“Έφυγε” o Claudio Castiglioni

Από το

Μαύρο Σκύλο

5/9/2011

O Claudio Castiglioni, πρόεδρος της MV Agusta Spa, ένας άνθρωπος που έχει επηρεάσει όσο κανένας άλλος την ιστορία της μοτοσυκλέτας και ειδικά στην Ιταλία τις τέσσερις προηγούμενες δεκαετίες, πέθανε την Τετάρτη 17 Αυγούστου σε νοσοκομείο του Varese, όπου είχε γεννηθεί και ήταν και η έδρα της εταιρείας του. Ήταν 64 ετών και ο θάνατός του, όπως ανακοίνωσε η εταιρεία, οφείλεται σε μακροχρόνια ασθένεια. Είναι γνωστό ότι έπασχε από καρκίνο και ίσως αυτό να είναι και η αιτία που ήδη από πέρσι είχε παραδώσει τη διεύθυνση της εταιρείας στο γιο του Giovanni. Η αιτία του θανάτου του όμως δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα από το παρελθόν του, ένα παρελθόν γεμάτο από το πάθος του για τις μοτοσυκλέτες.
Ο Claudio εμφανίστηκε στο προσκήνιο το 1977 με τη συμμετοχή της Cagiva στο ιταλικό πρωτάθλημα ταχύτητας με αναβάτες τον Bonera και τον Marco Lucchinelli. Η Cagiva ήταν οικογενειακή επιχείρηση που κατασκεύαζε μεταλλικά εξαρτήματα. Τον επόμενο χρόνιο μαζί με τον αδερφό του Gianfranco εξαγόρασαν το εργοστάσιο της AMF Harley Davidson στη Schiranna του Varese που παρήγαγε μοτοσυκλέτες με το λογότυπο της Cagiva και δίχρονους κινητήρες. Από το 1983 άρχισε να χρησιμοποιεί κινητήρες της Ducati, οδηγώντας τις Elefant σε νίκες στο Paris Dakar. Το 1985 εξαγόρασε από το ιταλικό δημόσιο την Ducati, την ίδια χρονιά εξαγόρασε την Moto Morini, ενώ το 1987 ήρθε η σειρά της Husqvarna. Εκείνη την εποχή είχε αναδείξει την Cagiva ως τον πέμπτο σε μέγεθος κατασκευαστή μοτοσυκλετών. Θέλοντας να κατασκευάζει συναρπαστικές μοτοσυκλέτες, τόσο αισθητικά όσο και οδηγικά, συμμετείχε ενεργά στην δημιουργία του υγρόψυκτου κινητήρα της Ducati που σηματοδότησε από το 1988 με τις 851/888 την κυριαρχία της εταιρείας στο παγκόσμιο πρωτάθλημα superbikes. Το 1991 ήρθε η σειρά για την απόκτηση της MV Agusta, η οποία είχε πάψει να παράγει μοτοσυκλέτες. Το 1993 ήταν η χρονιά που η Ducati παρουσίασε το Monster, την εμπνευσμένη σχεδίαση του Miguel Angel Galluzzi που καθορίζει ακόμη τις naked μοτοσυκλέτες σχεδιαστικά. Το 1994 ήρθε και συντάραξε τα νερά η συναρπαστική Ducati 916 που σχεδίασε ο φίλος του Claudio, Massimo Tamburini μαζί με τον Sergio Robbiano. Το 1996 αναγκάστηκε να πουλήσει την Ducati και την Moto Morini στο επενδυτικό fund Texas Pacific Group, λόγω προβλημάτων που είχε η Cagiva στο τμήμα με τις δραστηριότητές της εκτός  μοτοσυκλετών. O ικανός Claudio έριξε το βάρος του στην MV Agusta και κατάφερε το 1997 να παρουσιάσει την F4, άλλη μια συναρπαστική μοτοσυκλέτα σχεδιασμένη επίσης από τον Massimo Tamburini.
Παρά τις δυσκολίες που κατά καιρούς έχει αντιμετωπίσει πάντοτε έβρισκε τον τρόπο να ξαναγυρνάει στην κατασκευή μοτοσυκλετών καταφέρνοντας μάλιστα να ξαναγοράσει την MV Agusta για 1 ευρώ το 2010, την οποία είχε πουλήσει στην Harley Davidson. Ο πάντοτε ατσαλάκωτος Presidente ήταν παρόν στα περίπτερα των εταιρειών του στις μεγάλες εκθέσεις, στις οδηγικές παρουσιάσεις των μοντέλων που έφτιαχναν οι εταιρείες του και φυσικά οδηγούσε μοτοσυκλέτες. Μάλλον ήταν ο τελευταίος πρόεδρος που μιλούσε με τον οποιονδήποτε, αρκεί να μοιραζόντουσαν το ίδιο πάθος για τις μοτοσυκλέτες. Ευχόμαστε να έχει μεταφέρει το πάθος του για την ομορφιά και τις μοτοσυκλέτες στους ανθρώπους που θα συνεχίσουν να τις φτιάχνουν και να είναι πάντοτε συναρπαστικές όπως του άρεσαν.
Ride in peace Claudio.

Πόλεμος διαγωνισμών δημιουργεί έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Τεράστιες ευθύνες στο Υπουργείο Μεταφορών

Προσπάθησαν με απευθείας αναθέσεις να λύσουν το πρόβλημα
Πόλεμος διαγωνισμών δημιουργεί έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Τεράστιες ευθύνες στο Υπουργείο Μεταφορών
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/2/2026

Το κόλπο των απευθείας αναθέσεων που σκαρφίστηκε το Υπουργείο Μεταφορών για να μετριάσει το πρόβλημα της έλλειψης πινακίδων δεν λειτούργησε και πλέον με την πάροδο του χρόνου το ζήτημα γίνεται ολοένα και μεγαλύτερο.

Στις νέες μοτοσυκλέτες η Πολιτεία επιβάλλει πρόσθετη φορολογία κατά παράβαση των κανονισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μάλιστα μέρος των εσόδων που εισπράττονται από αυτή την τακτική δεν καταλήγει στα Ταμεία του Κράτους, αλλά φεύγει στην Ε.Ε. για να καλύψει το πρόστιμο που μας επιβάλλουν.

Στο παραπάνω που αποτελεί παγιωμένη τακτική, προστίθεται και το νέο πρόβλημα στην πώληση νέων μοτοσυκλετών, να μην μπορούν να πάρουν πινακίδα κυκλοφορίας. Αν πραγματικά ήθελε η Πολιτεία να πολεμήσει για κάποιο λόγο την αγορά της μοτοσυκλέτας, δεν θα χρειαζόταν να κάνει περισσότερα από όσα προβλήματα δημιουργεί ήδη με τους χειρισμούς της.

Το ζήτημα το έχουμε αναδείξει από το τελευταίο τετράμηνο του 2025, όταν κυκλοφόρησε η φήμη πως ξέμεινε από «τσίγκο» ο προμηθευτής και δημιουργείται έλλειψη πινακίδων.

Οι πινακίδες δεν είναι τσίγκινες και ο προμηθευτής δεν είχε ξεμείνει από πρώτες ύλες, ο διαγωνισμός του Υπουργείου Μεταφορών δεν είχε προχωρήσει, αυτό ήταν το πρόβλημα. Αρχικά φάνηκε αυτό στην Αττική και πολύ γρήγορα το πρόβλημα εξαπλώθηκε σε όλη την χώρα. Για να μπορέσουν να ολοκληρώσουν την πώληση και να προχωρήσουν σε είσπραξη καθώς είχαν ήδη αποδώσει ΦΠΑ και μάλιστα ορισμένα καταστήματα έχοντας πληρώσει και την μοτοσυκλέτα στην εισαγωγική εταιρεία, μερίδα επαγγελματιών άρχισε να εκδίδει πινακίδες από άλλες περιοχές. Εκτός από την αλλοίωση των στατιστικών για το που κυκλοφορούν τα οχήματα, το πρόβλημα της έλλειψης πινακίδων γρήγορα γιγαντώθηκε.

Στα τέλη του περασμένου Σεπτεμβρίου όμως ο ανάδοχος ξεκίνησε να κόβει και να εκδίδει νέες πινακίδες, θυμίζουμε εδώ την ανάσα που δόθηκε εκείνη την περίοδο.

Αυτό συνέβη με απευθείας ανάθεση του Υπουργείου Μεταφορών με ένα σχετικά μικρό ποσό, που είναι κάτω από το όριο στο οποίο επιβάλλονται οι διαγωνισμοί.

Το πρόβλημα ήταν πως η εταιρεία που δεν κέρδισε τον διαγωνισμό έκανε ένσταση, κάτι αναμενόμενο όμως, και φυσικά συνέχισε να κάνει ενστάσεις, μεταφέροντας τις προσφυγές της ολοένα και σε ψηλότερο επίπεδο.

Αυτός ο πόλεμος για το ποιος θα πάρει την δουλειά, δεν γίνεται να αποτελεί δικαιολογία από την μεριά του Υπουργείου Μεταφορών, διότι είναι αναμενόμενο και θα έπρεπε να ξεκινήσουν οι διαδικασίες προτού στερέψει η αγορά.

Τον περασμένο Σεπτέμβριο λοιπόν προχώρησαν σε απευθείας αναθέσεις ενώ παράλληλα μαινόταν ο πόλεμος των αναδόχων εταιρειών με την συγκεκριμένη ενέργεια να ανακοινώνεται από τον κ. Κυρανάκη ως επιτυχία, την στιγμή που όχι μόνο άργησε -θα μπορούσε να γίνει πριν δημιουργηθεί αυτή η τεχνική έλλειψη- αλλά δεν ήταν και μόνιμη λύση.

Με το νέο πλαίσιο οι απευθείας αναθέσεις προς έναν συγκεκριμένο ανάδοχο για μία συγκεκριμένη ενέργεια δεν γίνεται να έχουν την μορφή της παράκαμψης του διαγωνισμού, όπως ξεκάθαρα συνέβη στην προκειμένη περίπτωση και έτσι πάγωσαν και αυτές.

Τα Ιόνια Νησιά, Νομοί στην Β. Ελλάδα και σε άλλες περιοχές που έχουμε καταγράψει, το πρόβλημα είναι απόλυτο, ενώ ελάχιστες είναι αυτή την στιγμή οι πινακίδες κυκλοφορίας που εκδίδονται, ενώ βαδίζουμε στην πλήρη διακοπή λίγο πριν την έναρξη της εμπορικής σεζόν.

Η ευθύνη του Υπουργείου Μεταφορών ξεκινά από την καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας και έπειτα στον χειρισμό της υπόθεσης και χρειάζεται να δοθεί άμεση λύση.