ΕΛΜΟΤΟ: Τέσσερα προβληματικά σημεία στον νέο ΚΟΚ

H Ελληνική Μοτοσυκλετιστική Ομοσπονδία καταθέτει τη θέση της για τον νέο Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.
elmoto
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

6/4/2026

Τον περασμένο Ιούνιο ο Νόμος 5209/2025 μας σύστησε τον νέο Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ), με αρκετές αλλαγές και βασικό γνώμονα την αυστηροποίηση των ποινών για τους παραβάτες.

Η Ελληνική Μοτοσυκλετιστική Ομοσπονδία (ΕΛΜΟΤΟ) σε συνεργασία με τον νομικό της σύμβουλο, Θεόδωρο Γαζούλη, και τον σύμβουλό της σε θέματα οδικής ασφάλειας, Θανάση Χούντρα, παίρνει θέση με ένα δελτίο Τύπου στο οποίο σχολιάζει τα σημεία που θεωρεί προβληματικά και κάνει τις ανάλογες αντιπροτάσεις.

Προκύπτουν τέσσερα θέματα στα οποία η ΕΛΜΟΤΟ δηλώνει πως “αντιτάσσεται σθεναρά”:

1. Στις άδικες κυρώσεις του ΚΟΚ (πρόστιμο 75€ και αφαίρεση του διπλώματος οδήγησης για 20 ημέρες) για στάθμευση δίκυκλου σε πεζοδρόμιο, όταν εμφανώς δεν συνεπάγεται παρακώλυση των πεζών (ούτε βρίσκεται φυσικά σε διάδρομο τυφλών, ράμπα ΑΜΕΑ κλπ.).

2. Στις μη ρεαλιστικές ρυθμίσεις για την διήθηση δίκυκλων, η παράβαση των οποίων συνεπάγεται πρόστιμο 30€ και αφαίρεση της άδειας οδήγησης για 10 ημέρες. Στην πράξη ο νέος ΚΟΚ μας κάνει παραβάτες “με το ζόρι” αγνοώντας ότι το δίκυκλο συμβάλλει σημαντικά στην αντιμετώπιση του κυκλοφοριακού προβλήματος και στην μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, όπως αποδεικνύουν σοβαρές έρευνες.

3. Στις δρακόντειες κυρώσεις για υπέρβαση του ορίου ταχύτητας (το οποίο ο νέος ΚΟΚ μειώνει κατά 40% στις πόλεις) έστω και για 5 χλμ./ώρα.

4. Στην απουσία κατάλληλης δικαστικής προστασίας για τους οδηγούς και τους αναβάτες. Αναφερόμαστε στην αφαίρεση της δυνατότητας αμφισβήτησης της παράβασης σε πταισματοδικείο (δυνατότητα που υπήρχε παλαιότερα).

elmoto

ΘΕΜΑ 1 - Κυρώσεις του ΚΟΚ, άρθρο 38 που ορίζει πρόστιμο 75€ και αφαίρεση του διπλώματος οδήγησης για 20 ημέρες για στάθμευση δίκυκλου σε πεζοδρόμιο.

Όσον αφορά στο πρώτο σημείο, η λογική της ΕΛΜΟΤΟ είναι φυσικότατη και εκφράζει αυτό που σκεφτόμαστε όλοι οι μοτοσυκλετιστές επί του θέματος. Περιγράφει μια “άστοχη προσέγγιση” από πλευράς νομοθέτη που βάλλει επί του συνόλου με αφορμή μια μερίδα μοτοσυκλετιστών που όντως δημιουργεί πρόβλημα.

Η πρότασή της είναι προφανώς να επιτρέπεται η στάθμευση μοτοσυκλετών στα πεζοδρόμια, υπό την προϋπόθεση να μην ενοχλεί τη διέλευση πεζών και να μην κλείνει τις διαγραμμίσεις κίνησης τυφλών και τις ράμπες ΑΜΕΑ. Επιπλέον, τονίζει ένα παράδοξο που δημιουργείται, καθώς ο ίδιος ΚΟΚ επιτρέπει τη χρήση του πεζοδρομίου από ποδήλατα και Ελαφριά Προσωπικά Ηλεκτρικά Οχήματα (ΕΠΗΟ), παρότι αυτά είναι συγκρίσιμα με μοτοσυκλέτα σε επίπεδο όγκου που απασχολούν στο πεζοδρόμιο.

Η πρόταση της ΕΛΜΟΤΟ: Χρειάζεται διαμόρφωση και διευκρίνηση ώστε να αρθούν οι προφανείς αδικίες, οπότε όλα τα δίκυκλα, ποδήλατα μοτοσυκλέτες και ΕΠΗΟ, να έχουν την ίδια δυνατότητα χρήσης των πεζοδρομίων για τη στάθμευσή τους.

Με δεδομένο πάντα ότι η στάθμευσή τους δεν συνεπάγεται παρακώλυση των πεζών (ούτε βρίσκεται φυσικά σε διάδρομο τυφλών, ράμπα ΑΜΕΑ κλπ.).

diithisi

ΘΕΜΑ 2 - Ρυθμίσεις για την διήθηση δίκυκλων, η παράβαση των οποίων συνεπάγεται πρόστιμο 30€ και αφαίρεση της άδειας οδήγησης για 10 ημέρες.

Η κίνηση των δικύκλων μεταξύ λωρίδων (διήθηση) νομιμοποιήθηκε για πρώτη φορά με αυτήν την αναθεώρηση του ΚΟΚ και την επιτρέπει μόνο όταν “η κυκλοφορία είναι πυκνή, τα οχήματα καταλαμβάνουν ολόκληρο το οδόστρωμα και κινούνται με την ταχύτητα του προπορευόμενου (πρακτικά, σε ακινητοποιημένη ή πολύ αργή κυκλοφορία)”.

Το πρώτο σημείο ασάφειας είναι ξεκάθαρο από τη διατύπωση: πόση είναι η “πολύ αργή” ταχύτητα; Στις προηγμένες χώρες που έχουν νομοθετήσει επί της διήθησης εδώ και δεκαετίες, ο ορισμός είναι σαφής και μπορεί να οριστεί αριθμητικά με σαφήνεια βάσει της ταχύτητας των αυτοκινήτων στον δρόμο.

Η ΕΛΜΟΤΟ τονίζει πως η διήθηση είναι πιο επικίνδυνη ανάμεσα σε σταματημένα οχήματα, γιατί τότε είναι που ανοίγουν πόρτες και τότε είναι που εμφανίζονται πεζοί από το πουθενά διασχίζοντας δρόμους μακριά από διαβάσεις απλά γιατί προέκυψε η ευκαιρία με όλα τα αυτοκίνητα ακινητοποιημένα.

Η πρόταση της ΕΛΜΟΤΟ:

Να γίνει αναδιατύπωση σχετικά με τη διήθηση στα επίμαχα θέματα, ταχύτητας και συνθηκών:

Η διήθηση επιτρέπεται μόνο όταν η κυκλοφορία είναι πυκνή, τα οχήματα καταλαμβάνουν ολόκληρο το οδόστρωμα και κινούνται με την ταχύτητα του προπορευόμενου.

Η ταχύτητα του δικύκλου δεν υπερβαίνει τα +20 χλμ./ώρα (επιπλέον) της ταχύτητας (η οποία θα είναι μικρή, δηλαδή έως 20 χλμ./ώρα) των οχημάτων στα οποία πραγματοποιεί τη διήθηση.

Οι οδηγοί πρέπει να έχουν αναμμένα τα φώτα διασταύρωσης, να παραχωρούν προτεραιότητα, να τηρούν ασφαλή πλευρική απόσταση από άλλα οχήματα, να μειώνουν ταχύτητα και να ακινητοποιούνται αν χρειάζεται για αποφυγή κινδύνου.

Συμπληρωματικά και για λόγους ασφαλείας, θα μπορούσε να συμπεριλαμβάνει και ότι:

Με ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να γίνεται μεταξύ στοίχου αυτοκινήτων και πεζοδρομίων για ενδεχόμενες κακοτεχνίες των δρόμων, φρεάτια κλπ.

Απαγορεύεται η διήθηση σε οδούς έξω από σχολικές μονάδες και επί σημασμένων διαβάσεων πεζών όπου οι πεζοί έχουν προτεραιότητα.

Θα πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή και με υποχρεωτική στάση (STOP) όταν διασχίζουν διασταυρώσεις οδών όπου τα ακινητοποιημένα οχήματα έχουν αφήσει χώρο ώστε να μην μπλοκάρουν τη διασταύρωση.

cameras

ΘΕΜΑ 3 - Σχετικά με τις δρακόντειες κυρώσεις για υπέρβαση του ορίου ταχύτητας (το οποίο ο νέος ΚΟΚ μειώνει κατά 40% στις πόλεις) έστω και για 5 χλμ./ώρα.

Ένα από τα πιο καυτά θέματα του νέου ΚΟΚ, ειδικά σε συνδυασμό με τις νέες κάμερες τεχνητής νοημοσύνης που έχει δρομολογήσει η κυβέρνηση. Για την ΕΛΜΟΤΟ ένα πρόβλημα είναι πως η ακριβής τήρηση των ορίων ταχύτητας σημαίνει πως οι οδηγοί όλων των οχημάτων θα πρέπει να έχουν διαρκώς το βλέμμα στα όργανα – ώστε να μην εγκληματήσουν κινούμενοι με 31 km/h σε ζώνη των 30 – με αποτέλεσμα να αποσπάται συχνότερα η προσοχή τους από την οδήγηση.

Επιπλέον θέτει ένα θέμα με την ακρίβεια των οργάνων και το τι ακριβώς θα τιμωρείται, όταν συχνά το σφάλμα ενός κοντέρ ή ενός ραντάρ μπορεί να είναι μεγαλύτερο της υπέρβασης του ορίου για την οποία τιμωρείται κάποιος.

Η πρόταση της ΕΛΜΟΤΟ:

Καθώς δεν ορίζεται ρητά κάποιο όριο «ανοχής» στον νέο ΚΟΚ, να αναφερθεί ότι για την επιβολή προστίμου θα υπολογίζονται οι ενδεχόμενες αποκλίσεις των οργάνων μέτρησης και άλλων συνθηκών που επηρεάζουν την ακρίβεια της μέτρησης, ΑΛΛΑ μέχρι του ποσοστού 10% ή των 1Οχλμ/ώρα, ό,τι από τα δύο είναι ευνοϊκότερο για τον οδηγό.

Αυτό «επιτρέπει» τα μικρά και ακούσια λάθη, δίνει αίσθηση δικαίου και ταυτόχρονα κάνει αποδεκτή την αυστηροποίηση των μεγαλύτερων αποκλίσεων, που το πιθανότερο να γίνονται με επίγνωση από τον οδηγό.

Υπογραμμίζουμε ότι τα όρια ταχύτητας πρέπει να είναι εύλογα.

gavel

ΘΕΜΑ 4 - Απουσία κατάλληλης δικαστικής προστασίας για τους οδηγούς και τους αναβάτες, καθώς αφαιρέθηκε η δυνατότητα αμφισβήτησης της παράβασης σε πταισματοδικείο (δυνατότητα που υπήρχε παλαιότερα).

Εδώ τα πράγματα είναι λίγο-πολύ ξεκάθαρα. Το Σύνταγμα της χώρας, αλλά και η Ευρωπαϊκή Σύμβαση δικαιωμάτων του Ανθρώπου ορίζουν πως δικαίωμα δικαστικής προστασίας πρέπει να υπάρχει σε κάθε περίπτωση και για όλους.

Επίσης υπάρχει και το Δίκαιο της ανάγκης με βάση το οποίο όταν διακυβεύεται η ανθρώπινη ζωή επιτρέπονται παραβάσεις του ΚΟΚ (υπέρβαση ορίου ταχύτητας, παράνομη στάθμευση κλπ.).

Η πρόταση της ΕΛΜΟΤΟ: Ναι στη δικαστική προστασία που υπήρχε παλαιότερα, με βελτιώσεις.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.