Έκλεψαν την κοσμογυρισμένη Desert Sled του Henry Crew

Έγινε καπνός έξω από το σπίτι του
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

27/8/2019

Έκανε τον γύρο του κόσμου, ξεκινώντας απ’ το Bike Shed Motorcycle Club, τον αγγλικό ναό των custom μοτοσυκλετών επιστρέφοντας εκεί ένα χρόνο αργότερα –σώος και αβλαβής-  μόνο και μόνο για να του κλέψουν την Desert Sled από το πατρικό του. Αναφερόμαστε στον Henry Crew που ξεκίνησε το ταξίδι του πέρσι διασχίζοντας 35 χώρες και διανύοντας σχεδόν 90.000km παρέα με την συγκεκριμένη Scrambler By Ducati με αποτέλεσμα να επιστρέψει στην Αγγλία αποτελώντας τον νεαρότερο σε ηλικία globetrotter του κόσμου. Την ιστορία του μπορείτε να τη θυμηθείτε εδώ. Λίγες μέρες νωρίτερα, ο Crew ανάρτησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τα μαντάτα πως του έκλεψαν την Desert Sled του, απ’ το πατρικό του στο Petersfield του Hampshire. Το να πηγαίνεις το πρωί στο σημείο που είχες παρκάρει χθες τη μοτοσυκλέτα σου μόνο και μόνο για να ανακαλύψεις ότι την έχουν κλέψει την προηγούμενη νύχτα είναι ένα απ’ τα χειρότερα συναισθήματα που μπορεί να βιώσει κανείς. Όλοι οι κόποι και οι μόχθοι που κατέβαλες για να την αγοράσεις να εξαφανίζονται εν ριπή οφθαλμού. Φανταστείτε τώρα πως ένιωσε ο Crew που με αυτή τη μοτοσυκλέτα είχε κάνει το γύρο του κόσμου και είχε ένα σωρό αναμνήσεις μαζί της. Παρέα οι δυο τους μπήκαν σε μονοπάτια διασχίζοντας βουνοκορφές, υποβλήθηκαν σε δοκιμασίες με τη θερμοκρασία υπό του μηδενός, μέχρι που έφτασαν σε τροπικά δάση με φοβερή υγρασία και 50 οC.

Τα παράσημα από το επικό του ταξίδι διαγράφονται παντού πάνω στη μοτοσυκλέτα του, όπως ανέφερε και ο ίδιος με τις διάσπαρτες γρατζουνιές, το σπασμένο προστατευτικό κάλυμμα της εξάτμισης αλλά και τα αυτοκόλλητα και τα κόκκινα δοχεία ανεφοδιασμού που είχε στο πίσω μέρος της. Προφανώς και το θέμα δεν είναι μόνο το χρήματα που έχασε αλλά το γεγονός ότι είχε ιδιαίτερη συναισθηματική αξία για αυτόν –όπως κάθε αναβάτης που αναπτύσσει μια “σχέση” με τη μοτοσυκλέτα του. Εμείς απ’ τη πλευρά μας ευχόμαστε να βρεθεί σύντομα, αν και το γεγονός ότι η κλοπή έγινε στην Αγγλία δεν βοηθά ιδιαίτερα, καθώς εκεί οι κλοπές μοτοσυκλετών συμβαίνουν σχεδόν κάθε λεπτό και πραγματοποιούνται τις περισσότερες φορές από συμμορίες με μεγάλη εμπειρία πάνω σε αυτό. Ας ελπίσουμε πως η μοναδικότητα της μοτοσυκλέτα του και η μεγάλη ευαισθητοποίηση του κοινού, που φαίνεται απ’ τις κοινοποιήσεις στα social media να αποδώσουν καρπούς και να βρεθεί.

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.