρα και την απαγόρευση ανεφοδιασμού παλαιών οχημάτων.

Από το 2018 είχε απαγορευτεί η κυκλοφορία στα παλαιότερα οχήματα (15ετίας για τη βενζίνη και 10ετίας για το diesel) στην πρωτεύουσα της Ινδίας, όμως αρκετά από αυτά συνεχίζουν να κυκλοφορύν παράνομα στους δρόμους της πόλης των 34 εκατομμυρίων κατοίκων, συνεισφέροντας στο 41% της ατμοσφαιρικής μόλυνσης που προκαλείται από οχήματα. Στην ατμοσφαιρική ρύπανση της ινδικής μεγάπολης συνεισφέρουν πέρα από τα οχήματα, τα 11 εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρισμού που χρησιμοποιούν κάρβουνο, η εποχική καύση των αγροτικών εκτάσεων ως πρακτική για να καθαρίσουν από τα υπολείμματα φυτών κάθε Νοέμβριο, ενώ την ίδια εποχή η μόλυνση ανεβαίνει θεαματικά και λόγω των πυροτεχνημάτων του ινδουιστικού φεστιβάλ Diwali.

Τώρα από την 1η Απριλίου 2025, το Δελχί απαγορεύει αυστηρά την προμήθεια καυσίμων σε όλα τα οχήματα άνω των 15 ετών, μέσω του πιλοτικού προγράμματος “Aavewg”, όπου κάμερες στα πρατήρια θα αναγνωρίζουν τα παλαιά οχήματα "σκανάροντας" τους αριθμούς κυκλοφορίας τους, και δεν θα επιτρέπουν τον ανεφοδιασμό τους. Για την ώρα κάμερες έχουν εγκατασταθεί στα πρώτα 500 πρατήρια και έπεται συνέχεια, ώστε να εφοδιαστεί το 100% των πρατηρίων μέχρι και τις 31 Μαρτίου 2025. Παράλληλα, η Διεύθυνση Περιβάλλοντος στο Δελχί θα συγκροτήσει ειδικές ομάδες που θα παρακολουθούν παλαιά οχήματα που κυκλοφορούν στην πόλη, ακόμη και έξω από τα πρατήρια καυσίμων.

Το αυστηρό αυτό μέτρο μπορεί να δείχνει -και να είναι- άδικο απέναντι στους φτοχώτερους ιδιοκτήτες παλαιών οχημάτων, όμως μιλάμε για κατάσταση που ξεφεύγει πολύ από τα όρια ατμοφαιρικής ρύπανσης που εμείς έχουμε συνηθίσει στην Ευρώπη, με εκατομμύρια παιδιών στο Δελχί να έχουν υποστεί ανεπανόρθωτες βλάβες στα πνευμόνια -και όχι μόνο-, και με το άσθμα να βρίσκεται σε επίπεδα ρεκόρ.

Σε μια πρόσφατη έρευνα σε 21.000 κατοίκους στην ευρύτερη περιοχή του Δελχί, σχεδόν 75% των οικογενειών έχουν τουλάχιστον ένα μέλος που πάσχει από πονόλαιμο ή βήχα, και πιο συγκεκριμένα:

  • Ένα 58% των οικογενειών ανέφεραν πονοκεφάλους λόγω της αυξανόμενης ρύπανσης.
  • Το 50% είχαν μέλος με αναπνευστικά προβλήματα ή άσθμα.

Παράλληλα, τo 2020, μια μεγάλη μελέτη του Πανεπιστημίου του Σικάγο που δημοσιεύθηκε στο Lancet Planetary Health Pollution έδειξε ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση σκοτώνει περισσότερους ανθρώπους στην Ινδία από οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο, ενώ μειώνει το προσδόκιμο ζωής στο ευρύτερο Δελχί κατά 11,9 χρόνια!

Η ρύπανση του αέρα δεν προκαλεί μόνο χαμηλό βάρος γέννησης αλλά επηρεάζει σχεδόν όλα τα όργανα του ανθρώπινου σώματος, συμπεριλαμβανομένων των ματιών, των πνευμόνων, του δέρματος και της καρδιάς, ενώ συνδέεται ακόμη και με προβλήματα ψυχικής υγείας.

  • Το 2019, η ατμοσφαιρική ρύπανση συνδέθηκε με 1,67 εκατομμύρια θανάτους στην Ινδία, δηλαδή το 17,8% του συνόλου των θανάτων στη χώρα.
  • Η συγκέντρωση αιωρούμενων σωματιδίων (PM) στην Ινδία το 2019 ήταν κατά μέσο όρο 70,3 μικρογραμμάρια/κυβικό μέτρο -το υψηλότερο επίπεδο παγκοσμίως.

Φανταστείτε πως συχνά ο δείκτης ποιότητας αέρα (AQI) στο Δελχί ξεπερνά τις 500 μονάδες, φτάνοντας 100 φορές πάνω από το όριο που θεωρείται ασφαλές από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO)!

Το παραπάνω μέτρο εντάσσεται σε ένα ευρύτερο σχέδιο που έχει μπει σε εφαρμογή μετά το "μεγάλο νέφος" (The Great Smog) του 2016-2017, και περιλαμβάνει υποχρεωτική στροφή στην ηλεκτροκίνηση, εγκατάσταση ηλιακών πάνελ, πύργων με ειδικά μηχανήματα καθαρισμού του νέφους, κίνητρα στους αγρότες για να μην καίνε τα υπολείμματα από τις σοδιές τους, κ.α.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.