Επενδυτές στην MV Agusta

H Black Ocean υπέργαψε προσύμφωνο
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

21/11/2016

Μόλις δύο μέρες πριν, τα νέα από την Ιταλία ήθελαν το Castiglioni να βρίσκεται σε πολύ μεγάλους μπελάδες, καθώς οι ιταλικές κρατικές υπηρεσίες είχαν μπουκάρει στα γραφεία της MV Agusta και στα προσωπικά του οικονομικά στοιχεία.

 

 Κάποιες “κακές” γλώσσες έλεγαν μάλιστα ότι του είχαν κατασχέσει δύο προσωπικές του Ferrari και ότι κινδύνευαν τα προσωπικά του περιουσιακά στοιχεία για οικονομικές ατασθαλίες της MV Agusta προς το ιταλικό κράτος. Σήμερα όμως Δευτέρα, η MV Agusta εξέδωσε δελτίου τύπου που αναφέρει ότι  η επενδυτική εταιρεία Black Ocean στις 17 Νοεμβρίου υπόγραψε συμφωνητικό (Binding agreement) ότι θα συμμετάσχει σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της ιταλικής εταιρείας μοτοσυκλετών.

 

 Στην ανακοίνωση γίνεται σαφές ότι το πλάνο περιορισμού των δαπανών δεν θα επηρεαστεί από την εισροή των νέων κεφαλαίων. Τα υπόλοιπα στοιχεία που υπάρχουν σε αυτή την ανακοίνωση δεν είναι ιδιαίτερα διαφωτιστικά καθώς λέει ότι οι λεπτομέρειες της συμφωνίας δεν ανακοινώθηκαν από τις δύο πλευρές.  Οπότε δεν ξέρουμε αυτή την στιγμή, αν αυτό το προσύμφωνο είναι απλώς ένα χαρτί για να φρενάρει ο Castiglioni τις πρόσφατες αρνητικές εξελίξεις  και να κερδίσει λίγο ακόμα χρόνο στην αναζήτηση κεφαλαίων ή αν όντως την Black Ocean είναι ένας στρατηγικός σύμμαχός του για τα επόμενα χρόνια. Ποια είναι η Black Ocean; Στην πραγματικότητα είναι μια εταιρεία όπου ιδιοκτήτες της είναι δύο Playboys-Celebrities με έντονη παρουσία στην “Νυχτερινή ζωή” του Λονδίνου.

Τα λεφτά φαίνεται να τα έχει βάλει ο Timur Sarbatov, γιος Ρώσου δισεκατομμυριούχου και συνέταιρος του είναι ο Βρετανός Oliver Ripley, ο οποίος παντρεύτηκε το φωτομοντέλο Jeisa Chiminazzo και ο γάμος έγινε στο Como της Ιταλίας (πιθανότατα σε ξενοδοχείο ιδιοκτησίας της οικογένειας Castiglioni…). Γιατί σας λέμε όλα αυτά τα κουτσομπολιά σαν να είμαστε η Espresso; Μα γιατί φαίνεται ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με μια παρέα “γνωστών και φίλων” του Castiglioni που προέρχονται από την κοινωνική του ζωή και όχι από τον χώρο της βιομηχανίας.

Oliver Ripley

Βέβαια ο αντίλογος είναι ότι  οι εταιρείες Ocean έχουν επενδυτική δράση τόσο στην αγορά ακινήτων, όσο και στην αγορά εταιρειών τεχνολογίας, media και αεροπορικών εταιρειών. Μάλιστα η Ocean Sky είναι η μεγαλύτερη ιδιοτική αεροπορική εταιρεία στην Ευρώπη και έχει δικά της μέχρι και μικρά αεροδρόμια στην Μ. Βρετανία.

O Timur Sarbatov με τον φίλο και συνέτερό του 

Oliver Ripley και τον διάσημο τραγουδιστή Robbie Williams

 

 

 

Επίσης ο Timur Sarbotov, πέρα από Dj(!!!!) σε νυχτερινά κέντρα με την ονομασία White Ocean έχει ως χόμπι τους αγώνες αυτοκινήτων και έχει συμμετάσχει με δική του ομάδα σε αγώνες Endurance. Πραγματικά δεν ξέρουμε αν όλη αυτή η ιστορία θα προχωρήσει, όμως αν όντως η Black Ocean βάλει λεφτά στην MV Agusta, τότε θα είναι η πρώτη εταιρεία μοτοσυκλετών που οι ιδιοκτήτες της θα είναι όλοι… φωτομοντέλα!

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες