Δεν έχετε συναγερμό; Σταθμεύσατε σε ερημικό σημείο; Η ασφάλεια κλοπής σας ίσως να μην ισχύει

Ερμηνεία-σταθμός από τον Άρειο Πάγο για τη “βαριά αμέλεια” στον νόμο, ακυρώνει αποζημίωση σε ασφαλισμένο για κλοπή όχημα
Άρειος Πάγος - Απόφαση-σταθμός για τις ασφάλειες κλοπής οχημάτων
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/10/2023

Ο νόμος 2496 του 1997, που αφορά την ασφαλιστική σύμβαση, τις τροποποιήσεις της νομοθεσίας για την ιδιωτική ασφάλιση και άλλες διατάξεις, στο άρθρο 7 με τίτλο “Πραγματοποίηση του Κινδύνου - Καταβολή του Ασφαλίσματος” αναγράφονται μεταξύ άλλων τα εξής: “Ο ασφαλιστής απαλλάσσεται της υποχρέωσης προς ασφάλισμα, αν η επέλευση της ασφαλιστικής περίπτωσης οφείλεται στη μεν ασφάλιση ζημιών, σε δόλο ή σε βαριά αμέλεια.” Τώρα, μάθαμε με βούλευμα του Αρείου Πάγου τι ακριβώς σημαίνει αυτή η "βαριά αμέλεια".

Όσον αφορά στον δόλο, η ερμηνεία είναι αυταπόδεικτη, αφορώντας φυσικά απάτη του ιδιοκτήτη που έχει κανονίσει να κλαπεί το όχημα του για να εισπράξει την ασφάλεια.

Όμως η “βαριά αμέλεια” δεν διευκρινίζεται στον νόμο, και έπρεπε να φτάσει πρόσφατη υπόθεση στον Άρειο Πάγο για να ερμηνευτεί και να έχουμε πλέον μια καλύτερη εικόνα για το τι πρέπει να αποφύγει ο ιδιοκτήτης οχήματος, ώστε να αποζημιωθεί από την ασφάλεια κλοπής που έχει κάνει.

Η υπόθεση που έφτασε στον Άρειο Πάγο, αφορούσε ιδιοκτήτη Ι.Χ. ο οποίος πάρκαρε το αυτοκίνητο του το βράδυ στο ανοιχτό μη περιφραγμένο και κακά φωτισμένο πάρκινγκ της επιχείρησης εστίασης που διαθέτει. Στο σημείο δεν υπήρχε ούτε φύλακας, ούτε κάμερες ασφαλείας, η επιχείρηση έκλεισε, και το πάρκινγκ βρισκόταν σε απόσταση 1.270 μέτρων μακριά από τον πλησιέστερο οικισμό. Η περιοχή είναι ερημική, και το αυτοκίνητο δεν διέθετε συναγερμό. Κρατήστε στο μυαλό σας τις παραπάνω συνθήκες, καθώς ο συνδυασμός τους ήταν που ερμηνεύτηκε από τον Άρειο Πάγο ως “βαριά αμέλεια”.

Το επόμενο πρωί ο ιδιοκτήτης ανακάλυψε πως το αυτοκίνητο του είχε κλαπεί, κατέθεσε μήνυση κατά αγνώστων για την κλοπή και διεκδίκησε αποζημίωση από την ασφαλιστική εταιρεία στην οποία είχε ασφάλεια κλοπής.

Όμως η ασφαλιστική εταιρεία αρνήθηκε να καταβάλει αποζημίωση στον παθόντα, επικαλούμενη τον όρο της “βαριάς αμέλειας” του νόμου.

Η υπόθεση πήρε τον δρόμο της δικαιοσύνης, με το Εφετείο να αποφασίζει πως οι συνθήκες που αναφέραμε παραπάνω συνιστούν βαριά αμέλεια δίνοντας δίκιο στην ασφαλιστική εταιρεία που αρνήθηκε να αποζημιώσει τον παθόντα. Μάλιστα στο σκεπτικό της απόφασης αναφέρεται πως ο ιδιοκτήτης γνώριζε τον αυξημένο κίνδυνο της στάθμευσης στο συγκεκριμένο σημείο, καθώς ο ίδιος είχε ήδη υποστεί διάρρηξη εκεί, έχοντας αποζημιωθεί για την περίπτωση εκείνη από την ασφαλιστική εταιρεία. Στην απόφαση διαβάζουμε πως η βαριά αμέλεια αποδίδεται στον ιδιοκτήτη καθώς εκείνος “δεν κατέβαλε, με μέτρο τη συμπεριφορά του μέσου συνετού και επιμελούς ασφαλισμένου, την επιμέλεια που όφειλε και μπορούσε να καταβάλει κι έτσι, από αμέλειά του, δεν προέβλεψε ότι η στάθμευση του ασφαλισμένου αυτοκινήτου του υπό τις περιστάσεις αυτές θα μπορούσε να προκαλέσει την κλοπή του, η δε παρέκκλισή του από τη συμπεριφορά του μέσου συνετού και επιμελούς ασφαλισμένου ήταν σημαντική, ασυνήθης και ιδιαιτέρως μεγάλη, καταδεικνύουσα πλήρη αδιαφορία του για τα παράνομα σε βάρος της ασφαλιστικής εταιρείας αποτελέσματά της, αφετέρου δε δικαιολογούν το συμπέρασμα ότι η από βαριά αμέλειά του συμπεριφορά του αυτή ήταν πρόσφορη, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, να προκαλέσει την κλοπή του αυτοκινήτου του, την οποία και προκάλεσε”.

Μετά την απόφαση του Εφετείου, ο παθών προσέφυγε στον Άρειο Πάγο ζητώντας την αναίρεση της απόφασης του Εφετείου, με το αιτιολογικό πως εκείνη περιείχε “αόριστες, ανεπαρκείς, αντιφατικές και πλημμελείς αιτιολογίες”. Δυστυχώς για εκείνον, ο Άρειος Πάγος συμφώνησε με το σκεπτικό του Εφετείου, βάζοντας οριστικά τέλος στις ελπίδες του ιδιοκτήτη για αποζημίωση.

Πλέον έχουμε μια καλύτερη εικόνα του τι συνιστά “βαριά αμέλεια”, και θα πρέπει όλοι όσοι ασφαλίζουν τη μοτοσυκλέτα ή το αυτοκίνητο τους για κλοπή να δώσουν προσοχή στις αποφάσεις Εφετείου και Αρείου Πάγου, ώστε να μη βρεθούν προ δυσάρεστων εκπλήξεων σε περίπτωση κλοπής. Από τη μία η απόφαση ανοίγει τον δρόμο στις ασφαλιστικές εταιρείες να αρνούνται ευκολότερα να αποζημιώσουν θύματα κλοπής μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων, και από την άλλη θα πρέπει να γίνει επανεκτίμηση από τους ασφαλισμένους τόσο των υποχρεώσεων τους απέναντι στον νόμο, όσο και του αν αξίζει να πληρώνουν τα υπέρογκα ποσά που ζητούν οι ασφαλιστικές.

Τέλος, είναι σημαντικό να τονίσουμε πως η συγκεκριμένη περίπτωση είναι αρκετά ειδική, καθώς η βαριά αμέλεια αφορά στον συδυασμό πολλών επιβαρυντικών παραγόντων και συνθηκών, και πιστεύουμε πως αν επρόκειτο για μόνο μια-δυο από αυτές, η απόφαση θα ήταν υπέρ του. Όμως το άθροισμα της ερημικής τοποθεσίας, της απουσίας συναγερμού, της απουσίας φύλαξης και καμερών, αλλά και της γνώσης του για την παραπάνω επικινδυνότητα σου σημείου λόγω προηγούμενης διάρρηξης, δημιούργησαν ένα σαφώς αρνητικό και επιβαρυντικό κλίμα για τον ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου, φτάνοντας ακόμα και λίγο πριν από τον δόλο -που όμως δεν μπορεί να υποστηρίξει η ασφαλιστική χωρίς αποδείξεις.

 Εκείνο που φυσικά δεν θέλει κανείς μας, είναι να δούμε τις ασφαλιστικές εταιρείες να εκμεταλλεύονται το παραπάνω γεγονός, όμως σε μία πρώτη επικοινωνία που είχαμε με δύο εκ των μεγάλων ασφαλιστικών, μας διαβεβαίωσαν πως είναι εξαιρετικά δύσκολο να επικαλεστείς την βαριά αμέλεια και ίσα - ίσα ότι πλέον δεν θα είναι ασαφής ερμεινεία και θα πρέπει να ισχύουν όλα τα παραπάνω, που ανταποκρίνονται σε μικρό ποσοστό επί του συνόλου κλοπών.

Θα θέλαμε επείσης ο Άριος Πάγος να είναι πιο συνεπής στο έργο του και να οδηγήσει εκείνους που ενεργούν κατά επάγγελμα σε πιο βαριές τιμωρίες και όχι σύντομες διακοπές στα κρατητήρια. Η αστυνόμευση είναι ελλειπής και όταν επιφέρει αποτέλεσμα η δικαιοσύνη είναι με την μεριά του θύτη. Τουλάχιστον αυτό είναι το κοινό αίσθημα που με ειδήσεις όπως αυτή, στρέφεται ακόμη περισσότερο εναντίον των θεσμών.

ETSC: Με την όπισθεν η EE στην οδική ασφάλεια - Αλλάζουν νόμους προς όφελος των κατασκευαστών

"Το σπίτι έχει πάρει φωτιά και δεν καλούμε την Πυροσβεστική", λέει το συμβούλιο - Τι θέλει για τις μοτοσυκλέτες και το ΚΤΕΟ
ETSC για την Ασφάλεια 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

24/2/2026

Βήματα εμπρός αλλά και προς τα πίσω κάνει στην οδική ασφάλεια η Ευρωπαϊκή Ένωση για να εξυπηρετήσει συμφέροντα της αυτοκινητοβιομηχανίας, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών (ETSC).  

Η ανακοίνωση του European Transport Safety Council (ETSC), του ανεξάρτητου φορέα υποστήριξης της ασφάλειας των μεταφορών στην ΕΈ, έρχεται μετά την ενδιάμεση έκθεση (mid-point progress report) της Κομισιόν προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την πρόοδο που έχει γίνει σχετικά με την εφαρμογή του πλαισίου πολιτικής της Ένωσης για την οδική ασφάλεια που έχει σαν στόχο τα μηδενικά ή σχεδόν μηδενικά θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα έως το 2050.

Το ETSC, αναγνωρίζει την πρόοδο που έχει γίνει σε κρίσιμους τομείς όπως είναι η εφαρμογή των αυστηρότερων κανονισμών για τις υποδομές και τα ηλεκτρονικά συστήματα υποβοήθησης των οχημάτων το 2022 και 2024. Χαιρετίζει επίσης τη βελτίωση στον τρόπο που συλλέγονται πλέον δεδομένα που αφορούν την οδική ασφάλεια και τη χάραξη πολιτικής προς τον στόχο "Vision Zero". 

Ωστόσο, το Συμβούλιο ισχυρίζεται ότι τα επιτεύγματα σε επίπεδο νομοθεσίας "ανήκουν σε προηγούμενη πολιτική εποχή" και ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει στασιμότητα στη βελτίωση της οδικής ασφάλειας όπου "ανθρώπινες ζωές ανταλλάζονται με ευκολίες προς την αυτοκινητοβιομηχανία και το εμπόριο", σύμφωνα με τον Antonio Avenoso, εκτελεστικό διευθυντή του ETSC.

Ο Avenoso αναφέρει επίσης ότι σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη για τη δημιουργία μιας υπηρεσίας στην ΕΕ, η οποία θα ασχολείται αποκλειστικά με την βελτίωση της οδικής ασφάλειας. "Ζητούμε εδώ και χρόνια να γίνει κάτι τέτοιο. Όμως το να παραδέχεσαι ότι το σπίτι έχει πιάσει φωτιά και εσύ να αρνείσαι να καλέσεις την Πυροσβεστική δεν είναι στρατηγική.", πρόσθεσε ο εκτελεστικός διευθυντής του Συμβουλίου στη σχετική ανακοίνωση του ETSC.

Το ETSC αναφέρει και πέντε τομείς κρίσιμης σημασίας για τους οποίους ισχυρίζεται πως τον τελευταίο καιρό οι αλλαγές που έχουν γίνει -ή πρόκειται να γίνουν- στη σχετική νομοθεσία υπονομεύουν την οδική ασφάλεια.

Ο πρώτος αφορά το επίπεδο ενεργητικής ασφάλειας της νέας κατηγορίας μικρών, προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων για αστική χρήση (Small Electric Vehicle -M1E), η οποία ενσωματώθηκε στην κύρια κατηγορία (M1) των επιβατικών αυτοκινήτων με μία όμως σημαντική εξαίρεση. Η εξαίρεση αφορά την απαλλαγή αυτών των προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων για μία ολόκληρη 10ετία από το να εξοπλίζονται με ίδιας τεχνολογίας συστήματα υποβοήθησης για τον οδηγό τους με αυτά που φέρουν και τα επιβατικά της κύριας κατηγορίας ! 

Από τη μία, και τα μοντέλα αυτής της νέας κατηγορίας θα πρέπει να πληρούν τις ίδιες προδιαγραφές ασφαλείας με τα επιβατικά της Μ1 και αυτό είναι κάτι πραγματικά καλό, έχοντας ως δεδομένη την πρόοδο συστημάτων που έχουν σημειώσει μέχρι σήμερα συστήματα όπως είναι το Αυτοματοποιημένο Σύστημα Πέδησης Έκτακτης Ανάγκης (Automated emergency braking system -AEB), το οποίο σε ταχύτητες πόλης αναγνωρίζει τους ευάλωτους χρήστες του δρόμους (μοτοσυκλετιστές, ποδηλάτες και πεζοί) και στην περίπτωση που κάποιος βρεθεί "ξαφνικά" μπροστά στο όχημα, τότε το σύστημα ενεργοποιεί τα φρένα και έτσι αποτρέπει ή έστω μειώνει σημαντικά τον αντίκτυπο από την επαφή του μοτοσυκλετιστή με το αυτοκίνητο.

Σήμερα, ως -λίγο- πιο προσιτή λύση για κίνηση στο αστικό περιβάλλον έχουμε τα ηλεκτρικά και μη microcars -κάποια ανήκουν στην κατηγορία των μοτοδοπηλάτων, οδηγούνται από 16χρονους και πιάνουν έως 45 χλμ./ώρα. Είναι αστικής φύσεως μοντέλα που πωλούνται αυτή τη στιγμή στις ευρωπαϊκές αγορές -και στην ελληνική- και δεν έχουν στον εξοπλισμό τους πολλά βασικά πλέον συστήματα που είναι υποχρεωτικά στα κανονικά αυτοκίνητα, όπως για παράδειγμα οι αερόσακοι και το ABS. Μάλιστα δύο από αυτά δοκιμάστηκαν από την DEKRA που ανέφερε ότι παρά τα μόλις 45 χλμ./ώρα της τελικής τους, με την οποία έγινε το crash test, οι οδηγοί θα σκοτώνονταν και στις δύο περιπτώσεις αφού δεν υπήρχε αερόσακος! Φυσικά αυτά τα μοντέλα δεν έφεραν ούτε πιο προηγμένα συστήματα όπως είναι το AEB αλλά και το σύστημα προειδοποίησης διερχόμενου οχήματος στους καθρέπτες Blind Spot Monitoring (BSM), καθώς και τα δύο απαιτούν την ύπαρξη ραντάρ για τη λειτουργία τους.

Η ΕΕ θέλει να δημιουργήσει μια κατηγορία, η οποία θα είναι λογικά πάνω από αυτά τα μοντέλα, που θα είναι αμιγώς ηλεκτρική και πιο προσιτή στο ευρύ κοινό από τα κανονικά αυτοκίνητα, ώστε αυτή η κατηγορία να εμπορική απήχηση και να συμβάλλει έτσι στη μείωση των εκπεμπόμενων ρύπων στα αστικά κέντρα. Όμως όπως έχουμε δει μέχρι τώρα ηλεκτρικό και προσιτό δεν πάνε μαζί -ειδικά χωρίς επιδοτήσεις- και με τις τιμές στα αυτοκίνητα, (άσχετα αν είναι με ηλεκτρικό ή κινητήρα εσωτερικής καύσης) να έχουν ανέβει 20-30% από την πανδημία του Covid και μετά. 

Ας γυρίσουμε όμως στο θέμα μας με την ΕΕ να υποκύπτει στην πίεση των κατασκευαστών σύμφωνα με το ETSC και για να μειώσει το κόστος επιτρέπει το "πάγωμα" στις τεχνολογίες των συστημάτων ασφάλειας που θα φέρουν αυτά τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, τα οποία θα κινούνται στο 99% της ζωής τους στο αστικό περιβάλλον. Θα αγοράζει δηλαδή κάποιος για παράδειγμα αυτοκίνητο αυτής της κατηγορίας το 2032 και αυτό θα έχει πάνω συστήματα του 2026 για να κυκλοφορεί στην πόλη. Εκεί που γίνονται και τα περισσότερα τροχαία ατυχήματα συνολικά και φυσικά η πλειοψηφία των ατυχημάτων με μοτοσυκλετιστές, ποδηλάτες και πεζούς.

Επόμενο σημείο είναι η νομοθεσία που σχετίζεται με τα "longer and heavier vehicles -LHVs", τα λεγόμενα και megatrucks, φορτηγά που μεταφέρουν αγαθά και κινούνται μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών έχοντας μήκος που ξεπερνά τα 25 μέτρα και βάρος στους 60 τόνους. Το συμβούλιο αναφέρει ότι είναι πάρα πολλοί οι δρόμοι, τα τούνελ και οι γέφυρες στην Ευρώπη που δεν σχεδιάστηκαν ποτέ για τόσο βαριά οχήματα. 

To ETSC προειδοποιεί παράλληλα ότι χωρίς αυστηρή νομοθεσία και έλεγχο για την καταλληλόλητα όλων των δρόμων που θα επιτρέπεται να κινούνται αυτά τα φορτηγά, η εξάπλωσή τους θα γίνει χωρίς έλεγχο προς όφελος της πιο αποδοτικής μεταφοράς των αγαθών και εις βάρος των υπόλοιπων χρηστών των δρόμων. Το ETSC τονίζει ότι δεν θα πρέπει να ξεκινήσει καν διάλογος για την εξάπλωσή των LHVs αν δεν γίνει πρώτα αυτή η μελέτη για την καταλληλότητα των δρόμων. Εμείς να συμπληρώσουμε σε αυτό το σημείο και το νομοθετικό πλαίσιο που θα πρέπει να υπάρχει και να ορίζει τις προδιαγραφές και τα συστήματα που αυτών των οχημάτων των 60 τόνων, ώστε να μην μπορεί οποιοδήποτε φορτηγό που μπορεί να διαχειριστεί αυτό το φορτίο να παίζει αυτόν τον ρόλο.

Επόμενο σημείο που θίγει το ETSC είναι η εμπορική συμφωνία που έχουν πρόθεση να συνάψουν ΕΕ-ΗΠΑ με την οποία θα υπάρξει "αλληλοσεβασμός" και αμοιβαία αναγνώριση στα στάνταρ ασφάλειας με τα οποία η καθεμιά κατασκευάζει αυτοκίνητα! Αυτό σημαίνει ότι αν εγκριθεί θα ξεκινήσουν να εισάγονται στην Ευρώπη αυτοκίνητα που έχουν σχεδιαστεί για τις ΗΠΑ, όπως είναι για παράδειγμα τα τεράστια "αγροτικά" και SUVs που έχουν στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, τα οποία παράλληλα στερούνται συστημάτων που έχουν τα ευρωπαϊκά -όπως το AEB που προαναφέραμε!

Τελευταίος τομέας για τον οποίο προειδοποιεί το ETSC είναι οι περιοδικοί έλεγχοι στα δίκυκλα κάτω των 125 κ.εκ. Τα δίκυκλα αντιστοιχούν σε ένα στα πέντε θανατηφόρα τροχαία στην ΕΕ. Με το 70% του στόλου να είναι κάτω από 125 κ.εκ., το συμβούλιο θέλει να γίνουν υποχρεωτικοί οι έλεγχοι σε αυτούς τους κυβισμούς και μάλιστα ετήσιοι. Το συμβούλιο επικαλείται μελέτες που έχουν γίνει οι οποίες δείχνουν συχνές τροποποιήσεις από τους αναβάτες των μικρού κυβισμού μοτοποδηλάτων, σκούτερ και μοτοσυκλετών αλλά και συχνές αστοχίες στα φρένα και τα ελαστικά τους. 

Μέλος του ETSC είναι και η FIM που υποστηρίζει μαζί με τη FEMA το δικαίωμα κάθε κράτους-μέλους να επιλέγει το ίδιο αν οι μοτοσυκλέτες και τα λοιπά δίκυκλα που έχουν ταξινομηθεί στην επικράτειά του θα περνούν ή όχι από περιοδικό τεχνικό έλεγχο -ΚΤΕΟ. Μάλιστα έχουν συγκεντρώσει αποδεικτικά στοιχεία που δείχνουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των τροχαίων ατυχημάτων στους δρόμους της ΕΕ οφείλεται στις υποδομές και τη συμπεριφορά του αναβάτη και των υπόλοιπων χρηστών των δρόμων και σχεδόν ποτέ σε μηχανική αστοχία του δίκυκλου. Οπότε να προτείνουμε στο συμβούλιο να ζητήσει και την άποψη του πλέον εξιδεικευμένου μέλους του πριν συμπεριλάβει το ΚΤΕΟ στους κρίσιμους για την οδική ασφάλεια τομείς για τις μοτοσυκλέτες καθώς φαίνεται ότι υπάρχει μια ασυμφωνία απόψεων με κίνδυνο να επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο οικονομικά ο εκάστοτε αναβάτης χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος.